MATEUS-CAP-1
1 Het boek des geslachts van JEZUS CHRISTUS, den Zoon van David, den
zoon van Abraham.
2 Abraham gewon Izak, en Izak gewon Jakob, en Jakob gewon Juda, en
zijn broeders;
3 En Juda gewon Fares en Zara bij Thamar; en Fares gewon Esrom, en
Esrom gewon Aram;
4 En Aram gewon Aminadab, en Aminadab gewon Nahasson, en Nahasson
gewon Salmon;
5 En Salmon gewon Booz bij Rachab, en Booz gewon Obed bij Ruth, en
Obed gewon Jessai;
6 En Jessai gewon David, den koning; en David, den koning, gewon
Salomon bij degene, die Uria's vrouw was geweest;
7 En Salomon gewon Roboam, en Roboam gewon Abia, en Abia gewon Asa;
8 En Asa gewon Josafat, en Josafat gewon Joram, en Joram gewon Ozias;
9 En Ozias gewon Joatham, en Joatham gewon Achaz, en Achaz gewon
Ezekias;
10 En Ezekias gewon Manasse, en Manasse gewon Amon, en Amon gewon
Josias;
11 En Josias gewon Jechonias, en zijn broeders, omtrent de
Babylonische overvoering.
12 En na de Babylonische overvoering gewon Jechonias Salathiel, en
Salathiel gewon Zorobabel;
13 En Zorobabel gewon Abiud, en Abiud gewon Eljakim, en Eljakim gewon
Azor;
14 En Azor gewon Sadok, en Sadok gewon Achim, en Achim gewon Eliud;
15 En Eliud gewon Eleazar, en Eleazar gewon Matthan, en Matthan gewon
Jakob;
16 En Jakob gewon Jozef, den man van Maria, uit welke geboren is
JEZUS, gezegd Christus.
17 Al de geslachten dan, van Abraham tot David, zijn veertien
geslachten; en van David tot de Babylonische overvoering, zijn
veertien geslachten; en van de Babylonische overvoering tot Christus,
zijn veertien geslachten.
18 De geboorte van Jezus Christus was nu aldus; want als Maria, Zijn
moeder, met Jozef ondertrouwd was, eer zij samengekomen waren, werd
zij zwanger bevonden uit den Heiligen Geest.
19 Jozef nu, haar man, alzo hij rechtvaardig was, en haar niet wilde
openbaarlijk te schande maken, was van wil haar heimelijk te verlaten.
20 En alzo hij deze dingen in den zin had, ziet, de engel des Heeren
verscheen hem in den droom, zeggende: Jozef, gij zone Davids! wees
niet bevreesd Maria, uw vrouw, tot u te nemen; want hetgeen in haar
ontvangen is, dat is uit den Heiligen Geest;
21 En zij zal een Zoon baren, en gij zult Zijn naam heten JEZUS; want
Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden.
22 En dit alles is geschied, opdat vervuld zou worden, hetgeen van
den Heere gesproken is, door den profeet, zeggende:
23 Ziet, de maagd zal zwanger worden, en een Zoon baren, en gij zult
Zijn naam heten Emmanuel; hetwelk is, overgezet zijnde, God met ons.
24 Jozef dan, opgewekt zijnde van den slaap, deed, gelijk de engel
des Heeren hem bevolen had, en heeft zijn vrouw tot zich genomen;
25 En bekende haar niet, totdat zij dezen haar eerstgeboren Zoon
gebaard had; en heette Zijn naam JEZUS.
028
MATEUS-CAP-2
1 Toen nu Jezus geboren was te Bethlehem, gelegen in Judea, in de
dagen van den koning Herodes, ziet, enige wijzen van het Oosten zijn
te Jeruzalem aangekomen.
2 Zeggende: Waar is de geboren Koning der Joden? want wij hebben
gezien Zijn ster in het Oosten, en zijn gekomen om Hem te aanbidden.
3 De koning Herodes nu, dit gehoord hebbende, werd ontroerd, en
geheel Jeruzalem, met hem.
4 En bijeenvergaderd hebbende al de overpriesters en Schriftgeleerden
des volks, vraagde van hen, waar de Christus zou geboren worden.
5 En zij zeiden tot hem: Te Bethlehem, in Judea gelegen; want alzo is
geschreven door den profeet:
6 En gij Bethlehem, gij land Juda! zijt geenszins de minste onder de
vorsten van Juda; want uit u zal de Leidsman voortkomen, Die Mijn volk
Israel weiden zal.
7 Toen heeft Herodes de wijzen heimelijk geroepen, en vernam
naarstiglijk van hen den tijd, wanneer de ster verschenen was;
8 En hen naar Bethlehem zendende, zeide: Reist heen, en onderzoekt
naarstiglijk naar dat Kindeken, en als gij Het zult gevonden hebben,
boodschapt het mij, opdat ik ook kome en Datzelve aanbidde.
9 En zij, den koning gehoord hebbende, zijn heengereisd; en ziet, de
ster, die zij in het oosten gezien hadden, ging hun voor, totdat zij
kwam en stond boven de plaats, waar het Kindeken was.
10 Als zij nu de ster zagen, verheugden zij zich met zeer grote
vreugde.
11 En in het huis gekomen zijnde, vonden zij het Kindeken met Maria,
Zijn moeder, en nedervallende hebben zij Hetzelve aangebeden; en hun
schatten opengedaan hebbende, brachten zij Hem geschenken: goud en
wierook, en mirre.
12 En door Goddelijke openbaring vermaand zijnde in den droom, dat
zij niet zouden wederkeren tot Herodes, vertrokken zij door een
anderen weg weder naar hun land.
13 Toen zij nu vertrokken waren, ziet, de engel des Heeren verschijnt
Jozef in den droom, zeggende: Sta op, en neem tot u het Kindeken en
Zijn moeder, en vlied in Egypte, en wees aldaar, totdat ik het u
zeggen zal; want Herodes zal het Kindeken zoeken, om Hetzelve te
doden.
14 Hij dan opgestaan zijnde, nam het Kindeken en Zijn moeder tot zich
in den nacht, en vertrok naar Egypte;
15 En was aldaar tot den dood van Herodes; opdat vervuld zou worden
hetgeen van den Heere gesproken is door den profeet, zeggende: Uit
Egypte heb Ik Mijn Zoon geroepen.
16 Als Herodes zag, dat hij van de wijzen bedrogen was, toen werd hij
zeer toornig, en enigen afgezonden hebbende, heeft omgebracht al de
kinderen, die binnen Bethlehem, en in al deszelfs landpalen waren, van
twee jaren oud en daaronder, naar den tijd, dien hij van de wijzen
naarstiglijk onderzocht had.
17 Toen is vervuld geworden, hetgeen gesproken is door den profeet
Jeremia, zeggende:
18 Een stem is in Rama gehoord, geklag, geween en veel gekerm; Rachel
beweende haar kinderen, en wilde niet vertroost wezen, omdat zij niet
zijn!
19 Toen Herodes nu gestorven was, ziet, de engel des Heeren
verschijnt Jozef in den droom, in Egypte.
20 Zeggende: Sta op, neem het Kindeken en Zijn moeder tot u, en trek
in het land Israels; want zij zijn gestorven, die de ziel van het
Kindeken zochten.
21 Hij dan, opgestaan zijnde, heeft tot zich genomen het Kindeken en
Zijn moeder, en is gekomen in het land Israels.
22 Maar als hij hoorde, dat Archelaus in Judea koning was, in de
plaats van zijn vader Herodes, vreesde hij daarheen te gaan; maar door
Goddelijke openbaring vermaand in den droom, is hij vertrokken in de
delen van Galilea.
23 En daar gekomen zijnde, nam hij zijn woonplaats in de stad,
genaamd Nazareth; opdat vervuld zou worden, wat door de profeten
gezegd is, dat Hij Nazarener zal geheten worden.
028
MATEUS-CAP-3
1 En in die dagen kwam Johannes de Doper, predikende in de woestijn
van Judea,
2 En zeggende: Bekeert u; want het Koninkrijk der hemelen is nabij
gekomen.
3 Want deze is het, van denwelken gesproken is door Jesaja, den
profeet, zeggende: De stem des roependen in de woestijn: Bereidt den
weg des Heeren, maakt Zijn paden recht!
4 En dezelve Johannes had zijn kleding van kemelshaar, en een lederen
gordel om zijn lenden; en zijn voedsel was sprinkhanen en wilde honig.
5 Toen is tot hem uitgegaan Jeruzalem en geheel Judea, en het gehele
land rondom de Jordaan;
6 En werden van hem gedoopt in de Jordaan, belijdende hun zonden.
7 Hij dan, ziende velen van de Farizeen en Sadduceen tot zijn doop
komen, sprak tot hen: Gij adderengebroedsels! wie heeft u aangewezen
te vlieden van den toekomenden toorn?
8 Brengt dan vruchten voort, der bekering waardig.
9 En meent niet bij uzelven te zeggen: Wij hebben Abraham tot een
vader; want ik zeg u, dat God zelfs uit deze stenen Abraham kinderen
kan verwekken.
10 En ook is alrede de bijl aan den wortel der bomen gelegd; alle
boom dan, die geen goede vrucht voortbrengt, wordt uitgehouwen en in
het vuur geworpen.
11 Ik doop u wel met water tot bekering; maar Die na mij komt, is
sterker dan ik, Wiens schoenen ik niet waardig ben Hem na te dragen;
Die zal u met den Heiligen Geest en met vuur dopen.
12 Wiens wan in Zijn hand is, en Hij zal Zijn dorsvloer doorzuiveren,
en Zijn tarwe in Zijn schuur samenbrengen, en zal het kaf met
onuitblusselijk vuur verbranden.
13 Toen kwam Jezus van Galilea naar de Jordaan, tot Johannes, om van
hem gedoopt te worden.
14 Doch Johannes weigerde Hem zeer, zeggende: Mij is nodig van U
gedoopt te worden, en komt Gij tot mij?
15 Maar Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Laat nu af; want aldus
betaamt ons alle gerechtigheid te vervullen. Toen liet hij van Hem af.
16 En Jezus, gedoopt zijnde, is terstond opgeklommen uit het water;
en ziet, de hemelen werden Hem geopend, en hij zag den Geest Gods
nederdalen, gelijk een duive, en op Hem komen.
17 En ziet, een stem uit de hemelen, zeggende: Deze is Mijn Zoon,
Mijn Geliefde, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb!
028
MATEUS-CAP-4
1 Toen werd Jezus van den Geest weggeleid in de woestijn, om verzocht
te worden van den duivel.
2 En als Hij veertig dagen en veertig nachten gevast had, hongerde
Hem ten laatste.
3 En de verzoeker, tot Hem gekomen zijnde, zeide: Indien Gij Gods
Zoon zijt, zeg, dat deze stenen broden worden.
4 Doch Hij, antwoordende, zeide: Er is geschreven: De mens zal bij
brood alleen niet leven, maar bij alle woord, dat door den mond Gods
uitgaat.
5 Toen nam Hem de duivel mede naar de heilige stad, en stelde Hem op
de tinne des tempels;
6 En zeide tot Hem: Indien Gij Gods Zoon zijt, werp Uzelven
nederwaarts; want er is geschreven, dat Hij Zijn engelen van U bevelen
zal, en dat zij U op de handen zullen nemen, opdat Gij niet te eniger
tijd Uw voet aan een steen aanstoot.
7 Jezus zeide tot hem: Er is wederom geschreven: Gij zult den Heere,
uw God, niet verzoeken.
8 Wederom nam Hem de duivel mede op een zeer hogen berg, en toonde
Hem al de koninkrijken der wereld, en hun heerlijkheid;
9 En zeide tot Hem: Al deze dingen zal ik U geven, indien Gij,
nedervallende, mij zult aanbidden.
10 Toen zeide Jezus tot hem: Ga weg, satan, want er staat geschreven:
Den Heere, uw God, zult gij aanbidden, en Hem alleen dienen.
11 Toen liet de duivel van Hem af; en ziet, de engelen zijn
toegekomen, en dienden Hem.
12 Als nu Jezus gehoord had, dat Johannes overgeleverd was, is Hij
wedergekeerd naar Galilea;
13 En Nazareth verlaten hebbende, is komen wonen te Kapernaum,
gelegen aan de zee, in de landpale van Zebulon en Nafthali;
14 Opdat vervuld zou worden, hetgeen gesproken is door Jesaja, den
profeet, zeggende:
15 Het land Zebulon en het land Nafthali aan den weg der zee over de
Jordaan, Galilea der volken;
16 Het volk, dat in duisternis zat, heeft een groot licht gezien; en
dengenen, die zaten in het land en de schaduwe des doods, denzelven is
een licht opgegaan.
17 Van toen aan heeft Jezus begonnen te prediken en te zeggen:
Bekeert u; want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.
18 En Jezus, wandelende aan de zee van Galilea, zag twee broeders,
namelijk Simon, gezegd Petrus, en Andreas, zijn broeder, het net in de
zee werpende (want zij waren vissers);
19 En Hij zeide tot hen: Volgt Mij na, en Ik zal u vissers der mensen
maken.
20 Zij dan, terstond de netten verlatende, zijn Hem nagevolgd.
21 En Hij, van daar voortgegaan zijnde, zag twee andere broeders,
namelijk Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broeder, in
het schip met hun vader Zebedeus, hun netten vermakende, en heeft hen
geroepen.
22 Zij dan, terstond verlatende het schip en hun vader, zijn Hem
nagevolgd.
23 En Jezus omging geheel Galilea, lerende in hun synagogen en
predikende het Evangelie des Koninkrijks, en genezende alle ziekte en
alle kwale onder het volk.
24 En Zijn gerucht ging van daar uit in geheel Syrie; en zij brachten
tot Hem allen, die kwalijk gesteld waren, met verscheidene ziekten en
pijnen bevangen zijnde, en van den duivel bezeten, en maanzieken en
geraakten; en Hij genas dezelve.
25 En vele scharen volgden Hem na, van Galilea en van Dekapolis, en
van Jeruzalem, en van Judea, en van over de Jordaan.
028
MATEUS-CAP-5
1 En Jezus, de schare ziende, is geklommen op een berg, en als Hij
nedergezeten was, kwamen Zijn discipelen tot Hem.
2 En Zijn mond geopend hebbende, leerde Hij hen, zeggende:
3 Zalig zijn de armen van geest; want hunner is het Koninkrijk der
hemelen.
4 Zalig zijn die treuren; want zij zullen vertroost worden.
5 Zalig zijn de zachtmoedigen; want zij zullen het aardrijk beerven.
6 Zalig zijn die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want zij
zullen verzadigd worden.
7 Zalig zijn de barmhartigen; want hun zal barmhartigheid geschieden.
8 Zalig zijn de reinen van hart; want zij zullen God zien.
9 Zalig zijn de vreedzamen; want zij zullen Gods kinderen genaamd
worden.
10 Zalig zijn die vervolgd worden om der gerechtigheid wil; want
hunner is het Koninkrijk der hemelen.
11 Zalig zijt gij, als u de mensen smaden, en vervolgen, en liegende
alle kwaad tegen u spreken, om Mijnentwil.
12 Verblijdt en verheugt u; want uw loon is groot in de hemelen; want
alzo hebben zij vervolgd de profeten, die voor u geweest zijn.
13 Gij zijt het zout der aarde; indien nu het zout smakeloos wordt,
waarmede zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer toe, dan om
buiten geworpen, en van de mensen vertreden te worden.
14 Gij zijt het licht der wereld; een stad boven op een berg
liggende, kan niet verborgen zijn.
15 Noch steekt men een kaars aan, en zet die onder een koornmaat,
maar op een kandelaar, en zij schijnt allen, die in het huis zijn;
16 Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede
werken mogen zien, en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken.
17 Meent niet, dat Ik gekomen ben, om de wet of de profeten te
ontbinden; Ik ben niet gekomen, om die te ontbinden, maar te
vervullen.
18 Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan,
zal er niet een jota noch een tittel van de wet voorbijgaan, totdat
het alles zal zijn geschied.
19 Zo wie dan een van deze minste geboden zal ontbonden, en de mensen
alzo zal geleerd hebben, die zal de minste genaamd worden in het
Koninkrijk der hemelen; maar zo wie dezelve zal gedaan en geleerd
hebben, die zal groot genaamd worden in het Koninkrijk der hemelen.
20 Want Ik zeg u: Tenzij uw gerechtigheid overvloediger zij, dan der
Schriftgeleerden en der Farizeen, dat gij in het Koninkrijk der
hemelen geenszins zult ingaan.
21 Gij hebt gehoord, dat tot de ouden gezegd is: Gij zult niet doden;
maar zo wie doodt, die zal strafbaar zijn door het gericht.
22 Doch Ik zeg u: Zo wie te onrecht op zijn broeder toornig is, die
zal strafbaar zijn door het gericht; en wie tot zijn broeder zegt:
Raka! die zal strafbaar zijn door den groten raad; maar wie zegt: Gij
dwaas! die zal strafbaar zijn door het helse vuur.
23 Zo gij dan uw gave zult op het altaar offeren, en aldaar gedachtig
wordt, dat uw broeder iets tegen u heeft;
24 Laat daar uw gave voor het altaar, en gaat heen, verzoent u eerst
met uw broeder, en komt dan en offert uw gave.
25 Weest haastelijk welgezind jegens uw wederpartij, terwijl gij nog
met hem op den weg zijt; opdat de wederpartij niet misschien u den
rechter overlevere, en de rechter u den dienaar overlevere, en gij in
de gevangenis geworpen wordt.
26 Voorwaar, Ik zeg u: Gij zult daar geenszins uitkomen, totdat gij
den laatsten penning zult betaald hebben.
27 Gij hebt gehoord, dat van de ouden gezegd is: Gij zult geen
overspel doen.
28 Maar Ik zeg u, dat zo wie een vrouw aan ziet, om dezelve te
begeren, die heeft alrede overspel in zijn hart met haar gedaan.
29 Indien dan uw rechteroog u ergert, trekt het uit, en werpt het van
u; want het is u nut, dat een uwer leden verga, en niet uw gehele
lichaam in de hel geworpen worde.
30 En indien uw rechterhand u ergert, houwt ze af, en werpt ze van u;
want het is u nut, dat een uwer leden verga, en niet uw gehele lichaam
in de hel geworpen worde.
028
31 Er is ook gezegd: Zo wie zijn vrouw verlaten zal, die geve haar
een scheidbrief.
32 Maar Ik zeg u, dat zo wie zijn vrouw verlaten zal, anders dan uit
oorzaak van hoererij, die maakt, dat zij overspel doet; en zo wie de
verlatene zal trouwen, die doet overspel.
33 Wederom hebt gij gehoord, dat van de ouden gezegd is: Gij zult den
eed niet breken, maar gij zult den Heere uw eden houden.
34 Maar Ik zeg u: Zweert ganselijk niet, noch bij den hemel, omdat
hij is de troon Gods;
35 Noch bij de aarde, omdat zij is de voetbank Zijner voeten; noch
bij Jeruzalem, omdat zij is de stad des groten Konings;
36 Noch bij uw hoofd zult gij zweren, omdat gij niet een haar kunt
wit of zwart maken;
37 Maar laat zijn uw woord ja, ja; neen, neen; wat boven deze is, dat
is uit den boze.
38 Gij hebt gehoord, dat gezegd is: Oog om oog, en tand om tand.
39 Maar Ik zeg u, dat gij den boze niet wederstaat; maar, zo wie u op
de rechterwang slaat, keert hem ook de andere toe;
40 En zo iemand met u rechten wil, en uw rok nemen, laat hem ook den
mantel;
41 En zo wie u zal dwingen een mijl te gaan, gaat met hem twee
mijlen.
42 Geeft dengene, die iets van u bidt, en keert u niet af van
dengene, die van u lenen wil.
43 Gij hebt gehoord, dat er gezegd is: Gij zult uw naaste liefhebben,
en uw vijand zult gij haten.
44 Maar Ik zeg u: Hebt uw vijanden lief; zegent ze, die u vervloeken;
doet wel dengenen, die u haten; en bidt voor degenen, die u geweld
doen, en die u vervolgen;
45 Opdat gij moogt kinderen zijn uws Vaders, Die in de hemelen is;
want Hij doet Zijn zon opgaan over bozen en goeden, en regent over
rechtvaardigen en onrechtvaardigen.
46 Want indien gij liefhebt, die u liefhebben, wat loon hebt gij?
Doen ook de tollenaars niet hetzelfde?
47 En indien gij uw broeders alleen groet, wat doet gij boven
anderen? Doen ook niet de tollenaars alzo?
48 Weest dan gijlieden volmaakt, gelijk uw Vader, Die in de hemelen
is, volmaakt is.
028
MATEUS-CAP-6
1 Hebt acht, dat gij uw aalmoes niet doet voor de mensen, om van hen
gezien te worden; anders zo hebt gij geen loon bij uw Vader, Die in de
hemelen is.
2 Wanneer gij dan aalmoes doet, zo laat voor u niet trompetten,
gelijk de geveinsden in de synagogen en op de straten doen, opdat zij
van de mensen geeerd mogen worden. Voorwaar zeg Ik u: Zij hebben hun
loon weg.
3 Maar als gij aalmoes doet, zo laat uw linker hand niet weten, wat
uw rechter doet;
4 Opdat uw aalmoes in het verborgen zij; en uw Vader, Die in het
verborgen ziet, Die zal het u in het openbaar vergelden.
5 En wanneer gij bidt, zo zult gij niet zijn gelijk de geveinsden;
want die plegen gaarne, in de synagogen en op de hoeken der straten
staande, te bidden, opdat zij van de mensen mogen gezien worden.
Voorwaar, Ik zeg u, dat zij hun loon weg hebben.
6 Maar gij, wanneer gij bidt, gaat in uw binnenkamer, en uw deur
gesloten hebbende, bidt uw Vader, Die in het verborgen is; en uw
Vader, Die in het verborgen ziet, zal het u in het openbaar vergelden.
7 En als gij bidt, zo gebruikt geen ijdel verhaal van woorden, gelijk
de heidenen; want zij menen, dat zij door hun veelheid van woorden
zullen verhoord worden.
8 Wordt dan hun niet gelijk; want uw Vader weet, wat gij van node
hebt, eer gij Hem bidt.
9 Gij dan bidt aldus: Onze Vader, Die in de hemelen zijt! Uw Naam
worde geheiligd.
10 Uw Koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in den hemel alzo ook
op de aarde.
11 Geef ons heden ons dagelijks brood.
12 En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onzen
schuldenaren.
13 En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze. Want
Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in der
eeuwigheid, amen.
14 Want indien gij den mensen hun misdaden vergeeft, zo zal uw
hemelse Vader ook u vergeven.
15 Maar indien gij den mensen hun misdaden niet vergeeft, zo zal ook
uw Vader uw misdaden niet vergeven.
16 En wanneer gij vast, toont geen droevig gezicht, gelijk de
geveinsden; want zij mismaken hun aangezichten, opdat zij van de
mensen mogen gezien worden, als zij vasten. Voorwaar, Ik zeg u, dat
zij hun loon weg hebben.
17 Maar gij, als gij vast, zalft uw hoofd, en wast uw aangezicht;
18 Opdat het van de mensen niet gezien worde, als gij vast, maar van
uw Vader, Die in het verborgen is; en uw Vader, Die in het verborgen
ziet, zal het u in het openbaar vergelden.
19 Vergadert u geen schatten op de aarde, waar ze de mot en de roest
verderft, en waar de dieven doorgraven en stelen;
20 Maar vergadert u schatten in den hemel, waar ze noch mot noch
roest verderft, en waar de dieven niet doorgraven noch stelen;
21 Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn.
22 De kaars des lichaams is het oog; indien dan uw oog eenvoudig is,
zo zal uw gehele lichaam verlicht wezen;
23 Maar indien uw oog boos is, zo zal geheel uw lichaam duister zijn.
Indien dan het licht, dat in u is, duisternis is, hoe groot zal de
duisternis zelve zijn!
24 Niemand kan twee heren dienen; want of hij zal den enen haten en
den anderen liefhebben, of hij zal den enen aanhangen en den anderen
verachten; gij kunt niet God dienen en den Mammon.
25 Daarom zeg Ik u: Zijt niet bezorgd voor uw leven, wat gij eten, en
wat gij drinken zult; noch voor uw lichaam, waarmede gij u kleden
zult; is het leven niet meer dan het voedsel, en het lichaam dan de
kleding?
26 Aanziet de vogelen des hemels, dat zij niet zaaien, noch maaien,
noch verzamelen in de schuren; en uw hemelse Vader voedt nochtans
dezelve; gaat gij dezelve niet zeer veel te boven?
27 Wie toch van u kan, met bezorgd te zijn, een el tot zijn lengte
toedoen?
28 En wat zijt gij bezorgd voor de kleding? Aanmerkt de lelien des
velds, hoe zij wassen; zij arbeiden niet, en spinnen niet;
29 En Ik zeg u, dat ook Salomo, in al zijn heerlijkheid, niet is
bekleed geweest, gelijk een van deze.
30 Indien nu God het gras des velds, dat heden is, en morgen in den
oven geworpen wordt, alzo bekleedt, zal Hij u niet veel meer kleden,
gij kleingelovigen?
028
31 Daarom zijt niet bezorgd, zeggende: Wat zullen wij eten, of wat
zullen wij drinken, of waarmede zullen wij ons kleden?
32 Want al deze dingen zoeken de heidenen; want uw hemelse Vader
weet, dat gij al deze dingen behoeft.
33 Maar zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en al
deze dingen zullen u toegeworpen worden.
34 Zijt dan niet bezorgd tegen den morgen; want de morgen zal voor
het zijne zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn zelfs kwaad.
028
MATEUS-CAP-7
1 Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt.
2 Want met welk oordeel gij oordeelt, zult gij geoordeeld worden; en
met welke mate gij meet, zal u wedergemeten worden.
3 En wat ziet gij den splinter, die in het oog uws broeders is, maar
den balk, die in uw oog is, merkt gij niet?
4 Of, hoe zult gij tot uw broeder zeggen: Laat toe, dat ik den
splinter uit uw oog uitdoe; en zie, er is een balk in uw oog?
5 Gij geveinsde! werp eerst den balk uit uw oog, en dan zult gij
bezien, om den splinter uit uws broeders oog uit te doen.
6 Geeft het heilige den honden niet, noch werpt uw paarlen voor de
zwijnen; opdat zij niet te eniger tijd dezelve met hun voeten
vertreden, en zich omkerende, u verscheuren.
7 Bidt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult vinden; klopt, en
u zal opengedaan worden.
8 Want een iegelijk, die bidt, die ontvangt; en die zoekt, die vindt;
en die klopt, dien zal opengedaan worden.
9 Of wat mens is er onder u, zo zijn zoon hem zou bidden om brood,
die hem een steen zal geven?
10 En zo hij hem om een vis zou bidden, die hem een slang zal geven?
11 Indien dan gij, die boos zijt, weet uw kinderen goede gaven te
geven, hoeveel te meer zal uw Vader, Die in de hemelen is, goede gaven
geven dengenen, die ze van Hem bidden!
12 Alle dingen dan, die gij wilt, dat u de mensen zouden doen, doet
gij hun ook alzo; want dat is de wet en de profeten.
13 Gaat in door de enge poort; want wijd is de poort, en breed is de
weg, die tot het verderf leidt, en velen zijn er, die door dezelve
ingaan;
14 Want de poort is eng, en de weg is nauw, die tot het leven leidt,
en weinigen zijn er, die denzelven vinden.
15 Maar wacht u van de valse profeten, dewelke in schaapsklederen tot
u komen, maar van binnen zijn zij grijpende wolven.
16 Aan hun vruchten zult gij hen kennen. Leest men ook een druif van
doornen, of vijgen van distelen?
17 Alzo een ieder goede boom brengt voort goede vruchten, en een
kwade boom brengt voort kwade vruchten.
18 Een goede boom kan geen kwade vruchten voortbrengen, noch een
kwade boom goede vruchten voortbrengen.
19 Een ieder boom, die geen goede vrucht voortbrengt, wordt
uitgehouwen en in het vuur geworpen.
20 Zo zult gij dan dezelve aan hun vruchten kennen.
21 Niet een iegelijk, die tot Mij zegt: Heere, Heere! zal ingaan in
het Koninkrijk der hemelen, maar die daar doet den wil Mijns Vaders,
Die in de hemelen is.
22 Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Heere, Heere! hebben wij
niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam duivelen uitgeworpen, en
in Uw Naam vele krachten gedaan?
23 En dan zal Ik hun openlijk aanzeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat
weg van Mij, gij, die de ongerechtigheid werkt!
24 Een iegelijk dan, die deze Mijn woorden hoort en dezelve doet,
dien zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man, die zijn huis op een
steenrots gebouwd heeft;
25 En er is slagregen nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen,
en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangevallen,
en het is niet gevallen, want het was op de steenrots gegrond.
26 En een iegelijk, die deze Mijn woorden hoort en dezelve niet doet,
die zal bij een dwazen man vergeleken worden, die zijn huis op het
zand gebouwd heeft;
27 En de slagregen is nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen,
en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangeslagen,
en het is gevallen, en zijn val was groot.
28 En het is geschied, als Jezus deze woorden geeindigd had, dat de
scharen zich ontzetten over Zijn leer;
29 Want Hij leerde hen, als macht hebbende, en niet als de
Schriftgeleerden.
028
MATEUS-CAP-8
1 Toen Hij nu van den berg afgeklommen was, zijn Hem vele scharen
gevolgd.
2 En ziet, een melaatse kwam, en aanbad Hem, zeggende: Heere! indien
Gij wilt, Gij kunt mij reinigen.
3 En Jezus, de hand uitstrekkende, heeft hem aangeraakt, zeggende: Ik
wil, word gereinigd! En terstond werd hij van zijn melaatsheid
gereinigd.
4 En Jezus zeide tot hem: Zie, dat gij dit niemand zegt; maar ga
heen, toon uzelven den priester, en offer de gave, die Mozes geboden
heeft, hun tot een getuigenis.
5 Als nu Jezus te Kapernaum ingegaan was, kwam tot Hem een hoofdman
over honderd, biddende Hem,
6 En zeggende: Heere! mijn knecht ligt te huis geraakt, en lijdt
zware pijnen.
7 En Jezus zeide tot hem: Ik zal komen en hem genezen.
8 En de hoofdman over honderd, antwoordende, zeide: Heere! ik ben
niet waardig, dat Gij onder mijn dak zoudt inkomen; maar spreek
alleenlijk een woord, en mijn knecht zal genezen worden.
9 Want ik ben ook een mens onder de macht van anderen, hebbende onder
mij krijgsknechten; en ik zeg tot dezen: Ga! en hij gaat; en tot den
anderen: Kom! en hij komt; en tot mijn dienstknecht: Doe dat! en hij
doet het.
10 Jezus nu, dit horende, heeft Zich verwonderd, en zeide tot
dengenen, die Hem volgden: Voorwaar zeg Ik u, Ik heb zelfs in Israel
zo groot een geloof niet gevonden.
11 Doch Ik zeg u, dat velen zullen komen van oosten en westen en
zullen met Abraham, en Izak, en Jakob, aanzitten in het Koninkrijk der
hemelen;
12 En de kinderen des Koninkrijks zullen uitgeworpen worden in de
buitenste duisternis; aldaar zal wening zijn, en knersing der tanden.
13 En Jezus zeide tot den hoofdman over honderd: Ga heen, en u
geschiede, gelijk gij geloofd hebt. En zijn knecht is gezond geworden
te diezelver ure.
14 En Jezus gekomen zijnde in het huis van Petrus, zag zijn vrouws
moeder te bed liggen, hebbende de koorts.
15 En Hij raakte haar hand aan, en de koorts verliet haar; en zij
stond op, en diende henlieden.
16 En als het laat geworden was, hebben zij velen, van den duivel
bezeten, tot Hem gebracht, en Hij wierp de boze geesten uit met den
woorde, en Hij genas allen, die kwalijk gesteld waren;
17 Opdat vervuld zou worden, dat gesproken was door Jesaja, den
profeet, zeggende: Hij heeft onze krankheden op Zich genomen, en onze
ziekten gedragen.
18 En Jezus, vele scharen ziende rondom Zich, beval aan de andere
zijde over te varen.
19 En er kwam een zeker Schriftgeleerde tot Hem, en zeide tot Hem:
Meester! ik zal U volgen, waar Gij ook henengaat.
20 En Jezus zeide tot hem: De vossen hebben holen, en de vogelen des
hemels nesten; maar de Zoon des mensen heeft niet, waar Hij het hoofd
nederlegge.
21 En een ander uit Zijn discipelen zeide tot Hem: Heere! laat mij
toe, dat ik eerst heenga, en mijn vader begrave.
22 Doch Jezus zeide tot hem: Volg Mij, en laat de doden hun doden
begraven.
23 En als Hij in het schip gegaan was, zijn Hem Zijn discipelen
gevolgd.
24 En ziet, er ontstond een grote onstuimigheid in de zee, alzo dat
het schip van de golven bedekt werd; doch Hij sliep.
25 En Zijn discipelen, bij Hem komende, hebben Hem opgewekt,
zeggende: Heere, behoed ons, wij vergaan!
26 En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij vreesachtig, gij
kleingelovigen? Toen stond Hij op, en bestrafte de winden en de zee;
en er werd grote stilte.
27 En de mensen verwonderden zich, zeggende: Hoedanig een is Deze,
dat ook de winden en de zee Hem gehoorzaam zijn!
28 En als Hij over aan de andere zijde was gekomen in het land der
Gergesenen, zijn Hem twee, van den duivel bezeten, ontmoet, komende
uit de graven, die zeer wreed waren, alzo dat niemand door dien weg
kon voorbij gaan.
29 En ziet, zij riepen, zeggende: Jezus, Gij Zone Gods! wat hebben
wij met U te doen? Zijt Gij hier gekomen om ons te pijnigen voor den
tijd?
30 En verre van hen was een kudde veler zwijnen, weidende.
028
31 En de duivelen baden Hem, zeggende: Indien Gij ons uitwerpt, laat
ons toe, dat wij in die kudde zwijnen varen.
32 En Hij zeide tot hen: Gaat heen. En zij uitgaande, voeren heen in
de kudde zwijnen; en ziet, de gehele kudde zwijnen stortte van de
steilte af in de zee, en zij stierven in het water.
33 En die ze weidden, zijn gevlucht; en als zij in de stad gekomen
waren, boodschapten zij al deze dingen, en wat den bezetenen geschied
was.
34 En ziet, de gehele stad ging uit, Jezus tegemoet; en als zij Hem
zagen, baden zij, dat Hij uit hun landpalen wilde vertrekken.
028
MATEUS-CAP-9
1 En in het schip gegaan zijnde, voer Hij over en kwam in Zijn stad.
En ziet, zij brachten tot Hem een geraakte, op een bed liggende.
2 En Jezus, hun geloof ziende, zeide tot den geraakte: Zoon! wees
welgemoed; uw zonden zijn u vergeven.
3 En ziet, sommigen der Schriftgeleerden zeiden in zichzelven: Deze
lastert God.
4 En Jezus, ziende hun gedachten, zeide: Waarom overdenkt gij kwaad
in uw harten?
5 Want wat is lichter te zeggen: De zonden zijn u vergeven? of te
zeggen: Sta op en wandel?
6 Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft op
de aarde, de zonden te vergeven (toen zeide Hij tot den geraakte): Sta
op, neem uw bed op, en ga heen naar uw huis.
7 En hij opgestaan zijnde, ging heen naar zijn huis.
8 De scharen nu dat ziende, hebben zich verwonderd, en God
verheerlijkt, die zodanige macht den mensen gegeven had.
9 En Jezus, van daar voortgaande, zag een mens in het tolhuis zitten,
genaamd Mattheus; en zeide tot hem: Volg Mij. En hij opstaande, volgde
Hem.
10 En het geschiedde, als Hij in het huis van Mattheus aanzat, ziet,
vele tollenaars en zondaars kwamen en zaten mede aan, met Jezus en
Zijn discipelen.
11 En de Farizeen, dat ziende, zeiden tot Zijn discipelen: Waarom eet
uw Meester met de tollenaren en de zondaren?
12 Maar Jezus, zulks horende, zeide tot hen: Die gezond zijn hebben
den medicijnmeester niet van node, maar die ziek zijn.
13 Doch gaat heen en leert, wat het zij: Ik wil barmhartigheid, en
niet offerande; want Ik ben niet gekomen om te roepen rechtvaardigen,
maar zondaars tot bekering.
14 Toen kwamen de discipelen van Johannes tot Hem, zeggende: Waarom
vasten wij en de Farizeen veel, en Uw discipelen vasten niet?
15 En Jezus zeide tot hen: Kunnen ook de bruiloftskinderen treuren,
zolang de Bruidegom bij hen is? Maar de dagen zullen komen, wanneer de
Bruidegom van hen zal weggenomen zijn, en dan zullen zij vasten.
16 Ook zet niemand een lap ongevold laken op een oud kleed; want
deszelfs aangezette lap scheurt af van het kleed, en er wordt een
ergere scheur.
17 Noch doet men nieuwen wijn in oude leder zakken; anders zo bersten
de leder zakken, en de wijn wordt uitgestort, en de leder zakken
verderven, maar men doet nieuwen wijn in nieuwe leder zakken, en beide
te zamen worden behouden.
18 Als Hij deze dingen tot hen sprak, ziet, een overste kwam en
aanbad Hem, zeggende: Mijn dochter is nu terstond gestorven, doch kom
en leg Uw hand op haar, en zij zal leven.
19 En Jezus opgestaan zijnde, volgde hem, en Zijn discipelen.
20 (En ziet, een vrouw die twaalf jaren het bloedvloeien gehad had,
komende tot Hem van achteren, raakte den zoom Zijns kleeds aan;
21 Want zij zeide in zichzelven: Indien ik alleenlijk Zijn kleed
aanraak, zo zal ik gezond worden.
22 En Jezus, Zich omkerende, en haar ziende, zeide: Wees welgemoed,
dochter! uw geloof heeft u behouden. En de vrouw werd gezond van
dezelve ure af.)
23 En als Jezus in het huis des oversten kwam, en zag de pijpers en
de woelende schare,
24 Zeide Hij tot hen: Vertrekt; want het dochtertje is niet dood,
maar slaapt. En zij belachten Hem.
25 Als nu de schare uitgedreven was, ging Hij in, en greep haar hand;
en het dochtertje stond op.
26 En dit gerucht ging uit door dat gehele land.
27 En als Jezus van daar voortging, zijn Hem twee blinden gevolgd,
roepende en zeggende: Gij Zone Davids, ontferm U onzer!
28 En als Hij in huis gekomen was, kwamen de blinden tot Hem. En
Jezus zeide tot hen: Gelooft gij, dat Ik dat doen kan? Zij zeiden tot
Hem: Ja, Heere!
29 Toen raakte Hij hun ogen aan, zeggende: U geschiede naar uw
geloof.
30 En hun ogen zijn geopend geworden. En Jezus heeft hun zeer
gestrengelijk verboden, zeggende: Ziet, dat het niemand wete.
028
31 Maar zij, uitgegaan zijnde, hebben Hem ruchtbaar gemaakt door dat
gehele land.
32 Als dezen nu uitgingen, ziet, zo brachten zij tot Hem een mens,
die stom en van den duivel bezeten was.
33 En als de duivel uitgeworpen was, sprak de stomme. En de scharen
verwonderden zich, zeggende: Er is nooit desgelijks in Israel gezien!
34 Maar de Farizeen zeiden: Hij werpt de duivelen uit door den
overste der duivelen.
35 En Jezus omging al de steden en vlekken, lerende in hun synagogen,
en predikende het Evangelie des Koninkrijks, en genezende alle ziekte
en alle kwale onder het volk.
36 En Hij, de scharen ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen
over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die
geen herder hebben.
37 Toen zeide Hij tot Zijn discipelen: De oogst is wel groot; maar de
arbeiders zijn weinige;
38 Bidt dan den Heere des oogstes, dat Hij arbeiders in Zijn oogst
uitstote.
028
MATEUS-CAP-10
1 En Zijn twaalf discipelen tot Zich geroepen hebbende, heeft Hij hun
macht gegeven over de onreine geesten, om dezelve uit te werpen, en om
alle ziekte en alle kwaal te genezen.
2 De namen nu der twaalf apostelen zijn deze: de eerste, Simon,
gezegd Petrus, en Andreas, zijn broeder; Jakobus, de zoon van
Zebedeus, en Johannes, zijn broeder;
3 Filippus en Bartholomeus; Thomas en Mattheus, de tollenaar;
Jakobus, de zoon van Alfeus, en Lebbeus, toegenaamd Thaddeus;
4 Simon Kananites, en Judas Iskariot, die Hem ook verraden heeft.
5 Deze twaalf heeft Jezus uitgezonden, en hun bevel gegeven,
zeggende: Gij zult niet heengaan op den weg der heidenen, en gij zult
niet ingaan in enige stad der Samaritanen.
6 Maar gaat veel meer heen tot de verloren schapen van het huis
Israels.
7 En heengaande predikt, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is
nabij gekomen.
8 Geneest de kranken; reinigt de melaatsen; wekt de doden op; werpt
de duivelen uit. Gij hebt het om niet ontvangen, geeft het om niet.
9 Verkrijgt u noch goud, noch zilver, noch koper geld in uw gordels;
10 Noch male tot den weg, noch twee rokken, noch schoenen, noch staf;
want de arbeider is zijn voedsel waardig.
11 En in wat stad of vlek gij zult inkomen, onderzoekt, wie daarin
waardig is; en blijft aldaar, totdat gij daar uitgaat.
12 En als gij in het huis gaat, zo groet hetzelve.
13 En indien dat huis waardig is, zo kome uw vrede over hetzelve,
maar indien het niet waardig is, zo kere uw vrede weder tot u.
14 En zo iemand u niet zal ontvangen, noch uw woorden horen,
uitgaande uit dat huis of uit dezelve stad, schudt het stof uwer
voeten af.
15 Voorwaar zeg Ik u: Het zal den lande van Sodom en Gomorra
verdragelijker zijn in den dag des oordeels, dan dezelve stad.
16 Ziet, Ik zend u als schapen in het midden der wolven; zijt dan
voorzichtig gelijk de slangen, en oprecht gelijk de duiven.
17 Maar wacht u voor de mensen; want zij zullen u overleveren in de
raadsvergaderingen, en in hun synagogen zullen zij u geselen.
18 En gij zult ook voor stadhouders en koningen geleid worden, om
Mijnentwil, hun en den heidenen tot getuigenis.
19 Doch wanneer zij u overleveren, zo zult gij niet bezorgd zijn, hoe
of wat gij spreken zult; want het zal u in dezelve ure gegeven worden,
wat gij spreken zult.
20 Want gij zijt het niet, die spreekt, maar het is de Geest uws
Vaders, Die in u spreekt.
21 En de ene broeder zal den anderen broeder overleveren tot den
dood, en de vader het kind, en de kinderen zullen opstaan tegen de
ouders, en zullen hen doden.
22 En gij zult van allen gehaat worden om Mijn Naam; maar die
volstandig zal blijven tot het einde, die zal zalig worden.
23 Wanneer zij u dan in deze stad vervolgen, vliedt in de andere;
want voorwaar zeg ik u: Gij zult uw reis door de steden Israels niet
geeindigd hebben, of de Zoon des mensen zal gekomen zijn.
24 De discipel is niet boven den meester, noch de dienstknecht boven
zijn heer.
25 Het zij den discipel genoeg, dat hij worde gelijk zijn meester, en
de dienstknecht gelijk zijn heer. Indien zij den Heere des huizes
Beelzebul hebben geheten, hoeveel te meer Zijn huisgenoten!
26 Vreest dan hen niet; want er is niets bedekt, hetwelk niet zal
ontdekt worden, en verborgen, hetwelk niet zal geweten worden.
27 Hetgeen Ik u zeg in de duisternis, zegt het in het licht; en
hetgeen gij hoort in het oor, predikt dat op de daken.
28 En vreest niet voor degenen, die het lichaam doden, en de ziel
niet kunnen doden; maar vreest veel meer Hem, Die beide ziel en
lichaam kan verderven in de hel.
29 Worden niet twee musjes om een penningsken verkocht? En niet een
van deze zal op de aarde vallen zonder uw Vader.
30 En ook uw haren des hoofds zijn alle geteld.
028
31 Vreest dan niet; gij gaat vele musjes te boven.
32 Een iegelijk dan, die Mij belijden zal voor de mensen, dien zal Ik
ook belijden voor Mijn Vader, Die in de hemelen is.
33 Maar zo wie Mij verloochend zal hebben voor de mensen, dien zal Ik
ook verloochenen voor Mijn Vader, Die in de hemelen is.
34 Meent niet, dat Ik gekomen ben, om vrede te brengen op de aarde;
Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard.
35 Want Ik ben gekomen, om den mens tweedrachtig te maken tegen zijn
vader, en de dochter tegen haar moeder, en de schoondochter tegen haar
schoonmoeder.
36 En zij zullen des mensen vijanden worden, die zijn huisgenoten
zijn.
37 Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en
die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig.
38 En die zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mijns
niet waardig.
39 Die zijn ziel vindt, zal dezelve verliezen; en die zijn ziel zal
verloren hebben om Mijnentwil, zal dezelve vinden.
40 Die u ontvangt, ontvangt Mij; en die Mij ontvangt, ontvangt Hem,
Die Mij gezonden heeft.
41 Die een profeet ontvangt in den naam eens profeten, zal het loon
eens profeten ontvangen; en die een rechtvaardige ontvangt in den naam
eens rechtvaardigen, zal het loon eens rechtvaardigen ontvangen.
42 En zo wie een van deze kleinen te drinken geeft alleenlijk een
beker koud water, in den naam eens discipels, voorwaar zeg Ik u, hij
zal zijn loon geenszins verliezen.
028
MATEUS-CAP-11
1 En het is geschied, toen Jezus geeindigd had Zijn twaalf discipelen
bevelen te geven, dat Hij van daar voortging, om te leren en te
prediken in hun steden.
2 En Johannes, in de gevangenis gehoord hebbende de werken van
Christus, zond twee van zijn discipelen;
3 En zeide tot hem: Zijt Gij Degene, Die komen zou, of verwachten wij
een anderen?
4 En Jezus antwoordde en zeide tot hen: Gaat heen en boodschapt
Johannes weder, hetgeen gij hoort en ziet:
5 De blinden worden ziende, en de kreupelen wandelen; de melaatsen
worden gereinigd, en de doven horen; de doden worden opgewekt, en den
armen wordt het Evangelie verkondigd.
6 En zalig is hij, die aan Mij niet zal geergerd worden.
7 Als nu dezen heengingen, heeft Jezus tot de scharen begonnen te
zeggen van Johannes: Wat zijt gij uitgegaan in de woestijn te
aanschouwen? Een riet, dat van den wind ginds en weder bewogen wordt?
8 Maar wat zijt gij uitgegaan te zien? Een mens, met zachte klederen
bekleed? Ziet, die zachte klederen dragen, zijn in der koningen
huizen.
9 Maar wat zijt gij uitgegaan te zien? Een profeet? Ja, Ik zeg u, ook
veel meer dan een profeet.
10 Want deze is het, van denwelken geschreven staat: Ziet, Ik zend
Mijn engel voor Uw aangezicht, die Uw weg bereiden zal voor U heen.
11 Voorwaar zeg Ik u: onder degenen, die van vrouwen geboren zijn, is
niemand opgestaan meerder dan Johannes de Doper; doch die de minste is
in het Koninkrijk der hemelen, is meerder dan hij.
12 En van de dagen van Johannes den Doper tot nu toe, wordt het
Koninkrijk der hemelen geweld aangedaan, en de geweldigers nemen
hetzelve met geweld.
13 Want al de profeten en de wet hebben tot Johannes toe
geprofeteerd.
14 En zo gij het wilt aannemen, hij is Elias, die komen zou.
15 Wie oren heeft om te horen, die hore.
16 Doch waarbij zal Ik dit geslacht vergelijken? Het is gelijk aan de
kinderkens, die op de markten zitten, en hun gezellen toeroepen,
17 En zeggen: Wij hebben u op de fluit gespeeld, en gij hebt niet
gedanst; wij hebben u klaagliederen gezongen, en gij hebt niet
geweend.
18 Want Johannes is gekomen, noch etende, noch drinkende, en zij
zeggen: Hij heeft den duivel.
19 De Zoon des mensen is gekomen, etende en drinkende, en zij zeggen:
Ziet daar, een Mens, Die een vraat en wijnzuiper is, een Vriend van
tollenaren en zondaren. Doch de Wijsheid is gerechtvaardigd geworden
van Haar kinderen.
20 Toen begon Hij de steden, in dewelke Zijn krachten meest geschied
waren, te verwijten, omdat zij zich niet bekeerd hadden.
21 Wee u, Chorazin! wee u Bethsaida! want zo in Tyrus en Sidon de
krachten waren geschied, die in u geschied zijn, zij zouden zich
eertijds in zak en as bekeerd hebben.
22 Doch Ik zeg u: Het zal Tyrus en Sidon verdragelijker zijn in den
dag des oordeels, dan ulieden.
23 En gij, Kapernaum! die tot den hemel toe zijt verhoogd, gij zult
tot de hel toe nedergestoten worden. Want zo in Sodom die krachten
waren geschied, die in u geschied zijn, zij zouden tot op den huidigen
dag gebleven zijn.
24 Doch Ik zeg u, dat het den lande van Sodom verdragelijker zal zijn
in den dag des oordeels, dan u.
25 In diezelve tijd antwoordde Jezus en zeide: Ik dank U, Vader!
Heere des hemels en der aarde! dat Gij deze dingen voor de wijzen en
verstandigen verborgen hebt, en hebt dezelve den kinderkens
geopenbaard.
26 Ja, Vader! Want alzo is geweest het welbehagen voor U.
27 Alle dingen zijn Mij overgegeven van Mijn Vader; en niemand kent
den Zoon dan de Vader, noch iemand kent den Vader dan de Zoon, en dien
het de Zoon wil openbaren.
28 Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik
zal u rust geven.
29 Neemt Mijn juk op u, en leert van Mij, dat Ik zachtmoedig ben en
nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielen.
30 Want Mijn juk is zacht, en Mijn last is licht.
028
MATEUS-CAP-12
1 In dien tijd ging Jezus, op een sabbatdag, door het gezaaide, en
Zijn discipelen hadden honger, en begonnen aren te plukken, en te
eten.
2 En de Farizeen, dat ziende, zeiden tot Hem: Zie, Uw discipelen
doen, wat niet geoorloofd is te doen op den sabbat.
3 Maar Hij zeide tot hen: Hebt gij niet gelezen, wat David gedaan
heeft, toen hem hongerde, en hun, die met hem waren?
4 Hoe hij gegaan is in het huis Gods, en de toonbroden gegeten heeft,
die hem niet geoorloofd waren te eten, noch ook hun, die met hem
waren, maar den priesteren alleen.
5 Of hebt gij niet gelezen in de wet, dat de priesters den sabbat
ontheiligen in den tempel, op de sabbatdagen, en nochtans onschuldig
zijn?
6 En Ik zeg u, dat Een, meerder dan de tempel, hier is.
7 Doch zo gij geweten hadt, wat het zij: Ik wil barmhartigheid en
niet offerande, gij zoudt de onschuldigen niet veroordeeld hebben.
8 Want de Zoon des mensen is een Heere ook van den sabbat.
9 En van daar voortgaande, kwam Hij in hun synagoge.
10 En ziet, er was een mens, die een dorre hand had, en zij vraagden
Hem, zeggende: Is het ook geoorloofd op de sabbatdagen te genezen?
(opdat zij Hem mochten beschuldigen).
11 En Hij zeide tot hen: Wat mens zal er zijn onder u, die een schaap
heeft, en zo datzelve op een sabbatdag in een gracht valt, die
hetzelve niet zal aangrijpen en uitheffen?
12 Hoe veel gaat nu een mens een schaap te boven? Zo is het dan op de
sabbatdagen geoorloofd wel te doen.
13 Toen zeide Hij tot dien mens: Strek uw hand uit; en hij strekte ze
uit, en zij werd hersteld, gezond gelijk de andere.
14 En de Farizeen, uitgegaan zijnde, hielden te zamen raad tegen Hem,
hoe zij Hem doden mochten.
15 Maar Jezus, dat wetende, vertrok van daar, en vele scharen volgden
Hem, en Hij genas ze allen.
16 En Hij gebood hun scherpelijk, dat zij Hem niet openbaar maken
zouden;
17 Opdat vervuld zou worden, hetgeen gesproken is door Jesaja, den
profeet, zeggende:
18 Ziet, Mijn Knecht, Welken Ik verkoren heb, Mijn Beminde, in Welken
Mijn ziel een welbehagen heeft; Ik zal Mijn Geest op Hem leggen, en
Hij zal het oordeel den heidenen verkondigen.
19 Hij zal niet twisten, noch roepen, noch zal er iemand Zijn stem op
de straten horen.
20 Het gekrookte riet zal Hij niet verbreken, en het rokende lemmet
zal Hij niet uitblussen, totdat Hij het oordeel zal uitbrengen tot
overwinning.
21 En in Zijn Naam zullen de heidenen hopen.
22 Toen werd tot Hem gebracht een van den duivel bezeten, die blind
en stom was; en Hij genas hem, alzo dat de blinde en stomme beide
sprak en zag.
23 En al de scharen ontzetten zich, en zeiden: Is niet Deze de Zoon
van David?
24 Maar de Farizeen, dit gehoord hebbende, zeiden: Deze werpt de
duivelen niet uit, dan door Beelzebul, den overste der duivelen.
25 Doch Jezus, kennende hun gedachten, zeide tot hen: Een ieder
koninkrijk, dat tegen zichzelf verdeeld is, wordt verwoest; en een
iedere stad, of huis, dat tegen zichzelf verdeeld is, zal niet
bestaan.
26 En indien de satan den satan uitwerpt, zo is hij tegen zichzelf
verdeeld; hoe zal dan zijn rijk bestaan?
27 En indien Ik door Beelzebul de duivelen uitwerp, door wien werpen
ze dan uw zonen uit? Daarom zullen die uw rechters zijn.
28 Maar indien Ik door den Geest Gods de duivelen uitwerp, zo is dan
het Koninkrijk Gods tot u gekomen.
29 Of hoe kan iemand in het huis eens sterken inkomen, en zijn vaten
ontroven, tenzij dat hij eerst den sterke gebonden hebbe? en alsdan
zal hij zijn huis beroven.
30 Wie met Mij niet is, die is tegen Mij; en wie met Mij niet
vergadert, die verstrooit.
028
31 Daarom zeg Ik u: Alle zonde en lastering zal den mensen vergeven
worden; maar de lastering tegen den Geest zal den mensen niet vergeven
worden.
32 En zo wie enig woord gesproken zal hebben tegen den Zoon des
mensen, het zal hem vergeven worden; maar zo wie tegen den Heiligen
Geest zal gesproken hebben, het zal hem niet vergeven worden, noch in
deze eeuw, noch in de toekomende.
33 Of maakt den boom goed en zijn vrucht goed; of maakt den boom
kwaad en zijn vrucht kwaad; want uit de vrucht wordt de boom gekend.
34 Gij adderengebroedsels! hoe kunt gij goede dingen spreken, daar
gij boos zijt? want uit den overvloed des harten spreekt de mond.
35 De goede mens brengt goede dingen voort uit den goede schat des
harten, en de boze mens brengt boze dingen voort uit den boze schat.
36 Maar Ik zeg u, dat van elk ijdel woord, hetwelk de mensen zullen
gesproken hebben, zij van hetzelve zullen rekenschap geven in den dag
des oordeels.
37 Want uit uw woorden zult gij gerechtvaardigd worden, en uit uw
woorden zult gij veroordeeld worden.
38 Toen antwoordden sommigen der Schriftgeleerden en Farizeen,
zeggende: Meester! wij willen van U wel een teken zien.
39 Maar Hij antwoordde en zeide tot hen: Het boos en overspelig
geslacht verzoekt een teken; en hun zal geen teken gegeven worden, dan
het teken van Jonas, den profeet.
40 Want gelijk Jonas drie dagen en drie nachten was in den buik van
den walvis, alzo zal de Zoon des mensen drie dagen en drie nachten
wezen in het hart der aarde.
41 De mannen van Nineve zullen opstaan in het oordeel met dit
geslacht, en zullen hetzelve veroordelen; want zij hebben zich bekeerd
op de prediking van Jonas; en ziet, meer dan Jonas is hier!
42 De koningin van het zuiden zal opstaan in het oordeel met dit
geslacht, en hetzelve veroordelen; want zij is gekomen van de einden
der aarde, om te horen, de wijsheid van Salomo; en ziet, meer dan
Salomo is hier!
43 En wanneer de onreine geest van den mens uitgegaan is, zo gaat hij
door dorre plaatsen, zoekende rust, en vindt ze niet.
44 Dan zegt hij: Ik zal wederkeren in mijn huis, van waar ik
uitgegaan ben; en komende, vindt hij het ledig, met bezemen gekeerd en
versierd.
45 Dan gaat hij heen en neemt met zich zeven andere geesten, bozer
dan hijzelf, en ingegaan zijnde, wonen zij aldaar; en het laatste van
denzelven mens wordt erger dan het eerste. Alzo zal het ook met dit
boos geslacht zijn.
46 En als Hij nog tot de scharen sprak, ziet, Zijn moeder en broeders
stonden buiten, zoekende Hem te spreken.
47 En iemand zeide tot Hem: Zie, Uw moeder en Uw broeders staan daar
buiten, zoekende U te spreken.
48 Maar Hij, antwoordende, zeide tot dengene die Hem dat zeide: Wie
is Mijn moeder, en wie zijn Mijn broeders?
49 En Zijn hand uitstrekkende over Zijn discipelen, zeide Hij: Ziet,
Mijn moeder en Mijn broeders.
50 Want zo wie den wil Mijns Vaders doet Die in de hemelen is,
dezelve is Mijn broeder, en zuster, en moeder.
028
MATEUS-CAP-13
1 En te dien dage Jezus, uit het huis gegaan zijnde, zat bij de zee.
2 En tot Hem vergaderden vele scharen, zodat Hij in een schip ging en
nederzat, en al de schare stond op den oever.
3 En Hij sprak tot hen vele dingen door gelijkenissen, zeggende:
Ziet, een zaaier ging uit om te zaaien.
4 En als hij zaaide, viel een deel van het zaad bij den weg; en de
vogelen kwamen en aten datzelve op.
5 En een ander deel viel op steenachtige plaatsen, waar het niet veel
aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van aarde
had.
6 Maar als de zon opgegaan was, zo is het verbrand geworden; en omdat
het geen wortel had, is het verdord.
7 En een ander deel viel in de doornen; en de doornen wiesen op, en
verstikten hetzelve.
8 En een ander deel viel in de goede aarde, en gaf vrucht, het een
honderd-, het ander zestig-, en het ander dertig voud.
9 Wie oren heeft om te horen, die hore.
10 En de discipelen tot Hem komende, zeiden tot Hem: Waarom spreekt
Gij tot hen door gelijkenissen?
11 En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Omdat het u gegeven is, de
verborgenheden van het Koninkrijk der hemelen te weten, maar dien is
het niet gegeven.
12 Want wie heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal
overvloediglijk hebben; maar wie niet heeft, van dien zal genomen
worden, ook dat hij heeft.
13 Daarom spreek Ik tot hen door gelijkenissen, omdat zij ziende niet
zien, en horende niet horen, noch ook verstaan.
14 En in hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt: Met het
gehoor zult gij horen, en geenszins verstaan; en ziende zult gij zien,
en geenszins bemerken.
15 Want het hart dezes volks is dik geworden, en zij hebben met de
oren zwaarlijk gehoord, en hun ogen hebben zij toegedaan; opdat zij
niet te eniger tijd met de ogen zouden zien, en met de oren horen, en
met het hart verstaan, en zich bekeren, en Ik hen geneze.
16 Doch uw ogen zijn zalig, omdat zij zien, en uw oren, omdat zij
horen.
17 Want voorwaar zeg Ik u, dat vele profeten en rechtvaardigen hebben
begeerd te zien de dingen, die gij ziet, en hebben ze niet gezien; en
te horen de dingen, die gij hoort, en hebben ze niet gehoord.
18 Gij dan, hoort de gelijkenis van den zaaier.
19 Als iemand dat Woord des Koninkrijks hoort, en niet verstaat, zo
komt de boze, en rukt weg, hetgeen in zijn hart gezaaid was; deze is
degene, die bij den weg bezaaid is.
20 Maar die in steenachtige plaatsen bezaaid is, deze is degene, die
het Woord hoort, en dat terstond met vreugde ontvangt;
21 Doch hij heeft geen wortel in zichzelven, maar is voor een tijd;
en als verdrukking of vervolging komt, om des Woords wil, zo wordt hij
terstond geergerd.
22 En die in de doornen bezaaid is, deze is degene, die het Woord
hoort; en de zorgvuldigheid dezer wereld, en de verleiding des
rijkdoms verstikt het Woord, en het wordt onvruchtbaar.
23 Die nu in de goede aarde bezaaid is, deze is degene, die het Woord
hoort en verstaat, die ook vrucht draagt en voortbrengt, de een
honderd-, de ander zestig-, en de ander dertig voud.
24 Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het
Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mens, die goed zaad zaaide in
zijn akker.
25 En als de mensen sliepen, kwam zijn vijand, en zaaide onkruid
midden in de tarwe, en ging weg.
26 Toen het nu tot kruid opgeschoten was, en vrucht voortbracht, toen
openbaarde zich ook het onkruid.
27 En de dienstknechten van den heer des huizes gingen en zeiden tot
hem: Heere! hebt gij niet goed zaad in uw akker gezaaid? Van waar
heeft hij dan dit onkruid?
28 En hij zeide tot hen: Een vijandig mens heeft dat gedaan. En de
dienstknechten zeiden tot hem: Wilt gij dan, dat wij heengaan en
datzelve vergaderen?
29 Maar hij zeide: Neen, opdat gij, het onkruid vergaderende, ook
mogelijk met hetzelve de tarwe niet uittrekt.
30 Laat ze beiden te zamen opwassen tot den oogst, en in den tijd des
oogstes zal ik tot de maaiers zeggen: Vergadert eerst dat onkruid, en
bindt het in busselen, om hetzelve te verbranden; maar brengt de tarwe
samen in mijn schuur.
028
31 Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het
Koninkrijk der hemelen is gelijk aan het mosterdzaad, hetwelk een mens
heeft genomen en in zijn akker gezaaid;
32 Hetwelk wel het minste is onder al de zaden, maar wanneer het
opgewassen is, dan is 't het meeste van de moeskruiden, en het wordt
een boom, alzo dat de vogelen des hemels komen en nestelen in zijn
takken.
33 Een andere gelijkenis sprak Hij tot hen, zeggende: Het Koninkrijk
der hemelen is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam en
verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.
34 Al deze dingen heeft Jezus tot de scharen gesproken door
gelijkenissen, en zonder gelijkenis sprak Hij tot hen niet.
35 Opdat vervuld zou worden, wat gesproken is door den profeet,
zeggende: Ik zal Mijn mond opendoen door gelijkenissen; Ik zal
voortbrengen dingen, die verborgen waren van de grondlegging der
wereld.
36 Toen nu Jezus de scharen van Zich gelaten had, ging Hij naar huis.
En Zijn discipelen kwamen tot Hem, zeggende: Verklaar ons de
gelijkenis van het onkruid des akkers.
37 En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Die het goede zaad zaait, is
de Zoon des mensen;
38 En de akker is de wereld; en het goede zaad zijn de kinderen des
Koninkrijks; en het onkruid zijn de kinderen des bozen;
39 En de vijand, die hetzelve gezaaid heeft, is de duivel; en de
oogst is de voleinding der wereld; en de maaiers zijn de engelen.
40 Gelijkerwijs dan het onkruid vergaderd, en met vuur verbrand
wordt, alzo zal het ook zijn in de voleinding dezer wereld.
41 De Zoon des mensen zal Zijn engelen uitzenden, en zij zullen uit
Zijn Koninkrijk vergaderen al de ergernissen, en degenen, die de
ongerechtigheid doen;
42 En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal wening zijn
en knersing der tanden.
43 Dan zullen de rechtvaardigen blinken, gelijk de zon, in het
Koninkrijk huns Vaders. Die oren heeft om te horen, die hore.
44 Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den
akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en
van blijdschap over denzelven, gaat hij heen en verkoopt al wat hij
heeft, en koopt dienzelven akker.
45 Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die
schone parelen zoekt;
46 Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen
en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.
47 Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een net, geworpen
in de zee, en dat allerlei soorten van vissen samenbrengt;
48 Hetwelk, wanneer het vol geworden is, de vissers aan den oever
optrekken, en nederzittende, lezen het goede uit in hun vaten, maar
het kwade werpen zij weg.
49 Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen
uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden;
50 En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal zijn wening
en knersing der tanden.
51 En Jezus zeide tot hen: Hebt gij dit alles verstaan? Zij zeiden
tot Hem: Ja, Heere!
52 En Hij zeide tot hen: Daarom, een iegelijk Schriftgeleerde, in het
Koninkrijk der hemelen onderwezen, is gelijk aan een heer des huizes,
die uit zijn schat nieuwe en oude dingen voortbrengt.
53 En het is geschied, als Jezus deze gelijkenissen geeindigd had,
vertrok Hij van daar.
54 En gekomen zijnde in Zijn vaderland, leerde Hij hen in hun
synagoge, zodat zij zich ontzetten, en zeiden: Van waar komt Dezen die
wijsheid en die krachten?
55 Is Deze niet de Zoon des timmermans? en is Zijn moeder niet
genaamd Maria, en Zijn broeders Jakobus en Joses, en Simon en Judas?
56 En Zijn zusters, zijn zij niet allen bij ons? Van waar komt dan
Dezen dit alles?
57 En zij werden aan Hem geergerd. Maar Jezus zeide tot hen: Een
profeet is niet ongeeerd, dan in zijn vaderland, en in zijn huis.
58 En Hij heeft aldaar niet vele krachten gedaan, vanwege hun
ongeloof.
028
MATEUS-CAP-14
1 Te dierzelver tijd hoorde Herodes, de viervorst, het gerucht van
Jezus;
2 En zeide tot zijn knechten: Deze is Johannes de Doper; hij is
opgewekt van de doden, en daarom werken die krachten in Hem.
3 Want Herodes had Johannes gevangen genomen, en hem gebonden, en in
den kerker gezet, om Herodias' wil, de huisvrouw van Filippus, zijn
broeder.
4 Want Johannes zeide tot hem: Het is u niet geoorloofd haar te
hebben.
5 En willende hem doden, vreesde hij het volk, omdat zij hem hielden
voor een profeet.
6 Maar als de dag der geboorte van Herodes gehouden werd, danste de
dochter van Herodias in het midden van hen, en zij behaagde aan
Herodes.
7 Waarom hij haar met ede beloofde te geven, wat zij ook eisen zou.
8 En zij, te voren onderricht zijnde van haar moeder, zeide: Geef mij
hier in een schotel het hoofd van Johannes den Doper.
9 En de koning werd bedroefd; doch om de eden, en degenen, die met
hem aanzaten, gebood hij, dat het haar zou gegeven worden;
10 En zond heen, en onthoofdde Johannes in den kerker.
11 En zijn hoofd werd gebracht in een schotel, en het dochtertje
gegeven; en zij droeg het tot haar moeder.
12 En zijn discipelen kwamen, en namen het lichaam weg, en begroeven
hetzelve; en gingen en boodschapten het Jezus.
13 En als Jezus dit hoorde, vertrok Hij van daar te scheep, naar een
woeste plaats alleen; en de scharen, dat horende, zijn Hem te voet
gevolgd uit de steden.
14 En Jezus uitgaande, zag een grote schare, en werd innerlijk met
ontferming over hen bewogen, en genas hun kranken.
15 En als het nu avond werd, kwamen Zijn discipelen tot Hem,
zeggende: Deze plaats is woest, en de tijd is nu voorbijgegaan; laat
de scharen van U, opdat zij heengaan in de vlekken en zichzelven spijs
kopen.
16 Maar Jezus zeide tot hen: Het is hun niet van node heen te gaan,
geeft gij hun te eten.
17 Doch zij zeiden tot Hem: Wij hebben hier niet, dan vijf broden en
twee vissen.
18 En Hij zeide: Brengt Mij dezelve hier.
19 En Hij beval de scharen neder te zitten op het gras, en nam de
vijf broden en de twee vissen, en opwaarts ziende naar den hemel,
zegende dezelve; en als Hij ze gebroken had, gaf Hij de broden den
discipelen, en de discipelen aan de scharen.
20 En zij aten allen en werden verzadigd, en zij namen op, het
overschot der brokken, twaalf volle korven.
21 Die nu gegeten hadden, waren omtrent vijf duizend mannen, zonder
de vrouwen en kinderen.
22 En terstond dwong Jezus Zijn discipelen in het schip te gaan, en
voor Hem af te varen naar de andere zijde, terwijl Hij de scharen van
Zich zou laten.
23 En als Hij nu de scharen van Zich gelaten had, klom Hij op den
berg alleen, om te bidden. En als het nu avond was geworden, zo was
Hij daar alleen.
24 En het schip was nu midden in de zee, zijnde in nood van de baren;
want de wind was hun tegen.
25 Maar ter vierde wake des nachts kwam Jezus af tot hen, wandelende
op de zee.
26 En de discipelen, ziende Hem op de zee wandelen, werden ontroerd,
zeggende: Het is een spooksel! En zij schreeuwden van vrees.
27 Maar terstond sprak Jezus hen aan, zeggende: Zijt goedsmoeds, Ik
ben het, vreest niet.
28 En Petrus antwoordde Hem, en zeide: Heere! indien Gij het zijt, zo
gebied mij tot U te komen op het water.
29 En Hij zeide: Kom. En Petrus klom neder van het schip, en wandelde
op het water, om tot Jezus te komen.
30 Maar ziende den sterken wind, werd hij bevreesd, en als hij begon
neder te zinken, riep hij, zeggende: Heere, behoud mij!
028
31 En Jezus, terstond de hand uitstekende, greep hem aan, en zeide
tot hem: Gij kleingelovige! waarom hebt gij gewankeld?
32 En als zij in het schip geklommen waren, stilde de wind.
33 Die nu in het schip waren, kwamen en aanbaden Hem, zeggende:
Waarlijk, Gij zijt Gods Zoon!
34 En overgevaren zijnde, kwamen zij in het land Gennesaret.
35 En als de mannen van die plaats Hem werden kennende, zonden zij in
dat gehele omliggende land, en brachten tot Hem allen, die kwalijk
gesteld waren;
36 En baden Hem, dat zij alleenlijk den zoom Zijns kleeds zouden
mogen aanraken; en zovelen als Hem aanraakten, werden gezond.
028
MATEUS-CAP-15
1 Toen kwamen tot Jezus enige Schriftgeleerden en Farizeen, die van
Jeruzalem waren, zeggende:
2 Waarom overtreden Uw discipelen de inzetting der ouden? Want zij
wassen hun handen niet, wanneer zij brood zullen eten.
3 Maar Hij, antwoordende, zeide tot hen: Waarom overtreedt ook gij
het gebod Gods, door uw inzetting?
4 Want God heeft geboden, zeggende: Eert uwen vader en moeder, en:
Wie vader of moeder vloekt, die zal de dood sterven.
5 Maar gij zegt: Zo wie tot vader of moeder zal zeggen: Het is een
gave, zo wat u van mij zou kunnen ten nutte komen; en zijn vader of
zijn moeder geenszins zal eren, die voldoet.
6 En gij hebt alzo Gods gebod krachteloos gemaakt door uw inzetting.
7 Gij geveinsden! Wel heeft Jesaja van u geprofeteerd, zeggende:
8 Dit volk genaakt Mij met hun mond, en eert Mij met de lippen, maar
hun hart houdt zich verre van Mij;
9 Doch tevergeefs eren zij Mij, lerende leringen, die geboden van
mensen zijn.
10 En als Hij de schare tot Zich geroepen had, zeide Hij tot hen:
Hoort en verstaat.
11 Hetgeen ten monde ingaat, ontreinigt den mens niet; maar hetgeen
ten monde uitgaat, dat ontreinigt den mens.
12 Toen kwamen Zijn discipelen tot Hem, en zeiden tot Hem: Weet Gij
wel, dat de Farizeen deze rede horende, geergerd zijn geweest?
13 Maar Hij, antwoordende zeide: Alle plant, die Mijn hemelse Vader
niet geplant heeft, zal uitgeroeid worden.
14 Laat hen varen; zij zijn blinde leidslieden der blinden. Indien nu
de blinde den blinde leidt, zo zullen zij beiden in de gracht vallen.
15 En Petrus, antwoordende, zeide tot Hem: Verklaar ons deze
gelijkenis.
16 Maar Jezus zeide: Zijt ook gijlieden alsnog onwetende?
17 Verstaat gij nog niet, dat al wat ten monde ingaat, in de buik
komt, en in de heimelijkheid wordt uitgeworpen?
18 Maar die dingen, die ten monde uitgaan, komen voort uit het hart,
en dezelve ontreinigen den mens.
19 Want uit het hart komen voort boze bedenkingen, doodslagen,
overspelen, hoererijen, dieverijen, valse getuigenissen, lasteringen.
20 Deze dingen zijn het, die den mens ontreinigen; maar het eten met
ongewassen handen ontreinigt den mens niet.
21 En Jezus van daar gaande, vertrok naar de delen van Tyrus en
Sidon.
22 En ziet, een Kananese vrouw, uit die landpalen komende, riep tot
Hem, zeggende: Heere! Gij Zone Davids, ontferm U mijner! mijn dochter
is deerlijk van den duivel bezeten.
23 Doch Hij antwoordde haar niet een woord. En Zijn discipelen, tot
Hem komende, baden Hem, zeggende: Laat haar van U; want zij roept ons
na.
24 Maar Hij, antwoordende, zeide: Ik ben niet gezonden, dan tot de
verloren schapen van het huis Israels.
25 En zij kwam en aanbad Hem, zeggende: Heere, help mij!
26 Doch Hij antwoordde en zeide: Het is niet betamelijk het brood der
kinderen te nemen, en den hondekens voor te werpen.
27 En zij zeide: Ja, Heere! doch de hondekens eten ook van de brokjes
die er vallen van de tafel hunner heren.
28 Toen antwoordde Jezus, en zeide tot haar: O vrouw! groot is uw
geloof; u geschiede, gelijk gij wilt. En haar dochter werd gezond van
diezelfde ure.
29 En Jezus, van daar vertrekkende, kwam aan de zee van Galilea, en
klom op den berg, en zat daar neder.
30 En vele scharen zijn tot Hem gekomen, hebbende bij zich kreupelen,
blinden, stommen, lammen, en vele anderen, en wierpen ze voor de
voeten van Jezus; en Hij genas dezelve.
028
31 Alzo dat de scharen zich verwonderden, ziende de stommen
sprekende, de lammen gezond, de kreupelen wandelende, en de blinden
ziende; en zij verheerlijkten den God Israels.
32 En Jezus, Zijn discipelen tot Zich geroepen hebbende, zeide: Ik
word innerlijk met ontferming bewogen over de schare, omdat zij nu
drie dagen bij Mij gebleven zijn, en hebben niet wat zij eten zouden;
en Ik wil hen niet nuchteren van Mij laten, opdat zij op den weg niet
bezwijken.
33 En Zijn discipelen zeiden tot Hem: Van waar zullen wij zovele
broden in de woestijn bekomen, dat wij zulk een grote schare zouden
verzadigen?
34 En Jezus zeide tot hen: Hoevele broden hebt gij? Zij zeiden:
Zeven, en weinige visjes.
35 En Hij gebood den scharen neder te zitten op de aarde.
36 En Hij nam de zeven broden en de vissen, en als Hij gedankt had,
brak Hij ze, en gaf ze Zijn discipelen; en de discipelen gaven ze aan
de schare.
37 En zij aten allen en werden verzadigd, en zij namen op, het
overschot der brokken, zeven volle manden.
38 En die daar gegeten hadden, waren vier duizend mannen, zonder de
vrouwen en kinderen.
39 En de scharen van Zich gelaten hebbende, ging Hij in het schip, en
kwam in de landpalen van Magdala.
028
MATEUS-CAP-16
1 En de Farizeen en Sadduceen tot Hem gekomen zijnde, en Hem
verzoekende, begeerden van Hem, dat Hij hun een teken uit den hemel
zou tonen.
2 Maar Hij antwoordde, en zeide tot hen: Als het avond geworden is,
zegt gij: Schoon weder; want de hemel is rood;
3 En des morgens: Heden onweder; want de hemel is droevig rood. Gij
geveinsden! het aanschijn des hemels weet gij wel te onderscheiden, en
kunt gij de tekenen der tijden niet onderscheiden?
4 Het boos en overspelig geslacht verzoekt een teken; en hun zal geen
teken gegeven worden, dan het teken van Jona, den profeet. En hen
verlatende, ging Hij weg.
5 En als Zijn discipelen op de andere zijde gekomen waren, hadden zij
vergeten broden mede te nemen.
6 En Jezus zeide tot hen: Ziet toe, en wacht u van den zuurdesem der
Farizeen en Sadduceen.
7 En zij overlegden bij zichzelven, zeggende: Het is omdat wij geen
broden mede genomen hebben.
8 En Jezus, dat wetende, zeide tot hen: Wat overlegt gij bij uzelven,
gij kleingelovigen! dat gij geen broden mede genomen hebt?
9 Verstaat gij nog niet? en gedenkt gij niet aan de vijf broden der
vijf duizend mannen; en hoevele korven gij opnaamt?
10 Noch aan de zeven broden der vier duizend mannen, en hoevele
manden gij opnaamt?
11 Hoe verstaat gij niet, dat Ik u van geen brood gesproken heb, als
Ik zeide, dat gij u wachten zoudt van den zuurdesem der Farizeen en
Sadduceen.
12 Toen verstonden zij, dat Hij niet gezegd had, dat zij zich wachten
zouden van den zuurdesem des broods, maar van de leer der Farizeen en
Sadduceen?
13 Als nu Jezus gekomen was in de delen van Cesarea Filippi, vraagde
Hij Zijn discipelen, zeggende: Wie zeggen de mensen, dat Ik, de Zoon
des mensen, ben?
14 En zij zeiden: Sommigen: Johannes de Doper; en anderen: Elias; en
anderen: Jeremia of een van de profeten.
15 Hij zeide tot hen: Maar gij, wie zegt gij, dat Ik ben?
16 En Simon Petrus, antwoordende, zeide: Gij zijt de Christus, de
Zoon des levenden Gods.
17 En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Zalig zijt gij, Simon,
Bar-Jona! want vlees en bloed heeft u dat niet geopenbaard, maar Mijn
Vader, Die in de hemelen is.
18 En Ik zeg u ook, dat gij zijt Petrus, en op deze petra zal Ik Mijn
gemeente bouwen, en de poorten der hel zullen dezelve niet
overweldigen.
19 En Ik zal u geven de sleutelen van het Koninkrijk der hemelen; en
zo wat gij zult binden op de aarde, zal in de hemelen gebonden zijn;
en zo wat gij ontbinden zult op de aarde, zal in de hemelen ontbonden
zijn.
20 Toen verbood Hij Zijn discipelen, dat zij iemand zeggen zouden,
dat Hij was Jezus, de Christus.
21 Van toen aan begon Jezus Zijn discipelen te vertonen, dat Hij
moest heengaan naar Jeruzalem, en veel lijden van de ouderlingen, en
overpriesters, en Schriftgeleerden, en gedood worden, en ten derden
dage opgewekt worden.
22 En Petrus, Hem tot zich genomen hebbende, begon Hem te bestraffen,
zeggende: Heere, wees U genadig! dit zal U geenszins geschieden.
23 Maar Hij, Zich omkerende, zeide tot Petrus: Ga weg achter Mij,
satanas! gij zijt Mij een aanstoot, want gij verzint niet de dingen,
die Gods zijn, maar die der mensen zijn.
24 Toen zeide Jezus tot Zijn discipelen: Zo iemand achter Mij wil
komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge
Mij.
25 Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal hetzelve
verliezen; maar zo wie zijn leven verliezen zal, om Mijnentwil, die
zal hetzelve vinden.
26 Want wat baat het een mens, zo hij de gehele wereld gewint, en
lijdt schade zijner ziel? Of wat zal een mens geven, tot lossing van
zijn ziel?
27 Want de Zoon des mensen zal komen in de heerlijkheid Zijns Vaders,
met Zijn engelen, en alsdan zal Hij een iegelijk vergelden naar zijn
doen.
28 Voorwaar zeg Ik u: Er zijn sommigen van die hier staan, dewelke
den dood niet smaken zullen, totdat zij den Zoon des mensen zullen
hebben zien komen in Zijn Koninkrijk.
028
MATEUS-CAP-17
1 En na zes dagen nam Jezus met Zich Petrus, en Jakobus, en Johannes,
zijn broeder, en bracht hen op een hoge berg alleen.
2 En Hij werd voor hen veranderd van gedaante; en Zijn aangezicht
blonk gelijk de zon, en Zijn klederen werden wit gelijk het licht.
3 En ziet, van hen werden gezien Mozes en Elias, met Hem
samensprekende.
4 En Petrus, antwoordende, zeide tot Jezus: Heere! het is goed, dat
wij hier zijn; zo Gij wilt, laat ons hier drie tabernakelen maken,
voor U een, en voor Mozes een, en een voor Elias.
5 Terwijl hij nog sprak, ziet, een luchtige wolk heeft hen
overschaduwd; en ziet, een stem uit de wolk, zeggende: Deze is Mijn
geliefde Zoon, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb; hoort Hem!
6 En de discipelen, dit horende, vielen op hun aangezicht, en werden
zeer bevreesd.
7 En Jezus, bij hen komende, raakte hen aan, en zeide: Staat op en
vreest niet.
8 En hun ogen opheffende, zagen zij niemand, dan Jezus alleen.
9 En als zij van de berg afkwamen, gebood hun Jezus, zeggende: Zegt
niemand dit gezicht, totdat de Zoon des mensen zal opgestaan zijn uit
de doden.
10 En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Wat zeggen dan de
Schriftgeleerden, dat Elias eerst moet komen?
11 Doch Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Elias zal wel eerst
komen, en alles weder oprichten.
12 Maar Ik zeg u, dat Elias nu gekomen is, en zij hebben hem niet
gekend; doch zij hebben aan hem gedaan, al wat zij hebben gewild; alzo
zal ook de Zoon des mensen van hen lijden.
13 Toen verstonden de discipelen dat Hij hun van Johannes de Doper
gesproken had.
14 En als zij bij de schare gekomen waren, kwam tot Hem een mens,
vallende voor Hem op de knieen, en zeggende:
15 Heere! ontferm U over mijn zoon; want hij is maanziek, en is in
zwaar lijden; want menigmaal valt hij in het vuur, en menigmaal in het
water.
16 En ik heb hem tot Uw discipelen gebracht, en zij hebben hem niet
kunnen genezen.
17 En Jezus, antwoordende, zeide: O, ongelovig en verkeerd geslacht,
hoe lang zal Ik nog met ulieden zijn, hoe lang zal Ik u nog verdragen?
Brengt hem Mij hier.
18 En Jezus bestrafte hem, en de duivel ging van hem uit, en het kind
werd genezen van die ure af.
19 Toen kwamen de discipelen tot Jezus alleen, en zeiden: Waarom
hebben wij hem niet kunnen uitwerpen?
20 En Jezus zeide tot hen: Om uws ongeloofs wil; want voorwaar zeg Ik
u: Zo gij een geloof hadt als een mosterdzaad, gij zoudt tot deze berg
zeggen: Ga heen van hier derwaarts, en hij zal heengaan; en niets zal
u onmogelijk zijn.
21 Maar dit geslacht vaart niet uit, dan door bidden en vasten.
22 En als zij in Galilea verkeerden, zeide Jezus tot hen: De Zoon des
mensen zal overgeleverd worden in de handen der mensen;
23 En zij zullen Hem doden, en ten derden dage zal Hij opgewekt
worden. En zij werden zeer bedroefd.
24 En als zij te Kapernaum ingekomen waren, gingen tot Petrus die de
didrachmen ontvingen, en zeiden: Uw Meester, betaalt Hij de didrachmen
niet?
25 Hij zeide: Ja. En toen hij in huis gekomen was, voorkwam hem
Jezus, zeggende: Wat dunkt u, Simon! de koningen der aarde, van wie
nemen zij tollen of schatting, van hun zonen, of van de vreemden?
26 Petrus zeide tot Hem: Van de vreemden. Jezus zeide tot hem: Zo
zijn dan de zonen vrij.
27 Maar opdat wij hun geen aanstoot geven, ga heen naar de zee, werp
de angel uit, en de eerste vis, die opkomt, neem, en zijn mond geopend
hebbende, zult gij een stater vinden; neem die, en geef hem aan hen
voor Mij en u.
028
MATEUS-CAP-18
1 Te dierzelfder ure kwamen de discipelen tot Jezus, zeggende: Wie is
toch de meeste in het Koninkrijk der hemelen?
2 En Jezus een kindeken tot Zich geroepen hebbende, stelde dat in het
midden van hen;
3 En zeide: Voorwaar zeg Ik u: Indien gij u niet verandert, en wordt
gelijk de kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen
geenszins ingaan.
4 Zo wie dan zichzelven zal vernederen, gelijk dit kindeken, deze is
de meeste in het Koninkrijk der hemelen.
5 En zo wie zodanig een kindeken ontvangt in Mijn Naam, die ontvangt
Mij.
6 Maar zo wie een van deze kleinen, die in Mij geloven, ergert, het
ware hem nutter, dat een molensteen aan zijn hals gehangen, en dat hij
verzonken ware in de diepte der zee.
7 Wee der wereld van de ergernissen, want het is noodzakelijk, dat de
ergernissen komen; doch wee dien mens, door welken de ergernis komt!
8 Indien dan uw hand of uw voet u ergert, houwt ze af en werpt ze van
u. Het is u beter, tot het leven in te gaan, kreupel of verminkt
zijnde, dan twee handen of twee voeten hebbende, in het eeuwige vuur
geworpen te worden.
9 En indien uw oog u ergert, trekt het uit, en werpt het van u. Het
is u beter, maar een oog hebbende, tot het leven in te gaan, dan twee
ogen hebbende, in het helse vuur geworpen te worden.
10 Ziet toe, dat gij niet een van deze kleinen veracht. Want Ik zeg
ulieden, dat hun engelen, in de hemelen, altijd zien het aangezicht
Mijns Vaders, Die in de hemelen is.
11 Want de Zoon des mensen is gekomen om zalig te maken, dat verloren
was.
12 Wat dunkt u, indien enig mens honderd schapen had, en een uit
dezelve afgedwaald ware, zal hij niet de negen en negentig laten, en
op de bergen heengaande, het afgedwaalde zoeken?
13 En indien het geschiedt, dat hij hetzelve vindt, voorwaar zeg Ik
u, dat hij zich meer verblijdt over hetzelve, dan over de negen en
negentig, die niet afgedwaald zijn geweest.
14 Alzo is de wil niet uws Vaders, Die in de hemelen is, dat een van
deze kleinen verloren ga.
15 Maar indien uw broeder tegen u gezondigd heeft, ga heen en bestraf
hem tussen u en hem alleen; indien hij u hoort, zo hebt gij uw broeder
gewonnen.
16 Maar indien hij u niet hoort, zo neem nog een of twee met u; opdat
in de mond van twee of drie getuigen alle woord besta.
17 En indien hij denzelven geen gehoor geeft; zo zeg het der
gemeente; en indien hij ook der gemeente geen gehoor geeft, zo zij hij
u als de heiden en de tollenaar.
18 Voorwaar zeg Ik u: Al wat gij op de aarde binden zult, zal in de
hemel gebonden wezen; en al wat gij op de aarde ontbinden zult, zal in
den hemel ontbonden wezen.
19 Wederom zeg Ik u: Indien er twee van u samenstemmen op de aarde,
over enige zaak, die zij zouden mogen begeren, dat die hun zal
geschieden van Mijn Vader, Die in de hemelen is.
20 Want waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn Naam, daar ben Ik in
het midden van hen.
21 Toen kwam Petrus tot Hem, en zeide: Heere! hoe menigmaal zal mijn
broeder tegen mij zondigen, en ik hem vergeven! Tot zevenmaal?
22 Jezus zeide tot hem: Ik zeg u, niet tot zevenmaal, maar tot
zeventigmaal zeven maal.
23 Daarom wordt het Koninkrijk der hemelen vergeleken bij een zeker
koning, die rekening met zijn dienstknechten houden wilde.
24 Als hij nu begon te rekenen, werd tot hem gebracht een, die hem
schuldig was tien duizend talenten.
25 En als hij niet had, om te betalen, beval zijn heer, dat men hem
zou verkopen, en zijn vrouw en kinderen, en al wat hij had, en dat de
schuld zou betaald worden.
26 De dienstknecht dan, nedervallende, aanbad hem, zeggende: Heer!
wees lankmoedig over mij, en ik zal u alles betalen.
27 En de heer van dezen dienstknecht, met barmhartigheid innerlijk
bewogen zijnde, heeft hem ontslagen, en de schuld hem kwijtgescholden.
28 Maar dezelve dienstknecht, uitgaande, heeft gevonden een zijner
mededienstknechten, die hem honderd penningen schuldig was, en hem
aanvattende, greep hem bij de keel, zeggende: Betaal mij, wat gij
schuldig zijt.
29 Zijn mededienstknecht dan, nedervallende aan zijn voeten, bad hem,
zeggende: Wees lankmoedig over mij, en ik zal u alles betalen.
30 Doch hij wilde niet, maar ging heen, en wierp hem in de
gevangenis, totdat hij de schuld zou betaald hebben.
028
31 Als nu zijn mededienstknechten zagen, hetgeen geschied was, zijn
zij zeer bedroefd geworden; en komende, verklaarden zij hunnen heer al
wat er geschied was.
32 Toen heeft hem zijn heer tot zich geroepen, en zeide tot hem: Gij
boze dienstknecht, al die schuld heb ik u kwijtgescholden, dewijl gij
mij gebeden hebt;
33 Behoordet gij ook niet u over uw mededienstknecht te ontfermen,
gelijk ik ook mij over u ontfermd heb?
34 En zijn heer, vertoornd zijnde, leverde hem den pijnigers over,
totdat hij zou betaald hebben al wat hij hem schuldig was.
35 Alzo zal ook Mijn hemelse Vader u doen, indien gij niet van harte
vergeeft een iegelijk zijn broeder zijn misdaden.
028
MATEUS-CAP-19
1 En het geschiedde, toen Jezus deze woorden geeindigd had, dat Hij
vertrok van Galilea, en kwam over de Jordaan, in de landpalen van
Judea.
2 En vele scharen volgden Hem, en Hij genas ze aldaar.
3 En de Farizeen kwamen tot Hem, verzoekende Hem, en zeggende tot
Hem: Is het een mens geoorloofd zijn vrouw te verlaten, om allerlei
oorzaak?
4 Doch Hij, antwoordende, zeide tot hen: Hebt gij niet gelezen, Die
van den beginne den mens gemaakt heeft, dat Hij ze gemaakt heeft man
en vrouw?
5 En gezegd heeft: Daarom zal een mens vader en moeder verlaten, en
zal zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot een vlees zijn;
6 Alzo dat zij niet meer twee zijn, maar een vlees. Hetgeen dan God
samengevoegd heeft, scheide de mens niet.
7 Zij zeiden tot hem: Waarom heeft dan Mozes geboden een scheidbrief
te geven en haar te verlaten?
8 Hij zeide tot hen: Mozes heeft vanwege de hardigheid uwer harten u
toegelaten uw vrouwen te verlaten; maar van den beginne is het alzo
niet geweest.
9 Maar Ik zeg u, dat zo wie zijn vrouw verlaat, anders dan om
hoererij, en een andere trouwt, die doet overspel, en die de verlatene
trouwt, doet ook overspel.
10 Zijn discipelen zeiden tot Hem: Indien de zaak des mensen met de
vrouw alzo staat, zo is het niet oorbaar te trouwen.
11 Doch Hij zeide tot hen: Allen vatten dit woord niet, maar dien het
gegeven is.
12 Want er zijn gesnedenen, die uit moeders lijf alzo geboren zijn;
en er zijn gesnedenen, die van de mensen gesneden zijn; en er zijn
gesnedenen, die zichzelven gesneden hebben, om het Koninkrijk der
hemelen. Die dit vatten kan, vatte het.
13 Toen werden kinderkens tot Hem gebracht, opdat Hij de handen hun
zou opleggen en bidden; en de discipelen bestraften dezelve.
14 Maar Jezus zeide: Laat af van de kinderkens, en verhindert hen
niet tot Mij te komen; want derzulken is het Koninkrijk der hemelen.
15 En als Hij hun de handen opgelegd had, vertrok Hij van daar.
16 En ziet, er kwam een tot Hem, en zeide tot Hem: Goede Meester! wat
zal ik goeds doen, opdat ik het eeuwige leven hebbe?
17 En Hij zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed dan
Een, namelijk God. Doch wilt gij in het leven ingaan, onderhoud de
geboden.
18 Hij zeide tot Hem: Welke? En Jezus zeide: Deze: Gij zult niet
doden; gij zult geen overspel doen; gij zult niet stelen; gij zult
geen valse getuigenis geven;
19 Eer uw vader en moeder; en: Gij zult uw naaste liefhebben als
uzelven.
20 De jongeling zeide tot Hem: Al deze dingen heb ik onderhouden van
mijn jonkheid af; wat ontbreekt mij nog?
21 Jezus zeide tot hem: Zo gij wilt volmaakt zijn, ga heen, verkoop
wat gij hebt, en geef het den armen, en gij zult een schat hebben in
de hemel; en kom herwaarts, volg Mij.
22 Als nu de jongeling dit woord hoorde, ging hij bedroefd weg; want
hij had vele goederen.
23 En Jezus zeide tot Zijn discipelen: Voorwaar, Ik zeg u, dat een
rijke bezwaarlijk in het Koninkrijk der hemelen zal ingaan.
24 En wederom zeg Ik u: Het is lichter, dat een kemel ga door het oog
van een naald, dan dat een rijke inga in het Koninkrijk Gods.
25 Zijn discipelen nu, dit horende, werden zeer verslagen, zeggende:
Wie kan dan zalig worden?
26 En Jezus, hen aanziende, zeide tot hen: Bij de mensen is dat
onmogelijk, maar bij God zijn alle dingen mogelijk.
27 Toen antwoordde Petrus, en zeide tot Hem: Zie, wij hebben alles
verlaten, en zijn U gevolgd, wat zal ons dan geworden?
28 En Jezus zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat gij, die Mij
gevolgd zijt, in de wedergeboorte, wanneer de Zoon des mensen zal
gezeten zijn op den troon Zijner heerlijkheid, dat gij ook zult zitten
op twaalf tronen, oordelende de twaalf geslachten Israels.
29 En zo wie zal verlaten hebben, huizen, of broeders, of zusters, of
vader, of moeder, of vrouw, of kinderen, of akkers, om Mijns Naams
wil, die zal honderdvoud ontvangen, en het eeuwige leven beerven.
30 Maar vele eersten zullen de laatsten zijn, en vele laatsten de
eersten.
028
MATEUS-CAP-20
1 Want het Koninkrijk der hemelen is gelijk een heer des huizes, die
met den morgenstond uitging, om arbeiders te huren in zijn wijngaard.
2 En als hij met de arbeiders eens geworden was, voor een penning des
daags, zond hij hen heen in zijn wijngaard.
3 En uitgegaan zijnde omtrent de derde ure, zag hij anderen, ledig
staande op de markt.
4 En hij zeide tot dezelve: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo
wat recht is, zal ik u geven. En zij gingen.
5 Wederom uitgegaan zijnde omtrent de zesde en negende ure, deed hij
desgelijks.
6 En uitgegaan zijnde omtrent de elfde ure, vond hij anderen ledig
staande, en zeide tot hen: Wat staat gij hier den gehele dag ledig?
7 Zij zeiden tot hem: Omdat ons niemand gehuurd heeft. Hij zeide tot
hen: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo wat recht is, zult gij
ontvangen.
8 Als het nu avond geworden was, zeide de heer des wijngaards, tot
zijn rentmeester: Roep de arbeiders, en geef hun het loon, beginnende
van de laatsten tot de eersten.
9 En als zij kwamen, die ter elfder ure gehuurd waren, ontvingen zij
ieder een penning.
10 En de eersten komende, meenden, dat zij meer ontvangen zouden; en
zij zelven ontvingen ook elk een penning.
11 En dien ontvangen hebbende, murmureerden zij tegen den heer des
huizes,
12 Zeggende: Deze laatsten hebben maar een uur gearbeid, en gij hebt
ze ons gelijk gemaakt, die den last des daags en de hitte gedragen
hebben.
13 Doch hij, antwoordende, zeide tot een van hen: Vriend! ik doe u
geen onrecht; zijt gij niet met mij eens geworden voor een penning?
14 Neem het uwe en ga heen. Ik wil deze laatsten ook geven, gelijk
als u.
15 Of is het mij niet geoorloofd, te doen met het mijne, wat ik wil?
Of is uw oog boos, omdat ik goed ben?
16 Alzo zullen de laatsten de eersten zijn, en de eersten de
laatsten; want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.
17 En Jezus, opgaande naar Jeruzalem, nam tot Zich de twaalf
discipelen alleen op de weg, en zeide tot hen:
18 Ziet, wij gaan op naar Jeruzalem, en de Zoon des mensen zal den
overpriesteren en Schriftgeleerden overgeleverd worden, en zij zullen
Hem ter dood veroordelen;
19 En zij zullen Hem den heidenen overleveren, om Hem te bespotten en
te geselen, en te kruisigen; en ten derden dage zal Hij weder opstaan.
20 Toen kwam de moeder der zonen van Zebedeus tot Hem met haar zonen,
Hem aanbiddende, en begerende wat van Hem.
21 En Hij zeide tot haar: Wat wilt gij? Zij zeide tot Hem: Zeg, dat
deze mijn twee zonen zitten mogen, de een tot Uw rechter- en de ander
tot Uw linker hand in Uw Koninkrijk.
22 Maar Jezus antwoordde en zeide: Gijlieden weet niet wat gij
begeert; kunt gij den drinkbeker drinken, dien Ik drinken zal, en met
den doop gedoopt worden, waarmede Ik gedoopt worde? Zij zeiden tot
Hem: Wij kunnen.
23 En Hij zeide tot hen: Mijn drinkbeker zult gij wel drinken, en met
den doop, waarmede Ik gedoopt worde, zult gij gedoopt worden; maar het
zitten tot Mijn rechter- en tot Mijn linker hand staat bij Mij niet te
geven, maar het zal gegeven worden dien het bereid is van Mijn Vader.
24 En als de andere tien dat hoorden, namen zij het zeer kwalijk van
de twee broeders.
25 En als Jezus hen tot Zich geroepen had, zeide Hij: Gij weet, dat
de oversten der volken heerschappij voeren over hen, en de groten
gebruiken macht over hen.
26 Doch alzo zal het onder u niet zijn; maar zo wie onder u zal
willen groot worden, die zij uw dienaar;
27 En zo wie onder u zal willen de eerste zijn, die zij uw
dienstknecht.
28 Gelijk de Zoon des mensen niet is gekomen om gediend te worden,
maar om te dienen, en Zijn ziel te geven tot een rantsoen voor velen.
29 En als zij van Jericho uitgingen, is Hem een grote schare gevolgd.
30 En ziet, twee blinden, zittende aan den weg, als zij hoorden, dat
Jezus voorbijging, riepen, zeggende: Heere, Gij Zone Davids! ontferm U
onzer.
028
31 En de schare bestrafte hen, opdat zij zwijgen zouden; maar zij
riepen te meer, zeggende: Ontferm U onzer, Heere, Gij Zone Davids!
32 En Jezus, stil staande, riep hen en zeide: Wat wilt gij, dat Ik u
doe?
33 Zij zeiden tot Hem: Heere! dat onze ogen geopend worden.
34 En Jezus, innerlijk bewogen zijnde met barmhartigheid, raakte hun
ogen aan; en terstond werden hun ogen ziende, en zij volgden Hem.
028
MATEUS-CAP-21
1 En als zij nu Jeruzalem genaakten, en gekomen waren te Beth-fage,
aan de Olijfberg, toen zond Jezus twee discipelen, zeggende tot hen:
2 Gaat heen in het vlek, dat tegen u over ligt, en gij zult terstond
een ezelin gebonden vinden, en een veulen met haar; ontbindt ze, en
brengt ze tot Mij.
3 En indien u iemand iets zegt, zo zult gij zeggen, dat de Heere deze
van node heeft, en hij zal ze terstond zenden.
4 Dit alles nu is geschied, opdat vervuld worde, hetgeen gesproken is
door den profeet, zeggende:
5 Zegt der dochter Sions: Zie, uw Koning komt tot u, zachtmoedig en
gezeten op een ezelin en een veulen, zijnde een jong ener jukdragende
ezelin.
6 En de discipelen heengegaan zijnde, en gedaan hebbende, gelijk
Jezus hun bevolen had,
7 Brachten de ezelin en het veulen, en legden hun klederen op
dezelve, en zetten Hem daarop.
8 En de meeste schare spreidden hun klederen op den weg, en anderen
hieuwen takken van de bomen, en spreidden ze op den weg.
9 En de scharen, die voorgingen en die volgden, riepen, zeggende:
Hosanna den Zone Davids! Gezegend is Hij, Die komt in den Naam des
Heeren! Hosanna in de hoogste hemelen!
10 En als Hij te Jeruzalem inkwam, werd de gehele stad beroerd,
zeggende: Wie is Deze?
11 En de scharen zeiden: Deze is Jezus, de Profeet van Nazareth in
Galilea.
12 En Jezus ging in den tempel Gods, en dreef uit allen, die
verkochten en kochten in den tempel, en keerde om de tafelen der
wisselaars, en de zitstoelen dergenen, die de duiven verkochten.
13 En Hij zeide tot hen: Er is geschreven: Mijn huis zal een huis des
gebeds genaamd worden; maar gij hebt dat tot een moordenaarskuil
gemaakt.
14 En er kwamen blinden en kreupelen tot Hem in den tempel, en Hij
genas dezelve.
15 Als nu de overpriesters en Schriftgeleerden zagen de wonderheden,
die Hij deed, en de kinderen, roepende in den tempel, en zeggende:
Hosanna den Zone Davids! namen zij dat zeer kwalijk;
16 En zeiden tot Hem: Hoort Gij wel, wat dezen zeggen? En Jezus zeide
tot hen: Ja; hebt gij nooit gelezen: Uit de mond der jonge kinderen en
der zuigelingen hebt Gij U lof toebereid?
17 En hen verlatende, ging Hij van daar uit de stad, naar Bethanie,
en overnachtte aldaar.
18 En des morgens vroeg, als Hij wederkeerde naar de stad, hongerde
Hem.
19 En ziende, een vijgeboom aan den weg, ging Hij naar hem toe, en
vond niets aan denzelven, dan alleenlijk bladeren; en zeide tot hem:
Uit u worde geen vrucht meer in der eeuwigheid! En de vijgeboom
verdorde terstond.
20 En de discipelen, dat ziende, verwonderden zich, zeggende: Hoe is
de vijgeboom zo terstond verdord?
21 Doch Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Voorwaar zeg Ik u: Indien
gij geloof hadt, en niet twijfeldet, gij zoudt niet alleenlijk doen,
hetgeen den vijgeboom is geschied; maar indien gij ook tot deze berg
zeidet: Word opgeheven en in de zee geworpen! het zou geschieden.
22 En al wat gij zult begeren in het gebed, gelovende, zult gij
ontvangen.
23 En als Hij in den tempel gekomen was, kwamen tot Hem, terwijl Hij
leerde, de overpriesters en de ouderlingen des volks, zeggende: Door
wat macht doet Gij deze dingen? En Wie heeft U deze macht gegeven?
24 En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Ik zal u ook een woord
vragen, hetwelk indien gij Mij zult zeggen, zo zal Ik u ook zeggen,
door wat macht Ik deze dingen doe.
25 De doop van Johannes, van waar was die, uit de hemel, of uit de
mensen? En zij overlegden bij zichzelven en zeiden: Indien wij zeggen:
Uit de hemel; zo zal Hij ons zeggen: Waarom hebt gij hem dan niet
geloofd?
26 En indien wij zeggen: Uit de mensen: zo vrezen wij de schare; want
zij houden allen Johannes voor een profeet.
27 En zij, Jezus antwoordende, zeiden: Wij weten het niet. En Hij
zeide tot hen: Zo zeg Ik u ook niet, door wat macht Ik dit doe.
28 Maar wat dunkt u? Een mens had twee zonen, en gaande tot den
eersten, zeide: Zoon! ga heen, werk heden in mijn wijngaard.
29 Doch hij antwoordde en zeide: Ik wil niet; en daarna berouw
hebbende, ging hij heen.
30 En gaande tot den tweeden, zeide desgelijks, en deze antwoordde en
zeide: Ik ga, heer! en hij ging niet.
028
31 Wie van deze twee heeft den wil des vaders gedaan? Zij zeiden tot
Hem: De eerste. Jezus zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat de
tollenaars en de hoeren u voorgaan in het Koninkrijk Gods.
32 Want Johannes is tot u gekomen in den weg der gerechtigheid, en
gij hebt hem niet geloofd; maar de tollenaars en de hoeren hebben hem
geloofd; doch gij, zulks ziende, hebt daarna geen berouw gehad, om hem
te geloven.
33 Hoort een andere gelijkenis. Er was een heer des huizes, die een
wijngaard plantte, en zette een tuin daarom, en groef een wijnpersbak
daarin, en bouwde een toren, en verhuurde dien den landlieden, en
reisde buiten 's lands.
34 Toen nu de tijd der vruchten genaakte, zond hij zijn
dienstknechten tot de landlieden, om zijn vruchten te ontvangen.
35 En de landlieden, nemende zijn dienstknechten, hebben den een
geslagen, en den anderen gedood, en den derden gestenigd.
36 Wederom zond hij andere dienstknechten, meer in getal dan de
eersten, en zij deden hun desgelijks.
37 En ten laatste zond hij tot hen zijn zoon, zeggende: Zij zullen
mijn zoon ontzien.
38 Maar de landlieden, den zoon ziende, zeiden onder elkander: Deze
is de erfgenaam, komt, laat ons hem doden, en zijn erfenis aan ons
behouden.
39 En hem nemende, wierpen zij hem uit, buiten de wijngaard, en
doodden hem.
40 Wanneer dan de heer des wijngaards komen zal, wat zal hij dien
landlieden doen?
41 Zij zeiden tot hem: Hij zal den kwaden een kwaden dood aandoen, en
zal den wijngaard aan andere landlieden verhuren, die hem de vruchten
op haar tijden zullen geven.
42 Jezus zeide tot hen: Hebt gij nooit gelezen in de Schriften: De
steen, die de bouwlieden verworpen hebben, deze is geworden tot een
hoofd des hoeks; van de Heere is dit geschied, en het is wonderlijk in
onze ogen?
43 Daarom zeg Ik ulieden, dat het Koninkrijk Gods van u zal
weggenomen worden, en een volk gegeven, dat zijn vruchten voortbrengt.
44 En wie op deze steen valt, die zal verpletterd worden; en op wien
hij valt, dien zal hij vermorzelen.
45 En als de overpriesters en Farizeen deze Zijn gelijkenissen
hoorden, verstonden zij, dat Hij van hen sprak.
46 En zoekende Hem te vangen, vreesden zij de scharen, dewijl deze
Hem hielden voor een profeet.
028
MATEUS-CAP-22
1 En Jezus, antwoordende, sprak tot hen wederom door gelijkenissen,
zeggende:
2 Het Koninkrijk der hemelen is gelijk een zeker koning, die zijn
zoon een bruiloft bereid had;
3 En zond zijn dienstknechten uit, om de genoden ter bruiloft te
roepen; en zij wilden niet komen.
4 Wederom zond hij andere dienstknechten uit, zeggende: Zegt den
genoden: Ziet, ik heb mijn middagmaal bereid; mijn ossen, en de
gemeste beesten zijn geslacht, en alle dingen zijn gereed; komt tot de
bruiloft.
5 Maar zij, zulks niet achtende, zijn heengegaan, deze tot zijn
akker, gene tot zijn koopmanschap.
6 En de anderen grepen zijn dienstknechten, deden hun smaadheid aan,
en doodden hen.
7 Als nu de koning dat hoorde, werd hij toornig, en zijn krijgsheiren
zendende, heeft die doodslagers vernield, en hun stad in brand
gestoken.
8 Toen zeide hij tot zijn dienstknechten: De bruiloft is wel bereid,
doch de genoden waren het niet waardig.
9 Daarom gaat op de uitgangen der wegen, en zovelen als gij er zult
vinden, roept ze tot de bruiloft.
10 En dezelve dienstknechten, uitgaande op de wegen, vergaderden
allen, die zij vonden, beiden kwaden en goeden; en de bruiloft werd
vervuld met aanzittende gasten.
11 En als de koning ingegaan was, om de aanzittende gasten te
overzien, zag hij aldaar een mens, niet gekleed zijnde met een
bruiloftskleed;
12 En zeide tot hem: Vriend! hoe zijt gij hier ingekomen, geen
bruiloftskleed aan hebbende? En hij verstomde.
13 Toen zeide de koning tot de dienaars: Bindt zijn handen en voeten,
neemt hem weg, en werpt hem uit in de buitenste duisternis; daar zal
zijn wening en knersing der tanden.
14 Want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.
15 Toen gingen de Farizeen heen, en hielden te zamen raad, hoe zij
Hem verstrikken zouden in Zijn rede.
16 En zij zonden uit tot Hem hun discipelen, met de Herodianen,
zeggende: Meester! wij weten, dat Gij waarachtig zijt, en de weg Gods
in der waarheid leert, en naar niemand vraagt; want Gij ziet den
persoon der mensen niet aan;
17 Zeg ons dan: wat dunkt U? Is het geoorloofd, den keizer schatting
te geven of niet?
18 Maar Jezus, bekennende hun boosheid, zeide:
19 Gij geveinsden, wat verzoekt gij Mij? Toont Mij de
schattingpenning. En zij brachten Hem een penning.
20 En Hij zeide tot hen: Wiens is dit beeld en het opschrift?
21 Zij zeiden tot Hem: Des keizers. Toen zeide Hij tot hen: Geeft dan
den keizer, dat des keizers is, en Gode, dat Gods is.
22 En zij, dit horende, verwonderden zich, en Hem verlatende, zijn
zij weggegaan.
23 Te dienzelfden dage kwamen tot Hem de Sadduceen, die zeggen, dat
er geen opstanding is, en vraagden Hem,
24 Zeggende: Meester! Mozes heeft gezegd: Indien iemand sterft, geen
kinderen hebbende, zo zal zijn broeder deszelfs vrouw trouwen, en zijn
broeder zaad verwekken.
25 Nu waren er bij ons zeven broeders; en de eerste, een vrouw
getrouwd hebbende, stierf; en dewijl hij geen zaad had, zo liet hij
zijn vrouw voor zijn broeder.
26 Desgelijks ook de tweede, en de derde, tot de zevende toe.
27 Ten laatste na allen, is ook de vrouw gestorven.
28 In de opstanding dan, wiens vrouw zal zij wezen van die zeven,
want zij hebben ze allen gehad?
29 Maar Jezus antwoordde en zeide tot hen: Gij dwaalt, niet wetende
de Schriften, noch de kracht Gods.
30 Want in de opstanding nemen zij niet ten huwelijk, noch worden ten
huwelijk uitgegeven; maar zij zijn als engelen Gods in de hemel.
028
31 En wat aangaat de opstanding der doden, hebt gij niet gelezen,
hetgeen van God tot ulieden gesproken is, Die daar zegt:
32 Ik ben de God Abrahams, en de God Izaks, en de God Jakobs! God is
niet een God der doden, maar der levenden.
33 En de scharen, dit horende, werden verslagen over Zijn leer.
34 En de Farizeen, gehoord hebbende, dat Hij de Sadduceen den mond
gestopt had, zijn te zamen bijeenvergaderd.
35 En een uit hen, zijnde een Wetgeleerde, heeft gevraagd, Hem
verzoekende, en zeggende:
36 Meester! welk is het grote gebod in de wet?
37 En Jezus zeide tot hem: Gij zult liefhebben den Heere, uw God, met
geheel uw hart, en met geheel uw ziel, en met geheel uw verstand.
38 Dit is het eerste en het grote gebod.
39 En het tweede aan dit gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben
als uzelven.
40 Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten.
41 Als nu de Farizeen samenvergaderd waren, vraagde hun Jezus,
42 En zeide: Wat dunkt u van den Christus? Wiens Zoon is Hij? Zij
zeiden tot Hem: Davids Zoon.
43 Hij zeide tot hen: Hoe noemt Hem dan David, in de Geest, zijn
Heere? zeggende:
44 De Heere heeft gezegd tot Mijn Heere: Zit aan Mijn rechter hand,
totdat Ik Uw vijanden zal gezet hebben tot een voetbank Uwer voeten.
45 Indien Hem dan David noemt zijn Heere, hoe is Hij zijn Zoon?
46 En niemand kon Hem een woord antwoorden; noch iemand durfde Hem
van dien dag aan iets meer vragen.
028
MATEUS-CAP-23
1 Toen sprak Jezus tot de scharen en tot Zijn discipelen,
2 Zeggende: De Schriftgeleerden en de Farizeen zijn gezeten op de
stoel van Mozes;
3 Daarom, al wat zij u zeggen, dat gij houden zult, houdt dat en doet
het; maar doet niet naar hun werken; want zij zeggen het, en doen het
niet.
4 Want zij binden lasten, die zwaar zijn en kwalijk om te dragen, en
leggen ze op de schouderen der mensen; maar zij willen die met hun
vinger niet verroeren.
5 En al hun werken doen zij, om van de mensen gezien te worden; want
zij maken hun gedenkcedels breed, en maken de zomen van hun klederen
groot.
6 En zij beminnen de vooraanzitting in de maaltijden, en de
voorgestoelten in de synagogen;
7 Ook de begroetingen op de markten, en van de mensen genaamd te
worden: Rabbi, Rabbi!
8 Doch gij zult niet Rabbi genaamd worden; want Een is uw Meester,
namelijk Christus; en gij zijt allen broeders.
9 En gij zult niemand uw vader noemen op de aarde; want Een is uw
Vader, namelijk Die in de hemelen is.
10 Noch zult gij meesters genoemd worden; want Een is uw Meester,
namelijk Christus.
11 Maar de meeste van u zal uw dienaar zijn.
12 En wie zichzelven verhogen zal, die zal vernederd worden; en wie
zichzelven zal vernederen, die zal verhoogd worden.
13 Maar wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden! want
gij sluit het Koninkrijk der hemelen voor de mensen, overmits gij daar
niet ingaat, noch degenen, die ingaan zouden, laat ingaan.
14 Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij
eet de huizen der weduwen op, en dat onder den schijn van lang te
bidden; daarom zult gij te zwaarder oordeel ontvangen.
15 Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij
omreist zee en land, om een Jodengenoot te maken, en als hij het
geworden is, zo maakt gij hem een kind der helle, tweemaal meer dan
gij zijt.
16 Wee u, gij blinde leidslieden, die zegt: Zo wie gezworen zal
hebben bij den tempel, dat is niets; maar zo wie gezworen zal hebben
bij het goud des tempels, die is schuldig.
17 Gij dwazen en blinden, want wat is meerder, het goud, of de
tempel, die het goud heiligt?
18 En zo wie gezworen zal hebben bij het altaar, dat is niets; maar
zo wie gezworen zal hebben bij de gave, die daarop is, die is
schuldig.
19 Gij dwazen en blinden, want wat is meerder, de gave, of het
altaar, dat de gave heiligt?
20 Daarom wie zweert bij het altaar, die zweert bij hetzelve, en bij
al wat daarop is.
21 En wie zweert bij den tempel, die zweert bij denzelven, en bij
Dien, Die daarin woont.
22 En wie zweert bij den hemel, die zweert bij den troon Gods, en bij
Dien, Die daarop zit.
23 Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij
vertient de munte, en de dille, en den komijn, en gij laat na het
zwaarste der wet, namelijk het oordeel, en de barmhartigheid, en het
geloof. Deze dingen moest men doen, en de andere niet nalaten.
24 Gij blinde leidslieden, die de mug uitzijgt, en den kemel
doorzwelgt.
25 Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij
reinigt het buitenste des drinkbekers, en des schotels, maar van
binnen zijn zij vol van roof en onmatigheid.
26 Gij blinde Farizeer, reinig eerst wat binnen in den drinkbeker en
den schotel is, opdat ook het buitenste derzelve rein worde.
27 Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij
zijt den witgepleisterden graven gelijk, die van buiten wel schoon
schijnen, maar van binnen zijn zij vol doodsbeenderen en alle
onreinigheid.
28 Alzo ook schijnt gij wel den mensen van buiten rechtvaardig, maar
van binnen zijt gij vol geveinsdheid en ongerechtigheid.
29 Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij
bouwt de graven der profeten op, en versiert de graftekenen der
rechtvaardigen;
30 En zegt: Indien wij in de tijden onzer vaderen waren geweest, wij
zouden met hen geen gemeenschap gehad hebben aan het bloed der
profeten.
028
31 Aldus getuigt gij tegen uzelven, dat gij kinderen zijt dergenen,
die de profeten gedood hebben.
32 Gij dan ook, vervult de mate uwer vaderen!
33 Gij slangen, gij adderengebroedsels! hoe zoudt gij de helse
verdoemenis ontvlieden?
34 Daarom ziet, Ik zend tot u profeten, en wijzen, en
schriftgeleerden, en uit dezelve zult gij sommigen doden en kruisigen,
en sommigen uit dezelve zult gij geselen in uw synagogen, en zult hen
vervolgen van stad tot stad;
35 Opdat op u kome al het rechtvaardige bloed, dat vergoten is op de
aarde, van het bloed des rechtvaardigen Abels af, tot op het bloed van
Zacharia, den zoon van Barachia, welken gij gedood hebt tussen den
tempel en het altaar.
36 Voorwaar zeg Ik u: Al deze dingen zullen komen over dit geslacht.
37 Jeruzalem, Jeruzalem! gij, die de profeten doodt, en stenigt, die
tot u gezonden zijn! hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen
bijeenvergaderen, gelijkerwijs een hen haar kiekens bijeenvergadert
onder de vleugels; en gijlieden hebt niet gewild.
38 Ziet, uw huis wordt u woest gelaten.
39 Want Ik zeg u: Gij zult Mij van nu aan niet zien, totdat gij
zeggen zult: Gezegend is Hij, Die komt in den Naam des Heeren!
028
MATEUS-CAP-24
1 En Jezus ging uit en vertrok van den tempel; en Zijn discipelen
kwamen bij Hem, om Hem de gebouwen des tempels te tonen.
2 En Jezus zeide tot hen: Ziet gij niet al deze dingen? Voorwaar zeg
Ik: Hier zal niet een steen op den anderen steen gelaten worden, die
niet afgebroken zal worden.
3 En als Hij op den Olijfberg gezeten was, gingen de discipelen tot
Hem alleen, zeggende: Zeg ons, wanneer zullen deze dingen zijn, en
welk zal het teken zijn van Uw toekomst, en van de voleinding der
wereld?
4 En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Ziet toe, dat u niemand
verleide.
5 Want velen zullen komen onder Mijn Naam, zeggende: Ik ben de
Christus; en zij zullen velen verleiden.
6 En gij zult horen van oorlogen, en geruchten van oorlogen; ziet
toe, wordt niet verschrikt; want al die dingen moeten geschieden, maar
nog is het einde niet.
7 Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene
koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen zijn
hongersnoden, en pestilentien, en aardbevingen in verscheidene
plaatsen.
8 Doch al die dingen zijn maar een beginsel der smarten.
9 Alsdan zullen zij u overleveren in verdrukking, en zullen u doden,
en gij zult gehaat worden van alle volken, om Mijns Naams wil.
10 En dan zullen er velen geergerd worden, en zullen elkander
overleveren, en elkander haten.
11 En vele valse profeten zullen opstaan, en zullen er velen
verleiden.
12 En omdat de ongerechtigheid vermenigvuldigd zal worden, zo zal de
liefde van velen verkouden.
13 Maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden.
14 En dit Evangelie des Koninkrijks zal in de gehele wereld gepredikt
worden tot een getuigenis allen volken; en dan zal het einde komen.
15 Wanneer gij dan zult zien den gruwel der verwoesting, waarvan
gesproken is door Daniel, de profeet, staande in de heilige plaats;
(die het leest, die merke daarop!)
16 Dat alsdan, die in Judea zijn, vlieden op de bergen;
17 Die op het dak is, kome niet af, om iets uit zijn huis weg te
nemen;
18 En die op den akker is, kere niet weder terug, om zijn klederen
weg te nemen.
19 Maar wee de bevruchten, en den zogenden vrouwen in die dagen!
20 Doch bidt, dat uw vlucht niet geschiede des winters, noch op een
sabbat.
21 Want alsdan zal grote verdrukking wezen, hoedanige niet is geweest
van het begin der wereld tot nu toe, en ook niet zijn zal.
22 En zo die dagen niet verkort werden, geen vlees zou behouden
worden; maar om der uitverkorenen wil zullen die dagen verkort worden.
23 Alsdan, zo iemand tot ulieden zal zeggen: Ziet, hier is de
Christus, of daar, gelooft het niet.
24 Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan, en
zullen grote tekenen en wonderheden doen, alzo dat zij (indien het
mogelijk ware) ook de uitverkorenen zouden verleiden.
25 Ziet, Ik heb het u voorzegd!
26 Zo zij dan tot u zullen zeggen: Ziet, hij is in de woestijn; gaat
niet uit; Ziet, hij is in de binnenkameren; gelooft het niet.
27 Want gelijk de bliksem uitgaat van het oosten, en schijnt tot het
westen, alzo zal ook de toekomst van den Zoon des mensen wezen.
28 Want alwaar het dode lichaam zal zijn, daar zullen de arenden
vergaderd worden.
29 En terstond na de verdrukking dier dagen, zal de zon verduisterd
worden, en de maan zal haar schijnsel niet geven, en de sterren zullen
van den hemel vallen, en de krachten der hemelen zullen bewogen
worden.
30 En alsdan zal in den hemel verschijnen het teken van den Zoon des
mensen; en dan zullen al de geslachten der aarde wenen, en zullen den
Zoon des mensen zien, komende op de wolken des hemels, met grote
kracht en heerlijkheid.
028
31 En Hij zal Zijn engelen uitzenden met een bazuin van groot geluid,
en zij zullen Zijn uitverkorenen bijeenvergaderen uit de vier winden,
van het ene uiterste der hemelen tot het andere uiterste derzelve.
32 En leert van den vijgeboom deze gelijkenis: wanneer zijn tak nu
teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet gij, dat de zomer
nabij is.
33 Alzo ook gijlieden, wanneer gij al deze dingen zult zien, zo weet,
dat het nabij is, voor de deur.
34 Voorwaar, Ik zeg u: Dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, totdat
al deze dingen zullen geschied zijn.
35 De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen
geenszins voorbijgaan.
36 Doch van dien dag en die ure weet niemand, ook niet de engelen der
hemelen, dan Mijn Vader alleen.
37 En gelijk de dagen van Noach waren, alzo zal ook zijn de toekomst
van den Zoon des mensen.
38 Want gelijk zij waren in de dagen voor den zondvloed, etende en
drinkende, trouwende en ten huwelijk uitgevende, tot den dag toe, in
welken Noach in de ark ging;
39 En bekenden het niet, totdat de zondvloed kwam, en hen allen
wegnam; alzo zal ook zijn de toekomst van de Zoon des mensen.
40 Alsdan zullen er twee op den akker zijn, de een zal aangenomen, en
de ander zal verlaten worden.
41 Er zullen twee vrouwen malen in den molen, de ene zal aangenomen,
en de andere zal verlaten worden.
42 Waakt dan; want gij weet niet, in welke ure uw Heere komen zal.
43 Maar weet dit, dat zo de heer des huizes geweten had, in welke
nachtwake de dief komen zou, hij zou gewaakt hebben, en zou zijn huis
niet hebben laten doorgraven.
44 Daarom, zijt ook gij bereid; want in welke ure gij het niet meent,
zal de Zoon des mensen komen.
45 Wie is dan de getrouwe en voorzichtige dienstknecht, denwelken
zijn heer over zijn dienstboden gesteld heeft, om hunlieder hun
voedsel te geven ter rechter tijd?
46 Zalig is die dienstknecht, welken zijn heer, komende, zal vinden
alzo doende.
47 Voorwaar, Ik zeg u, dat hij hem zal zetten over al zijn goederen.
48 Maar zo die kwade dienstknecht in zijn hart zou zeggen: Mijn heer
vertoeft te komen;
49 En zou beginnen zijn mededienstknechten te slaan, en te eten en te
drinken met de dronkaards;
50 Zo zal de heer van dezen dienstknecht komen ten dage, in welken
hij hem niet verwacht, en ter ure, die hij niet weet;
51 En zal hem afscheiden, en zijn deel zetten met de geveinsden; daar
zal wening zijn en knersing der tanden.
028
MATEUS-CAP-25
1 Alsdan zal het Koninkrijk der hemelen gelijk zijn aan tien maagden,
welke haar lampen namen, en gingen uit, den bruidegom tegemoet.
2 En vijf van haar waren wijzen, en vijf waren dwazen.
3 Die dwaas waren, haar lampen nemende, namen geen olie met zich.
4 Maar de wijzen namen olie in haar vaten, met haar lampen.
5 Als nu de bruidegom vertoefde, werden zij allen sluimerig, en
vielen in slaap.
6 En ter middernacht geschiedde een geroep: Ziet, de bruidegom komt,
gaat uit hem tegemoet!
7 Toen stonden al die maagden op, en bereidden haar lampen.
8 En de dwazen zeiden tot de wijzen: Geeft ons van uw olie; want onze
lampen gaan uit.
9 Doch de wijzen antwoordden, zeggende: Geenszins, opdat er misschien
voor ons en voor u niet genoeg zij; maar gaat liever tot de verkopers,
en koopt voor uzelven.
10 Als zij nu heengingen om te kopen, kwam de bruidegom; en die
gereed waren, gingen met hem in tot de bruiloft, en de deur werd
gesloten.
11 Daarna kwamen ook de andere maagden, zeggende: Heer, heer, doe ons
open!
12 En hij, antwoordende, zeide: Voorwaar zeg ik u: Ik ken u niet.
13 Zo waakt dan; want gij weet den dag niet, noch de ure, in welke de
Zoon des mensen komen zal.
14 Want het is gelijk een mens, die buiten 's lands reizende, zijn
dienstknechten riep, en gaf hun zijn goederen over.
15 En den ene gaf hij vijf talenten, en den anderen twee, en den
derden een, een iegelijk naar zijn vermogen, en verreisde terstond.
16 Die nu de vijf talenten ontvangen had, ging heen, en handelde
daarmede, en won andere vijf talenten.
17 Desgelijks ook die de twee ontvangen had, die won ook andere twee.
18 Maar die het ene ontvangen had, ging heen en groef in de aarde, en
verborg het geld zijns heren.
19 En na een langen tijd kwam de heer van dezelve dienstknechten, en
hield rekening met hen.
20 En die de vijf talenten ontvangen had, kwam, en bracht tot hem
andere vijf talenten, zeggende: Heer, vijf talenten hebt gij mij
gegeven; zie, andere vijf talenten heb ik boven dezelve gewonnen.
21 En zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe
dienstknecht! over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u
zetten; ga in, in de vreugde uws heeren.
22 En die de twee talenten ontvangen had, kwam ook tot hem, en zeide:
Heer, twee talenten hebt gij mij gegeven; zie, twee andere talenten
heb ik boven dezelve gewonnen.
23 Zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht,
over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga
in, in de vreugde uws heeren.
24 Maar die het ene talent ontvangen had, kwam ook en zeide: Heer, ik
kende u, dat gij een hard mens zijt, maaiende, waar gij niet gezaaid
hebt, en vergaderende van daar, waar gij niet gestrooid hebt;
25 En bevreesd zijnde, ben ik heengegaan, en heb uw talent verborgen
in de aarde; zie, gij hebt het uwe.
26 Maar zijn heer, antwoordende, zeide tot hem: Gij boze en luie
dienstknecht! gij wist, dat ik maai, waar ik niet gezaaid heb, en van
daar vergader, waar ik niet gestrooid heb.
27 Zo moest gij dan mijn geld den wisselaren gedaan hebben, en ik,
komende, zou het mijne wedergenomen hebben met woeker.
28 Neemt dan van hem het talent weg, en geeft het dengene, die de
tien talenten heeft.
29 Want een iegelijk, die heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal
overvloedig hebben; maar van dengene, die niet heeft, van dien zal
genomen worden, ook dat hij heeft.
30 En werpt den onnutten dienstknecht uit in de buitenste duisternis;
daar zal wening zijn en knersing der tanden.
028
31 En wanneer de Zoon des mensen komen zal in Zijn heerlijkheid, en
al de heilige engelen met Hem, dan zal Hij zitten op den troon Zijner
heerlijkheid.
32 En voor Hem zullen al de volken vergaderd worden, en Hij zal ze
van elkander scheiden, gelijk de herder de schapen van de bokken
scheidt.
33 En Hij zal de schapen tot Zijn rechter hand zetten, maar de bokken
tot Zijn linker hand.
34 Alsdan zal de Koning zeggen tot degenen, die tot Zijn rechter hand
zijn: Komt, gij gezegenden Mijns Vaders! beerft dat Koninkrijk,
hetwelk u bereid is van de grondlegging der wereld.
35 Want Ik ben hongerig geweest, en gij hebt Mij te eten gegeven; Ik
ben dorstig geweest, en gij hebt Mij te drinken gegeven; Ik was een
vreemdeling, en gij hebt Mij geherbergd.
36 Ik was naakt, en gij hebt Mij gekleed; Ik ben krank geweest, en
gij hebt Mij bezocht; Ik was in de gevangenis, en gij zijt tot Mij
gekomen.
37 Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden, zeggende: Heere!
wanneer hebben wij U hongerig gezien, en gespijzigd, of dorstig, en te
drinken gegeven?
38 En wanneer hebben wij U een vreemdeling gezien, en geherbergd, of
naakt en gekleed?
39 En wanneer hebben wij U krank gezien, of in de gevangenis, en zijn
tot U gekomen?
40 En de Koning zal antwoorden en tot hen zeggen: Voorwaar zeg Ik u:
Voor zoveel gij dit een van deze Mijn minste broeders gedaan hebt, zo
hebt gij dat Mij gedaan.
41 Dan zal Hij zeggen ook tot degenen, die ter linker hand zijn: Gaat
weg van Mij, gij vervloekten, in het eeuwige vuur, hetwelk den duivel
en zijn engelen bereid is.
42 Want Ik ben hongerig geweest, en gij hebt Mij niet te eten
gegeven; Ik ben dorstig geweest, en gij hebt Mij niet te drinken
gegeven;
43 Ik was een vreemdeling; en gij hebt Mij niet geherbergd; naakt, en
gij hebt Mij niet gekleed; krank, en in de gevangenis, en gij hebt Mij
niet bezocht.
44 Dan zullen ook dezen Hem antwoorden, zeggende: Heere, wanneer
hebben wij U hongerig gezien, of dorstig, of een vreemdeling, of
naakt, of krank, of in de gevangenis, en hebben U niet gediend?
45 Dan zal Hij hun antwoorden en zeggen: Voorwaar zeg Ik u: Voor
zoveel gij dit een van deze minsten niet gedaan hebt, zo hebt gij het
Mij ook niet gedaan.
46 En dezen zullen gaan in de eeuwige pijn; maar de rechtvaardigen in
het eeuwige leven.
028
MATEUS-CAP-26
1 En het is geschied, als Jezus al deze woorden geeindigd had, dat
Hij tot Zijn discipelen zeide:
2 Gij weet, dat na twee dagen het pascha is, en de Zoon des mensen
zal overgeleverd worden, om gekruisigd te worden.
3 Toen vergaderden de overpriesters en de Schriftgeleerden, en de
ouderlingen des volks, in de zaal des hogepriesters, die genaamd was
Kajafas;
4 En zij beraadslaagden te zamen, dat zij Jezus met listigheid vangen
en doden zouden.
5 Doch zij zeiden: Niet in het feest, opdat er geen oproer worde
onder het volk.
6 Als nu Jezus te Bethanie was, ten huize van Simon, de melaatse,
7 Kwam tot Hem een vrouw, hebbende een albasten fles met zeer
kostelijke zalf, en goot ze uit op Zijn hoofd, daar Hij aan tafel zat.
8 En Zijn discipelen, dat ziende, namen het zeer kwalijk, zeggende:
Waartoe dit verlies?
9 Want deze zalf had kunnen duur verkocht, en de penningen den armen
gegeven worden.
10 Maar Jezus, zulks verstaande, zeide tot hen: Waarom doet gij deze
vrouw moeite aan? want zij heeft een goed werk aan Mij gewrocht.
11 Want de armen hebt gij altijd met u, maar Mij hebt gij niet
altijd.
12 Want als zij deze zalf op Mijn lichaam gegoten heeft, zo heeft zij
het gedaan tot een voorbereiding van Mijn begrafenis.
13 Voorwaar zeg Ik u: Alwaar dit Evangelie gepredikt zal worden in de
gehele wereld, daar zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden van
hetgeen zij gedaan heeft.
14 Toen ging een van de twaalven, genaamd Judas Iskariot, tot de
overpriesters,
15 En zeide: Wat wilt gij mij geven, en ik zal Hem u overleveren? En
zij hebben hem toegelegd dertig zilveren penningen.
16 En van toen af zocht hij gelegenheid, opdat hij Hem overleveren
mocht.
17 En op den eerste dag der ongehevelde broden kwamen de discipelen
tot Jezus, zeggende tot Hem: Waar wilt Gij, dat wij U bereiden het
pascha te eten?
18 En Hij zeide: Gaat heen in de stad, tot zulk een, en zegt hem: De
Meester zegt: Mijn tijd is nabij, Ik zal bij u het pascha houden met
Mijn discipelen.
19 En de discipelen deden, gelijk Jezus hun bevolen had, en bereidden
het pascha.
20 En als het avond geworden was, zat Hij aan met de twaalven.
21 En toen zij aten, zeide Hij: Voorwaar, Ik zeg u, dat een van u Mij
zal verraden.
22 En zij, zeer bedroefd geworden zijnde, begon een iegelijk van hen
tot Hem te zeggen: Ben ik het, Heere?
23 En Hij, antwoordende, zeide: Die de hand met Mij in den schotel
indoopt, die zal Mij verraden.
24 De Zoon des mensen gaat wel heen, gelijk van Hem geschreven is;
maar wee dien mens, door welken de Zoon des mensen verraden wordt; het
ware hem goed, zo die mens niet geboren was geweest.
25 En Judas, die Hem verried, antwoordde en zeide: Ben ik het, Rabbi?
Hij zeide tot hem: Gij hebt het gezegd.
26 En als zij aten, nam Jezus het brood, en gezegend hebbende, brak
Hij het, en gaf het den discipelen, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn
lichaam.
27 En Hij nam den drinkbeker, en gedankt hebbende, gaf hun dien,
zeggende: Drinkt allen daaruit;
28 Want dat is Mijn bloed, het bloed des Nieuwen Testaments, hetwelk
voor velen vergoten wordt, tot vergeving der zonden.
29 En Ik zeg u, dat Ik van nu aan niet zal drinken van de vrucht des
wijnstoks, tot op dien dag, wanneer Ik met u dezelve nieuw zal drinken
in het Koninkrijk Mijns Vaders.
30 En als zij den lofzang gezongen hadden, gingen zij uit naar den
Olijfberg.
028
31 Toen zeide Jezus tot hen: Gij zult allen aan Mij geergerd worden
in deze nacht; want er is geschreven: Ik zal den Herder slaan, en de
schapen der kudde zullen verstrooid worden.
32 Maar nadat Ik zal opgestaan zijn, zal Ik u voorgaan naar Galilea.
33 Doch Petrus, antwoordende, zeide tot Hem: Al werden zij ook allen
aan U geergerd, ik zal nimmermeer geergerd worden.
34 Jezus zeide tot hem: Voorwaar, Ik zeg u, dat gij in dezen zelfden
nacht, eer de haan gekraaid zal hebben, Mij driemaal zult
verloochenen.
35 Petrus zeide tot Hem: Al moest ik ook met U sterven, zo zal ik U
geenszins verloochenen! Desgelijks zeiden ook al de discipelen.
36 Toen ging Jezus met hen in een plaats genaamd Gethsemane, en zeide
tot de discipelen: Zit hier neder, totdat Ik heenga, en aldaar zal
gebeden hebben.
37 En met Zich nemende Petrus, en de twee zonen van Zebedeus, begon
Hij droevig en zeer beangst te worden.
38 Toen zeide Hij tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot den dood
toe; blijft hier en waakt met Mij.
39 En een weinig voortgegaan zijnde, viel Hij op Zijn aangezicht,
biddende en zeggende: Mijn Vader, indien het mogelijk is, laat dezen
drinkbeker van Mij voorbijgaan? doch niet, gelijk Ik wil, maar gelijk
Gij wilt.
40 En Hij kwam tot de discipelen en vond hen slapende, en zeide tot
Petrus: Kunt gij dan niet een uur met Mij waken?
41 Waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt; de geest is wel
gewillig, maar het vlees is zwak.
42 Wederom ten tweeden male heengaande, bad Hij, zeggende: Mijn
Vader! Indien deze drinkbeker van Mij niet voorbij kan gaan, tenzij
dat Ik hem drinke, Uw wil geschiede!
43 En komende bij hen, vond Hij hen wederom slapende; want hun ogen
waren bezwaard.
44 En hen latende, ging Hij wederom heen, en bad ten derden male,
zeggende dezelfde woorden.
45 Toen kwam Hij tot Zijn discipelen, en zeide tot hen: Slaapt nu
voort, en rust; ziet, de ure is nabij gekomen, en de Zoon des mensen
wordt overgeleverd in de handen der zondaren.
46 Staat op, laat ons gaan; ziet, hij is nabij, die Mij verraadt.
47 En als Hij nog sprak, ziet, Judas, een van de twaalven, kwam, en
met hem een grote schare, met zwaarden en stokken, gezonden van de
overpriesters en ouderlingen des volks.
48 En die Hem verried, had hun een teken gegeven, zeggende: Dien ik
zal kussen, Dezelve is het, grijpt Hem.
49 En terstond komende tot Jezus, zeide hij: Wees gegroet, Rabbi! en
hij kuste Hem.
50 Maar Jezus zeide tot hem: Vriend! waartoe zijt gij hier! Toen
kwamen zij toe, en sloegen de handen aan Jezus en grepen Hem.
51 En ziet, een van degenen, die met Jezus waren, de hand
uitstekende, trok zijn zwaard uit, en slaande den dienstknecht des
hogepriesters, hieuw zijn oor af.
52 Toen zeide Jezus tot hem: Keer uw zwaard weder in zijn plaats;
want allen, die het zwaard nemen, zullen door het zwaard vergaan.
53 Of meent gij, dat Ik Mijn Vader nu niet kan bidden, en Hij zal Mij
meer dan twaalf legioenen engelen bijzetten?
54 Hoe zouden dan de Schriften vervuld worden, die zeggen, dat het
alzo geschieden moet?
55 Ter zelfder ure sprak Jezus tot de scharen: Gij zijt uitgegaan als
tegen een moordenaar, met zwaarden en stokken, om Mij te vangen;
dagelijks zat Ik bij u, lerende in den tempel, en gij hebt Mij niet
gegrepen;
56 Doch dit alles is geschied, opdat de Schriften der profeten zouden
vervuld worden. Toen vluchtten al de discipelen, Hem verlatende.
57 Die nu Jezus gevangen hadden, leidden Hem heen tot Kajafas, den
hogepriester, alwaar de Schriftgeleerden en ouderlingen vergaderd
waren.
58 En Petrus volgde Hem van verre tot aan de zaal des hogepriesters,
en binnengegaan zijnde, zat hij bij de dienaren, om het einde te zien.
59 En de overpriesters, en de ouderlingen, en de gehele grote raad
zochten valse getuigenis tegen Jezus, opdat zij Hem doden mochten; en
vonden niet.
60 En hoewel er vele valse getuigen toegekomen waren, zo vonden zij
toch niet.
028
61 Maar ten laatste kwamen twee valse getuigen, en zeiden: Deze heeft
gezegd: Ik kan den tempel Gods afbreken, en in drie dagen denzelven
opbouwen.
62 En de hogepriester, opstaande, zeide tot Hem: Antwoordt Gij niets?
Wat getuigen dezen tegen U?
63 Doch Jezus zweeg stil. En de hogepriester, antwoordende, zeide tot
Hem: Ik bezweer U bij den levenden God, dat Gij ons zegt, of Gij zijt
de Christus, de Zoon van God?
64 Jezus zeide tot hem: Gij hebt het gezegd. Doch Ik zeg ulieden: Van
nu aan zult gij zien den Zoon des mensen, zittende ter rechter hand
der kracht Gods, en komende op de wolken des hemels.
65 Toen verscheurde de hogepriester zijn klederen, zeggende: Hij
heeft God gelasterd, wat hebben wij nog getuigen van node? Ziet, nu
hebt gij Zijn gods lastering gehoord.
66 Wat dunkt ulieden? En zij, antwoordende, zeiden: Hij is des doods
schuldig.
67 Toen spogen zij in Zijn aangezicht, en sloegen Hem met vuisten.
68 En anderen gaven Hem kinnebakslagen, zeggende: Profeteer ons,
Christus, wie is het, die U geslagen heeft?
69 En Petrus zat buiten in de zaal; en een dienstmaagd kwam tot hem,
zeggende: Gij waart ook met Jezus, den Galileer.
70 Maar hij loochende het voor allen, zeggende: Ik weet niet, wat gij
zegt.
71 En als hij naar de voorpoort uitging, zag hem een andere
dienstmaagd, en zeide tot degenen, die aldaar waren: Deze was ook met
Jezus den Nazarener.
72 En hij loochende het wederom met een eed, zeggende: Ik ken den
Mens niet.
73 En een weinig daarna, die er stonden, bijkomende, zeiden tot
Petrus: Waarlijk, gij zijt ook van die, want ook uw spraak maakt u
openbaar.
74 Toen begon hij zich te vervloeken, en te zweren: Ik ken den Mens
niet.
75 En terstond kraaide de haan; en Petrus werd indachtig het woord
van Jezus, Die tot hem gezegd had: Eer de haan gekraaid zal hebben,
zult gij Mij driemaal verloochenen. En naar buiten gaande, weende hij
bitterlijk.
028
MATEUS-CAP-27
1 Als het nu morgenstond geworden was, hebben al de overpriesters en
de ouderlingen des volks te zamen raad genomen tegen Jezus, dat zij
Hem doden zouden.
2 En Hem gebonden hebbende, leidden zij Hem weg, en gaven Hem over
aan Pontius Pilatus, den stadhouder.
3 Toen heeft Judas, dien Hem verraden had, ziende, dat Hij
veroordeeld was, berouw gehad, en heeft de dertig zilveren penningen
den overpriesters en den ouderlingen wedergebracht,
4 Zeggende: Ik heb gezondigd, verradende het onschuldig bloed! Maar
zij zeiden: Wat gaat ons dat aan? Gij moogt toezien.
5 En als hij de zilveren penningen in den tempel geworpen had,
vertrok hij, en heengaande verworgde zichzelven.
6 En de overpriesters, de zilveren penningen nemende, zeiden: Het is
niet geoorloofd, dezelve in de offerkist te leggen, dewijl het een
prijs des bloeds is.
7 En te zamen raad gehouden hebbende, kochten zij daarmede den akker
des pottenbakkers, tot een begrafenis voor de vreemdelingen.
8 Daarom is die akker genaamd de akker des bloeds, tot op den
huidigen dag.
9 Toen is vervuld geworden, hetgeen gesproken is door den profeet
Jeremia, zeggende: En zij hebben de dertig zilveren penningen genomen,
de waarde des Gewaardeerden van de kinderen Israels, Denwelken zij
gewaardeerd hebben;
10 En hebben dezelve gegeven voor den akker des pottenbakkers;
volgens hetgeen mij de Heere bevolen heeft.
11 En Jezus stond voor den stadhouder; en de stadhouder vraagde Hem,
zeggende: Zijt Gij de Koning der Joden? En Jezus zeide tot hem: Gij
zegt het.
12 En als Hij van de overpriesters en de ouderlingen beschuldigd
werd, antwoordde Hij niets.
13 Toen zeide Pilatus tot Hem: Hoort Gij niet, hoevele zaken zij
tegen U getuigen?
14 Maar Hij antwoordde hem niet op een enig woord, alzo dat de
stadhouder zich zeer verwonderde.
15 En op het feest was de stadhouder gewoon den volke een gevangene
los te laten, welke zij wilden.
16 En zij hadden toen een welbekende gevangene, genaamd Bar-abbas.
17 Als zij dan vergaderd waren, zeide Pilatus tot hen: Welken wilt
gij, dat ik u zal loslaten, Bar-abbas, of Jezus, Die genaamd wordt
Christus?
18 Want hij wist, dat zij Hem door nijdigheid overgeleverd hadden.
19 En als hij op de rechterstoel zat, zo heeft zijn huisvrouw tot hem
gezonden, zeggende: Heb toch niet te doen met dien Rechtvaardige; want
ik heb heden veel geleden in den droom om Zijnentwil.
20 Maar de overpriesters en de ouderlingen hebben den scharen
aangeraden, dat zij zouden Bar-abbas begeren, en Jezus doden.
21 En de stadhouder, antwoordende, zeide tot hen: Welke van deze twee
wilt gij, dat ik u zal loslaten? En zij zeiden: Bar-abbas.
22 Pilatus zeide tot hen: Wat zal ik dan doen met Jezus, Die genaamd
wordt Christus? Zij zeiden allen tot hem: Laat Hem gekruisigd worden.
23 Doch de stadhouder zeide: Wat heeft Hij dan kwaads gedaan? En zij
riepen te meer, zeggende: Laat Hem gekruisigd worden!
24 Als nu Pilatus zag, dat hij niet vorderde, maar veel meer dat er
oproer werd, nam hij water en wies de handen voor de schare, zeggende:
Ik ben onschuldig aan het bloed dezes Rechtvaardigen; gijlieden moogt
toezien.
25 En al het volk, antwoordende, zeide: Zijn bloed kome over ons, en
over onze kinderen.
26 Toen liet hij hun Bar-abbas los, maar Jezus gegeseld hebbende, gaf
hij Hem over om gekruisigd te worden.
27 Toen namen de krijgsknechten des stadhouders Jezus met zich in het
rechthuis, en vergaderden over Hem de ganse bende.
28 En als zij Hem ontkleed hadden, deden zij Hem een purperen mantel
om;
29 En een kroon van doornen gevlochten hebbende, zetten die op Zijn
hoofd, en een rietstok in Zijn rechter hand; en vallende op hun knieen
voor Hem, bespotten zij Hem, zeggende: Wees gegroet, Gij Koning der
Joden!
30 En op Hem gespogen hebbende, namen zij de rietstok en sloegen op
Zijn hoofd.
028
31 En toen zij Hem bespot hadden, deden zij Hem den mantel af, en
deden Hem Zijn klederen aan, en leidden Hem heen om te kruisigen.
32 En uitgaande, vonden zij een man van Cyrene, met name Simon; deze
dwongen zij, dat hij Zijn kruis droeg.
33 En gekomen zijnde tot de plaats, genaamd Golgotha, welke is gezegd
Hoofdschedelplaats,
34 Gaven zij Hem te drinken edik met gal gemengd; en als Hij dien
gesmaakt had, wilde Hij niet drinken.
35 Toen zij nu Hem gekruisigd hadden, verdeelden zij Zijn klederen,
het lot werpende; opdat vervuld zou worden, hetgeen gezegd is door den
profeet: Zij hebben Mijn klederen onder zich verdeeld, en hebben het
lot over Mijn kleding geworpen.
36 En zij, nederzittende, bewaarden Hem aldaar.
37 En zij stelden boven Zijn hoofd Zijn beschuldiging geschreven:
DEZE Is JEZUS, De KONING DER JODEN.
38 Toen werden met Hem twee moordenaars gekruisigd, een ter rechter-,
en een ter linker zijde.
39 En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden,
40 En zeggende: Gij, Die den tempel afbreekt, en in drie dagen
opbouwt, verlos Uzelven. Indien Gij de Zone Gods zijt, zo kom af van
het kruis.
41 En desgelijks ook de overpriesters met de Schriftgeleerden, en
ouderlingen, en Farizeen, Hem bespottende, zeiden:
42 Anderen heeft Hij verlost, Hij kan Zichzelven niet verlossen.
Indien Hij de Koning Israels is, dat Hij nu afkome van het kruis, en
wij zullen Hem geloven.
43 Hij heeft op God betrouwd; dat Hij Hem nu verlosse, indien Hij Hem
wel wil; want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon.
44 En hetzelfde verweten Hem ook de moordenaars, die met Hem
gekruisigd waren.
45 En van de zesde ure aan werd er duisternis over de gehele aarde,
tot de negende ure toe.
46 En omtrent de negende ure riep Jezus met een grote stem zeggende:
ELI, ELI, LAMA SABACHTHANI! dat is: Mijn God! Mijn God! Waarom hebt
Gij Mij verlaten!
47 En sommigen van die daar stonden, zulks horende, zeiden: Deze
roept Elias.
48 En terstond een van hen toe lopende, nam een spons, en die met
edik gevuld hebbende, stak ze op een rietstok, en gaf Hem te drinken.
49 Doch de anderen zeiden: Houd op, laat ons zien, of Elias komt, om
Hem te verlossen.
50 En Jezus, wederom met een grote stem roepende, gaf den geest.
51 En ziet, het voorhangsel des tempels scheurde in tweeen, van boven
tot beneden; en de aarde beefde, en de steenrotsen scheurden.
52 En de graven werden geopend, en vele lichamen der heiligen, die
ontslapen waren, werden opgewekt;
53 En uit de graven uitgegaan zijnde, na Zijn opstanding, kwamen zij
in de heilige stad, en zijn velen verschenen.
54 En de hoofdman over honderd, en die met hem Jezus bewaarden,
ziende de aardbeving, en de dingen, die geschied waren, werden zeer
bevreesd, zeggende: Waarlijk, Deze was Gods Zoon!
55 En aldaar waren vele vrouwen, van verre aanschouwende, die Jezus
gevolgd waren van Galilea, om Hem te dienen.
56 Onder dewelke was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus
en Joses, en de moeder der zonen van Zebedeus.
57 En als het avond geworden was, kwam een rijk man van Arimathea,
met name Jozef, die ook zelf een discipel van Jezus was.
58 Deze kwam tot Pilatus, en begeerde het lichaam van Jezus. Toen
beval Pilatus, dat hem het lichaam gegeven zou worden.
59 En Jozef, het lichaam nemende, wond hetzelve in een zuiver fijn
lijnwaad.
60 En legde dat in zijn nieuw graf, hetwelk hij in een steenrots
uitgehouwen had; en een grote steen tegen de deur des grafs gewenteld
hebbende, ging hij weg.
028
61 En aldaar was Maria Magdalena, en de andere Maria, zittende
tegenover het graf.
62 Des anderen daags nu, welke is na de voorbereiding, vergaderden de
overpriesters en de Farizeen tot Pilatus,
63 Zeggende: Heer, wij zijn indachtig, dat deze verleider, nog
levende, gezegd heeft: Na drie dagen zal Ik opstaan.
64 Beveel dan, dat het graf verzekerd worde tot den derden dag toe,
opdat Zijn discipelen misschien niet komen bij nacht, en stelen Hem,
en zeggen tot het volk: Hij is opgestaan van de doden; en zo zal de
laatste dwaling erger zijn, dan de eerste.
65 En Pilatus zeide tot henlieden: Gij hebt een wacht; gaat heen,
verzekert het, gelijk gij het verstaat.
66 En zij heengaande, verzekerden het graf met de wacht, den steen
verzegeld hebbende.
028
MATEUS-CAP-28
1 En laat na de sabbat, als het begon te lichten, tegen den eersten
dag der week, kwam Maria Magdalena, en de andere Maria, om het graf te
bezien.
2 En ziet, er geschiedde een grote aardbeving; want een engel des
Heeren, nederdalende uit den hemel, kwam toe, en wentelde de steen af
van de deur, en zat op denzelven.
3 En zijn gedaante was gelijk een bliksem, en zijn kleding wit gelijk
sneeuw.
4 En uit vrees van hem zijn de wachters zeer verschrikt geworden, en
werden als doden.
5 Maar de engel, antwoordende, zeide tot de vrouwen: Vreest gijlieden
niet; want ik weet, dat gij zoekt Jezus, Die gekruisigd was.
6 Hij is hier niet; want Hij is opgestaan, gelijk Hij gezegd heeft.
Komt herwaarts, ziet de plaats, waar de Heere gelegen heeft.
7 En gaat haastelijk heen, en zegt Zijn discipelen, dat Hij opgestaan
is van de doden; en ziet, Hij gaat u voor naar Galilea, daar zult gij
Hem zien. Ziet, ik heb het ulieden gezegd.
8 En haastelijk uitgaande van het graf, met vreze en grote
blijdschap, liepen zij heen, om hetzelve Zijn discipelen te
boodschappen.
9 En als zij heengingen, om Zijn discipelen te boodschappen, ziet,
Jezus is haar ontmoet, zeggende: Weest gegroet! En zij, tot Hem
komende, grepen Zijn voeten, en aanbaden Hem.
10 Toen zeide Jezus tot haar: Vreest niet; gaat henen, boodschapt
Mijn broederen, dat zij heengaan naar Galilea, en aldaar zullen zij
Mij zien.
11 En als zij heengingen, ziet, enigen van de wacht kwamen in de
stad, en boodschapten den overpriesters al de dingen, die geschied
waren.
12 En zij vergaderd zijnde met de ouderlingen, en te zamen raad
genomen hebbende, gaven zij den krijgsknechten veel gelds,
13 En zeiden: Zegt: Zijn discipelen zijn des nachts gekomen, en
hebben Hem gestolen, als wij sliepen.
14 En indien zulks komt gehoord te worden van den stadhouder, wij
zullen hem tevreden stellen, en maken, dat gij zonder zorg zijt.
15 En zij, het geld genomen hebbende, deden, gelijk zij geleerd
waren. En dit woord is verbreid geworden bij de Joden tot op den
huidigen dag.
16 En de elf discipelen zijn heengegaan naar Galilea, naar den berg,
waar Jezus hen bescheiden had.
17 En als zij Hem zagen, baden zij Hem aan; doch sommigen twijfelden.
18 En Jezus, bij hen komende, sprak tot hen, zeggende: Mij is gegeven
alle macht in hemel en op aarde.
19 Gaat dan henen, onderwijst al de volken, dezelve dopende in de
Naam des Vaders, en des Zoons, en des Heiligen Geestes; lerende hen
onderhouden alles, wat Ik u geboden heb.
20 En ziet, Ik ben met ulieden al de dagen tot de voleinding der
wereld. Amen.
028
