ESTÉR-CAP-1
1 Het geschiedde nu in de dagen van Ahasveros, (hij is die Ahasveros,
dewelke regeerde van Indie af tot aan Morenland toe, honderd zeven en
twintig landschappen).
2 In die dagen, als de koning Ahasveros op den troon zijns
koninkrijks zat, die op den burg Susan was;
3 In het derde jaar zijner regering maakte hij een maaltijd al zijn
vorsten en zijn knechten; de macht van Perzie en Medie, de grootste
heren en de oversten der landschappen waren voor zijn aangezicht;
4 Als hij vertoonde den rijkdom der heerlijkheid zijns rijks, en de
kostelijkheid des sieraads zijner grootheid, vele dagen lang, honderd
en tachtig dagen.
5 Toen nu die dagen vervuld waren, maakte de koning een maaltijd al
den volke, dat gevonden werd op den burg Susan, van den grootste tot
den kleinste, zeven dagen lang, in het voorhof van den hof van het
koninklijk paleis.
6 Er waren witte, groene en hemelsblauwe behangselen, gevat aan fijn
linnen en purperen banden, in zilveren ringen, en aan marmeren
pilaren; de bedsteden waren van goud en zilver, op een vloer van
porfier steen, en van marmer, en albast, en kostelijke stenen.
7 En men gaf te drinken in vaten van goud, en het ene vat was anders
dan het andere vat; en er was veel koninklijke wijn, naar des konings
vermogen.
8 En het drinken geschiedde naar de wet, dat niemand dwong; want alzo
had de koning vastelijk bevolen aan alle groten zijns huizes, dat zij
doen zouden naar den wil van een iegelijk.
9 De koningin Vasthi maakte ook een maaltijd voor de vrouwen in het
koninklijk huis, hetwelk de koning Ahasveros had.
10 Op den zevenden dag, toen des konings hart vrolijk was van den
wijn, zeide hij tot Mehuman, Biztha, Charbona, Bigtha en Abagtha,
Zethar en Charchas, de zeven kamerlingen, dienende voor het aangezicht
van den koning Ahasveros,
11 Dat zij Vasthi, de koningin, zouden brengen voor het aangezicht
des konings, met de koninklijke kroon, om den volken en den vorsten
haar schoonheid te tonen; want zij was schoon van aangezicht.
12 Doch de koningin Vasthi weigerde te komen op het woord des
konings, hetwelk door den dienst der kamerlingen haar aangezegd was.
Toen werd de koning zeer verbolgen, en zijn grimmigheid ontstak in
hem.
13 Toen zeide de koning tot de wijzen, die de tijden verstonden (want
alzo moest des konings zaak geschieden, in de tegenwoordigheid van al
degenen, die de wet en het recht wisten;
14 De naasten nu bij hem waren Carsena, Sethar, Admatha, Tharsis,
Meres, Marsena, Memuchan, zeven vorsten der Perzen en der Meden, die
het aangezicht des konings zagen, die vooraan zaten in het
koninkrijk),
15 Wat men naar de wet met de koningin Vasthi doen zou, omdat zij
niet gedaan had het woord van den koning Ahasveros, door den dienst
der kamerlingen?
16 Toen zeide Memuchan voor het aangezicht des konings en der
vorsten: De koningin Vasthi heeft niet alleen tegen den koning
misdaan, maar ook tegen al de vorsten, en tegen al de volken, die in
al de landschappen van den koning Ahasveros zijn.
17 Want deze daad der koningin zal uitkomen tot alle vrouwen, zodat
zij haar mannen verachten zullen in haar ogen, als men zeggen zal: De
koning Ahasveros zeide, dat men de koningin Vasthi voor zijn
aangezicht brengen zou; maar zij kwam niet.
18 Te dezen zelfden dage zullen de vorstinnen van Perzie en Medie ook
alzo zeggen tot al de vorsten des konings, als zij deze daad der
koningin zullen horen, en er zal verachtens en toorns genoeg wezen.
19 Indien het den koning goeddunkt, dat een koninklijk gebod van hem
uitga, hetwelk geschreven worde in de wetten der Perzen en Meden, en
dat men het niet overtrede: dat Vasthi niet inga voor het aangezicht
van den koning Ahasveros, en de koning geve haar koninkrijk aan haar
naaste, die beter is dan zij.
20 Als het bevel des konings, hetwelk hij doen zal in zijn ganse
koninkrijk, (want het is groot) gehoord zal worden, zo zullen alle
vrouwen aan haar mannen eer geven, van de grootste tot de kleinste
toe.
21 Dit woord nu was goed in de ogen des konings en der vorsten; en de
koning deed naar het woord van Memuchan.
22 En hij zond brieven aan al de landschappen des konings, aan een
iegelijk landschap naar zijn schrift, en aan elk volk naar zijn
spraak, dat elk man overheer in zijn huis wezen zou, en spreken naar
de spraak zijns volks.
ESTÉR-CAP-2
1 Na deze geschiedenissen, toen de grimmigheid van den koning
Ahasveros gestild was, gedacht hij aan Vasthi, en wat zij gedaan had,
en wat over haar besloten was.
2 Toen zeiden de jongelingen des konings, die hem dienden: Men zoeke
voor den koning jonge dochters, maagden, schoon van aangezicht.
3 En de koning bestelle toezieners in al de landschappen zijns
koninkrijks, dat zij vergaderen alle jonge dochters, maagden, schoon
van aangezicht, tot den burg Susan, tot het huis der vrouwen, onder de
hand van Hegai, des konings kamerling, bewaarder der vrouwen; en men
geve haar haar versierselen.
4 En de jonge dochter, die in des konings oog schoon wezen zal, worde
koningin in stede van Vasthi. Deze zaak nu was goed in de ogen des
konings, en hij deed alzo.
5 Er was een Joods man op den burg Susan, wiens naam was Mordechai,
een zoon van Jair, den zoon van Simei, den zoon van Kis, een man van
Jemini;
6 Die weggevoerd was van Jeruzalem met de weggevoerden, die
weggevoerd waren met Jechonia, den koning van Juda, denwelken
Nebukadnezar, de koning van Babel, had weggevoerd.
7 En hij was het, die opvoedde Hadassa (deze is Esther, de dochter
zijns ooms); want zij had geen vader noch moeder; en zij was een jonge
dochter, schoon van gedaante, en schoon van aangezicht; en als haar
vader en haar moeder stierven, had Mordechai ze zich tot een dochter
aangenomen.
8 Het geschiedde nu, toen het woord des konings en zijn wet ruchtbaar
was, en toen vele jonge dochters samenvergaderd werden op den burg
Susan, onder de hand van Hegai, werd Esther ook genomen in des konings
huis, onder de hand van Hegai, den bewaarder der vrouwen.
9 En die jonge dochter was schoon in zijn ogen, en zij verkreeg gunst
voor zijn aangezicht; daarom haastte hij met haar versierselen en met
haar delen haar te geven, en zeven aanzienlijke jonge dochters haar te
geven uit het huis des konings; en hij verplaatste haar en haar jonge
dochters naar het beste van het huis der vrouwen.
10 Esther had haar volk en haar maagschap niet te kennen gegeven;
want Mordechai had haar geboden, dat zij het niet zou te kennen geven.
11 Mordechai nu wandelde allen dag voor het voorhof van het huis der
vrouwen, om te vernemen naar den welstand van Esther, en wat met haar
geschieden zou.
12 Als nu de beurt van elke jonge dochter naakte, om tot den koning
Ahasveros te komen, nadat haar twaalf maanden lang naar de wet der
vrouwen geschied was; want alzo werden vervuld de dagen harer
versieringen, zes maanden met mirre-olie, en zes maanden met
specerijen, en met andere versierselen der vrouwen;
13 Daarmede kwam dan de jonge dochter tot den koning; al wat zij
zeide, werd haar gegeven, dat zij daarmede ging uit het huis der
vrouwen tot het huis des konings.
14 Des avonds ging zij daarin, en des morgens ging zij weder naar het
tweede huis der vrouwen, onder de hand van Saasgaz, den kamerling des
konings, bewaarder der bijwijven, zij kwam niet weder tot den koning,
ten ware de koning lust tot haar had, en zij bij name geroepen werd.
15 Als de beurt van Esther, de dochter van Abichail, den oom van
Mordechai, (die hij zich ter dochter genomen had) naakte, dat zij tot
den koning komen zou, begeerde zij niet met al, dan wat Hegai, des
konings kamerling, de bewaarder der vrouwen, zeide; en Esther verkreeg
genade in de ogen van allen, die haar zagen.
16 Alzo werd Esther genomen tot den koning Ahasveros, tot zijn
koninklijk huis, in de tiende maand, welke is de maand Tebeth, in het
zevende jaar zijns rijks.
17 En de koning beminde Esther boven alle vrouwen, en zij verkreeg
genade en gunst voor zijn aangezicht, boven alle maagden; en hij zette
de koninklijke kroon op haar hoofd, en hij maakte haar koningin in de
plaats van Vasthi.
18 Toen maakte de koning een groten maaltijd al zijn vorsten en zijn
knechten, den maaltijd van Esther; en hij gaf den landschappen rust,
en hij gaf geschenken naar des konings vermogen.
19 Toen ten anderen male maagden vergaderd werden, zo zat Mordechai
in de poort des konings.
20 Esther nu had haar maagschap en haar volk niet te kennen gegeven,
gelijk als Mordechai haar geboden had; want Esther deed het bevel van
Mordechai, gelijk als toen zij bij hem opgevoed werd.
21 In die dagen, als Mordechai in de poort des konings zat, werden
Bigthan en Theres, twee kamerlingen des konings van de dorpelwachters,
zeer toornig, en zij zochten de hand te slaan aan den koning
Ahasveros.
22 En deze zaak werd Mordechai bekend gemaakt, en hij gaf ze de
koningin Esther te kennen; en Esther zeide het den koning in
Mordechai's naam.
23 Als men de zaak onderzocht, is het zo bevonden, en zij beiden
werden aan een galg gehangen; en het werd in de kronieken geschreven
voor het aangezicht des konings.
ESTÉR-CAP-3
1 Na deze geschiedenissen maakte de koning Ahasveros Haman groot, den
zoon van Hammedatha, den Agagiet, en hij verhoogde hem, en hij zette
zijn stoel boven al de vorsten, die bij hem waren.
2 En al de knechten des konings, die in de poort des konings waren,
neigden en bogen zich neder voor Haman; want de koning had alzo van
hem bevolen; maar Mordechai neigde zich niet, en boog zich niet neder.
3 Toen zeiden de knechten des konings, die in de poort des konings
waren, tot Mordechai: Waarom overtreedt gij des konings gebod?
4 Het geschiedde nu, toen zij dit van dag tot dag tot hem zeiden, en
hij naar hen niet hoorde, zo gaven zij het Haman te kennen, opdat zij
zagen, of de woorden van Mordechai bestaan zouden; want hij had hun te
kennen gegeven, dat hij een Jood was.
5 Toen Haman zag, dat Mordechai zich niet neigde, noch zich voor hem
nederboog, zo werd Haman vervuld met grimmigheid.
6 Doch hij verachtte in zijn ogen, dat hij aan Mordechai alleen de
hand zou slaan (want men had hem het volk van Mordechai aangewezen);
maar Haman zocht al de Joden, die in het ganse koninkrijk van
Ahasveros waren, namelijk het volk van Mordechai, te verdelgen.
7 In de eerste maand (deze is de maand Nisan) in het twaalfde jaar
van den koning Ahasveros, wierp men het Pur, dat is, het lot, voor
Hamans aangezicht, van dag tot dag, en van maand tot maand, tot de
twaalfde maand toe; deze is de maand Adar.
8 Want Haman had tot den koning Ahasveros gezegd: Er is een volk,
verstrooid en verdeeld onder de volken in al de landschappen uws
koninkrijks; en hun wetten zijn verscheiden van de wetten aller
volken; ook doen zij des konings wetten niet; daarom is het den koning
niet oorbaar hen te laten blijven.
9 Indien het den koning goeddunkt, laat er geschreven worden, dat men
hen verdoe; zo zal ik tien duizend talenten zilvers opwegen in de
handen dergenen, die het werk doen, om in des konings schatten te
brengen.
10 Toen trok de koning zijn ring van zijn hand, en hij gaf hem aan
Haman, den zoon van Hammedatha, den Agagiet, der Joden tegenpartijder.
11 En de koning zeide tot Haman: Dat zilver zij u geschonken, ook dat
volk, om daarmede te doen, naar dat het goed is in uw ogen.
12 Toen werden de schrijvers des konings geroepen, in de eerste
maand, op den dertienden dag derzelve, en er werd geschreven naar
alles, wat Haman beval, aan de stadhouders des konings, en aan de
landvoogden, die over elk landschap waren, en aan de vorsten van elk
volk, elk landschap naar zijn schrift, en elk volk naar zijn spraak;
er werd geschreven in den naam van den koning Ahasveros, en het werd
met des konings ring verzegeld.
13 De brieven nu werden gezonden door de hand der lopers tot al de
landschappen des konings, dat men zou verdelgen, doden en verdoen al
de Joden, van den jonge tot den oude toe, de kleine kinderen en de
vrouwen, op een dag, op den dertienden der twaalfde maand (deze is de
maand Adar), en dat men hun buit zou roven.
14 De inhoud van het schrift was, dat er een wet zou gegeven worden
in alle landschappen, openbaar aan alle volken, dat zij tegen
denzelfden dag zouden gereed zijn.
15 De lopers gingen uit, voortgedrongen zijnde door het woord des
konings, en de wet werd uitgegeven in den burg Susan. En de koning en
Haman zaten en dronken, doch de stad Susan was verward.
ESTÉR-CAP-4
1 Als Mordechai wist al wat er geschied was, zo verscheurde Mordechai
zijn klederen, en hij trok een zak aan met as; en hij ging uit door
het midden der stad, en hij riep met een groot en bitter geroep.
2 En hij kwam tot voor de poort des konings; want niemand mocht in
des konings poort inkomen, bekleed met een zak.
3 En in alle en een ieder landschap en plaats, waar het woord des
konings en zijn wet aankwam, was een grote rouw onder de Joden, met
vasten, en geween, en misbaar; vele lagen in zakken en as.
4 Toen kwamen Esthers jonge dochters en haar kamerlingen, en zij
gaven het haar te kennen; en het deed de koningin zeer wee; en zij
zond klederen om Mordechai aan te doen, en zijn zak van hem af te
doen; maar hij nam ze niet aan.
5 Toen riep Esther Hatach, een van de kamerlingen des konings, welke
hij voor haar gesteld had, en zij gaf hem bevel aan Mordechai, om te
weten wat dit, en waarom dit ware.
6 Als Hatach uitging tot Mordechai, op de straat der stad, die voor
de poort des konings was,
7 Zo gaf Mordechai hem te kennen al wat hem wedervaren was, en de
verklaring van het zilver, hetwelk Haman gezegd had te zullen wegen in
de schatten des konings, voor de Joden, om deszelve om te brengen.
8 En hij gaf hem het afschrift der geschrevene wet, die te Susan
gegeven was, om hen te verdelgen, dat hij het Esther liet zien, en
haar te kennen gaf, en haar gebood, dat zij tot den koning ging, om
hem te smeken, en van hem te verzoeken voor haar volk.
9 Hatach nu kwam, en gaf Esther de woorden van Mordechai te kennen.
10 Toen zeide Esther tot Hatach, en gaf hem bevel aan Mordechai:
11 Alle knechten des konings, en het volk, der landschappen des
konings, weten wel dat al wie tot den koning ingaat, in het binnenste
voorhof, die niet geroepen is, hij zij man of vrouw, zijn enig vonnis
zij, dat men hem dode, tenzij dat de koning den gouden scepter hem
toereike, opdat hij levend blijve; ik nu ben deze dertig dagen niet
geroepen om tot den koning in te komen.
12 En zij gaven de woorden van Esther aan Mordechai te kennen.
13 Zo zeide Mordechai, dat men Esther wederom zeggen zou: Beeld u
niet in, in uw ziel, dat gij zult ontkomen in het huis des konings,
meer dan al de andere Joden.
14 Want indien gij enigszins zwijgen zult te dezer tijd, zo zal den
Joden verkwikking en verlossing uit een andere plaats ontstaan; maar
gij en uws vaders huis zult omkomen; en wie weet, of gij niet om
zulken tijd als deze is, tot dit koninkrijk geraakt zijt.
15 Toen zeide Esther, dat men Mordechai weder aanzeggen zou:
16 Ga, vergader al de Joden, die te Susan gevonden worden, en vast
voor mij, en eet of drinkt niet, in drie dagen, nacht noch dag; ik en
mijn jonge dochters zullen ook alzo vasten, en alzo zal ik tot den
koning ingaan, hetwelk niet naar de wet is. Wanneer ik dan omkome, zo
kom ik om.
17 Toen ging Mordechai henen, en hij deed naar alles, wat Esther aan
hem geboden had.
ESTÉR-CAP-5
1 Het geschiedde nu aan den derden dag, dat Esther een koninklijk
kleed aantrok, en stond in het binnenste voorhof van des konings huis,
tegenover het huis des konings; de koning nu zat op zijn koninklijken
troon, in het koninklijke huis, tegenover de deur van het huis.
2 En het geschiedde, toen de koning de koningin Esther zag, staande
in het voorhof, verkreeg zij genade in zijn ogen, zodat de koning den
gouden scepter, die in zijn hand was, Esther toereikte; en Esther
naderde, en roerde de spits des scepters aan.
3 Toen zeide de koning tot haar: Wat is u, koningin Esther! of wat is
uw verzoek? Het zal u gegeven worden, ook tot de helft des
koninkrijks.
4 Esther nu zeide: Indien het den koning goeddunkt, zo kome de koning
met Haman heden tot den maaltijd, dien ik hem bereid heb.
5 Toen zeide de koning: Doet Haman spoeden, dat hij het bevel van
Esther doe. Als nu de koning met Haman tot den maaltijd, dien Esther
bereid had, gekomen was,
6 Zo zeide de koning tot Esther op den maaltijd des wijns: Wat is uw
bede? en zij zal u gegeven worden; en wat is uw verzoek? Het zal
geschieden, ook tot de helft des koninkrijks.
7 Toen antwoordde Esther, en zeide: Mijn bede en verzoek is:
8 Indien ik genade gevonden heb in de ogen des konings, en indien het
den koning goeddunkt, mij te geven mijn bede, en mijn verzoek te doen,
zo kome de koning met Haman tot den maaltijd, dien ik hem bereiden
zal; zo zal ik morgen doen naar het bevel des konings.
9 Toen ging Haman ten zelfden dage uit, vrolijk en goedsmoeds; maar
toen Haman Mordechai zag in de poort des konings, en dat hij niet
opstond, noch zich voor hem bewoog, zo werd Haman vervuld met
grimmigheid op Mordechai.
10 Doch Haman bedwong zich, en hij kwam tot zijn huis; en hij zond
henen, en liet zijn vrienden komen, en Zeres, zijn huisvrouw.
11 En Haman vertelde hun de heerlijkheid zijns rijkdoms, en de
veelheid zijner zonen, en alles, waarin de koning hem groot gemaakt
had, en waarin hij hem verheven had boven de vorsten en knechten des
konings.
12 Verder zeide Haman: Ook heeft de koningin Esther niemand met den
koning doen komen tot den maaltijd, dien zij bereid heeft, dan mij; en
ik ben ook tegen morgen van haar met den koning genodigd.
13 Doch dit alles baat mij niet, zo langen tijd als ik den Jood
Mordechai zie zitten in de poort des konings.
14 Toen zeide zijn huisvrouw Zeres tot hem, mitsgaders al zijn
vrienden: Men make een galg, vijftig ellen hoog, en zeg morgen aan den
koning, dat men Mordechai daaraan hange; ga dan vrolijk met den koning
tot dien maaltijd. Deze raad nu dacht Haman goed, en hij deed de galg
maken.
ESTÉR-CAP-6
1 In denzelfden nacht was de slaap van den koning geweken, en hij
zeide, dat men het boek der gedachtenissen, de kronieken, brengen zou;
en zij werden in de tegenwoordigheid des konings gelezen.
2 En men vond geschreven, dat Mordechai had te kennen gegeven van
Bigthana en Theres, twee kamerlingen des konings, uit de
dorpelwachters, die de hand zochten te leggen aan den koning
Ahasveros.
3 Toen zeide de koning: Wat eer en verhoging is Mordechai hierover
gedaan? En de jongelingen des konings, zijn dienaars, zeiden: Aan hem
is niets gedaan.
4 Toen zeide de koning: Wie is in het voorhof? (Haman nu was gekomen
in het buitenvoorhof van het huis des konings, om den koning te
zeggen, dat men Mordechai zou hangen aan de galg, die hij hem had doen
bereiden.)
5 En des konings jongelingen zeiden tot hem: Zie, Haman staat in het
voorhof. Toen zeide de koning: Dat hij inkome.
6 Als Haman ingekomen was, zo zeide de koning tot hem: Wat zal men
met dien man doen, tot wiens eer de koning een welbehagen heeft? Toen
zeide Haman in zijn hart: Tot wien heeft de koning een welbehagen, om
hem eer te doen, meer dan tot mij?
7 Daarom zeide Haman tot den koning: Den man, tot wiens eer de koning
een welbehagen heeft,
8 Zal men het koninklijke kleed brengen, dat de koning pleegt aan te
trekken, en het paard, waarop de koning pleegt te rijden; en dat de
koninklijke kroon op zijn hoofd gezet worde.
9 En men zal dat kleed en dat paard geven in de hand van een uit de
vorsten des konings, van de grootste heren, en men zal het dien man
aantrekken, tot wiens eer de koning een welbehagen heeft; en men zal
hem op dat paard doen rijden door de straten der stad, en men zal voor
hem roepen: Alzo zal men dien man doen, tot wiens eer de koning een
welbehagen heeft!
10 Toen zeide de koning tot Haman: Haast u, neem dat kleed, en dat
paard, gelijk als gij gesproken hebt, en doe alzo aan Mordechai, den
Jood, dien aan de poort des konings zit; en laat niet een woord vallen
van alles, wat gij gesproken hebt.
11 En Haman nam dat kleed en dat paard, en trok het kleed Mordechai
aan, en deed hem rijden door de straten der stad, en hij riep voor
hem: Alzo zal men dien man doen, tot wiens eer de koning een
welbehagen heeft!
12 Daarna keerde Mordechai wederom tot de poort des konings; maar
Haman werd voortgedreven naar zijn huis, treurig en met bedekten
hoofde.
13 En Haman vertelde aan zijn huisvrouw Zeres en al zijn vrienden al
wat hem wedervaren was. Toen zeiden hem zijn wijzen, en Zeres, zijn
huisvrouw: Indien Mordechai, voor wiens aangezicht gij hebt begonnen
te vallen, van het zaad der Joden is, zo zult gij tegen hem niet
vermogen; maar gij zult gewisselijk voor zijn aangezicht vallen.
14 Toen zij nog met hem spraken, zo kwamen des konings kamerlingen
nabij, en zij haastten Haman tot den maaltijd te brengen, dien Esther
bereid had.
ESTÉR-CAP-7
1 Toen de koning met Haman gekomen was, om te drinken met de koningin
Esther;
2 Zo zeide de koning tot Esther, ook op den tweeden dag, op den
maaltijd des wijns: Wat is uw bede, koningin Esther? en zij zal u
gegeven worden; en wat is uw verzoek? Het zal geschieden, ook tot de
helft des koninkrijks.
3 Toen antwoordde de koningin Esther, en zeide: Indien ik, o koning,
genade in uw ogen gevonden heb, en indien het den koning goeddunkt,
men geve mij mijn leven, om mijner bede wil, en mijn volk, om mijns
verzoeks wil.
4 Want wij zijn verkocht, ik en mijn volk, dat men ons verdelge, dode
en ombrenge. Indien wij nog tot knechten en tot dienstmaagden waren
verkocht geweest, ik zou gezwegen hebben, ofschoon de onderdrukker de
schade des konings geenszins zou kunnen vergoeden.
5 Toen sprak de koning Ahasveros, en zeide tot de koningin Esther:
Wie is die, en waar is diezelve, die zijn hart vervuld heeft, om alzo
te doen?
6 En Esther zeide: De man, de onderdrukker en vijand, is deze boze
Haman! Toen verschrikte Haman voor het aangezicht des konings en der
koningin.
7 En de koning stond op in zijn grimmigheid van den maaltijd des
wijns, en ging naar den hof van het paleis. En Haman bleef staan, om
van de koningin Esther, aangaande zijn leven verzoek te doen; want hij
zag, dat het kwaad van de koning over hem ten volle besloten was.
8 Toen de koning wederkwam uit den hof van het paleis in het huis van
den maaltijd des wijns, zo was Haman gevallen op het bed, waarop
Esther was. Toen zeide de koning: Zou hij ook wel de koningin
verkrachten bij mij in het huis? Het woord ging uit des konings mond,
en zij bedekten Hamans aangezicht.
9 En Charbona, een van de kamerlingen, voor het aanschijn des konings
staande, zeide: Ook zie, de galg, welke Haman gemaakt heeft voor
Mordechai, die goed voor den koning gesproken heeft, staat bij Hamans
huis, vijftig ellen hoog. Toen zeide de koning: Hang hem daaraan.
10 Alzo hingen zij Haman aan de galg, die hij voor Mordechai had doen
bereiden; en de grimmigheid des konings werd gestild.
ESTÉR-CAP-8
1 Te dienzelfden dage gaf de koning Ahasveros aan de koningin Esther
het huis van Haman, den vijand der Joden; en Mordechai kwam voor het
aangezicht des konings, want Esther had te kennen gegeven, wat hij
voor haar was.
2 En de koning toog zijn ring af, dien hij van Haman genomen had, en
gaf hem aan Mordechai; en Esther stelde Mordechai over het huis van
Haman.
3 En Esther sprak verder voor het aangezicht des konings, en zij viel
voor zijn voeten, en zij weende, en zij smeekte hem, dat hij de
boosheid van Haman, den Agagiet, en zijn gedachte, die hij tegen de
Joden gedacht had, zou wegnemen.
4 De koning nu reikte den gouden scepter Esther toe. Toen rees Esther
op, en zij stond voor het aangezicht des konings.
5 En zij zeide: Indien het den koning goeddunkt, en indien ik genade
voor zijn aangezicht gevonden heb en deze zaak voor den koning recht
is, en ik in zijn ogen aangenaam ben, dat er geschreven worde, dat de
brieven en de gedachte van Haman, den zoon van Hammedatha, den
Agagiet, wederroepen worden, welke hij geschreven heeft, om de Joden
om te brengen, die in al de landschappen des konings zijn.
6 Want hoe zal ik vermogen, dat ik aanzie het kwaad, dat mijn volk
treffen zal? En hoe zal ik vermogen, dat ik aanzie het verderf van
mijn geslacht?
7 Toen zeide de koning Ahasveros tot de koningin Esther en tot
Mordechai, den Jood: Ziet, het huis van Haman heb ik Esther gegeven,
en hem heeft men aan de galg gehangen, omdat hij zijn hand aan de
Joden geslagen had.
8 Schrijft dan gijlieden voor de Joden, zoals het goed is in uw ogen,
in des konings naam, en verzegelt het met des konings ring; want het
schrift, dat in des konings naam geschreven, en met des konings ring
verzegeld is, is niet te wederroepen.
9 Toen werden des konings schrijvers geroepen, ter zelfder tijd, in
de derde maand (zij is de maand Sivan), op den drie en twintigsten
derzelve, en er werd geschreven naar alles, wat Mordechai gebood, aan
de Joden, en aan de stadhouders, en landvoogden, en oversten der
landschappen, die van Indie af tot aan Morenland strekken, honderd
zeven en twintig landschappen, een ieder landschap naar zijn schrift,
een ieder volk naar zijn spraak; ook aan de Joden naar hun schrift en
naar hun spraak.
10 En men schreef in den naam van den koning Ahasveros, en men
verzegelde het met des konings ring; en men zond de brieven door de
hand der lopers te paard, rijdende op snelle kemelen, op muildieren,
van merrien geteeld;
11 Dat de koning den Joden toeliet, die in elke stad waren, zich te
vergaderen, en voor hun leven te staan, om te verdelgen, om te doden
en om om te brengen alle macht des volks en des landschaps, die hen
benauwen zou, de kleine kinderen en de vrouwen, en hun buit te roven;
12 Op een dag in al de landschappen van den koning Ahasveros, op den
dertienden der twaalfde maand; deze is de maand Adar.
13 De inhoud van dit schrift was: dat een wet zou gegeven worden in
alle landschappen, openbaar aan alle volken; en dat de Joden gereed
zouden zijn tegen dien dag, om zich te wreken aan hun vijanden.
14 De lopers, die op snelle kemelen reden en op muildieren, togen
snellijk uit, aangedreven zijnde door het woord des konings. Deze wet
nu werd gegeven op den burg Susan.
15 En Mordechai ging uit van voor het aangezicht des konings in een
hemelsblauw en wit koninklijk kleed, en met een grote gouden kroon, en
met een opperkleed van fijn linnen en purper; en de stad Susan juichte
en was vrolijk.
16 Bij de Joden was licht, en blijdschap, en vreugde, en eer;
17 Ook in alle en een ieder landschap, en in alle en een iedere stad,
ter plaatse, waar des konings woord en zijn wet aankwam, daar was bij
de Joden blijdschap en vreugde, maaltijden en vrolijke dagen; en velen
uit de volken des lands werden Joden, want de vreze der Joden was op
hen gevallen.
ESTÉR-CAP-9
1 In de twaalfde maand nu (dezelve is de maand Adar), op den
dertienden dag derzelve, toen des konings woord en zijn wet nabij
gekomen was, dat men het doen zou, ten dage, als de vijanden der Joden
hoopten over hen te heersen, zo is het omgekeerd, want de Joden
heersten over hun haters.
2 Want de Joden vergaderden zich in hun steden, in al de landschappen
van den koning Ahasveros, om de hand te slaan aan degenen, die hun
verderf zochten; en niemand bestond voor hen, want hunlieder schrik
was op al die volken gevallen.
3 En al de oversten der landschappen, en de stadhouders, en
landvoogden, en die het werk des konings deden, verhieven de Joden;
want de vreze van Mordechai was op hen gevallen.
4 Want Mordechai was groot in het huis des konings, en zijn gerucht
ging uit door alle landschappen; want die man, Morde chai, werd
doorgaans groter.
5 De Joden nu sloegen op al hun vijanden, met den slag des zwaards,
en der doding, en der verderving; en zij deden met hun haters naar hun
welbehagen.
6 En in den burg Susan hebben de Joden gedood en omgebracht
vijfhonderd mannen.
7 En Parsandatha, en Dalfon, en Asfata,
8 En Poratha, en Adalia, en Aridatha,
9 En Parmastha, en Arisai, en Aridai, en Vaizatha,
10 De tien zonen van Haman, den zoon van Hammedatha, den vijand der
Joden, doodden zij; maar zij sloegen hun handen niet aan den roof.
11 Ten zelfden dage kwam voor den koning het getal der gedoden op den
burg Susan.
12 En de koning zeide tot de koningin Esther: Te Susan op den burg
hebben de Joden gedood en omgebracht vijfhonderd mannen en de tien
zonen van Haman; wat hebben zij in al de andere landschappen des
konings gedaan? Wat is nu uw bede? en het zal u gegeven worden; of wat
is verder uw verzoek? het zal geschieden.
13 Toen zeide Esther: Dunkt het den koning goed, men late ook morgen
den Joden, die te Susan zijn, toe, te doen naar het gebod van heden;
en men hange de tien zonen van Haman aan de galg.
14 Toen zeide de koning, dat men alzo doen zou; en er werd een gebod
gegeven te Susan, en men hing de tien zonen van Haman op.
15 En de Joden, die te Susan waren, vergaderden ook op den
veertienden dag der maand Adar, en zij doodden te Susan driehonderd
mannen; maar zij sloegen hun hand niet aan den roof.
16 De overige Joden nu, die in de landschappen des konings waren,
vergaderden, opdat zij stonden voor hun leven, en rust hadden van hun
vijanden, en zij doodden onder hun haters vijf en zeventig duizend;
maar zij sloegen hun hand niet aan den roof.
17 Dit geschiedde op den dertienden dag der maand Adar; en op de
veertienden derzelve rustten zij, en zij maakten denzelven een dag der
maaltijden en der vreugde.
18 En de Joden, die te Susan waren, vergaderden op den dertienden
derzelve, en op den veertienden derzelve; en zij rustten op den
vijftienden derzelve, en zij maakten denzelven een dag der maaltijden
en der vreugde.
19 Daarom maakten de Joden van de dorpen, die in de dorpsteden
woonden, den veertienden dag der maand Adar ter vreugde en maaltijden,
en een vrolijken dag, en der zending van delen aan elkander.
20 En Mordechai beschreef deze geschiedenissen; en hij zond brieven
aan al de Joden, die in al de landschappen van den koning Ahasveros
waren, dien, die nabij, en dien, die verre waren,
21 Om over hen te bevestigen, dat zij zouden onderhouden den
veertienden dag der maand Adar, en den vijftienden dag derzelve, in
alle en in ieder jaar;
22 Naar de dagen, in dewelke de Joden tot rust gekomen waren van hun
vijanden, en de maand, die hun veranderd was van droefenis in
blijdschap, en van rouw in een vrolijken dag; dat zij dezelve dagen
maken zouden tot dagen der maaltijden, en der vreugde, en der zending
van delen aan elkander, en der gaven aan de armen.
23 En de Joden namen aan te doen, wat zij begonnen hadden, en dat
Mordechai aan hen geschreven had.
24 Omdat Haman, de zoon van Hammedatha, den Agagiet, aller Joden
vijand, tegen de Joden gedacht had hen om te brengen; en dat hij het
Pur, dat is, het lot had geworpen, om hen te verslaan, en om hen om te
brengen.
25 Maar als zij voor den koning gekomen was, heeft hij door brieven
bevolen, dat zijn boze gedachte, die hij gedacht had over de Joden, op
zijn hoofd zou wederkeren; en men heeft hem en zijn zonen aan de galg
gehangen.
26 Daarom noemt men die dagen Purim, van den naam van dat Pur.
Hierom, vanwege al de woorden van dien brief, en hetgeen zij zelven
daarvan gezien hadden, en wat tot hen overgekomen was,
27 Bevestigden de Joden, en namen op zich en op hun zaad, en op
allen, die zich tot hen vervoegen zouden, dat men het niet overtrade,
dat zij deze twee dagen zouden houden, naar het voorschrift derzelve,
en naar den bestemden tijd derzelve, in alle en ieder jaar;
28 Dat deze dagen gedacht zouden worden en onderhouden, in alle en
elk geslacht, elk huisgezin, elk landschap en elke stad; en dat deze
dagen van Purim niet zouden overtreden worden onder de Joden, en dat
de gedachtenis derzelve geen einde nemen zou bij hun zaad.
29 Daarna schreef de koningin Esther, de dochter van Abichail, en
Mordechai, de Jood, met alle macht, om dezen brief van Purim ten
tweeden male te bevestigen.
30 En hij zond de brieven aan al de Joden, in de honderd zeven en
twintig landschappen van het koninkrijk van Ahasveros, met woorden van
vrede en trouw;
31 Dat zij deze dagen van Purim bevestigen zouden op hun bestemde
tijden, gelijk als Mordechai, de Jood, over hen bevestigd had, en
Esther, de koningin, en gelijk als zij het bevestigd hadden voor
zichzelven en voor hun zaad; de zaken van het vasten en hunlieder
geroep.
32 En het bevel van Esther bevestigde de geschiedenissen van deze
Purim, en het werd in een boek geschreven.
ESTÉR-CAP-10
1 Daarna legde de koning Ahasveros schatting op het land, en de
eilanden der zee.
2 Al de werken nu zijner macht en zijns gewelds, en de verklaring der
grootheid van Mordechai, denwelken de koning groot gemaakt heeft, zijn
die niet geschreven in het boek der kronieken der koningen van Medie
en Perzie?
3 Want de Jood Mordechai was de tweede bij den koning Ahasveros, en
groot bij de Joden, en aangenaam bij de menigte zijner broederen,
zoekende het beste voor zijn volk, en sprekende voor den welstand van
zijn ganse zaad.
