JOEL-CAP-1
1 Het woord des HEEREN, dat geschied is tot Joel, den zoon van
Pethuel:
2 Hoort dit, gij oudsten! en neemt ter oren, alle inwoners des lands!
Is dit geschied in uw dagen, of ook in de dagen uwer vaderen?
3 Vertelt uw kinderen daarvan, en laat het uw kinderen hun kinderen
vertellen, en derzelver kinderen aan een ander geslacht.
4 Wat de rups heeft overgelaten, heeft de sprinkhaan afgegeten, en
wat de sprinkhaan heeft overgelaten, heeft de kever afgegeten, en wat
de kever heeft overgelaten, heeft de kruidworm afgegeten.
5 Waakt op, gij dronkenen! en weent, en huilt, alle gij wijnzuipers!
om den nieuwen wijn, dewijl hij van uw mond is afgesneden.
6 Want een volk is opgekomen over mijn land, machtig en zonder getal;
zijn tanden zijn leeuwentanden, en het heeft baktanden eens ouden
leeuws.
7 Het heeft mijn wijnstok gesteld tot een verwoesting, en mijn
vijgeboom tot schuim; het heeft hem ganselijk ontbloot en
nedergeworpen, zijn ranken zijn wit geworden.
8 Kermt, als een jonkvrouw, die met een zak omgord is vanwege den man
van haar jeugd.
9 Spijsoffer en drankoffer is van het huis des HEEREN afgesneden; de
priesters, des HEEREN dienaars, treuren.
10 Het veld is verwoest, het land treurt; want het koren is verwoest,
de most is verdroogd, de olie is flauw.
11 De akkerlieden zijn beschaamd, de wijngaardeniers huilen, om de
tarwe en om de gerst, want de oogst des velds is vergaan.
12 De wijnstok is verdord, de vijgeboom is flauw; de
granaatappelboom, ook de palmboom en appelboom; alle bomen des velds
zijn verdord; ja de vrolijkheid is verdord van de mensenkinderen.
13 Omgordt u, en rouwklaagt, gij priesters! huilt, gij dienaars des
altaars! gaat in, vernacht in zakken, gij dienaars mijns Gods! want
spijsoffer en drankoffer is geweerd van het huis uws Gods.
14 Heiligt een vasten, roept een verbodsdag uit, verzamelt de
oudsten, en alle inwoners dezes lands, ten huize des HEEREN, uws Gods,
en roept tot den HEERE.
15 Ach, die dag! want de dag des HEEREN is nabij, en zal als een
verwoesting komen van den Almachtige.
16 Is niet de spijze voor onze ogen afgesneden? Blijdschap en
verheuging van het huis onzes Gods?
17 De granen zijn onder hun kluiten verrot, de schathuizen zijn
verwoest, de schuren zijn afgebroken, want het koren is verdord.
18 O, hoe zucht het vee, de runderkudden zijn bedwelmd, want zij
hebben geen weide, ook zijn de schaapskudden verwoest.
19 Tot U, o HEERE! roep ik; want een vuur heeft de weiden der
woestijn verteerd, en een vlam heeft alle bomen des velds aangestoken.
20 Ook schreeuwt elk beest des velds tot U; want de waterstromen zijn
uitgedroogd, en een vuur heeft de weiden der woestijn verteerd.
JOEL-CAP-2
1 Blaast de bazuin te Sion, en roept luide op den berg Mijner
heiligheid; laat alle inwoners des lands beroerd zijn, want de dag des
HEEREN komt, want hij is nabij.
2 Een dag van duisternis en donkerheid, een dag van wolken en dikke
duisterheid, als de dageraad uitgespreid over de bergen; een groot en
machtig volk, desgelijks van ouds niet geweest is, en na hetzelve niet
meer zal zijn tot in jaren van vele geslachten.
3 Voor hetzelve verteert een vuur, en achter hetzelve brandt een
vlam; het land is voor hetzelve als een lusthof, maar achter hetzelve
een woeste wildernis, en ook is er geen ontkomen van hetzelve.
4 De gedaante deszelven is als de gedaante van paarden, en als
ruiters zo zullen zij lopen.
5 Zij zullen daarhenen springen als een gedruis van wagenen, op de
hoogten der bergen; als het gedruis ener vuurvlam, die stoppelen
verteert; als een machtig volk, dat in slagorde gesteld is.
6 Van deszelfs aangezicht zullen de volken in pijn zijn; alle
aangezichten zullen betrekken als een pot.
7 Als helden zullen zij lopen, als krijgslieden zullen zij de muren
beklimmen; en zij zullen daarhenen trekken, een iegelijk in zijn
wegen, en zullen hun paden niet verdraaien.
8 Ook zullen zij de een den ander niet dringen; zij zullen daarhenen
trekken elk in zijn baan; en al vielen zij op een geweer, zij zouden
niet verwond worden.
9 Zij zullen in de stad omlopen, zij zullen lopen op de muren, zij
zullen klimmen in de huizen; zij zullen door de vensteren inkomen als
een dief.
10 De aarde is beroerd voor deszelfs aangezicht, de hemel beeft; de
zon en maan worden zwart, en de sterren trekken haar glans in.
11 En de HEERE verheft Zijn stem voor Zijn heir henen; want Zijn
leger is zeer groot, want Hij is machtig, doende Zijn woord; want de
dag des HEEREN is groot en zeer vreselijk, en wie zal hem verdragen?
12 Nu dan ook, spreekt de HEERE, bekeert u tot Mij met uw ganse hart,
en dat met vasten en met geween, en met rouwklage.
13 En scheurt uw hart en niet uw klederen, en bekeert u tot den
HEERE, uw God; want Hij is genadig en barmhartig, lankmoedig en groot
van goedertierenheid, en berouw hebbende over het kwade.
14 Wie weet, Hij mocht Zich wenden en berouw hebben; en Hij mocht een
zegen achter Zich overlaten tot spijsoffer en drankoffer voor den
HEERE, uw God.
15 Blaast de bazuin te Sion, heiligt een vasten, roept een verbodsdag
uit.
16 Verzamelt het volk, heiligt de gemeente, vergadert de oudsten,
verzamelt de kinderkens, en die de borsten zuigen; de bruidegom ga uit
zijn binnenkamer, en de bruid uit haar slaapkamer.
17 Laat de priesters, des HEEREN dienaars, wenen tussen het voorhuis
en het altaar, en laat hen zeggen: Spaar Uw volk, o HEERE! en geef Uw
erfenis niet over tot een smaadheid, dat de heidenen over hen zouden
heersen; waarom zouden zij onder de volken zeggen: Waar is hunlieder
God?
18 Zo zal de HEERE ijveren over Zijn land, en Hij zal Zijn volk
verschonen.
19 En de HEERE zal antwoorden en tot Zijn volk zeggen: Ziet, Ik zend
ulieden het koren, en den most, en de olie, dat gij daarvan verzadigd
zult worden; en Ik zal u niet meer overgeven tot een smaadheid onder
de heidenen.
20 En Ik zal dien van het noorden verre van ulieden doen vertrekken,
en hem wegdrijven in een dor en woest land, zijn aangezicht naar de
Oostzee, en zijn einde naar de achterste zee; en zijn stank zal
opgaan, en zijn vuiligheid zal opgaan; want hij heeft grote dingen
gedaan.
21 Vrees niet, o land! verheug u, en wees blijde; want de HEERE heeft
grote dingen gedaan.
22 Vreest niet, gij beesten des velds! want de weiden der woestijn
zullen weder jong gras voortbrengen; want het geboomte zal zijn vrucht
dragen, de wijnstok en vijgeboom zullen hun vermogen geven.
23 En gij, kinderen van Sion! verheugt u en zijt blijde in den HEERE,
uw God; want Hij zal u geven dien Leraar ter gerechtigheid; en Hij zal
u den regen doen nederdalen, den vroegen regen en den spaden regen in
de eerste maand.
24 En de dorsvloeren zullen vol koren zijn, en de perskuipen van most
en olie overlopen.
25 Alzo zal Ik ulieden de jaren vergelden, die de sprinkhaan, de
kever, en de kruidworm, en de rups heeft afgegeten; Mijn groot heir,
dat Ik onder u gezonden heb.
26 En gij zult overvloediglijk en tot verzadiging eten, en prijzen
den Naam des HEEREN, uw Gods, Die wonderlijk bij u gehandeld heeft; en
Mijn volk zal niet beschaamd worden tot in eeuwigheid.
27 En gij zult weten, dat Ik in het midden van Israel ben, en dat Ik
de HEERE, uw God, ben, en niemand meer; en Mijn volk zal niet
beschaamd worden in eeuwigheid.
28 En daarna zal het geschieden, dat Ik Mijn Geest zal uitgieten over
alle vlees, en uw zonen en uw dochteren zullen profeteren; uw ouden
zullen dromen dromen, uw jongelingen zullen gezichten zien;
29 Ja, ook over de dienstknechten, en over de dienstmaagden, zal Ik
in die dagen Mijn Geest uitgieten.
30 En Ik zal wondertekenen geven in den hemel en op de aarde: bloed,
en vuur, en rookpilaren.
31 De zon zal veranderd worden in duisternis, en de maan in bloed,
eer dat die grote en vreselijke dag des HEEREN komt.
32 En het zal geschieden, al wie den Naam des HEEREN zal aanroepen,
zal behouden worden; want op den berg Sions en te Jeruzalem zal
ontkoming zijn, gelijk als de HEERE gezegd heeft; en dat, bij de
overgeblevenen, die de HEERE zal roepen.
JOEL-CAP-3
1 Want ziet, in die dagen en te dier tijd, als Ik de gevangenis van
Juda en Jeruzalem zal wenden;
2 Dan zal Ik alle heidenen vergaderen, en zal hen afvoeren in het dal
van Josafat; en Ik zal met hen aldaar richten, vanwege Mijn volk en
Mijn erfdeel Israel, dat zij onder de heidenen hebben verstrooid, en
Mijn land gedeeld;
3 En hebben het lot over Mijn volk geworpen en een knechtje gegeven
om een hoer, en een meisje verkocht om wijn, dat zij mochten drinken.
4 En ook, wat hebt gij met Mij te doen, gij Tyrus en Sidon, en alle
grenzen van Palestina! Zoudt gij Mij een vergelding wedergeven? Maar
zo gij Mij wilt vergelden, lichtelijk, haastelijk, zal Ik uw
vergelding op uw hoofd wederbrengen.
5 Omdat gij Mijn zilver en Mijn goud hebt weggenomen, en hebt Mijn
beste kleinodien in uw tempels gebracht.
6 En gij hebt de kinderen van Juda en de kinderen van Jeruzalem
verkocht aan de kinderen der Grieken, opdat gij hen verre van hun
landpale, mocht brengen.
7 Ziet, Ik zal ze opwekken uit de plaats, waarhenen gij ze hebt
verkocht; en Ik zal uw vergelding wederbrengen op uw hoofd.
8 En Ik zal uw zonen en uw dochteren verkopen in de hand der kinderen
van Juda, die ze verkopen zullen aan die van Scheba, aan een
vergelegen volk; want de HEERE heeft het gesproken.
9 Roept dit uit onder de heidenen, heiligt een krijg; wekt de helden
op, laat naderen, laat optrekken alle krijgslieden.
10 Slaat uw spaden tot zwaarden, en uw sikkelen tot spiesen; de
zwakke zegge: Ik ben een held.
11 Rot te hoop, en komt aan, alle gij volken van rondom, en vergadert
u! (O HEERE, doe Uw helden derwaarts nederdalen!)
12 De heidenen zullen zich opmaken, en optrekken naar het dal van
Josafat; maar aldaar zal Ik zitten, om te richten alle heidenen van
rondom.
13 Slaat de sikkel aan, want de oogst is rijp geworden; komt aan,
daalt henen af, want de pers is vol, en de perskuipen lopen over; want
hunlieder boosheid is groot.
14 Menigten, menigten in het dal des dorswagens; want de dag des
HEEREN is nabij, in het dal des dorswagens.
15 De zon en maan zijn zwart geworden, en de sterren hebben haar
glans ingetrokken.
16 En de HEERE zal uit Sion brullen, en uit Jeruzalem Zijn stem
geven, dat hemel en aarde beven zullen; maar de HEERE zal de Toevlucht
Zijns volks, en de Sterkte der kinderen Israels zijn.
17 En gijlieden zult weten, dat Ik de HEERE, uw God ben, wonende op
Sion, den berg Mijner heiligheid; en Jeruzalem zal een heiligheid
zijn, en vreemden zullen niet meer door haar doorgaan.
18 En het zal te dien dage geschieden dat de bergen van zoeten wijn
zullen druipen, en de heuvelen van melk vlieten, en alle stromen van
Juda vol van water gaan; en er zal een fontein uit het huis des HEEREN
uitgaan, en zal het dal van Sittim bewateren.
19 Egypte zal tot verwoesting worden, en Edom zal worden tot een
woeste wildernis, om het geweld, gedaan aan de kinderen van Juda, in
welker land zij onschuldig bloed vergoten hebben.
20 Maar Juda zal blijven in eeuwigheid, en Jeruzalem van geslacht tot
geslacht.
21 En Ik zal hunlieder bloed reinigen, dat Ik niet gereinigd had; en
de HEERE zal wonen op Sion.
