SOFONIAS-CAP-1
1 Het woord des HEEREN, hetwelk geschied is tot Zefanja, den zoon van
Cuschi, den zoon van Gedalja, den zoon van Amarja, den zoon van
Hizkia; in de dagen van Josia, den zoon van Amon, den koning van Juda.
2 Ik zal ganselijk alles wegrapen uit dit land, spreekt de HEERE.
3 Ik zal wegrapen mensen en beesten; Ik zal wegrapen de vogelen des
hemels, en de vissen der zee, en de ergernissen met de goddelozen; ja,
Ik zal de mensen uit dit land uitroeien, spreekt de HEERE.
4 En Ik zal Mijn hand uitstrekken tegen Juda, en tegen alle inwoners
van Jeruzalem; en Ik zal uit deze plaats uitroeien het overblijfsel
van Baal, en den naam der Chemarim met de priesters;
5 En die zich nederbuigen op de daken voor het heir des hemels, en
die zich nederbuigende zweren bij den HEERE, en zweren bij Malcham;
6 En die terugkeren van achter den HEERE; en die den HEERE niet
zoeken, en vragen naar Hem niet.
7 Zwijgt voor het aangezicht des Heeren HEEREN; want de dag des
HEEREN is nabij; want de HEERE heeft een slachtoffer bereid, Hij heeft
Zijn genoden geheiligd.
8 En het zal geschieden in den dag van het slachtoffer des HEEREN,
dat Ik bezoeking zal doen over de vorsten, en over de kinderen des
konings, en over allen, die zich kleden met vreemde kleding.
9 Ook zal Ik ten zelven dage bezoeking doen over al wie over den
dorpel springt; die het huis hunner heren vullen met geweld en bedrog.
10 En er zal te dien dage, spreekt de HEERE, een stem des gekrijts
zijn van de Vispoort af, en een gehuil van het tweede gedeelte, en een
grote breuk van de heuvelen af.
11 Huilt, gij inwoners der laagte! Want al het volk van koophandel is
uitgehouwen, al de gelddragers zijn uitgeroeid.
12 En het zal geschieden te dien tijde, Ik zal Jeruzalem met
lantaarnen doorzoeken; en Ik zal bezoeking doen over de mannen, die
stijf geworden zijn op hun droesem, die in hun hart zeggen: De HEERE
doet geen goed, en Hij doet geen kwaad.
13 Daarom zal hun vermogen ten roof worden, en hun huizen tot
verwoesting; zij bouwen wel huizen, maar zij zullen ze niet bewonen;
en zij planten wijngaarden, maar zij zullen derzelver wijn niet
drinken.
14 De grote dag des HEEREN is nabij; hij is nabij, en zeer haastende;
de stem van den dag des HEEREN; de held zal aldaar bitterlijk
schreeuwen.
15 Die dag zal een dag der verbolgenheid zijn; een dag der
benauwdheid en des angstes, een dag der woestheid en verwoesting, een
dag der duisternis en der donkerheid, een dag der wolk en der dikke
donkerheid;
16 Een dag der bazuin en des geklanks tegen de vaste steden en tegen
de hoge hoeken.
17 En Ik zal de mensen bang maken, dat zij zullen gaan als de
blinden; want zij hebben tegen den HEERE gezondigd; en hun bloed zal
vergoten worden als stof, en hun vlees zal worden als drek.
18 Noch hun zilver, noch hun goud zal hen kunnen redden ten dage der
verbolgenheid des HEEREN; maar door het vuur Zijns ijvers zal dit
ganse land verteerd worden; want Hij zal een voleinding maken,
gewisselijk, een haastige, met al de inwoners dezes lands.
SOFONIAS-CAP-2
1 Doorzoek u zelf nauw, ja, doorzoek nauw, gij volk, dat met geen
lust bevangen wordt!
2 Eer het besluit bare (gelijk kaf gaat de dag voorbij), terwijl de
hittigheid van des HEEREN toorn over ulieden nog niet komt; terwijl de
dag van den toorn des HEEREN over ulieden nog niet komt.
3 Zoekt den HEERE, alle gij zachtmoedigen des lands, die Zijn recht
werken! Zoekt gerechtigheid, zoekt zachtmoedigheid, misschien zult gij
verborgen worden in den dag van den toorn des HEEREN.
4 Want Gaza zal verlaten wezen, en Askelon zal ter verwoesting wezen;
Asdod zal men in den middag verdrijven, en Ekron zal uitgeworteld
worden.
5 Wee den inwonenden van de landstreek der zee, den volken der
Cheretim! Het woord des HEEREN zal tegen ulieden zijn, gij Kanaan, der
Filistijnen land! en Ik zal u verdoen, dat er geen inwoner zal zijn.
6 En de landstreek der zee zal wezen tot hutten, uitgegraven putten
der herders, en betuiningen der kudden.
7 En de landstreek zal wezen voor het overblijfsel van het huis van
Juda, dat zij daarin weiden; des avonds zullen zij in de huizen van
Askelon legeren, als de HEERE, hunlieder God, hen zal bezocht, en hun
gevangenis zal gewend hebben.
8 Ik heb de beschimping van Moab gehoord, en de scheldwoorden der
kinderen Ammons, waarmede zij Mijn volk beschimpt hebben, en hebben
zich groot gemaakt tegen deszelfs landpale.
9 Daarom, zo waarachtig als Ik leef, spreekt de HEERE der
heirscharen, de God Israels: Moab zal zekerlijk zijn als Sodom, en de
kinderen Ammons als Gomorra, een netelheide, en een zoutgroeve, en een
verwoesting tot in eeuwigheid! De overigen Mijns volks zullen ze
beroven, en het overige Mijns volks zal ze erfelijk bezitten.
10 Dat zullen zij hebben in plaats van hun hoogmoed; want zij hebben
beschimpt, en hebben zich groot gemaakt tegen het volk van den HEERE
der heirscharen.
11 Vreselijk zal de HEERE tegen hen wezen, want Hij zal al de goden
der aarde doen uitteren; en een iegelijk uit zijn plaats zal Hem
aanbidden, al de eilanden der heidenen.
12 Ook gij, Moren! zult de verslagenen van Mijn zwaard zijn.
13 Hij zal ook Zijn hand uitstrekken tegen het Noorden, en Hij zal
Assur verdoen; en Hij zal Nineve stellen tot een verwoesting, droog
als een woestijn.
14 En in het midden van haar zullen den kudden legeren, al het
gedierte der volken; ook de roerdomp, ook de nachtuil zullen op haar
granaatappelen vernachten; een stem zal in het venster zingen,
verwoesting zal in den dorpel zijn, als Hij haar cederwerk zal
ontbloot hebben.
15 Dit is die stad, die opspringt van vreugde, die zeker woont, die
in haar hart zegt: Ik ben het, en buiten mij is geen meer; hoe is zij
geworden tot woestheid, een rustplaats van het gedierte! Een ieder,
die daardoor trekt, zal ze aanfluiten, hij zal zijn hand bewegen.
SOFONIAS-CAP-3
1 Wee der ijselijke, en der bevlekte, der verdrukkende stad!
2 Zij hoort naar de stem niet; zij neemt de tucht niet aan; zij
vertrouwt niet op den HEERE; tot haar God nadert zij niet.
3 Haar vorsten zijn brullende leeuwen in het midden van haar; haar
rechters zijn avondwolven, die de beenderen niet breken tot aan den
morgen.
4 Haar profeten zijn lichtvaardig, gans trouweloze mannen; haar
priesters verontreinigen het heilige, zij doen der wet geweld aan.
5 De rechtvaardige HEERE is in het midden van haar, Hij doet geen
onrecht; allen morgen geeft Hij Zijn recht in het licht, er ontbreekt
niet; doch de verkeerde weet van geen schaamte.
6 Ik heb de heidenen uitgeroeid, hun hoeken zijn verwoest, Ik heb hun
straten eenzaam gemaakt, dat niemand daardoor gaat; hun steden zijn
verstoord, zodat er niemand is, dat er geen inwoner is.
7 Ik zeide: Immers zult gij Mij vrezen, gij zult de tucht aannemen,
opdat haar woning niet uitgeroeid zou worden; al wat Ik haar bezocht
hebbe, waarlijk, zij hebben zich vroeg opgemaakt, zij hebben al hun
handelingen verdorven.
8 Daarom verwacht Mij, spreekt de HEERE, ten dage als Ik Mij opmake
tot den roof; want Mijn oordeel is, de heidenen te verzamelen, de
koninkrijken te vergaderen, om over hen Mijn gramschap, de ganse
hittigheid Mijns toorns uit te storten, want dit ganse land zal door
het vuur van Mijn ijver verteerd worden.
9 Gewisselijk, dan zal Ik tot de volken een reine spraak wenden;
opdat zij allen den Naam des HEEREN aanroepen, opdat zij Hem dienen
met een eenparigen schouder.
10 Van de zijden der rivieren der Moren zullen Mijn ernstige
aanbidders, met de dochter Mijner verstrooiden, Mijn offeranden
brengen.
11 Te dien dage zult gij niet beschaamd wezen vanwege al uw
handelingen, waarmede gij tegen Mij overtreden hebt; want alsdan zal
Ik uit het midden van u wegnemen, die van vreugde opspringen over uw
hovaardij, en gij zult u voortaan niet meer verheffen om Mijns
heiligen bergs wil.
12 Maar Ik zal in het midden van u doen overblijven een ellendig en
arm volk; die zullen op den Naam des HEEREN betrouwen.
13 De overgeblevenen van Israel zullen geen onrecht doen, noch leugen
spreken, en in hun mond zal geen bedriegelijke tong gevonden worden;
maar zij zullen weiden en nederliggen, en niemand zal hen
verschrikken.
14 Zing vrolijk, gij dochter Sions, juich, Israel; wees blijde, en
spring op van vreugde van ganser harte, gij dochter Jeruzalems!
15 De HEERE heeft uw oordelen weggenomen, Hij heeft uw vijand
weggevaagd; de Koning Israels, de HEERE, is in het midden van u, gij
zult geen kwaad meer zien.
16 Te dien dage zal tot Jeruzalem gezegd worden: Vrees niet, o Sion!
laat uw handen niet slap worden.
17 De HEERE uw God, is in het midden van u, een Held, Die verlossen
zal; Hij zal over u vrolijk zijn met blijdschap, Hij zal zwijgen in
Zijn liefde, Hij zal Zich over u verheugen met gejuich.
18 De bedroefden, om der bijeenkomst wil, zal Ik verzamelen, zij zijn
uit u; de schimping is een last op haar.
19 Ziet, Ik zal te dien tijde al uw verdrukkers verdoen; en Ik zal de
hinkenden behoeden, en de uitgestotenen verzamelen; en Ik zal ze
stellen tot een lof, en tot een naam, in het ganse land, waar zij
beschaamd zijn geweest.
20 Te dier tijd zal Ik ulieden herwaarts brengen, ten tijde namelijk,
als Ik u verzamelen zal; zekerlijk Ik zal ulieden zetten tot een naam
en tot een lof, onder alle volken der aarde, als Ik uw gevangenissen
voor uw ogen wenden zal, zegt de HEERE.
