JEREMIAS-CAP-1
1 De woorden van Jeremia, den zoon van Hilkia, uit de priesteren, die
te Anathoth waren, in het land van Benjamin;
2 Tot welken het woord des HEEREN geschiedde, in de dagen van Josia,
zoon van Amon, koning van Juda, in het dertiende jaar zijner regering.
3 Ook geschiedde het tot hem in de dagen van Jojakim, zoon van Josia,
koning van Juda, totdat voleind werd het elfde jaar van Zedekia, zoon
van Josia, koning van Juda; totdat Jeruzalem gevankelijk werd
weggevoerd in de vijfde maand.
4 Het woord des HEEREN dan geschiedde tot mij, zeggende:
5 Eer Ik u in moeders buik formeerde, heb Ik u gekend, en eer gij uit
de baarmoeder voortkwaamt, heb Ik u geheiligd; Ik heb u den volken tot
een profeet gesteld.
6 Toen zeide ik: Ach, Heere HEERE! zie, ik kan niet spreken, want ik
ben jong.
7 Maar de HEERE zeide tot mij: Zeg niet: Ik ben jong; want overal,
waarhenen Ik u zenden zal, zult gij gaan, en alles, wat Ik u gebieden
zal, zult gij spreken.
8 Vrees niet voor hun aangezicht, want Ik ben met u, om u te redden,
spreekt de HEERE.
9 En de HEERE stak Zijn hand uit, en roerde mijn mond aan; en de
HEERE zeide tot mij: Zie, Ik geef Mijn woorden in uw mond.
10 Zie, Ik stel u te dezen dage over de volken en over de
koninkrijken, om uit te rukken, en af te breken, en te verderven, en
te verstoren; ook om te bouwen en te planten.
11 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende: Wat ziet
gij, Jeremia? En ik zeide: Ik zie een amandelroede.
12 En de HEERE zeide tot mij: Gij hebt wel gezien; want Ik zal wakker
zijn over Mijn woord, om dat te doen.
13 En des HEEREN woord geschiedde ten tweeden male tot mij, zeggende:
Wat ziet gij? En ik zeide: Ik zie een ziedenden pot, welks voorste
deel tegen het noorden is.
14 En de HEERE zeide tot mij: Van het noorden zal zich dit kwaad
opdoen over alle inwoners des lands.
15 Want zie, Ik roep alle geslachten der koninkrijken van het
noorden, spreekt de HEERE; en zij zullen komen, en zetten een iegelijk
zijn troon voor de deur der poorten van Jeruzalem, en tegen al haar
muren rondom, en tegen alle steden van Juda.
16 En Ik zal Mijn oordelen tegen hen uitspreken over al hun boosheid;
dat zij Mij verlaten hebben, en anderen goden gerookt, en zich gebogen
hebben voor de werken hunner handen.
17 Gij dan, gord uw lendenen, en maakt u op, en spreek tot hen alles,
wat Ik u gebieden zal; wees niet verslagen voor hun aangezicht, opdat
Ik u voor hun aangezicht niet versla.
18 Want zie, Ik stel u heden tot een vaste stad, en tot een ijzeren
pilaar, en tot koperen muren tegen het ganse land; tegen de koningen
van Juda, tegen haar vorsten, tegen haar priesteren, en tegen het volk
van het land.
19 En zij zullen tegen u strijden, maar tegen u niet vermogen; want
Ik ben met u, spreekt de HEERE, om u uit te helpen.
JEREMIAS-CAP-2
1 En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende:
2 Ga en roep voor de oren van Jeruzalem, zeggende: Zo zegt de HEERE:
Ik gedenk der weldadigheid uwer jeugd, der liefde uwer ondertrouw,
toen gij Mij nawandeldet in de woestijn, in onbezaaid land.
3 Israel was den HEERE een heiligheid, de eerstelingen Zijner
inkomste; allen, die hem opaten, werden voor schuldig gehouden; kwaad
kwam hun over, spreekt de HEERE.
4 Hoort des HEEREN woord, gij huis van Jakob, en alle geslachten van
het huis Israels!
5 Zo zegt de HEERE: Wat voor onrecht hebben uw vaders aan Mij
gevonden, dat zij verre van Mij geweken zijn, en hebben de ijdelheid
nagewandeld, en zij zijn ijdel geworden?
6 En zeiden niet: Waar is de HEERE, Die ons opvoerde uit Egypteland,
Die ons leidde in de woestijn, in een land van wildernissen en kuilen,
in een land van dorheid en schaduw des doods, in een land, waar
niemand doorging, en waar geen mens woonde?
7 En Ik bracht u in een vruchtbaar land, om de vrucht van hetzelve en
het goede er van te eten; maar toen gij daarin kwaamt, verontreinigdet
gij Mijn land, en steldet Mijn erfenis tot een gruwel.
8 De priesters zeiden niet: Waar is de HEERE? en die de wet
handelden, kenden Mij niet; en de herders overtraden tegen Mij; en de
profeten profeteerden door Baal, en wandelden naar dingen, die geen
nut doen.
9 Daarom zal Ik nog met ulieden twisten, spreekt de HEERE; ja, met uw
kindskinderen zal Ik twisten.
10 Want, gaat over in de eilanden der Chitteers, en ziet toe, en
zendt naar Kedar, en merkt er wel op; en ziet, of diesgelijks geschied
zij?
11 Heeft ook een volk de goden veranderd, hoewel dezelve geen goden
zijn? Nochtans heeft Mijn volk zijn Eer veranderd in hetgeen geen nut
doet.
12 Ontzet u hierover, gij hemelen, en zijt verschrikt, wordt zeer
woest, spreekt de HEERE.
13 Want Mijn volk heeft twee boosheden begaan; Mij, den Springader
des levenden waters, hebben zij verlaten, om zichzelven bakken uit te
houwen, gebroken bakken, die geen water houden.
14 Is dan Israel een knecht, of is hij een ingeborene des huizes?
Waarom is hij dan ten roof geworden?
15 De jonge leeuwen hebben over hem gebruld, zij hebben hun stem
verheven; en zij hebben zijn land gezet in verwoesting; zijn steden
zijn verbrand, dat er niemand in woont.
16 Ook hebben u de kinderen van Nof en Tachpanhes den schedel
afgeweid.
17 Doet gij dit niet zelven, doordien gij den HEERE, uw God, verlaat,
ten tijde als Hij u op den weg leidt?
18 En nu, wat hebt gij te doen met den weg van Egypte, om de wateren
van Sihor te drinken? En wat hebt gij te doen met den weg van Assur,
om de wateren der rivier te drinken?
19 Uw boosheid zal u kastijden, en uw afkeringen zullen u straffen;
weet dan en ziet, dat het kwaad en bitter is, dat gij den HEERE, uw
God, verlaat, en Mijn vreze niet bij u is, spreekt de Heere, de HEERE
der heirscharen.
20 Als Ik van ouds uw juk verbroken, en uw banden verscheurd had, zo
zeidet gij: Ik zal niet dienen; maar op allen hogen heuvel en onder
allen groenen boom loopt gij om, hoererende.
21 Ik had u toch geplant, een edelen wijnstok, een geheel getrouw
zaad; hoe zijt gij Mij dan veranderd in verbasterde ranken van een
vreemden wijnstok?
22 Want, al wiest gij u met salpeter, en naamt u veel zeep, zo is
toch uw ongerechtigheid voor Mijn aangezicht getekend, spreekt de
Heere HEERE.
23 Hoe zegt gij: Ik ben niet verontreinigd, ik heb de Baals niet
nagewandeld? Zie uw weg in het dal, ken, wat gij gedaan hebt, gij
lichte, snelle kemelin, die haar wegen verdraait!
24 Zij is een woudezelin, gewend in de woestijn, naar den lust harer
ziel schept zij den wind, wie zou haar ontmoeting afkeren? Allen, die
haar zoeken, zullen niet moede worden, in haar maand zullen zij haar
vinden.
25 Bedwing uw voet van ontschoeiing, en uw keel van dorst; maar gij
zegt: Het is buiten hoop; neen, want ik heb de vreemden lief, en die
zal ik nawandelen!
26 Gelijk een dief beschaamd wordt, wanneer hij gevonden wordt, alzo
zijn die van het huis Israels beschaamd; zij, hun koningen, hun
vorsten, en hun priesters, en hun profeten;
27 Die tot een hout zeggen: Gij zijt mijn vader; en tot een steen:
Gij hebt mij gegenereerd; want zij keren Mij den nek toe, en niet het
aangezicht; maar ten tijde huns kwaads zeggen zij: Sta op en verlos
ons.
28 Waar zijn dan uw goden, die gij u gemaakt hebt? Laat ze opstaan,
of zij u ten tijde uws kwaads zullen verlossen; want naar het getal
uwer steden zijn uw goden, o Juda!
29 Waarom twist gij tegen Mij? Gij hebt allen tegen Mij overtreden,
spreekt de HEERE.
30 Tevergeefs heb Ik uw kinderen geslagen; zij hebben de tucht niet
aangenomen; ulieder zwaard heeft uw profeten verteerd, als een
verdorven leeuw.
31 O geslacht, aanmerkt toch gijlieden des HEEREN woord! Ben Ik
Israel een woestijn geweest, of een land der uiterste donkerheid?
Waarom zegt dan Mijn volk: Wij zijn heren, wij zullen niet meer tot U
komen?
32 Vergeet ook een jonkvrouw haar versiersel, of een bruid haar
bindselen? Nochtans heeft Mijn volk Mij vergeten, dagen zonder getal.
33 Wat maakt gij uw weg goed, daar gij boelering zoekt? Waarom gij
ook de booste hoeren uw wegen geleerd hebt.
34 Ja, het bloed van de zielen der onschuldige nooddruftigen is in uw
zomen gevonden; Ik heb dat niet met opgraven gevonden, maar aan alle
die.
35 Nog zegt gij: Zeker, ik ben onschuldig; Zijn toorn is immers van
mij afgekeerd. Ziet, Ik zal met u rechten, omdat gij zegt: Ik heb niet
gezondigd.
36 Wat reist gij veel uit, veranderende uw weg? Gij zult ook van
Egypte beschaamd worden, gelijk als gij van Assur beschaamd zijt.
37 Gij zult ook van hier uitgaan met uw handen op uw hoofd; want de
HEERE heeft al uw vertrouwen verworpen, zodat gij daarmede niet zult
gedijen.
JEREMIAS-CAP-3
1 Men zegt: Zo een man zijn huisvrouw verlaat, en zij gaat van hem,
en wordt eens anderen mans, zal hij ook tot haar nog wederkeren? Zou
datzelve land niet grotelijks ontheiligd worden? Gij nu hebt met veel
boeleerders gehoereerd, keer nochtans weder tot Mij, spreekt de HEERE.
2 Hef uw ogen op naar de hoge plaatsen, en zie toe, waar zijt gij
niet beslapen? Gij hebt voor hen gezeten aan de wegen, als een Arabier
in de woestijn; alzo hebt gij het land ontheiligd met uw hoererijen en
met uw boosheid.
3 Daarom zijn de regendruppelen ingehouden, en er is geen spade regen
geweest. Maar gij hebt een hoerenvoorhoofd, gij weigert schaamrood te
worden.
4 Zult gij niet van nu af tot Mij roepen: Mijn Vader! Gij zijt de
leidsman mijner jeugd!
5 Zal Hij in eeuwigheid den toorn behouden? Zal Hij dien gestadig
bewaren? Zie, gij spreekt en doet die boosheden, en neemt de overhand.
6 Voorts zeide de HEERE tot mij, in de dagen van den koning Josia:
Hebt gij gezien, wat de afgekeerde Israel gedaan heeft? Zij ging henen
op allen hogen berg, en tot onder allen groenen boom, en hoereerde
aldaar.
7 En Ik zeide, nadat zij zulks alles gedaan had: Bekeer u tot Mij;
maar zij bekeerde zich niet. Dit zag de trouweloze, haar zuster Juda.
8 En Ik zag, als Ik ter oorzake van alles, waarin de afgekeerde
Israel overspel bedreven had, haar verlaten, en haar haar scheidbrief
gegeven had, dat de trouweloze, haar zuster Juda, niet vreesde, maar
ging henen, en hoereerde zelve ook.
9 Ja, het geschiedde, vanwege het gerucht harer hoererij, dat zij het
land ontheiligde; want zij bedreef overspel met steen en met hout.
10 En zelfs in dit alles heeft zich haar trouweloze zuster Juda tot
Mij niet bekeerd met haar ganse hart, maar valselijk, spreekt de
HEERE.
11 Dies de HEERE tot mij zeide: De afgekeerde Israel heeft haar ziel
gerechtvaardigd, meer dan de trouweloze Juda.
12 Gij henen, en roep deze woorden uit tegen het noorden, en zeg:
Bekeer u, gij afgekeerde Israel! spreekt de HEERE, zo zal Ik Mijn
toorn op ulieden niet doen vallen; want Ik ben goedertieren, spreekt
de HEERE. Ik zal den toorn niet in eeuwigheid behouden.
13 Alleen ken uw ongerechtigheid, dat gij tegen den HEERE, uw God,
hebt overtreden, en uw wegen verstrooid hebt tot de vreemden, onder
allen groenen boom, maar gij zijt Mijner stem niet gehoorzaam geweest,
spreekt de HEERE.
14 Bekeert u, gij afkerige kinderen! spreekt de HEERE, want Ik heb u
getrouwd, en Ik zal u aannemen, een uit een stad, en twee uit een
geslacht, en zal u brengen te Sion.
15 En Ik zal ulieden herders geven naar Mijn hart; die zullen u
weiden met wetenschap en verstand.
16 En het zal geschieden, wanneer gij vermenigvuldigd en vruchtbaar
zult geworden zijn in het land, in die dagen, spreekt de HEERE, zullen
zij niet meer zeggen: De ark des verbonds des HEEREN, ook zal zij in
het hart niet opkomen; en zij zullen aan haar niet gedenken, en haar
niet bezoeken, en zij zal niet weder gemaakt worden.
17 Te dier tijd zullen zij Jeruzalem noemen, des HEEREN troon; en al
de heidenen zullen tot haar vergaderd worden, om des HEEREN Naams wil,
te Jeruzalem; en zij zullen niet meer wandelen naar het goeddunken van
hun boos hart.
18 In die dagen zal het huis van Juda gaan tot het huis van Israel;
en zij zullen te zamen komen uit het land van het noorden, in het
land, dat Ik uw vaderen ten erve gegeven heb.
19 Ik zeide wel: Hoe zal Ik u onder de kinderen zetten, en u geven
het gewenste land, de sierlijke erfenis van de heirscharen der
heidenen? Maar Ik zeide: Gij zult tot Mij roepen: Mijn Vader! en gij
zult van achter Mij niet afkeren.
20 Waarlijk, gelijk een vrouw trouwelooslijk scheidt van haar vriend,
alzo hebt gijlieden trouwelooslijk tegen Mij gehandeld, gij huis
Israels! spreekt de HEERE.
21 Er is een stem gehoord op de hoge plaatsen, een geween en
smekingen der kinderen Israels, omdat zij hun weg verkeerd, en den
HEERE, hun God, vergeten hebben.
22 Keert weder, gij afkerige kinderen! Ik zal uw afkeringen genezen.
Zie, hier zijn wij, wij komen tot U, want Gij zijt de HEERE, onze God!
23 Waarlijk, tevergeefs verwacht men het van de heuvelen en de
menigte der bergen; waarlijk, in den HEERE, onzen God, is Israels
heil!
24 Want de schaamte heeft den arbeid onzer vaderen opgegeten, van
onze jeugd aan; hun schapen en hun runderen, hun zonen en hun
dochteren.
25 Wij liggen in onze schaamte, en onze schande overdekt ons, want
wij hebben tegen den HEERE, onzen God, gezondigd, wij en onze vaderen,
van onze jeugd aan tot op dezen dag; en wij zijn der stem des HEEREN,
onzes Gods, niet gehoorzaam geweest.
JEREMIAS-CAP-4
1 Zo gij u bekeren zult, Israel! spreekt de HEERE, bekeer u tot Mij;
en zo gij uw verfoeiselen van Mijn aangezicht zult wegdoen, zo zwerft
niet om.
2 Maar zweer: Zo waarachtig als de HEERE leeft! in waarheid, in recht
en in gerechtigheid; zo zullen zich de heidenen in Hem zegenen, en
zich in Hem beroemen.
3 Want zo zegt de HEERE tot de mannen van Juda, en tot Jeruzalem:
Braakt ulieden een braakland, en zaait niet onder de doornen.
4 Besnijdt u den HEERE en doet weg de voorhuiden uwer harten, gij
mannen van Juda en inwoners van Jeruzalem! opdat Mijner grimmigheid
niet uitvare als een vuur, en brande, dat niemand blussen kunne,
vanwege de boosheid uwer handelingen.
5 Verkondigt in Juda, en laat het horen te Jeruzalem, en zegt het;
ja, blaast de bazuin in het land; roept met volle stem en zegt:
Verzamelt ulieden, en laat ons ingaan in de vaste steden!
6 Werpt de banier op naar Sion, vlucht met hopen, blijft niet staan!
want Ik breng een kwaad aan van het noorden, en een grote breuk.
7 De leeuw is opgekomen uit zijn haag, en de verderver der heidenen
is opgetrokken, hij is uitgegaan uit zijn plaats, om uw land te
stellen in verwoestingen; uw steden zullen verstoord worden, dat er
niemand in wone.
8 Hierom, gordt zakken aan, bedrijft misbaar en huilt; want de
hittigheid van des HEEREN toorn is niet van ons afgekeerd.
9 En het zal te dier tijd geschieden, spreekt de HEERE, dat het hart
des konings en het hart der vorsten vergaan zal; en de priesters
zullen zich ontzetten, en de profeten zich verwonderen.
10 Toen zeide ik: Ach, Heere HEERE! waarlijk, Gij hebt dit volk en
Jeruzalem grotelijks bedrogen, zeggende: Gijlieden zult vrede hebben;
daar het zwaard tot aan de ziel raakt.
11 Te dier tijd zal tot dit volk en tot Jeruzalem gezegd worden: Een
dorre wind van de hoge plaatsen in de woestijn, van den weg der
dochter Mijns volks; niet om te wannen, noch om te zuiveren.
12 Er zal Mij een wind komen, die hun te sterk zal zijn. Nu zal Ik
ook oordelen tegen hen uitspreken.
13 Ziet, hij komt op als wolken, en zijn wagenen zijn als een
wervelwind, zijn paarden zijn sneller dan arenden; wee ons, want wij
zijn verwoest!
14 Was uw hart van boosheid, o Jeruzalem! opdat gij behouden wordt;
hoe lang zult gij de gedachten uwer ijdelheid in het binnenste van u
laten vernachten?
15 Want een stem verkondigt van Dan af, en doet ellende horen van het
gebergte van Efraim.
16 Vermeldt den volke, ziet, doet het horen tegen Jeruzalem; daar
komen hoeders uit verren lande; en zij verheffen hun stem tegen de
steden van Juda.
17 Als de wachters der velden zijn zij rondom tegen haar; omdat zij
tegen Mij wederspannig geweest is, spreekt de HEERE.
18 Uw weg en uw handelingen hebben u deze dingen gedaan; dit is uw
boosheid, dat het zo bitter is, dat het tot aan uw hart raakt.
19 O mijn ingewand, mijn ingewand! ik heb barenswee, o wanden mijns
harten! mijn hart maakt getier in mij, ik kan niet zwijgen; want gij,
mijn ziel! hoort het geluid der bazuin en het krijgsgeschrei.
20 Breuk op breuk wordt er uitgeroepen; want het ganse land is
verstoord; haastelijk zijn mijn tenten verstoord, mijn gordijnen in
een ogenblik!
21 Hoe lang zal ik de banier zien, het geluid der bazuin horen?
22 Zekerlijk, Mijn volk is dwaas, Mij kennen zij niet; het zijn zotte
kinderen, en zij zijn niet verstandig; wijs zijn zij om kwaad te doen,
maar goed te doen weten zij niet.
23 Ik zag het land aan, en ziet, het was woest en ledig; ook naar den
hemel, en zijn licht was er niet.
24 Ik zag de bergen aan, en ziet, zij beefden; en al de heuvelen
schudden.
25 Ik zag, en ziet, er was geen mens; en alle vogelen des hemels
waren weggevlogen.
26 Ik zag, en ziet, het vruchtbare land was een woestijn, en al zijn
steden waren afgebroken, vanwege den HEERE, vanwege de hittigheid
Zijns toorns.
27 Want zo zegt de HEERE: Dit ganse land zal een woestijn zijn (doch
Ik zal geen voleinding maken);
28 Hierom zal de aarde treuren, en de hemel daarboven zwart zijn;
omdat Ik het heb gesproken, Ik heb het voorgenomen en het zal Mij niet
rouwen, en Ik zal Mij daarvan niet afkeren.
29 Van het geroep der ruiteren en boogschutters vluchten al de
steden; zij gaan in de wolken, en klimmen op de rotsen; al de steden
zijn verlaten, zodat niemand in dezelve woont.
30 Wat zult gij dan doen, gij verwoeste? Al kleeddet gij u met
scharlaken, al versierdet gij u met gouden sieraad, al schuurdet gij
uw ogen met blanketsel, zo zoudt gij u toch tevergeefs oppronken; de
boelen versmaden u, zij zullen uw ziel zoeken.
31 Want ik hoor een stem als van een vrouw, die in arbeid is, een
benauwdheid als van een, die in des eersten kinds nood is, de stem van
de dochter Sions; zij hijgt, zij breidt haar handen uit, zeggende: O,
wee mij nu, want mijn ziel is moede vanwege de doodslagers!
JEREMIAS-CAP-5
1 Gaat om door de wijken van Jeruzalem, en ziet nu toe, en verneemt,
en zoekt op haar straten, of gij iemand vindt, of er een is, die recht
doet, die waarheid zoekt, zo zal Ik haar genadig zijn.
2 En of zij al zeggen: Zo waarachtig als de HEERE leeft! zo zweren
zij toch valselijk.
3 O HEERE! zien Uw ogen niet naar waarheid? Gij hebt hen geslagen,
maar zij hebben geen pijn gevoeld; Gij hebt hen verteerd, maar zij
hebben geweigerd de tucht aan te nemen; zij hebben hun aangezichten
harder gemaakt dan een steenrots, zij hebben geweigerd zich te
bekeren.
4 Doch ik zeide: Zekerlijk, deze zijn arm; zij handelen zottelijk,
omdat zij den weg des HEEREN, het recht hun Gods niet weten.
5 Ik zal gaan tot de groten, en met hen spreken, want die weten den
weg des HEEREN, het recht huns Gods; maar zij hadden te zamen het juk
verbroken, en de banden verscheurd.
6 Daarom heeft hen een leeuw uit het woud verslagen, een wolf der
wildernissen zal hen verwoesten; een luipaard waakt tegen hun steden;
al wie uit dezelve uitgaat, zal verscheurd worden; want hun
overtredingen zijn vermenigvuldigd, hun afkeringen zijn machtig veel
geworden.
7 Hoe zou Ik over zulks u vergeven? Uw kinderen verlaten Mij, en
zweren bij hen, die geen God zijn; als Ik hen verzadigd heb, zo
bedrijven zij overspel, en verzamelen bij hopen in het hoerenhuis.
8 Als welgevoederde hengsten zijn zij vroeg op; zij hunkeren een
iegelijk naar zijns naasten huisvrouw.
9 Zou Ik over die dingen geen bezoeking doen? spreekt de HEERE. Of
zou Mijn ziel zich niet wreken aan zulk een volk, als dit is?
10 Beklimt haar muren, en verderft ze (doch maakt geen voleinding);
doet haar spitsen weg, want zij zijn des HEEREN niet.
11 Want het huis van Israel en het huis van Juda hebben gans
trouwelooslijk tegen Mij gehandeld, spreekt de HEERE.
12 Zij verloochenen den HEERE, en zeggen: Hij is het niet, en ons zal
geen kwaad overkomen, wij zullen noch zwaard noch honger zien.
13 Ja, die profeten zullen tot wind worden, want het woord is niet
bij hen; hun zelven zal zo geschieden.
14 Daarom zegt de HEERE, de God der heirscharen, alzo, omdat
gijlieden dit woord spreekt: Ziet, Ik zal Mijn woorden in uw mond tot
vuur maken, en dit volk tot hout, en het zal hen verteren.
15 Ziet, Ik zal over ulieden een volk van verre brengen, o huis
Israels! spreekt de HEERE; het is een sterk volk, het is een zeer oud
volk, een volk, welks spraak gij niet zult kennen, en niet horen, wat
het spreken zal.
16 Zijn pijlkoker is als een open graf; zij zijn altemaal helden.
17 En het zal uw oogst en uw brood opeten, dat uw zonen en uw
dochteren zouden eten; het zal uw schapen en uw runderen opeten; het
zal uw wijnstok en uw vijgeboom opeten; uw vaste steden, op dewelke
gij vertrouwt, zal het arm maken, door het zwaard.
18 Nochtans zal Ik ook in die dagen, spreekt de HEERE, geen
voleinding met ulieden maken.
19 En het zal geschieden, wanneer gij zult zeggen: Waarom heeft ons
de HEERE, onze God, al deze dingen gedaan? dat gij tot hen zeggen
zult: Gelijk als gijlieden Mij hebt verlaten, en vreemde goden in uw
land gediend, alzo zult gij de uitlandse dienen, in een land, dat het
uwe niet is.
20 Verkondigt dit in het huis van Jakob, en laat het horen in Juda,
zeggende:
21 Hoort nu dit, gij dwaas en harteloos volk! die ogen hebben, maar
zien niet, die oren hebben, maar horen niet.
22 Zult gijlieden Mij niet vrezen? spreekt de HEERE; zult gij voor
Mijn aangezicht niet beven? Die der zee het zand tot een paal gesteld
heb, met een eeuwige inzetting, dat zij daarover niet zal gaan;
ofschoon haar golven zich bewegen, zo zullen zij toch niet vermogen,
ofschoon zij bruisen, zo zullen zij toch daarover niet gaan.
23 Maar dit volk heeft een afvallig en wederspannig hart; zij zijn
afgevallen en heengegaan;
24 En zij zeggen niet in hun hart: Laat ons nu den HEERE, onzen God,
vrezen, Die den regen geeft, zo vroegen regen als spaden regen, op
Zijn tijd; Die ons de weken, de gezette tijden van den oogst, bewaart.
25 Uw ongerechtigheden wenden die dingen af, en uw zonden weren dat
goede van ulieden.
26 Want onder Mijn volk worden goddelozen gevonden; een ieder van hen
loert, gelijk zich de vogelvangers schikken; zij zetten een
verderfelijken strik, zij vangen de mensen.
27 Gelijk een kouw vol is van gevogelte, alzo zijn hun huizen vol van
bedrog; daarom zijn zij groot en rijk geworden.
28 Zij zijn vet, zij zijn glad, zelfs de daden der bozen gaan zij te
boven; de rechtzaak richten zij niet, zelfs de rechtzaak des wezen,
nochtans zijn zij voorspoedig; ook oordelen zij het recht der
nooddruftigen niet.
29 Zou Ik over die dingen geen bezoeking doen? spreekt de HEERE; zou
Mijn ziel zich niet wreken aan zulk een volk als dit is?
30 Een schrikkelijke en afschuwelijke zaak geschiedt er in het land.
31 De profeten profeteren valselijk, en de priesters heersen door hun
handen; en Mijn volk heeft het gaarne alzo; maar wat zult gij ten
einde van dien maken?
JEREMIAS-CAP-6
1 Vlucht met hopen, gij kinderen van Benjamin! uit het midden van
Jeruzalem, en blaast de bazuin te Thekoa, en heft een vuurteken op te
Beth-Cherem; want er kijkt een kwaad uit van het noorden, en een grote
breuk.
2 Ik heb wel de dochter Sions bij een schone en wellustige vrouw
vergeleken.
3 Maar er zullen herders tot haar komen met hun kudden; zij zullen
tenten rondom tegen haar opslaan; zij zullen een iegelijk zijn ruimte
afweiden.
4 Heiligt den krijg tegen haar, maakt u op, en laat ons optrekken op
den middag; o, wee ons! want de dag heeft zich gewend, want de
avondschaduwen neigen zich.
5 Maakt u op, en laat ons optrekken in den nacht, en haar paleizen
verderven!
6 Want zo zegt de HEERE der heirscharen: Houwt bomen af, en werpt een
wal op tegen Jeruzalem; zij is de stad, die bezocht zal worden; in het
midden van haar is enkel verdrukking.
7 Gelijk een bornput zijn water opgeeft, alzo geeft zij haar boosheid
op; geweld en verstoring wordt in haar gehoord, weedom en plaging is
steeds voor Mijn aangezicht.
8 Laat u tuchtigen, Jeruzalem! opdat Mijn ziel niet van u afgetrokken
worde, opdat Ik u niet stelle tot een woestheid, tot een onbewoond
land.
9 Zo zegt de HEERE der heirscharen: Zij zullen Israels overblijfsel
vlijtiglijk nalezen, gelijk een wijnstok; breng uw hand weder, gelijk
een wijnlezer, aan de korven.
10 Tot wie zal ik spreken en betuigen, dat zij het horen? Ziet, hun
oor is onbesneden, dat zij niet kunnen toeluisteren; ziet, het woord
des HEEREN is hun tot een smaad, zij hebben geen lust daartoe.
11 Daarom ben ik vol van des HEEREN grimmigheid, ik ben moede
geworden van inhouden; ik zal ze uitstorten over de kinderkens op de
straat, en over de vergadering der jongelingen te zamen; want zelfs de
man met de vrouw zullen gevangen worden, de oude met dien, die vol is
van dagen.
12 En hun huizen zullen omgewend worden tot anderen, met te zamen de
akkers en vrouwen; want Ik zal Mijn hand uitstrekken tegen de inwoners
dezes lands, spreekt de HEERE.
13 Want van hun kleinste aan tot hun grootste toe pleegt een ieder
van hen gierigheid, en van den profeet aan tot den priester toe
bedrijft een ieder van hen valsheid.
14 En zij genezen de breuk van de dochter Mijns volks op het
lichtste, zeggende: Vrede, vrede! doch daar is geen vrede.
15 Zijn zij beschaamd, omdat zij gruwel bedreven hebben? Ja, zij
schamen zich in het minste niet, weten ook niet van schaamrood te
maken; daarom zullen zij vallen onder de vallenden, ten tijde als Ik
hen bezoeken zal, zullen zij struikelen, zegt de HEERE.
16 Zo zegt de HEERE: Staat op de wegen, en ziet toe, en vraagt naar
de oude paden, waar toch de goede weg zij, en wandelt daarin; zo zult
gij rust vinden voor uw ziel; maar zij zeggen: Wij zullen daarin niet
wandelen.
17 Ik heb ook wachters over ulieden gesteld, zeggende: Luistert naar
het geluid der bazuin; maar zij zeggen: Wij zullen niet luisteren.
18 Daarom hoort, gij heidenen! en verneem, o gij vergadering! wat
onder hen is.
19 Hoor toe, gij aarde! Zie, Ik zal een kwaad brengen over dit volk,
de vrucht hunner gedachten; want zij merken niet op Mijn woorden, en
Mijn wet verwerpen zij.
20 Waartoe zal dan de wierook voor Mij uit Scheba komen, en de beste
kalmus uit verren lande? Uw brandofferen zijn Mij niet behagelijk, en
uw slachtofferen zijn Mij niet zoet.
21 Daarom zegt de HEERE alzo: Ziet, Ik zal dit volk allerlei aanstoot
stellen; en daaraan zullen zich stoten te zamen vaders en kinderen, de
nabuur en zijn metgezel, en zullen omkomen.
22 Zo zegt de HEERE: Ziet, er komt een volk uit het land van het
noorden, en een grote natie zal opgewekt worden uit de zijden der
aarde.
23 Boog en spies zullen zij voeren, het is een wreed volk, en zij
zullen niet barmhartig zijn; hun stem zal bruisen als de zee, en op
paarden zullen zij rijden; het is toegerust, als een man ten oorlog
tegen u, o dochter van Sion!
24 Wij hebben zijn gerucht gehoord, onze handen zijn slap geworden;
benauwdheid heeft ons aangegrepen, weedom als van een barende vrouw.
25 Gaat niet uit in het veld, noch wandelt op den weg; want des
vijands zwaard is er, schrik van rondom!
26 O dochter Mijns volks! gord een zak aan, en wentel u in de as,
maak u rouw eens enigen zoons, een zeer bitter misbaar; want de
verstoorder zal ons snellijk overkomen.
27 Ik heb u onder Mijn volk gesteld, tot een wachttoren, tot een
vesting; opdat gij hun weg zoudt weten en proeven.
28 Zij zijn allen de afvalligsten der afvalligen, wandelende in
achterklap; zij zijn koper en ijzer; zij zijn altemaal verdervers.
29 De blaasbalg is verbrand, het lood is van het vuur verteerd; te
vergeefs heeft de smelter zo vlijtiglijk gesmolten, dewijl de bozen
niet afgetrokken zijn.
30 Men noemt ze een verworpen zilver; want de HEERE heeft hen
verworpen.
JEREMIAS-CAP-7
1 Het woord, dat tot Jeremia geschied is, van den HEERE, zeggende:
2 Sta in de poort van des HEEREN huis, en roep aldaar dit woord uit,
en zeg: Hoort des HEEREN woord, o gans Juda! gij, die door deze
poorten ingaat, om den HEERE aan te bidden.
3 Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Maakt uw wegen en
uw handelingen goed, zo zal Ik ulieden doen wonen in deze plaats.
4 Vertrouwt niet op valse woorden, zeggende: Des HEEREN tempel, des
HEEREN tempel, des HEEREN tempel, zijn deze!
5 Maar indien gij uw wegen en uw handelingen waarlijk zult goed
maken; indien gij waarlijk zult recht doen tussen den man en tussen
zijn naaste;
6 De vreemdeling, wees en weduwe niet zult verdrukken, en geen
onschuldig bloed in deze plaats vergieten; en andere goden niet zult
nawandelen, ulieden ten kwade;
7 Zo zal Ik u in deze plaats, in het land, dat Ik uw vaderen gegeven
heb, doen wonen van eeuw tot eeuw.
8 Ziet, gij vertrouwt u op valse woorden, die geen nut doen.
9 Zult gij stelen, doodslaan en overspel bedrijven, en valselijk
zweren, en Baal roken, en andere goden nawandelen, die gij niet kent?
10 En dan komen en staan voor Mijn aangezicht in dit huis, dat naar
Mijn Naam genoemd is, en zeggen: Wij zijn verlost, om al deze gruwelen
te doen?
11 Is dan dit huis, dat naar Mijn Naam genoemd is, in uw ogen een
spelonk der moordenaren? Ziet, Ik heb het ook gezien, spreekt de
HEERE.
12 Want gaat nu henen naar Mijn plaats, die te Silo was, alwaar Ik
Mijn Naam in het eerst had doen wonen; en ziet, wat Ik daaraan gedaan
heb vanwege de boosheid van Mijn volk Israel.
13 En nu, omdat gijlieden al deze werken doet, spreekt de HEERE, en
Ik tot u gesproken heb, vroeg op zijnde en sprekende, maar gij niet
gehoord hebt, en Ik u geroepen, maar gij niet geantwoord hebt;
14 Zo zal Ik aan dit huis, dat naar Mijn Naam genoemd is, waarop gij
vertrouwt, en aan deze plaats, die Ik u en uw vaderen gegeven heb,
doen, gelijk als Ik aan Silo gedaan heb.
15 En Ik zal ulieden van Mijn aangezicht wegwerpen, gelijk als Ik al
uw broederen, het ganse zaad van Efraim, weggeworpen heb.
16 Gij dan, bid niet voor dit volk, en hef geen geschrei noch gebed
voor hen op, en loop Mij niet aan; want Ik zal u niet horen.
17 Ziet gij niet, wat zij doen in de steden van Juda, en op de
straten van Jeruzalem?
18 De kinderen lezen hout op, en de vaders steken het vuur aan, en de
vrouwen kneden het deeg, om gebeelde koeken te maken voor de Melecheth
des hemels, en anderen goden drankofferen te offeren, om Mij verdriet
aan te doen.
19 Doen zij Mij verdriet aan? spreekt de HEERE. Doen zij het
zichzelven niet aan, tot beschaming huns aangezichts?
20 Daarom zegt de Heere HEERE alzo: Ziet, Mijn toorn en Mijn
grimmigheid zal uitgestort worden over deze plaats, over de mensen en
over de beesten, en over het geboomte des velds, en over de vrucht des
aardrijks; en zal branden, en niet uitgeblust worden.
21 Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Doet uw
brandofferen tot uw slachtofferen, en eet vlees.
22 Want Ik heb met uw vaderen, ten dage als Ik hen uit Egypteland
uitvoerde, niet gesproken, noch hun geboden van zaken des brandoffers
of slachtoffers.
23 Maar deze zaak heb Ik hun geboden, zeggende: Hoort naar Mijn stem,
zo zal Ik u tot een God zijn, en gij zult Mij tot een volk zijn; en
wandelt in al den weg, dien Ik u gebieden zal, opdat het u welga.
24 Doch zij hebben niet gehoord, noch hun oor geneigd, maar gewandeld
in de raadslagen, in het goeddunken van hun boos hart; en zij zijn
achterwaarts gekeerd, en niet voorwaarts.
25 Van dien dag af, dat uw vaders uit Egypteland zijn uitgegaan, tot
op dezen dag, zo heb Ik tot u gezonden al Mijn knechten, de profeten,
dagelijks vroeg op zijnde en zendende.
26 Doch zij hebben naar Mij niet gehoord, noch hun oor geneigd; maar
zij hebben hun nek verhard, zij hebben het erger gemaakt dan hun
vaders.
27 Ook zult gij al deze woorden tot hen spreken, maar zij zullen naar
u niet horen; gij zult wel tot hen roepen, maar zij zullen u niet
antwoorden.
28 Daarom zeg tot hen: Dit is het volk, dat naar de stem des HEEREN,
zijns Gods, niet hoort, en de tucht niet aanneemt; de waarheid is
ondergegaan, en uitgeroeid van hun mond.
29 Scheer uw hoofdhaar af, o Jeruzalem! en werp het weg, en verhef
een weeklacht op de hoge plaatsen; want de HEERE heeft het geslacht
Zijner verbolgenheid verworpen en verlaten.
30 Want de kinderen van Juda hebben gedaan, dat kwaad is in Mijn
ogen, spreekt de HEERE; zij hebben hun verfoeiselen gesteld in het
huis, dat naar Mijn Naam genoemd is, om dat te verontreinigen.
31 En zij hebben gebouwd de hoogten van Tofeth, dat in het dal des
zoons van Hinnom is, om hun zonen en hun dochteren met vuur te
verbranden; hetwelk Ik niet heb geboden, noch in Mijn hart is
opgekomen.
32 Daarom ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat het niet meer
zal geheten worden Tofeth, noch dal des zoons van Hinnom, maar
moorddal; en zij zullen ze in Tofeth begraven, omdat er geen plaats
zal zijn.
33 En de dode lichamen dezes volks zullen het gevogelte des hemels,
en het gedierte der aarde tot spijze zijn, en niemand zal ze
afschrikken.
34 En Ik zal uit de steden van Juda en uit de straten van Jeruzalem
doen ophouden de stem der vrolijkheid en de stem der vreugde, de stem
des bruidegoms en de stem der bruid; want het land zal tot een
verwoesting worden.
JEREMIAS-CAP-8
1 Ter zelfder tijd, spreekt de HEERE, zullen zij de beenderen der
koningen van Juda, en de beenderen hunner vorsten, en de beenderen der
priesteren, en de beenderen der profeten, en de beenderen der inwoners
van Jeruzalem, uit hun graven uithalen.
2 En zij zullen ze uitspreiden voor de zon, en voor de maan, en voor
het ganse heir des hemels, die zij liefgehad, en die zij gediend, en
die zij nagewandeld, en die zij gezocht hebben, en voor dewelke zij
zich nedergebogen hebben; zij zullen niet verzameld noch begraven
worden; tot mest op den aardbodem zullen zij zijn.
3 En de dood zal voor het leven verkoren worden, bij het ganse
overblijfsel der overgeblevenen uit dit boze geslacht, in al de
plaatsen der overgeblevenen, waar Ik hen henengedreven zal hebben,
spreekt de HEERE der heirscharen.
4 Zeg wijders tot hen: Zo zegt de HEERE: Zal men vallen, en niet
weder opstaan? Zal men afkeren, en niet wederkeren?
5 Waarom keert dan dit volk te Jeruzalem af met een altoosdurende
afkering? Zij houden vast aan bedrog, zij weigeren weder te keren.
6 Ik heb geluisterd en toegehoord, zij spreken dat niet recht is, er
is niemand, die berouw heeft over zijn boosheid, zeggende: Wat heb ik
gedaan? Een ieder keert zich om in zijn loop, gelijk een onbesuisd
paard in den strijd.
7 Zelfs een ooievaar aan den hemel weet zijn gezette tijden, en een
tortelduif, en kraan, en zwaluw, nemen den tijd hunner aankomst waar;
maar Mijn volk weet het recht des HEEREN niet.
8 Hoe zegt gij dan: Wij zijn wijs en de wet des HEEREN is bij ons!
Ziet, waarlijk tevergeefs werkt de valse pen der schriftgeleerden.
9 De wijzen zijn beschaamd, verschrikt en gevangen; ziet, zij hebben
des HEEREN woord verworpen, wat wijsheid zouden zij dan hebben?
10 Daarom zal Ik hun vrouwen aan anderen geven, hun akkers aan andere
bezitters; want van den kleinste aan tot den grootste toe pleegt een
ieder van hen gierigheid; van den profeet aan tot den priester toe
bedrijft een ieder van hen valsheid.
11 En zij genezen de breuk van de dochter Mijns volks op het
lichtste, zeggende: Vrede, vrede! doch daar is geen vrede.
12 Zijn zij beschaamd, omdat zij gruwel bedreven hebben? Ja, zij
schamen zich in het minste niet, en weten niet schaamrood te worden;
daarom zullen zij vallen onder de vallenden; ten tijde hunner
bezoeking zullen zij struikelen, zegt de HEERE.
13 Ik zal hen voorzeker wegrapen, spreekt de HEERE; er zijn geen
druiven aan den wijnstok, en geen vijgen aan den vijgeboom, ja, het
blad is afgevallen; en de geboden, die Ik hun gegeven heb, die
overtreden zij.
14 Waarom blijven wij zitten? Verzamelt u, en laat ons ingaan in de
vaste steden, en aldaar stilzwijgen; immers heeft ons de HEERE, onze
God, doen stilzwijgen, en ons met gallewater gedrenkt, omdat wij tegen
den HEERE gezondigd hebben.
15 Men wacht naar vrede, maar er is niets goeds, naar tijd van
genezing, maar ziet, er is verschrikking.
16 Van Dan af wordt het gesnuif zijner paarden gehoord; het ganse
land beeft van het geluid der briesingen zijner sterken; en zij komen
daarhenen, dat zij het land opeten en diens volheid, de stad en die
daarin wonen.
17 Want ziet, Ik zend slangen, basilisken onder ulieden, tegen
dewelke geen bezwering is; die zullen u bijten, spreekt de HEERE.
18 Mijn verkwikking is in droefenis; mijn hart is flauw in mij.
19 Ziet, de stem van het geschrei der dochteren mijns volks is uit
zeer verren lande: Is dan de HEERE niet te Sion, is haar koning niet
bij haar? Waarom hebben zij Mij vertoornd met hun gesneden beelden,
met ijdelheden der vreemden?
20 De oogst is voorbijgaande, de zomer is ten einde; nog zijn wij
niet verlost.
21 Ik ben gebroken vanwege de breuk der dochter mijns volks; ik ga in
het zwart, ontzetting heeft mij aangegrepen.
22 Is er geen balsem in Gilead? Is er geen heelmeester aldaar? Want
waarom is de gezondheid der dochter mijns volks niet gerezen?
JEREMIAS-CAP-9
1 Och, dat mijn hoofd water ware, en mijn oog een springader van
tranen! zo zou ik dag en nacht bewenen de verslagenen van de dochter
mijns volks.
2 Och, dat ik in de woestijn een herberg der wandelaars had, zo zou
ik mijn volk verlaten, en van hen trekken; want zij zijn allen
overspelers, een trouweloze hoop.
3 En zij spannen hun tong als hun boog tot leugen; zij worden
geweldig in het land, doch niet tot waarheid; want zij gaan voort van
boosheid tot boosheid, maar Mij kennen zij niet, spreekt de HEERE.
4 Wacht u, een iegelijk van zijn vriend, en vertrouwt niet op enigen
broeder; want elk broeder doet niet dan bedriegen, en elk vriend
wandelt in achterklap.
5 En zij handelen bedriegelijk, een ieder met zijn vriend, en spreken
de waarheid niet; zij leren hun tong leugen spreken, zij maken zich
moede met verkeerdelijk te handelen.
6 Uw woning is in het midden van bedrog; door bedrog weigeren zij Mij
te kennen, spreekt de HEERE.
7 Daarom zegt de HEERE der heirscharen alzo: Ziet, Ik zal hen smelten
en zal hen beproeven; want hoe zou Ik anders doen ten aanzien der
dochter Mijns volks?
8 Hun tong is een moordpijl, zij spreekt bedrog; een ieder spreekt
met zijn naaste van vrede met zijn mond, maar in zijn binnenste legt
hij lagen.
9 Zou Ik hen om deze dingen niet bezoeken? spreekt de HEERE; zou Mijn
ziel zich niet wreken aan zulk een volk, als dit is?
10 Ik zal een geween en een weeklage opheffen over de bergen, en een
klaaglied over de herdershutten der woestijn; want zij zijn afgebrand,
dat er niemand doorgaat, en men hoort er geen stem van vee; van de
vogelen des hemels aan tot de beesten toe zijn zij weggezworven,
doorgegaan!
11 En Ik zal Jeruzalem stellen tot steen hopen, tot een woning der
draken; en de steden van Juda zal Ik stellen tot een verwoesting,
zonder inwoner.
12 Wie is de wijze man, die dit versta? En tot wien heeft de mond des
HEEREN gesproken, dat hij het verkondige, waarom het land vergaan en
afgebrand zij als een woestijn, dat er niemand doorgaat?
13 En de HEERE zeide: Omdat zij Mijn wet, die Ik voor hun aangezicht
gegeven had, verlaten hebben, en naar Mijn stem niet gehoord, noch
daarnaar gewandeld hebben;
14 Maar hebben gewandeld naar het goeddunken huns harten, en naar de
Baals, hetwelk hun vaders hun geleerd hadden.
15 Daarom zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels, alzo: Ziet,
Ik zal dit volk spijzen met alsem, en Ik zal hen drenken met
gallewater;
16 En Ik zal hen verstrooien onder de heidenen, die zij niet gekend
hebben, zij noch hun vaders; en Ik zal het zwaard achter hen zenden,
totdat Ik hen verteerd zal hebben.
17 Zo zegt de HEERE der heirscharen: Merkt daarop, en roept
klaagvrouwen, dat zij komen; en zendt henen naar de wijze vrouwen, dat
zij komen.
18 En haasten, en een weeklage over ons opheffen, dat onze ogen van
tranen nederdalen, en onze oogleden van water vlieten.
19 Want er is een stem van weeklage gehoord uit Sion: Hoe zijn wij
verstoord! wij zijn zeer beschaamd, omdat wij het land hebben
verlaten, omdat zij onze woningen hebben omgeworpen.
20 Hoort dan des HEEREN woord, gij vrouwen! en uw oor ontvange het
woord Zijns monds, en leert uw dochters weeklagen, en elke een haar
metgezellin klaagliederen.
21 Want de dood is geklommen in onze vensteren, hij is in onze
paleizen gekomen, om de kinderkens uit te roeien van de wijken, de
jongelingen van de straten.
22 Spreek: Zo spreekt de HEERE: Ja, een dood lichaam des mensen zal
liggen, als mest op het open veld, en als een garve achter den maaier,
die niemand opzamelt.
23 Zo zegt de HEERE: Een wijze beroeme zich niet in zijn wijsheid, en
de sterke beroeme zich niet in zijn sterkheid; een rijke beroeme zich
niet in zijn rijkdom;
24 Maar die zich beroemt, beroeme zich hierin, dat hij verstaat, en
Mij kent, dat Ik de HEERE ben, doende weldadigheid, recht en
gerechtigheid op de aarde, want in die dingen heb Ik lust, spreekt de
HEERE.
25 Ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik bezoeking zal doen
over alle besnedenen, met degenen, die de voorhuid hebben;
26 Over Egypte, en over Juda, en over Edom, en over de kinderen
Ammons, en over Moab, en over allen, die aan de hoeken afgekort zijn,
die in de woestijn wonen; want al de heidenen hebben de voorhuid, maar
het ganse huis Israels heeft de voorhuid des harten.
JEREMIAS-CAP-10
1 Hoort het woord, dat de HEERE tot ulieden spreekt, o huis Israels!
2 Zo zegt de HEERE: Leert den weg der heidenen niet, en ontzet u niet
voor de tekenen des hemels, dewijl zich de heidenen voor dezelve
ontzetten.
3 Want de inzettingen der volken zijn ijdelheid; want het is hout,
dat men uit het woud gehouwen heeft, een werk van des werkmeesters
handen met de bijl.
4 Men pronkt het op met zilver en met goud; zij hechten ze met
nagelen en met hameren, opdat het niet waggele.
5 Zij zijn gelijk een palmboom van dicht werk, maar kunnen niet
spreken; zij moeten gedragen worden, want zij kunnen niet gaan; vreest
niet voor hen, want zij kunnen geen kwaad doen, ook is er geen
goeddoen bij hen.
6 Omdat niemand U gelijk is, o HEERE! zo zijt Gij groot, en groot is
Uw Naam in mogendheid.
7 Wie zou U niet vrezen, Gij Koning der heidenen? Want het komt U
toe; omdat toch onder alle wijzen der heidenen, en in hun ganse
koninkrijk, niemand U gelijk is.
8 In een ding zijn zij toch onvernuftig en zot: een hout is een
onderwijs der ijdelheden.
9 Uitgerekt zilver wordt van Tarsis gebracht, en goud van Ufaz, tot
een werk des werkmeesters en van de handen des goudsmids; hemelsblauw
en purper is hun kleding, een werk der wijzen zijn zij al te zamen.
10 Maar de HEERE God is de Waarheid, Hij is de levende God, en een
eeuwig Koning; van Zijn verbolgenheid beeft de aarde, en de heidenen
kunnen Zijn gramschap niet verdragen.
11 (Aldus zult gijlieden tot hen zeggen: De goden, die den hemel en
de aarde niet gemaakt hebben, zullen vergaan van de aarde, en van
onder dezen hemel.)
12 Die de aarde gemaakt heeft door Zijn kracht, Die de wereld bereid
heeft door Zijn wijsheid, en den hemel uitgebreid door Zijn verstand.
13 Als Hij Zijn stem geeft, zo is er een gedruis van wateren in den
hemel, en Hij doet de dampen opklimmen van het einde der aarde; Hij
maakt de bliksemen met den regen, en doet den wind voortkomen uit Zijn
schatkameren.
14 Een ieder mens is onvernuftig geworden, zodat hij geen wetenschap
heeft, een ieder goudsmid is beschaamd van het gesneden beeld; want
zijn gegoten beeld is leugen; en er is geen geest in hen.
15 Ijdelheid zijn zij, een werk van verleidingen; ten tijde hunner
bezoeking zullen zij vergaan.
16 Jakobs deel is niet gelijk die, want Hij is de Formeerder van
alles, en Israel is de roede Zijner erfenis; HEERE der heirscharen is
Zijn Naam.
17 Raap uw kramerij weg uit het land, gij inwoneres der vesting!
18 Want zo zegt de HEERE: Ziet, Ik zal de inwoners des lands op
ditmaal wegslingeren, en zal ze benauwen, opdat zij het vinden.
19 O, wee mij over mijn breuk! mijn plage is smartelijk; en ik had
gezegd: Dit is immers een krankheid, die ik wel dragen zal!
20 Mijn tent is verstoord, en al mijn zelen zijn verscheurd; mijn
kinderen zijn van mij uitgegaan, en zij zijn er niet; er is niemand
meer, die mijn tent uitspant, en mijn gordijnen opricht.
21 Want de herders zijn onvernuftig geworden, en hebben den HEERE
niet gezocht; daarom hebben zij niet verstandiglijk gehandeld, en hun
ganse weide is verstrooid.
22 Ziet, er komt een stem des geruchts, en een groot beven uit het
land van het noorden; dat men de steden van Juda zal stellen tot een
verwoesting, een woning der draken.
23 Ik weet, o HEERE! dat bij den mens zijn weg niet is; het is niet
bij een man, die wandelt, dat hij zijn gang richte.
24 Kastijd mij, HEERE! doch met mate; niet in Uw toorn, opdat Gij mij
niet te niet maakt.
25 Stort Uw grimmigheid uit over de heidenen, die U niet kennen, en
over de geslachten, die Uw Naam niet aanroepen; want zij hebben Jakob
opgegeten, ja, zij hebben hem opgegeten, en hem verteerd, en zijn
woning verwoest.
JEREMIAS-CAP-11
1 Het woord, dat tot Jeremia geschied is, van den HEERE, zeggende:
2 Hoort gijlieden de woorden dezes verbonds, en spreekt tot de mannen
van Juda, en tot de inwoners van Jeruzalem;
3 Zeg dan tot hen: Zo zegt de HEERE, de God Israels: Vervloekt zij de
man, die niet hoort de woorden deze verbonds.
4 Dat Ik uw vaderen geboden heb, ten dage als Ik hen uit Egypteland,
uit den ijzeroven, uitvoerde, zeggende: Zijt Mijner stem gehoorzaam,
en doet dezelve, naar alles wat Ik ulieden gebiede; zo zult gij Mij
tot een volk zijn, en Ik zal u tot een God zijn;
5 Opdat Ik den eed bevestige, dien Ik uw vaderen gezworen heb, hun te
geven een land, vloeiende van melk en honig, als het is te dezen dage.
Toen antwoordde ik en zeide: Amen, o HEERE!
6 En de HEERE zeide tot mij: Roep al deze woorden uit in de steden
van Juda, en in de straten van Jeruzalem, zeggende: Hoort de woorden
dezes verbonds, en doet dezelve.
7 Want Ik heb uw vaderen ernstiglijk betuigd, ten dage als Ik hen uit
Egypteland opvoerde, tot op dezen dag, vroeg op zijnde en betuigende,
zeggende: Hoort naar Mijn stem!
8 Maar zij hebben niet gehoord, noch hun oor geneigd, maar hebben
gewandeld, een iegelijk naar het goeddunken van hunlieder boos hart;
daarom heb Ik over hen gebracht al de woorden dezes verbonds, dat Ik
geboden heb te doen, maar zij niet gedaan hebben.
9 Voorts zeide de HEERE tot mij: Er is een verbintenis bevonden onder
de mannen van Juda, en onder de inwoners van Jeruzalem.
10 Zij zijn wedergekeerd tot de ongerechtigheden hunner voorvaderen,
die Mijn woorden geweigerd hebben te horen; en zij hebben andere goden
nagewandeld, om die te dienen; het huis Israels en het huis van Juda
hebben Mijn verbond gebroken, dat Ik met hun vaderen gemaakt heb.
11 Daarom zegt de HEERE alzo: Ziet, Ik zal een kwaad over hen
brengen, uit hetwelk zij niet zullen kunnen uitkomen; als zij dan tot
Mij zullen roepen, zal Ik naar hen niet horen.
12 Dan zullen de steden van Juda en de inwoners van Jeruzalem
henengaan, en roepen tot de goden, dien zij gerookt hebben; maar zij
zullen hen gans niet kunnen verlossen ten tijde huns kwaads.
13 Want naar het getal uwer steden zijn uw goden geweest, o Juda! en
naar het getal der straten van Jeruzalem hebt gijlieden altaren
gesteld voor die schaamte, altaren om den Baal te roken.
14 Gij dan, bid niet voor dit volk, en hef geen geschrei noch gebed
voor hen op; want Ik zal niet horen, ten tijde als zij over hun kwaad
tot Mij zullen roepen.
15 Wat heeft Mijn beminde in Mijn huis te doen, dewijl zij die
schandelijke daad met velen doet, en het heilige vlees van u geweken
is? Wanneer gij kwaad doet, dan springt gij op van vreugde.
16 De HEERE had uw naam genoemd een groenen olijfboom, schoon van
liefelijke vruchten; maar nu heeft Hij met een geluid van een groot
geroep een vuur om denzelven aangestoken, en zijn takken zullen
verbroken worden.
17 Want de HEERE der heirscharen, Die u heeft geplant, heeft een
kwaad over u uitgesproken; om der boosheid wil van het huis Israels en
van het huis van Juda, die zij onder zich bedrijven, om Mij te
vertoornen, rokende den Baal.
18 De HEERE nu heeft het mij te kennen gegeven, dat ik het wete; toen
hebt Gij mij hun handelingen doen zien.
19 En ik was als een lam, als een os, die geleid wordt om te
slachten; want ik wist niet, dat zij gedachten tegen mij dachten,
zeggende: Laat ons den boom met zijn vrucht verderven, en laat ons hem
uit het land der levenden uitroeien, dat zijn naam niet meer gedacht
worde.
20 Maar, o HEERE der heirscharen, Gij rechtvaardige Rechter, Die de
nieren en het hart proeft! laat mij Uw wraak van hen zien; want aan U
heb ik mijn twistzaak ontdekt.
21 Daarom, zo zegt de HEERE van de mannen van Anathoth, die uw ziel
zoeken, zeggende: Profeteer niet in den Naam des HEEREN, opdat gij van
onze handen niet sterft.
22 Daarom, zo zegt de HEERE der heirscharen: Ziet, Ik zal bezoeking
over hen doen: de jongelingen zullen door het zwaard sterven, hun
zonen en hun dochteren zullen van honger sterven.
23 En zij zullen geen overblijfsel hebben; want Ik zal een kwaad
brengen over de mannen van Anathoth, in het jaar hunner bezoeking.
JEREMIAS-CAP-12
1 Gij zoudt rechtvaardig zijn, o HEERE! wanneer ik tegen U zou
twisten; ik zal nochtans van Uw oordelen met U spreken; waarom is der
goddelozen weg voorspoedig, waarom hebben zij rust, allen, die
trouwelooslijk trouweloosheid bedrijven?
2 Gij hebt ze geplant, zij zijn ook ingeworteld, zij gaan voort, ook
dragen zij vrucht; Gij zijt wel nabij in hun mond, maar verre van hun
nieren.
3 Maar Gij, o HEERE! kent mij, Gij ziet mij, en proeft mijn hart, dat
het met U is. Ruk ze uit als schapen ter slachting, en heilig ze tot
den dag der doding.
4 Hoe lang zal het land treuren, en het kruid des gansen velds
verdorren? Vanwege de boosheid dergenen, die daarin wonen, vergaan de
beesten en het gevogelte; dewijl zij zeggen: Hij ziet ons einde niet.
5 Als gij loopt met de voetgangers, zo maken zij u moede; hoe zult
gij u dan mengen met de paarden? Zo gij alleenlijk vertrouwt in een
land van vrede, hoe zult gij het dan maken in de verheffing van de
Jordaan?
6 Want ook uw broeders en uws vaders huis, ook diezelve handelen
trouwelooslijk tegen u; ook diezelve roepen u met volle stem achterna;
geloof hen niet, wanneer zij vriendelijk tot u spreken.
7 Ik heb Mijn huis verlaten, Ik heb Mijn erfenis laten varen; Ik heb
de beminde Mijner ziel in de hand harer vijanden gegeven.
8 Mijn erfenis is Mij geworden als een leeuw in het woud; zij heeft
haar stem tegen Mij verheven, daarom heb Ik haar gehaat.
9 Mijn erfenis is Mij een gesprenkelde vogel; de vogelen zijn rondom
tegen haar; komt aan, verzamelt, al gij gedierte des velds, komt om te
eten!
10 Veel herders hebben Mijn wijngaard verdorven, zij hebben Mijn
akker vertreden; zij hebben Mijn gewensten akker gesteld tot een
woeste wildernis.
11 Men heeft hem gesteld tot een woestheid, verwoest zijnde treurt
hij tot Mij; het ganse land is verwoest, omdat er niemand is, die het
ter harte neemt.
12 Op alle hoge plaatsen in de woestijn zijn verstoorders gekomen,
want het zwaard des HEEREN verteert van het ene einde des lands tot
aan het andere einde des lands; er is geen vrede voor enig vlees.
13 Zij hebben tarwe gezaaid, maar doornen gemaaid; zij hebben zich
gepijnigd, maar niet gevorderd; wordt alzo beschaamd vanwege ulieder
inkomsten, vanwege de hittigheid van den toorn des HEEREN.
14 Alzo zegt de HEERE: Aangaande al Mijn boze naburen, die Mijn
erfenis aanroeren, dewelke Ik Mijn volke Israel erfelijk gegeven heb;
ziet, Ik zal hen uit hun land uitrukken, maar het huis van Juda zal Ik
uit hunlieder midden uitrukken.
15 En het zal geschieden, nadat Ik hen zal uitgerukt hebben, zo zal
Ik wederkeren, en Mij hunner ontfermen; en Ik zal hen wederbrengen,
een iegelijk tot zijn erfenis, en een iegelijk tot zijn land.
16 En het zal geschieden, indien zij de wegen Mijns volks vlijtiglijk
zullen leren, zwerende bij Mijn Naam: Zo waarachtig als de HEERE
leeft! gelijk als zij Mijn volk geleerd hebben te zweren bij Baal, zo
zullen zij in het midden Mijns volks gebouwd worden.
17 Maar indien zij niet zullen horen, zo zal Ik diezelve natie ten
enenmale uitrukken en verdoen, spreekt de HEERE.
JEREMIAS-CAP-13
1 Alzo heeft de HEERE tot mij gezegd: Ga henen, en koop u een linnen
gordel, en doe dien aan uw lenden, maar breng hem niet in het water.
2 En ik kocht een gordel naar het woord des HEEREN, en ik deed dien
aan mijn lenden.
3 Toen geschiedde des HEEREN woord ten tweeden male tot mij,
zeggende:
4 Neem den gordel, dien gij gekocht hebt, die aan uw lenden is, en
maak u op, en ga henen naar den Frath, en versteek dien aldaar in de
klove ener steenrots.
5 Zo ging ik henen, en verstak dien bij den Frath, gelijk als de
HEERE mij geboden had.
6 Het geschiedde nu ten einde van vele dagen, dat de HEERE tot mij
zeide: Maak u op, ga henen naar den Frath, en neem den gordel van
daar, dien Ik u geboden heb aldaar te versteken.
7 Zo ging ik naar den Frath, en groef, en nam den gordel van de
plaats, alwaar ik dien verstoken had; en ziet, de gordel was verdorven
en deugde nergens toe.
8 Toen geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
9 Zo zegt de HEERE: Alzo zal Ik verderven de hovaardij van Juda, en
die grote hovaardij van Jeruzalem.
10 Ditzelve boze volk, dat Mijn woorden weigert te horen, dat in het
goeddunken zijns harten wandelt, en andere goden navolgt, om die te
dienen, en voor die zich neder te buigen; dat zal worden gelijk deze
gordel, die nergens toe deugt.
11 Want gelijk als een gordel kleeft aan de lenden eens mans, alzo
heb Ik het ganse huis Israels en het ganse huis van Juda aan Mij doen
kleven, spreekt de HEERE, om Mij te zijn tot een volk, en tot een
naam, en tot lof, en tot heerlijkheid; maar zij hebben niet gehoord.
12 Daarom zeg dit woord tot hen: Zo zegt de HEERE, de God Israels:
Alle flessen zullen met wijn gevuld worden. Dan zullen zij tot u
zeggen: Weten wij niet zeer wel, dat alle flessen met wijn gevuld
zullen worden?
13 Maar gij zult tot hen zeggen: Zo zegt de HEERE: Ziet, Ik zal alle
inwoners deze lands, zelfs de koningen, die op Davids troon zitten, en
de priesters, en de profeten, en alle inwoners van Jeruzalem, opvullen
met dronkenschap.
14 En Ik zal hen in stukken slaan, den een tegen den ander, zo de
vaders als de kinderen te zamen, spreekt de HEERE; Ik zal niet
verschonen noch sparen, noch Mij ontfermen, dat Ik hen niet zou
verderven.
15 Hoort en neemt ter ore, verheft u niet; want de HEERE heeft het
gesproken.
16 Geeft eer den HEERE, uw God, eer dat Hij het duister maakt, en eer
uw voeten zich stoten aan de schemerende bergen; dat gij naar licht
wacht, en Hij datzelve tot een schaduw des doods stelle, en tot een
donkerheid zette.
17 Zult gijlieden dat dan nog niet horen, zo zal mijn ziel in
verborgene plaatsen wenen vanwege den hoogmoed, en mijn oog zal
bitterlijk tranen, ja, van tranen nederdalen, omdat des HEEREN kudde
gevankelijk is weggevoerd.
18 Zeg tot den koning en tot de koningin: Vernedert u, zet u neder;
want uw ganse hoofdsieraad, de kroon uwer heerlijkheid, is
nedergedaald.
19 De steden van het zuiden zijn toegesloten, en er is niemand, die
ze opent; het ganse Juda is weggevoerd, het is geheel en al
weggevoerd.
20 Hef uw ogen op, en zie, die daar van het noorden komen! waar is de
kudde, die u gegeven was, de schapen uwer heerlijkheid?
21 Wat zult gij zeggen, wanneer Hij bezoeking over u doen zal, daar
gij hem geleerd hebt tot vorsten, tot een hoofd over u te zijn; zullen
u de smarten niet aangrijpen, als een barende vrouw?
22 Wanneer gij dan in uw hart zult zeggen: Waarom zijn mij deze
dingen bejegend? Om de veelheid uwer ongerechtigheid, zijn uw zomen
ontdekt, en uw hielen hebben geweld geleden.
23 Zal ook een Moorman zijn huid veranderen? of een luipaard zijn
vlekken? Zo zult gijlieden ook kunnen goed doen, die geleerd zijt
kwaad te doen.
24 Daarom zal Ik hen verstrooien als een stoppel, die doorgaat, door
een wind der woestijn.
25 Dit zal uw lot, het deel uwer maten zijn van Mij, spreekt de
HEERE; gij, die Mij hebt vergeten, en op leugen vertrouwt.
26 Zo zal Ik ook uw zomen ontbloten boven uw aangezicht, en uw
schande zal gezien worden.
27 Uw overspelen en uw hunkeringen, de schandelijkheid uws hoerdoms,
op heuvelen, in het veld; Ik heb uw verfoeiselen gezien; wee u,
Jeruzalem! zult gij niet rein worden? Hoe lang nog na dezen?
JEREMIAS-CAP-14
1 Het woord des HEEREN, dat tot Jeremia geschied is, over de zaken
der grote droogte.
2 Juda treurt en haar poorten zijn verzwakt; zij zijn in het zwart
gekleed ter aarde toe, en Jeruzalems geschrei klimt op.
3 En hun voortreffelijken zenden hun kleinen naar water; zij komen
tot de grachten, zij vinden geen water, zij komen met hun vaten ledig
weder; zij zijn beschaamd, ja, worden schaamrood, en bedekken hun
hoofd.
4 Omdat het aardrijk gescheurd is, dewijl er geen regen op de aarde
is; de akkerlieden zijn beschaamd, zij bedekken hun hoofd.
5 Want ook de hinden in het veld werpen jongen, en verlaten die,
omdat er geen jong gras is.
6 En de woudezels staan op de hoge plaatsen, zij scheppen den wind
gelijk de draken; hun ogen versmachten, omdat er geen kruid is.
7 Hoewel onze ongerechtigheden tegen ons getuigen, o HEERE! doe het
om Uws Naams wil; want onze afkeringen zijn menigvuldig, wij hebben
tegen U gezondigd.
8 O Israels Verwachting, Zijn Verlosser in tijd van benauwdheid!
waarom zoudt Gij zijn als een vreemdeling in het land, en als een
reiziger, die slechts inkeert om te vernachten?
9 Waarom zoudt Gij zijn als een versaagd man, als een held, die niet
kan verlossen? Gij zijt toch in het midden van ons, o HEERE! en wij
zijn naar Uw Naam genoemd, verlaat ons niet.
10 Alzo zegt de HEERE van dit volk: Zij hebben zo liefgehad te
zwerven, zij hebben hun voeten niet bedwongen; daarom heeft de HEERE
geen welgevallen aan hen, nu zal Hij hunner ongerechtigheden gedenken,
en hun zonden bezoeken.
11 Wijders zeide de HEERE tot mij: Bid niet voor dit volk ten goede.
12 Ofschoon zij vasten, Ik zal naar hun geschrei niet horen, en
ofschoon zij brandoffer en spijsoffer offeren, Ik zal aan hen geen
welgevallen hebben; maar door het zwaard, en door den honger, en door
de pestilentie zal Ik hen verteren.
13 Toen zeide ik: Ach, Heere HEERE! zie, die profeten zeggen hun: Gij
zult geen zwaard zien, en gij zult geen honger hebben; maar Ik zal u
een gewissen vrede geven in deze plaats.
14 En de HEERE zeide tot mij: Die profeten profeteren vals in Mijn
Naam; Ik heb hen niet gezonden, noch hun bevel gegeven, noch tot hen
gesproken; zij profeteren ulieden een vals gezicht, en waarzegging, en
nietigheid, en bedriegerij huns harten.
15 Daarom zegt de HEERE alzo: Aangaande de profeten, die in Mijn Naam
profeteren, daar Ik hen niet gezonden heb, en zij dan nog zeggen: Er
zal geen zwaard noch honger in dit land zijn; diezelve profeten zullen
door het zwaard en door den honger verteerd worden.
16 En het volk, tot hetwelk zij profeteren, zullen op de straten van
Jeruzalem weggeworpen zijn vanwege den honger en het zwaard; en er zal
niemand zijn, die hen begrave, hen, hun vrouwen, en hun zonen, en hun
dochteren; alzo zal Ik hun boosheid over hen uitstorten.
17 Daarom zult gij dit woord tot hen zeggen: Mijn ogen zullen van
tranen nederdalen nacht en dag, en niet ophouden; want de jonkvrouw
der dochter Mijns volks is gebroken met een grote breuk, een plage,
die zeer smartelijk is.
18 Zo ik uitga in het veld, ziet daar de verslagenen van het zwaard,
en zo ik in de stad komen, ziet daar de kranken van honger! Ja, zowel
de profeten als de priesters lopen om in het land, en weten niet.
19 Hebt Gij dan Juda ganselijk verworpen? Heeft Uw ziel een walging
aan Sion? Waarom hebt Gij ons geslagen, dat er geen genezing voor ons
is? Men wacht naar vrede, maar daar is niets goeds, en naar tijd van
genezing, maar ziet, daar is verschrikking.
20 HEERE! wij kennen onze goddeloosheid, en onzer vaderen
ongerechtigheid, want wij hebben tegen U gezondigd.
21 Versmaad ons niet, om Uws Naams wil; werp den troon Uwer
heerlijkheid niet neder; gedenk, vernietig niet Uw verbond met ons.
22 Zijn er onder de ijdelheden der heidenen, die doen regenen, of kan
de hemel druppelen geven? Zijt Gij die niet, o HEERE, onze God? Daarom
zullen wij op U wachten, want Gij doet al die dingen.
JEREMIAS-CAP-15
1 Maar de HEERE zeide tot mij: Al stond Mozes en Samuel voor Mijn
aangezicht, zo zou toch Mijn ziel tot dit volk niet wezen; drijf ze
weg van Mijn aangezicht, en laat ze uitgaan.
2 En het zal geschieden, wanneer zij tot u zullen zeggen: Waarhenen
zullen wij uitgaan? dat gij tot hen zult zeggen: Zo zegt de HEERE: Wie
ten dood, ten dode; en wie tot het zwaard, ten zwaarde, en wie tot den
honger, ten honger; en wie ter gevangenis, ter gevangenis!
3 Want Ik zal bezoeking over hen doen met vier geslachten, spreekt de
HEERE: met het zwaard, om te doden; en met de honden, om te slepen; en
met het gevogelte des hemels, en met het gedierte der aarde, om op te
eten en te verderven.
4 En Ik zal hen overgeven tot een beroering aan alle koninkrijken der
aarde, vanwege Manasse, zoon van Jehizkia, koning van Juda, om hetgeen
hij te Jeruzalem gedaan heeft.
5 Want wie zou u verschonen, o Jeruzalem? of wie zou medelijden met u
hebben, of wie zou aftreden, om u naar vrede te vragen?
6 Gij hebt Mij verlaten, spreekt de HEERE; gij zijt achterwaarts
gegaan; daarom zal Ik Mijn hand tegen u uitstrekken en u verderven; Ik
ben des berouwens moede geworden.
7 En Ik zal hen wannen met een wan, in de poorten des lands; Ik heb
Mijn volk van kinderen beroofd en verdaan; zij zijn van hun wegen niet
wedergekeerd.
8 Hun weduwen zijn Mij meerder geworden dan zand der zeeen; Ik heb
hun over de moeder doen komen een jongeling, een verwoester op den
middag; Ik heb hem haastelijk hen doen overvallen, de stad met
verschrikkingen.
9 Zij, die zeven baarde, is zwak geworden; zij heeft haar ziel
uitgeblazen, haar zon is ondergegaan, als het nog dag was; zij is
beschaamd en schaamrood geworden; en hunlieder overblijfsel zal Ik aan
het zwaard overgeven, voor het aangezicht hunner vijanden, spreekt de
HEERE.
10 Wee mij, mijn moeder, dat gij mij gebaard hebt, een man van twist,
en een man van krakeel den gansen lande! Ik heb hun niet op woeker
gegeven, ook hebben zij mij niet op woeker gegeven, nog vloekt mij een
ieder van hen.
11 De HEERE zeide: Zo niet uw overblijfsel ten goede zal zijn; zo Ik
niet, in de tijd des kwaads en in tijd der benauwdheid, bij den vijand
voor u tussenkome!
12 Zal ook enig ijzer het ijzer van het noorden of koper verbreken?
13 Ik zal uw vermogen en uw schatten tot een roof geven, zonder
prijs; en dat om al uw zonden, en in al uw landpalen.
14 En Ik zal u overvoeren met uw vijanden, in een land, dat gij niet
kent; want een vuur is aangestoken in Mijn toorn, het zal over u
branden.
15 O HEERE! Gij weet het, gedenk mijner, en bezoek mij, en wreek mij
van mijn vervolgers; neem mij niet weg in Uw lankmoedigheid over hen;
weet, dat ik om Uwentwil versmaadheid drage.
16 Als Uw woorden gevonden zijn, zo heb ik ze opgegeten, en Uw woord
is mij geweest tot vreugde en tot blijdschap mijns harten; want ik ben
naar Uw Naam genoemd, o HEERE, God der heirscharen!
17 Ik heb in den raad der bespotters niet gezeten, noch ben van
vreugde opgesprongen; vanwege Uw hand heb ik alleen gezeten, want Gij
hebt mij met gramschap vervuld.
18 Waarom is mijn pijn steeds durende, en mijn plage smartelijk? Zij
weigert geheeld te worden; zoudt Gij mij ganselijk zijn als een
leugenachtige, als wateren, die niet bestendig zijn?
19 Daarom zegt de HEERE alzo: Zo gij zult wederkeren, zo zal Ik u
doen wederkeren; gij zult voor Mijn aangezicht staan; en zo gij het
kostelijke van het snode uittrekt, zult gij als Mijn mond zijn; laat
hen tot u wederkeren, maar gij zult tot hen niet wederkeren.
20 Want Ik heb u tegen dit volk gesteld tot een koperen vasten muur;
zij zullen wel tegen u strijden, maar u niet overmogen; want Ik ben
met u, om u te behouden en om u uit te rukken, spreekt de HEERE.
21 Ja, Ik zal u rukken uit de hand der bozen, en Ik zal u verlossen
uit de handpalm der tirannen.
JEREMIAS-CAP-16
1 En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende:
2 Gij zult u geen vrouw nemen, en gij zult geen zonen noch dochteren
hebben in deze plaats.
3 Want zo zegt de HEERE van de zonen en van de dochteren, die in deze
plaats geboren worden; daartoe van hun moeders, die ze baren, en van
hun vaders, die ze gewinnen in dit land:
4 Zij zullen pijnlijke doden sterven, zij zullen niet beklaagd noch
begraven worden, zij zullen tot mest op den aardbodem zijn, en zij
zullen door het zwaard en door den honger verteerd worden, en hun dode
lichamen zullen het gevogelte des hemels en het gedierte der aarde tot
spijze zijn.
5 Want zo zegt de HEERE: Ga niet in het huis desgenen, die een
rouwmaaltijd houdt, en ga niet henen om te rouwklagen, en heb geen
medelijden met hen; want Ik heb van dit volk (spreekt de HEERE)
weggenomen Mijn vrede, goedertierenheid en barmhartigheden;
6 Zodat groten en kleinen in dit land zullen sterven, zij zullen niet
begraven worden; en men zal hen niet beklagen, noch zichzelven
insnijden, noch kaal maken om hunnentwil.
7 Ook zal men hun niets uitdelen over den rouw, om iemand te troosten
over een dode; noch hun te drinken geven uit den troostbeker, over
iemands vader of over iemands moeder.
8 Ga ook niet in een huis des maaltijds, om bij hen te zitten, om te
eten en te drinken.
9 Want zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Ziet, Ik zal
van deze plaats, voor ulieder ogen en in ulieder dagen, doen ophouden
de stem der vreugde en de stem der blijdschap, de stem des bruidegoms
en de stem der bruid.
10 En het zal geschieden, als gij dit volk al deze woorden zult
aanzeggen, en zij tot u zeggen: Waarom spreekt de HEERE al dit grote
kwaad over ons, en welke is onze misdaad, en welke is onze zonde, die
wij tegen den HEERE, onzen God, gezondigd hebben?
11 Dat gij tot hen zult zeggen: Omdat uw vaders Mij verlaten hebben,
spreekt de HEERE, en hebben andere goden nagewandeld, en die gediend,
en zich voor die nedergebogen; maar Mij verlaten, en Mijn wet niet
gehouden hebben;
12 En gijlieden erger gedaan hebt dan uw vaderen; want ziet,
gijlieden wandelt, een iegelijk naar het goeddunken van zijn boos
hart, om naar Mij niet te horen.
13 Daarom zal Ik ulieden uit dit land werpen, in een land, dat gij
niet gekend hebt, gij noch uw vaders; en aldaar zult gij andere goden
dienen, dag en nacht, omdat Ik u geen genade zal geven.
14 Daarom, ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat er niet meer
zal gezegd worden: Zo waarachtig als de HEERE leeft, Die de kinderen
Israels uit Egypteland heeft opgevoerd!
15 Maar: Zo waarachtig als de HEERE leeft, Die de kinderen Israels
heeft opgevoerd uit het land van het noorden, en uit al de landen
waarhenen Hij hen gedreven had! want Ik zal hen wederbrengen in hun
land, dat Ik hun vaderen gegeven heb.
16 Ziet, Ik zal zenden tot veel vissers, spreekt de HEERE, die zullen
hen vissen; en daarna zal Ik zenden tot veel jagers, die zullen hen
jagen, van op allen berg, en van op allen heuvel, ja, uit de kloven
der steenrotsen.
17 Want Mijn ogen zijn op al hun wegen; zij zijn voor Mijn aangezicht
niet verborgen, noch hun ongerechtigheid verholen van voor Mijn ogen.
18 Dies zal Ik eerst hun ongerechtigheid en hun zonde dubbel
vergelden, omdat zij Mijn land ontheiligd hebben; zij hebben Mijn
erfenis met de dode lichamen hunner verfoeiselen en hunner gruwelen
vervuld.
19 O HEERE! Gij zijt mijn Sterkte, en mijn Sterkheid, en mijn
Toevlucht ten dage der benauwdheid; tot U zullen de heidenen komen van
de einden der aarde, en zeggen: Immers hebben onze vaders leugen
erfelijk bezeten, en ijdelheid, waarin toch niets was, dat nut deed.
20 Zal een mens zich goden maken? Zij zijn toch geen goden.
21 Daarom, ziet, Ik zal hun bekend maken op ditmaal; Ik zal hun
bekend maken Mijn hand en Mijn macht; en zij zullen weten, dat Mijn
Naam is HEERE.
JEREMIAS-CAP-17
1 De zonde van Juda is geschreven met een ijzeren griffie, met de
punt eens diamants; gegraven in de tafel van hunlieder hart, en aan de
hoornen uwer altaren;
2 Gelijk hun kinderen hunner altaren gedenken, en hunner bossen, bij
het groen geboomte, op de hoge heuvelen.
3 Ik zal Mijn berg met het veld, uw vermogen en al uw schatten ten
roof geven, mitsgaders uw hoogten, om de zonde in al uw landpalen.
4 Alzo zult gij aflaten (en dat om u zelven) van uw erfenis, die Ik u
gegeven heb, en Ik zal u uw vijanden doen dienen in een land, dat gij
niet kent; want gijlieden hebt een vuur aangestoken in Mijn toorn, tot
in eeuwigheid zal het branden.
5 Zo zegt de HEERE: Vervloekt is de man, die op een mens vertrouwt,
en vlees tot zijn arm stelt, en wiens hart van den HEERE afwijkt!
6 Want hij zal zijn als de heide in de wildernis, die het niet
gevoelt, wanneer het goede komt; maar blijft in dorre plaatsen in de
woestijn, in zout en onbewoond land.
7 Gezegend daarentegen is de man, die op den HEERE vertrouwt, en
wiens vertrouwen de HEERE is!
8 Want hij zal zijn als een boom, die aan het water geplant is, en
zijn wortelen uitschiet aan een rivier, en gevoelt het niet, wanneer
er een hitte komt, maar zijn loof blijft groen; en in een jaar van
droogte zorgt hij niet, en houdt niet op van vrucht te dragen.
9 Arglistig is het hart, meer dan enig ding, ja, dodelijk is het, wie
zal het kennen?
10 Ik, de HEERE, doorgrond het hart, en proef de nieren; en dat, om
een iegelijk te geven naar zijn wegen, naar de vrucht zijner
handelingen.
11 Gelijk een veldhoen eieren vergadert, maar broedt ze niet uit,
alzo is hij, die rijkdom vergadert, doch niet met recht; in de helft
zijner dagen zal hij dien moeten verlaten, en in zijn laatste een
dwaas zijn.
12 Een troon der heerlijkheid, een hoogheid van het eerste aan, is de
plaats onzes heiligdoms.
13 O HEERE, Israels Verwachting! allen, die U verlaten, zullen
beschaamd worden; en die van mij afwijken, zullen in de aarde
geschreven worden; want zij verlaten den HEERE, den Springader des
levenden waters.
14 Genees mij, HEERE! zo zal ik genezen worden, behoud mij, zo zal ik
behouden worden; want Gij zijt mijn Lof.
15 Ziet, zij zeggen tot mij: Waar is het woord des HEEREN? Laat het
nu komen!
16 Ik heb toch niet aangedrongen, meer dan een herder achter U
betaamde; ook heb ik den dodelijken dag niet begeerd, Gij weet het;
wat uit mijn lippen is gegaan, is voor Uw aangezicht geweest.
17 Wees Gij mij niet tot een verschrikking; Gij zijt mijn Toevlucht
ten dage des kwaads.
18 Laat mijn vervolgers beschaamd worden, maar laat mij niet
beschaamd worden; laat hen verschrikt worden, maar laat mij niet
verschrikt worden; breng over hen den dag des kwaads, en verbreek hen
met een dubbele verbreking.
19 Alzo heeft de HEERE tot mij gezegd: Ga henen en sta in de poort
van de kinderen des volks, door dewelke de koningen van Juda ingaan,
en door dewelke zij uitgaan, ja, in alle poorten van Jeruzalem;
20 En zeg tot hen: Hoort des HEEREN woord, gij koningen van Juda, en
gans Juda, en alle inwoners van Jeruzalem, die door deze poorten
ingaat!
21 Zo zegt de HEERE: Wacht u op uw zielen, en draagt geen last op den
sabbatdag, noch brengt in door de poorten van Jeruzalem.
22 Ook zult gijlieden geen last uitvoeren uit uw huizen op den
sabbatdag, noch enig werk doen; maar gij zult den sabbatdag heiligen,
gelijk als Ik uw vaderen geboden heb.
23 Maar zij hebben niet gehoord, noch hun oor geneigd; maar zij
hebben hun nek verhard, om niet te horen, en om de tucht niet aan te
nemen.
24 Het zal dan geschieden, indien gij vlijtiglijk naar Mij zult
horen, spreekt de HEERE, dat gij geen last door de poorten dezer stad
op den sabbatdag inbrengt, en gij den sabbatdag heiligt, dat gij geen
werk daarop doet;
25 Zo zullen door de poorten dezer stad ingaan koningen en vorsten,
zittende op den troon van David, rijdende op wagenen en op paarden,
zij en hun vorsten, de mannen van Juda en de inwoners van Jeruzalem;
en deze stad zal bewoond worden in eeuwigheid.
26 En zij zullen komen uit de steden van Juda, en uit de plaatsen
rondom Jeruzalem, en uit het land van Benjamin, en uit de laagte, en
van het gebergte, en van het zuiden, aanbrengende brandoffer, en
slachtoffer, en spijsoffer, en wierook, en aanbrengende lofoffer, ten
huize des HEEREN.
27 Maar indien gij naar Mij niet zult horen, om den sabbatdag te
heiligen, en om geen last te dragen als gij op den sabbatdag door de
poorten van Jeruzalem ingaat; zo zal Ik een vuur in haar poorten
aansteken, dat de paleizen van Jeruzalem zal verteren, en niet worden
uitgeblust.
JEREMIAS-CAP-18
1 Het woord, dat tot Jeremia geschied is van den HEERE, zeggende:
2 Maak u op, en ga af in het huis des pottenbakkers, en aldaar zal Ik
u Mijn woorden doen horen.
3 Zo ging ik af in het huis des pottenbakkers; en ziet, hij maakte
een werk op de schijven.
4 En het vat, dat hij maakte, werd verdorven, als leem, in de hand
des pottenbakkers; toen maakte hij daarvan weder een ander vat, gelijk
als het recht was in de ogen des pottenbakkers te maken.
5 Toen geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
6 Zal Ik ulieden niet kunnen doen, gelijk deze pottenbakker, o huis
Israels? spreekt de HEERE; ziet, gelijk leem in de hand des
pottenbakkers, alzo zijt gijlieden in Mijn hand, o huis Israels!
7 In een ogenblik zal Ik spreken over een volk en over een
koninkrijk, dat Ik het zal uitrukken, en afbreken, en verdoen;
8 Maar indien datzelve volk, over hetwelk Ik zulks gesproken heb,
zich van zijn boosheid bekeert, zo zal Ik berouw hebben over het
kwaad, dat Ik hetzelve gedacht te doen.
9 Ook zal Ik in een ogenblik spreken over een volk en over een
koninkrijk, dat Ik het zal bouwen en planten;
10 Maar indien het doet, dat kwaad is in Mijn ogen, dat het naar Mijn
stem niet hoort, zo zal Ik berouw hebben over het goede, met hetwelk
Ik gezegd had hetzelve te zullen weldoen.
11 Nu dan, spreek nu tot de mannen van Juda en tot de inwoners van
Jeruzalem, zeggende: Zo zegt de HEERE: Ziet, Ik formeer een kwaad
tegen ulieden, en denk tegen ulieden een gedachte; zo bekeert u nu,
een iegelijk van zijn bozen weg, en maakt uw wegen en uw handelingen
goed.
12 Doch zij zeggen: Het is buiten hoop; maar wij zullen naar onze
gedachten wandelen, en wij zullen doen, een iegelijk het goeddunken
van zijn boos hart.
13 Daarom, zo zegt de HEERE: Vraagt nu onder de heidenen; wie heeft
alzulks gehoord? De jonkvrouw Israels doet een zeer afschuwelijke
zaak.
14 Zal men ook om een rotssteen des velds verlaten de sneeuw van
Libanon? Zullen ook de vreemde, koude, vlietende wateren verlaten
worden?
15 Nochtans heeft Mijn volk Mij vergeten, zij roken der ijdelheid;
want zij hebben hen doen aanstoten op hun wegen, op de oude paden,
opdat zij mochten wandelen in stegen van een weg, die niet opgehoogd
is;
16 Om hun land te stellen tot een ontzetting, tot eeuwige
aanfluitingen; al wie daar voorbijgaat, zal zich ontzetten, en met
zijn hoofd schudden.
17 Als een oostenwind zal Ik hen verstrooien voor het aangezicht des
vijands; Ik zal hun den nek en niet het aangezicht laten zien, ten
dage huns verderfs.
18 Toen zeiden zij: Komt aan, laat ons gedachten tegen Jeremia
denken; want de wet zal niet vergaan van den priester, noch de raad
van den wijze, noch het woord van den profeet; komt aan, en laat ons
hem slaan met de tong, en laat ons niet luisteren naar enige zijner
woorden!
19 HEERE! luister naar mij, en hoor naar de stem mijner twisters.
20 Zal dan kwaad voor goed vergolden worden? want zij hebben mijn
ziel een kuil gegraven; gedenk, dat ik voor Uw aangezicht gestaan heb,
om goed voor hen te spreken, om Uw grimmigheid van hen af te wenden.
21 Daarom, geef hun zonen den honger over, en doe ze wegvloeien door
het geweld des zwaards, en laat hun vrouwen van kinderen beroofd en
weduwen worden, en laat hun mannen door den dood omgebracht, en hun
jongelingen met het zwaard geslagen worden in den strijd.
22 Laat er een geschrei uit hun huizen gehoord worden, wanneer Gij
haastelijk een bende over hen zult brengen; dewijl zij een kuil
gegraven hebben om mij te vangen, en strikken verborgen voor mijn
voeten.
23 Doch Gij, HEERE! weet al hun raad tegen mij ten dode; maak geen
verzoening over hun ongerechtigheid, en delg hun zonde niet uit van
voor Uw aangezicht; maar laat hen nedergeveld worden voor Uw
aangezicht; handel alzo met hen, ten tijde Uws toorns.
JEREMIAS-CAP-19
1 Zo zegt de HEERE: Ga henen en koop een pottenbakkerskruik, en neem
tot u van de oudsten des volks, en van de oudsten der priesteren.
2 En ga uit naar het dal des zoons van Hinnom, dat voor de deur der
Zonnepoort is, en roep aldaar uit de woorden, die Ik tot u spreken
zal;
3 En zeg: Hoort des HEEREN woord, gij koningen van Juda en inwoners
van Jeruzalem! Alzo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels:
Ziet, Ik zal een kwaad brengen over deze plaats, van hetwelk een
ieder, die het hoort, zijn oren klinken zullen;
4 Omdat zij Mij verlaten, en deze plaats vervreemd, en andere goden
daarin gerookt hebben die zij niet gekend hebben, zij, noch hun
vaderen, noch de koningen van Juda; en hebben deze plaats vervuld met
bloed der onschuldigen.
5 Want zij hebben de hoogten van Baal gebouwd, om hun zonen met vuur
te verbranden, aan Baal tot brandofferen; hetwelk Ik niet geboden,
noch gesproken heb, noch in Mijn hart is opgekomen?
6 Daarom, ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat deze plaats
niet meer zal genoemd worden het Tofeth, of dat des zoons van Hinnom,
maar Moorddal.
7 Want Ik zal den raad van Juda en Jeruzalem in deze plaats
verijdelen, en zal hen voor het aangezicht hunner vijanden doen vallen
door het zwaard, en door de hand dergenen, die hun ziel zoeken; en Ik
zal hun dode lichamen het gevogelte des hemels en het gedierte der
aarde tot spijze geven.
8 En Ik zal deze stad zetten tot een ontzetting en tot een
aanfluiting; al wie voorbij haar gaat, zal zich ontzetten en fluiten
over al haar plagen.
9 En Ik zal hunlieden het vlees hunner zonen en het vlees hunner
dochteren doen eten, en zij zullen eten, een iegelijk het vlees zijns
naasten, in de belegering en in de benauwing, waarmede hen hun
vijanden, en die hun ziel zoeken, benauwen zullen.
10 Dan zult gij de kruik verbreken voor de ogen der mannen, die met u
gegaan zijn;
11 En gij zult tot hen zeggen: Zo zegt de HEERE der heirscharen: Alzo
zal Ik dit volk en deze stad verbreken, gelijk als men een
pottenbakkersvat verbreekt, dat niet weder geheeld kan worden; en zij
zullen hen in Tofeth begraven, omdat er geen andere plaats zal zijn om
te begraven.
12 Zo zal Ik deze plaats doen, spreekt de HEERE, en haar inwoners; en
dat om deze stad te stellen als een Tofeth.
13 En de huizen van Jeruzalem en de huizen der koningen van Juda
zullen, gelijk alle plaatsen van Tofeth, onrein worden, met al de
huizen, op welker daken zij aan al het heir des hemels gerookt en aan
vreemde goden drankofferen geofferd hebben.
14 Toen nu Jeremia van Tofeth kwam, waarhenen hem de HEERE gezonden
had, om te profeteren, stond hij in het voorhof van des HEEREN huis,
en zeide tot al het volk:
15 Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Ziet, Ik zal
over deze stad, en over al haar steden, al het kwaad brengen, dat Ik
over haar gesproken heb; omdat zij hun nek verhard hebben, om Mijn
woorden niet te horen.
JEREMIAS-CAP-20
1 Als Pashur, de zoon van Immer, de priester (deze nu was bestelde
voorganger in het huis des HEEREN), Jeremia hoorde, diezelve woorden
profeterende,
2 Zo sloeg Pashur den profeet Jeremia, en hij stelde hem in de
gevangenis, dewelke is in de bovenste poort van Benjamin, die aan het
huis des HEEREN is.
3 Maar het geschiedde des anderen daags, dat Pashur Jeremia uit de
gevangenis voortbracht; toen zeide Jeremia tot hem: De HEERE noemt uw
naam niet Pashur, maar Magor-missabib.
4 Want zo zegt de HEERE: Zie, Ik stel u tot een schrik voor uzelven
en voor al uw liefhebbers; die zullen vallen door het zwaard hunner
vijanden, dat het uw ogen aanzien; en Ik zal gans Juda geven in de
hand des konings van Babel, die hen naar Babel gevankelijk zal
wegvoeren, en slaan hen met het zwaard.
5 Ook zal Ik geven al het vermogen dezer stad, en al haar arbeid, en
al haar kostelijkheid, en alle schatten der koningen van Juda, Ik zal
ze geven in de hand hunner vijanden, die zullen ze roven, zullen ze
nemen, en zullen ze brengen naar Babel.
6 En gij, Pashur, en alle inwoners van uw huis! gijlieden zult gaan
in de gevangenis; en gij zult te Babel komen, en aldaar sterven, en
aldaar begraven worden, gij en al uw vrienden, denwelken gij valselijk
geprofeteerd hebt.
7 HEERE! Gij hebt mij overreed, en ik ben overreed geworden; Gij zijt
mij te sterk geweest, en hebt overmocht; ik ben den gansen dag tot een
belachen, een ieder van hen bespot mij.
8 Want sinds ik spreke, roep ik uit, ik roep geweld en verstoring;
omdat mij des HEEREN woord den gansen dag tot smaad en tot schimp is.
9 Dies zeide ik: Ik zal Zijner niet gedenken, en niet meer in Zijn
Naam spreken; maar het werd in mijn hart als een brandend vuur,
besloten in mijn beenderen; en ik bemoeide mij om te verdragen, maar
konde niet.
10 Want ik heb gehoord de naspraak van velen, van Magor-missabib,
zeggende: Geef ons te kennen, en wij zullen het te kennen geven; al
mijn vredegenoten nemen acht op mijn hinking; zij zeggen: Misschien
zal hij overreed worden, dan zullen wij hem overmogen, en onze wraak
van hem nemen.
11 Maar de HEERE is met mij als een verschrikkelijk Held; daarom
zullen mijn vervolgers struikelen, en niets vermogen; zij zijn zeer
beschaamd geworden, omdat zij niet verstandiglijk gehandeld hebben;
het zal een eeuwige schande zijn, zij zal niet vergeten worden.
12 Gij dan, o HEERE der heirscharen, Die den rechtvaardige proeft,
Die de nieren en het hart ziet, laat mij Uw wraak van hen zien, want
ik heb U mijn twistzaak ontdekt.
13 Zingt den HEERE, prijst den HEERE; want Hij heeft de ziel des
nooddruftigen uit de hand der boosdoeners verlost.
14 Vervloekt zij de dag, op welken ik geboren ben; de dag, op welken
mijn moeder mij gebaard heeft, zij niet gezegend!
15 Vervloekt zij de man, die mijn vader geboodschapt heeft, zeggende:
U is een jonge zoon geboren, verblijdende hem grotelijks!
16 Ja, dezelve man zij, als de steden, die de HEERE heeft omgekeerd,
en het heeft Hem niet berouwd; en hij hore in den morgenstond een
geroep, en op den middagtijd een geschrei.
17 Dat Hij mij niet gedood heeft van de baarmoeder af! Of mijn moeder
mijn graf geweest is, of haar baarmoeder als van een, die eeuwiglijk
zwanger is!
18 Waarom ben ik toch uit de baarmoeder voortgekomen, om moeite en
droefenis te zien, en dat mijn dagen in beschaamdheid vergaan?
JEREMIAS-CAP-21
1 Het woord, dat van den HEERE geschied is tot Jeremia, als koning
Zekekia tot hem zond Pashur, den zoon van Malchia, en Zefanja, den
zoon van Maaseja, den priester, zeggende:
2 Vraag toch den HEERE voor ons, want Nebukadrezar, de koning van
Babel, strijdt tegen ons; misschien zal de HEERE met ons doen naar al
Zijn wonderen, dat hij van ons optrekke.
3 Toen zeide Jeremia tot hen: Zo zult gijlieden tot Zedekia zeggen:
4 Zo zegt de HEERE, de God Israels: Ziet, Ik zal de krijgswapenen
omwenden, die in ulieder hand zijn, met dewelke gij strijdt tegen den
koning van Babel en tegen de Chaldeen, die u belegeren, van buiten aan
den muur; en Ik zal ze verzamelen in het midden van deze stad.
5 En Ik Zelf zal tegen ulieden strijden, met een uitgestrekte hand en
met een sterken arm, ja, met toorn, en met grimmigheid, en met grote
verbolgenheid.
6 En Ik zal de inwoners dezer stad slaan, zowel de mensen als de
beesten; door een grote pestilentie zullen zij sterven.
7 En daarna, spreekt de HEERE, zal Ik Zedekia, den koning van Juda,
en zijn knechten, en het volk, en die in deze stad overgebleven zijn,
van de pestilentie, van het zwaard en van den honger, geven in de hand
van Nebukadrezar, den koning van Babel, en in de hand hunner vijanden,
en in de hand dergenen, die hun ziel zoeken; en hij zal ze slaan met
de scherpte des zwaards; hij zal ze niet sparen, noch verschonen, noch
zich ontfermen.
8 En tot dit volk zult gij zeggen: Zo zegt de HEERE: Ziet, Ik stel
voor ulieder aangezicht den weg des levens en den weg des doods.
9 Die in deze stad blijft, zal sterven door het zwaard, of door den
honger, of door de pestilentie; maar die er uitgaat en valt tot de
Chaldeen, die ulieden belegeren, die zal leven, en zijn ziel zal hem
tot een buit zijn.
10 Want Ik heb Mijn aangezicht tegen deze stad gesteld ten kwade en
niet ten goede, spreekt de HEERE; zij zal gegeven worden in de hand
des konings van Babel, en hij zal ze met vuur verbranden.
11 En aangaande het huis des konings van Juda, hoort des HEEREN
woord.
12 O huis Davids! zo zegt de HEERE: Richt des morgens recht, en
verlost den beroofde uit den hand des verdrukkers; opdat Mijn
gramschap niet uitvare als een vuur, en brande, dat niemand blussen
kunne, vanwege de boosheid uwer handelingen.
13 Ziet, Ik wil aan u, gij inwoneres des dals, gij rots van het
plein! spreekt de HEERE; gijlieden, die zegt: Wie zou tegen ons
afkomen, of wie zou komen in onze woningen?
14 En Ik zal over ulieden bezoeking doen naar de vrucht uwer
handelingen, spreekt de HEERE; en Ik zal een vuur aansteken in haar
woud, dat zal verteren al wat rondom haar is.
JEREMIAS-CAP-22
1 Alzo zegt de HEERE: Ga af in het huis des konings van Juda, en
spreek aldaar dit woord.
2 En zeg: Hoor het woord des HEEREN, gij koning van Juda, gij, die
zit op Davids troon, gij, en uw knechten, en uw volk, die door deze
poorten ingaan!
3 Zo zegt de HEERE: Doet recht en gerechtigheid, en redt den beroofde
uit de hand des verdrukkers; en onderdrukt den vreemdeling niet, den
wees noch de weduwe; doet geen geweld en vergiet geen onschuldig bloed
in deze plaats.
4 Want indien gijlieden deze zaak ernstiglijk zult doen, zo zullen
door de poorten van dit huis koningen ingaan, zittende den David op
zijn troon, rijdende op wagens en op paarden, hij, en zijn knechten,
en zijn volk.
5 Indien gij daarentegen deze woorden niet zult horen, zo heb Ik bij
Mij gezworen, spreekt de HEERE, dat dit huis tot een woestheid worden
zal.
6 Want zo zegt de HEERE van het huis des konings van Juda: Gij zijt
Mij een Gilead, een hoogte van Libanon; maar zo Ik u niet zette als
een woestijn en onbewoonde steden!
7 Want Ik zal verdervers tegen u heiligen, elk met zijn gereedschap,
die zullen uw uitgelezen cederen omhouwen, en in het vuur werpen.
8 Dan zullen veel heidenen voorbij deze stad gaan, en zullen zeggen,
een ieder tot zijn naaste: Waarom heeft de HEERE alzo gedaan aan deze
grote stad?
9 En zij zullen zeggen: Omdat zij het verbond des HEEREN, huns Gods,
hebben verlaten, en hebben zich voor andere goden nedergebogen, en die
gediend.
10 Weent niet over den dode, en beklaagt hem niet; weent vrij over
dien, die weggegaan is, want hij zal nimmermeer wederkomen, dat hij
het land zijner geboorte zie.
11 Want zo zegt de HEERE van Sallum, den zoon van Josia, koning van
Juda, die in de plaats van zijn vader Josia regeerde, die uit deze
plaats is uitgegaan: Hij zal daar nimmermeer wederkomen.
12 Maar in de plaats, waarhenen zij hem gevankelijk hebben
weggevoerd, zal hij sterven, en dit land zal hij niet meer zien.
13 Wee dien, die zijn huis bouwt met ongerechtigheid, en zijn
opperzalen met onrecht; die zijns naasten dienst om niet gebruikt, en
geeft hen zijn arbeidsloon niet!
14 Die daar zegt: Ik zal mij een zeer hoog huis bouwen, en
doorluchtige opperzalen; en hij houwt zich vensteren uit, en het is
bedekt met ceder, en aangestreken met menie.
15 Zoudt gij regeren, omdat gij u mengt met den ceder? Heeft niet uw
vader gegeten en gedronken, en recht en gerechtigheid gedaan, en het
ging hem toen wel?
16 Hij heeft de rechtzaak des ellendigen en nooddruftigen gericht,
toen ging het hem wel; is dat niet Mij te kennen? spreekt de HEERE.
17 Maar uw ogen en uw hart zijn niet dan op uw gierigheid, en op
onschuldig bloed, om dat te vergieten, en op verdrukking en overlast,
om die te doen.
18 Daarom zegt de HEERE alzo van Jojakim, zoon van Josia, koning van
Juda: Zij zullen hem niet beklagen: Och mijn broeder! of, och zuster!
Zij zullen hem niet beklagen: Och, heer! of, och zijn majesteit!
19 Met een ezelsbegrafenis zal hij begraven worden; men zal hem
slepen en daarhenen werpen, verre weg van de poorten van Jeruzalem.
20 Klim op den Libanon en roep, en verhef uw stem op den Basan; roep
ook van de veren; maar al uw liefhebbers zijn verbroken.
21 Ik sprak u aan in uw groten voorspoed, maar gij zeidet: Ik zal
niet horen. Dit is uw weg van uw jeugd af, dat gij Mijner stem niet
hebt gehoorzaamd.
22 De wind zal al uw herders weiden, en uw liefhebbers zullen in de
gevangenis gaan; dan zult gij zekerlijk beschaamd en te schande
worden, vanwege al uw boosheid.
23 O gij, die nu op den Libanon woont, en in de cederen nestelt! hoe
begenadigd zult gij zijn, als u de smarten zullen aankomen, het wee
als ener barende vrouw!
24 Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de HEERE, ofschoon Chonia, de
zoon van Jojakim, den koning van Juda, een zegelring ware aan Mijn
rechterhand, zo zal Ik u toch van daar wegrukken.
25 En Ik zal u geven in de hand dergenen, die uw ziel zoeken, en in
de hand dergenen, voor welker aangezicht gij schrikt, namelijk in de
hand van Nebukadrezar, den koning van Babel, en in de hand der
Chaldeen.
26 En Ik zal u, en uw moeder, die u gebaard heeft, uitwerpen in een
ander land, waarin gijlieden niet geboren zijt, en daar zult gij
sterven.
27 En in het land, naar hetwelk hun ziel verlangt om daar weder te
komen, daarhenen zullen zij niet wederkomen.
28 Is dan deze man Chonia een veracht, verstrooid, afgodisch beeld?
Of is hij een vat, waaraan men geen lust heeft? Waarom zijn hij en
zijn zaad uitgeworpen, ja, weggeworpen in een land, dat zij niet
kennen?
29 O land, land, land! hoor des HEEREN woord!
30 Zo zegt de HEERE: Schrijft dezen zelfden man kinderloos, een man,
die niet voorspoedig zal zijn in zijn dagen; want er zal niemand van
zijn zaad voorspoedig zijn, zittende op den troon Davids, en heersende
meer in Juda.
JEREMIAS-CAP-23
1 Wee den herderen, die de schapen Mijner weide ombrengen en
verstrooien! spreekt de HEERE.
2 Daarom zegt de HEERE, de God Israels, alzo van de herderen, die
Mijn volk weiden: Gijlieden hebt Mijn schapen verstrooid, en hebt ze
verdreven, en hebt ze niet bezocht; ziet, Ik zal over u bezoeken de
boosheid uwer handelingen, spreekt de HEERE.
3 En Ik zal het overblijfsel Mijner schapen Zelf vergaderen uit al de
landen, waarhenen Ik ze verdreven heb; en Ik zal ze wederbrengen tot
hun kooien, en zij zullen vruchtbaar zijn, en vermenigvuldigen.
4 En Ik zal herderen over hen verwekken, die ze weiden zullen; en zij
zullen niet meer vrezen, noch verschrikt worden, noch gemist worden,
spreekt de HEERE.
5 Ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik aan David een
rechtvaardige Spruit zal verwekken; Die zal Koning zijnde regeren, en
voorspoedig zijn, en recht en gerechtigheid doen op de aarde.
6 In Zijn dagen zal Juda verlost worden, en Israel zeker wonen; en
dit zal Zijn naam zijn, waarmede men Hem zal noemen: De HEERE: ONZE
GERECHTIGHEID.
7 Daarom, ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat zij niet meer
zullen zeggen: Zo waarachtig als de HEERE leeft, Die de kinderen
Israels uit Egypteland heeft opgevoerd.
8 Maar: Zo waarachtig als de HEERE leeft, Die het zaad van het huis
Israels heeft opgevoerd, en Die het aangebracht heeft uit het land van
het noorden, en uit al de landen, waarheen Ik ze gedreven had! want
zij zullen wonen in hun land.
9 Aangaande de profeten. Mijn hart wordt in mijn binnenste gebroken,
al mijn beenderen bewegen zich; ik ben als een dronken man, en als een
man, dien de wijn te boven gaat; vanwege den HEERE, en vanwege de
woorden Zijner heiligheid.
10 Want het land is vol overspelers, want het land treurt vanwege den
vloek, de weiden der woestijn verdorren, omdat hun loop boos is, en
hun macht niet recht.
11 Want beiden, profeten en priesters, zijn huichelaars; zelfs in
Mijn huis vind Ik hun boosheid, spreekt de HEERE.
12 Daarom zal hun weg hun zijn als zeer gladde plaatsen in de
donkerheid; zij zullen aangedreven worden en daarin vallen; want Ik
zal een kwaad over hen brengen in het jaar hunner bezoeking, spreekt
de HEERE.
13 Ik heb wel ongerijmdheid gezien in de profeten van Samaria, die
door Baal, profeteerden, en Mijn volk Israel verleidden.
14 Maar in de profeten van Jeruzalem zie Ik afschuwelijkheid; zij
bedrijven overspel, en gaan om met valsheid, en sterken de handen der
boosdoeners, opdat zij zich niet bekeren, een iegelijk van zijn
boosheid; zij allen zijn Mij als Sodom, en haar inwoners als Gomorra.
15 Daarom zegt de HEERE der heirscharen van deze profeten alzo: Ziet,
Ik zal hen met alsem spijzigen, en met gallewater drenken; want van
Jeruzalems profeten is de huichelarij uitgegaan in het ganse land.
16 Zo zegt de HEERE der heirscharen: Hoort niet naar de woorden der
profeten, die u profeteren; zij maken u ijdel; zij spreken het gezicht
huns harten, niet uit des HEEREN mond.
17 Zij zeggen steeds tot degenen, die Mij lasteren: De HEERE heeft
het gesproken, gijlieden zult vrede hebben; en tot al wie naar zijns
harten goeddunken wandelt, zeggen zij: Ulieden zal geen kwaad
overkomen.
18 Want wie heeft in des HEEREN raad gestaan, en Zijn woord gezien of
gehoord? Wie heeft Zijn woord aangemerkt en gehoord?
19 Ziet, een onweder des HEEREN, een grimmigheid is uitgegaan, ja,
een pijnlijk onweder, het zal blijven op der goddelozen hoofd.
20 Des HEEREN toorn zal zich niet afwenden, totdat Hij zal hebben
gedaan, en totdat Hij zal hebben daargesteld de gedachten Zijns
harten; in het laatste der dagen zult gij met verstand daarop letten.
21 Ik heb die profeten niet gezonden, nochtans hebben zij gelopen; Ik
heb tot hen niet gesproken, nochtans hebben zij geprofeteerd.
22 Maar zo zij in Mijn raad hadden gestaan, zo zouden zij Mijn volk
Mijn woorden hebben doen horen, en zouden hen afgekeerd hebben van hun
bozen weg, en van de boosheid hunner handelingen.
23 Ben Ik een God van nabij, spreekt de HEERE, en niet een God van
verre?
24 Zou zich iemand in verborgene plaatsen kunnen verbergen, dat Ik
hem niet zou zien? spreekt de HEERE; vervul Ik niet den hemel en de
aarde? spreekt de HEERE.
25 Ik heb gehoord, wat de profeten zeggen, die in Mijn Naam leugen
profeteren, zeggende: Ik heb gedroomd, ik heb gedroomd.
26 Hoe lang? Is er dan een droom in het hart der profeten, die de
leugen profeteren? Ja, het zijn profeten van huns harten bedriegerij.
27 Die daar denken om Mijn volk Mijn Naam te doen vergeten, door hun
dromen, die zij, een ieder zijn naaste, vertellen; gelijk als hun
vaders Mijn Naam vergeten hebben door Baal.
28 De profeet, bij welken een droom is, die vertelle den droom; en
bij welken Mijn woord is, die spreke Mijn woord waarachtiglijk; wat
heeft het stro met het koren te doen? spreekt de HEERE.
29 Is Mijn woord niet alzo, als een vuur? spreekt de HEERE, en als
een hamer, die een steenrots te morzel slaat?
30 Daarom, ziet, Ik wil aan de profeten, spreekt de HEERE, die Mijn
woorden stelen, een ieder van zijn naaste;
31 Ziet, Ik wil aan de profeten, spreekt de HEERE, die hun tong
nemen, en spreken: Hij heeft het gesproken;
32 Ziet, Ik wil aan degenen, die valse dromen profeteren, spreekt de
HEERE, en vertellen die, en verleiden Mijn volk met hun leugenen en
met hun lichtvaardigheid; daar Ik hen niet gezonden, en hun niets
bevolen heb, en zij dit volk gans geen nut doen, spreekt de HEERE.
33 Wanneer dan dit volk, of een profeet, of priester u vragen zal,
zeggende: Wat is des HEEREN last? Zo zult gij tot hen zeggen: Wat
last? Dat Ik ulieden verlaten zal, spreekt de HEERE.
34 En aangaande den profeet, of den priester, of het volk, dat zeggen
zal: Des HEEREN last; dat Ik bezoeking zal doen over dien man en over
zijn huis.
35 Aldus zult gijlieden zeggen, een iegelijk tot zijn naaste, en een
iegelijk tot zijn broeder: Wat heeft de HEERE geantwoord, en wat heeft
de HEERE gesproken?
36 Maar des HEEREN last zult gij niet meer gedenken; want een
iegelijk zal zijn eigen woord een last zijn, dewijl gij verkeert de
woorden van den levenden God, den HEERE der heirscharen, onzen God.
37 Aldus zult gij zeggen tot den profeet: Wat heeft u de HEERE
geantwoord en wat heeft de HEERE gesproken?
38 Maar dewijl gij zegt: Des HEEREN last; daarom, zo zegt de HEERE:
Omdat gij dit woord zegt: Des HEEREN last, daar Ik tot u gezonden heb,
zeggende: Gij zult niet zeggen: Des HEEREN last;
39 Daarom, ziet, Ik zal u ook ganselijk vergeten, en u, mitsgaders de
stad, die Ik u en uw vaderen gegeven heb, van Mijn aangezicht laten
varen.
40 En Ik zal u eeuwige smaadheid aandoen, en eeuwige schande, die
niet zal worden vergeten.
JEREMIAS-CAP-24
1 De HEERE deed mij zien, en ziet, er waren twee vijgenkorven, gezet
voor den tempel des HEEREN; nadat Nebukadrezar, koning van Babel,
gevankelijk had weggevoerd Jechonia, den zoon van Jojakim, den koning
van Juda, mitsgaders de vorsten van Juda, en de timmerlieden, en de
smeden van Jeruzalem, en hen te Babel gebracht had.
2 In den enen korf waren zeer goede vijgen, als de eerste rijpe
vijgen zijn; maar in den anderen korf waren zeer boze vijgen, die
vanwege de boosheid niet konden gegeten worden.
3 En de HEERE zeide tot mij: Wat ziet gij, Jeremia? En ik zeide:
Vijgen; de goede vijgen zijn zeer goed, en de boze zeer boos, die
vanwege de boosheid niet kunnen gegeten worden.
4 Toen geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
5 Zo zegt de HEERE, de God Israels: Gelijk die goede vijgen, alzo zal
Ik kennen de gevankelijk weggevoerden van Juda, die Ik uit deze plaats
naar het land der Chaldeen heb weggeschikt, ten goede.
6 En Ik zal Mijn oog op hen stellen ten goede, en zal hen
wederbrengen in dit land; en Ik zal hen bouwen, en niet afbreken; en
zal hen planten, en niet uitrukken.
7 En Ik zal hun een hart geven om Mij te kennen, dat Ik de HEERE ben;
en zij zullen Mij tot een volk zijn, en Ik zal hun tot een God zijn;
want zij zullen zich tot Mij met hun ganse hart bekeren.
8 En gelijk de boze vijgen, die vanwege de boosheid niet kunnen
gegeten worden (want aldus zegt de HEERE), alzo zal Ik maken Zedekia,
den koning van Juda, mitsgaders zijn vorsten, en het overblijfsel van
Jeruzalem, die in dit land zijn overgebleven, en die in Egypteland
wonen;
9 En Ik zal hen overgeven tot een beroering ten kwade, allen
koninkrijken der aarde; tot smaadheid, en tot een spreekwoord, tot een
spotrede, en tot een vloek, in al de plaatsen, waarhenen Ik hen
gedreven zal hebben;
10 En Ik zal onder hen zenden het zwaard, den honger en de
pestilentie, totdat zij verteerd zullen zijn uit het land, dat Ik hun
en hun vaderen gegeven had.
JEREMIAS-CAP-25
1 Het woord, dat tot Jeremia geschied is over het ganse volk van
Juda, in het vierde jaar van Jojakim, zoon van Josia, koning van Juda
(dit was het eerste jaar van Nebukadrezar, koning van Babel);
2 Hetwelk de profeet Jeremia gesproken heeft tot het ganse volk van
Juda, en tot al de inwoners van Jeruzalem, zeggende:
3 Van het dertiende jaar van Josia, den zoon van Amon, den koning van
Juda, tot op dezen dag toe (dit is het drie en twintigste jaar) is het
woord des HEEREN tot mij geschied; en ik heb tot ulieden gesproken,
vroeg op zijnde en sprekende, maar gij hebt niet gehoord.
4 Ook heeft de HEERE tot u gezonden al Zijn knechten, de profeten,
vroeg op zijnde en zendende (maar gij hebt niet gehoord, noch uw oor
geneigd om te horen);
5 Zeggende: Bekeert u toch, een iegelijk van zijn bozen weg, en van
de boosheid uwer handelingen, en woont in het land, dat de HEERE u en
uw vaderen gegeven heeft, van eeuw tot eeuw;
6 En wandelt andere goden niet na, om die te dienen, en u voor die
neder te buigen; en vertoornt Mij niet door uwer handen werk, opdat Ik
u geen kwaad doe.
7 Maar gij hebt naar Mij niet gehoord, spreekt de HEERE; opdat gij
Mij vertoorndet door het werk uwer handen, u zelven ten kwade.
8 Daarom, zo zegt de HEERE der heirscharen; Omdat gij Mijn woorden
niet hebt gehoord;
9 Ziet, Ik zal zenden, en nemen alle geslachten van het noorden,
spreekt de HEERE; en tot Nebukadrezar, den koning van Babel, Mijn
knecht; en zal ze brengen over dit land, en over de inwoners van
hetzelve, en over al deze volken rondom; en Ik zal ze verbannen, en
zal ze stellen tot een ontzetting, en tot een aanfluiting, en tot
eeuwige woestheden.
10 En Ik zal van hen doen vergaan de stem der vrolijkheid en de stem
de vreugde, de stem des bruidegoms en de stem der bruid, het geluid
der molens en het licht der lamp.
11 En dit ganse land zal worden tot een woestheid, tot een
ontzetting; en deze volken zullen den koning van Babel dienen zeventig
jaren.
12 Maar het zal geschieden, als de zeventig jaren vervuld zijn, dan
zal Ik over den koning van Babel, en over dat volk, spreekt de HEERE,
hun ongerechtigheid bezoeken, mitsgaders over het land der Chaldeen,
en zal dat stellen tot eeuwige verwoestingen.
13 En Ik zal over dat land brengen al Mijn woorden, die Ik daarover
gesproken heb; al wat in dit boek geschreven is, wat Jeremia
geprofeteerd heeft over al deze volken.
14 Want van hen zullen zich doen dienen, die ook machtige volken en
grote koningen zijn; alzo zal Ik hun vergelden naar hun doen, en naar
het werk hunner handen.
15 Want alzo heeft de HEERE, de God Israels, tot mij gezegd: Neem
dezen beker des wijns der grimmigheid van Mijn hand, en geef dien te
drinken al den volken, tot welke Ik u zende;
16 Dat zij drinken, en beven, en dol worden, vanwege het zwaard, dat
Ik onder hen zal zenden.
17 En ik nam den beker van des HEEREN hand, en ik gaf te drinken al
den volken, tot welke de HEERE mij gezonden had;
18 Namelijk Jeruzalem en de steden van Juda, en haar koningen, en
haar vorsten; om die te stellen tot een woestheid, tot een ontzetting,
tot een aanfluiting en tot een vloek, gelijk het is te dezen dage;
19 Farao, den koning van Egypte, en zijn knechten, en zijn vorsten,
en al zijn volk;
20 En den gansen gemengden hoop, en allen koningen des lands van Uz;
en allen koningen van der Filistijnen land, en Askelon, en Gaza, en
Ekron, en het overblijfsel van Asdod;
21 Edom, en Moab, en den kinderen Ammons;
22 En allen koningen van Tyrus, en allen koningen van Sidon; en den
koningen der eilanden, die aan gene zijde der zee zijn.
23 Dedan, en Thema, en Buz, en allen, die aan de hoeken afgekort
zijn;
24 En allen koningen van Arabie; en allen koningen des gemengden
hoops, die in de woestijn wonen;
25 En allen koningen van Zimri, en allen koningen van Elam, en allen
koningen van Medie;
26 En allen koningen van het noorden, die nabij en die verre zijn,
den een met den anderen; ja, allen koninkrijken der aarde, die op den
aardbodem zijn. En de koning van Sesach zal na hen drinken.
27 Gij zult dan tot hen zeggen: Zo zegt de HEERE der heirscharen, de
God Israels: Drinkt, en wordt dronken, en spuwt, en valt neder, dat
gij niet weder opstaat, vanwege het zwaard, dat Ik onder u zal zenden.
28 En het zal geschieden, wanneer zij weigeren zullen den beker van
uw hand te nemen om te drinken, dat gij tot hen zeggen zult: Zo zegt
de HEERE der heirscharen: Gij zult zekerlijk drinken!
29 Want ziet, in de stad, die naar Mijn Naam genoemd is, begin Ik te
plagen, en zoudt gij enigszins onschuldig gehouden worden? Gij zult
niet onschuldig gehouden worden; want Ik roep het zwaard over alle
inwoners der aarde, spreekt de HEERE der heirscharen.
30 Gij zult dan al deze woorden tot hen profeteren, en gij zult tot
hen zeggen: De HEERE zal brullen uit de hoogte, en Zijn stem verheffen
uit de woning Zijner heiligheid; Hij zal schrikkelijk brullen over
Zijn woonstede; Hij zal een vreugdegeschrei, als de druiven treders,
uitroepen tegen alle inwoners der aarde.
31 Het geschal zal komen tot aan het einde der aarde; want de HEERE
heeft een twist met de volken, Hij zal gericht houden met alle vlees;
de goddelozen heeft Hij aan het zwaard overgegeven, spreekt de HEERE.
32 Zo zegt de HEERE der heirscharen: Ziet, een kwaad gaat er uit van
volk tot volk. en een groot onweder zal er verwekt worden van de
zijden der aarde.
33 En de verslagenen des HEEREN zullen te dien dage liggen van het
ene einde der aarde tot aan het andere einde der aarde; zij zullen
niet beklaagd, noch opgenomen, noch begraven worden; tot mest op den
aardbodem zullen zij zijn.
34 Huilt, gij herders! en schreeuwt, en wentelt u in de as, gij
heerlijken van de kudde! want uw dagen zijn vervuld, dat men slachten
zal, en van uw verstrooiingen, dan zult gij vervallen als een
kostelijk vat.
35 En de vlucht zal vergaan van de herders, en de ontkoming van de
heerlijken der kudde.
36 Er zal zijn een stem des geroeps der herderen, en een gehuil der
heerlijken van de kudde, omdat de HEERE hun weide verstoort.
37 Want de landouwen des vredes zullen uitgeroeid worden, vanwege de
hittigheid des toorns des HEEREN.
38 Hij heeft, als een jonge leeuw, Zijn hutte verlaten; want
hunlieder land is geworden tot een verwoesting, vanwege de hittigheid
des verdrukkers, ja, vanwege de hittigheid Zijns toorns.
JEREMIAS-CAP-26
1 In het begin des koninkrijks van Jojakim, den zoon van Josia,
koning van Juda, geschiedde dit woord van den HEERE, zeggende:
2 Zo zegt de HEERE: Sta in het voorhof van het huis des HEEREN, en
spreek tot alle steden van Juda, die komen om aan te bidden in het
huis des HEEREN, al de woorden, die Ik u geboden heb tot hen te
spreken, doe er niet een woord af.
3 Misschien zullen zij horen, en zich bekeren, een iegelijk van zijn
bozen weg; zo zou Ik berouw hebben over het kwaad, dat Ik hun denk te
doen vanwege de boosheid hunner handelingen.
4 Zeg dan tot hen: Zo zegt de HEERE: Zo gijlieden naar Mij niet zult
horen, dat gij wandelt in Mijn wet, die Ik voor uw aangezicht gegeven
heb;
5 Horende naar de woorden Mijner knechten, de profeten, die Ik tot u
zende, zelfs vroeg op zijnde en zendende; doch gij niet gehoord hebt;
6 Zo zal Ik dit huis stellen als Silo, en deze stad zal Ik stellen
tot een vloek allen volken der aarde.
7 En de priesters, en de profeten, en al het volk, hoorden Jeremia
deze woorden spreken in het huis des HEEREN.
8 Zo geschiedde het, als Jeremia geeindigd had te spreken alles, wat
de HEERE geboden had tot al het volk te spreken, dat de priesters en
de profeten en al het volk hem grepen, zeggende: Gij zult den dood
sterven!
9 Waarom hebt gij in den Naam des HEEREN geprofeteerd, zeggende: Dit
huis zal worden als Silo, en deze stad zal woest worden, dat er
niemand wone? En het ganse volk werd vergaderd tegen Jeremia, in het
huis des HEEREN.
10 Als nu de vorsten van Juda deze woorden hoorden, gingen zij op uit
het huis des konings naar het huis des HEEREN; en zij zetten zich bij
de deur der nieuwe poort des HEEREN.
11 Toen spraken de priesters en de profeten tot de vorsten en tot al
het volk, zeggende: Aan dezen man is een oordeel des doods, want hij
heeft geprofeteerd tegen deze stad, gelijk als gij met uw oren gehoord
hebt.
12 Maar Jeremia sprak tot al de vorsten en tot al het volk, zeggende:
De HEERE heeft mij gezonden, om tegen dit huis en tegen deze stad te
profeteren al de woorden, die gij gehoord hebt;
13 Nu dan, maakt uw wegen en uw handelingen goed, en gehoorzaamt de
stem des HEEREN, uws Gods; zo zal het den HEERE berouwen over het
kwaad, dat Hij tegen u gesproken heeft.
14 Doch ik, ziet, ik ben in uw handen; doet mij, als het goed, en als
het recht is in uw ogen;
15 Maar weet voorzeker, dat gij, zo gij mij doodt, gewisselijk
onschuldig bloed zult brengen op u, en op deze stad, en op haar
inwoners; want in der waarheid, de HEERE heeft mij tot u gezonden, om
al deze woorden voor uw oren te spreken.
16 Toen zeiden de vorsten en al het volk tot de priesteren en tot de
profeten: Aan dezen man is geen oordeel des doods, want hij heeft tot
ons gesproken in den Naam des HEEREN, onzes Gods.
17 Ook stonden er mannen op, van de oudsten des lands, en spraken tot
de ganse gemeente des volks, zeggende:
18 Micha, de Morastiet, heeft in de dagen van Hizkia, koning van
Juda, geprofeteerd, en tot al het volk van Juda gesproken, zeggende:
Zo zegt de HEERE des heirscharen: Sion zal als een akker geploegd, en
Jeruzalem tot steen hopen worden, en de berg dezes huizes tot hoogten
des wouds.
19 Hebben ook Hizkia, de koning van Juda, en gans Juda hem ooit
gedood? Vreesde hij niet den HEERE, en smeekte des HEEREN aangezicht,
zodat het den HEERE berouwde over het kwaad, dat Hij tegen hen
gesproken had? Wij dan doen een groot kwaad tegen onze zielen.
20 Er was ook een man, die in den Naam des HEEREN profeteerde, Uria,
de zoon van Semaja, van Kirjath-Jearim; die profeteerde tegen deze
stad en tegen dit land, naar al de woorden van Jeremia.
21 En als de koning Jojakim, mitsgaders al zijn geweldigen, en al de
vorsten zijn woorden hoorden, zocht de koning hem te doden; als Uria
dat hoorde, zo vreesde hij, en vluchtte, en kwam in Egypte;
22 Maar de koning Jojakim zond mannen naar Egypte, Elnathan, den zoon
van Achbor, en andere mannen met hem, in Egypte;
23 Die voerden Uria uit Egypte, en brachten hem tot den koning
Jojakim, en hij sloeg hem met het zwaard, en hij wierp zijn dood
lichaam in de graven van de kinderen des volks.
24 Maar de hand van Ahikam, den zoon van Safan, was met Jeremia, dat
men hem niet overgaf in de hand des volk, om hem te doden.
JEREMIAS-CAP-27
1 In het begin des koninkrijks van Jojakim, zoon van Josia, koning
van Juda, geschiedde dit woord tot Jeremia, van den HEERE, zeggende:
2 Alzo zeide de HEERE tot mij: Maak u banden en jukken, en doe die
aan uw hals;
3 En zend ze tot den koning van Edom, en tot den koning van Moab, en
tot den koning der kinderen Ammons, en tot den koning van Tyrus, en
tot den koning van Sidon; door de hand der boden, die te Jeruzalem tot
Zedekia, den koning van Juda, komen.
4 En beveel hun aan hun heren te zeggen: Zo zegt de HEERE der
heirscharen, de God Israels: Zo zult gij tot uw heren zeggen:
5 Ik heb gemaakt de aarde, den mens en het vee, die op den aardbodem
zijn, door Mijn grote kracht, en door Mijn uitgestrekten arm, en Ik
geef ze aan welken het recht is in Mijn ogen.
6 En nu, Ik heb al deze landen gegeven in de hand van Nebukadnezar,
den koning van Babel, Mijn knecht; zelfs ook het gedierte des velds
heb Ik hem gegeven, om hem te dienen.
7 En alle volken zullen hem, en zijn zoon, en zijns zoons zoon
dienen, totdat ook de tijd zijns eigenen lands kome; dan zullen zich
machtige volken en grote koningen van hem doen dienen.
8 En het zal geschieden, het volk en het koninkrijk, dat hem,
Nebukadnezar, den koning van Babel, niet zal dienen, en dat zijn hals
niet zal geven onder het juk des konings van Babel; over datzelve volk
zal Ik, spreekt de HEERE, bezoeking doen door het zwaard, en door den
honger, en door de pestilentie, totdat Ik ze zal verteerd hebben door
zijn hand.
9 Gijlieden dan, hoort niet naar uw profeten, en naar uw waarzeggers,
en naar uw dromers, en naar uw guichelaars, en naar uw tovenaars,
dewelke tot u spreken, zeggende: Gij zult den koning van Babel niet
dienen.
10 Want zij profeteren u valsheid, om u verre uit uw land te brengen,
en dat Ik u uitstote, en gij omkomt.
11 Maar het volk, dat zijn hals zal brengen onder het juk des konings
van Babel, en hem dienen, datzelve zal Ik in zijn land laten, spreekt
de HEERE, en het zal dat bouwen en daarin wonen.
12 Daarna sprak ik tot Zedekia, den koning van Juda, naar al deze
woorden, zeggende: Brengt uw halzen onder het juk des konings van
Babel, en dient hem en zijn volk, zo zult gij leven.
13 Waarom zoudt gij sterven, gij en uw volk door het zwaard, door den
honger en door de pestilentie, gelijk als de HEERE gesproken heeft van
het volk, dat den koning van Babel niet zal dienen.
14 Hoort dan niet naar de woorden der profeten, die tot u spreken,
zeggende: Gij zult den koning van Babel niet dienen; want zij
profeteren u valsheid.
15 Want Ik heb ze niet gezonden, spreekt de HEERE, en zij profeteren
valselijk in Mijn Naam; opdat Ik u uitstote, en gij omkomt, gij en de
profeten, die u profeteren.
16 Ook sprak ik tot de priesteren, en tot dit ganse volk, zeggende:
Zo zegt de HEERE: Hoort niet naar de woorden uwer profeten, die u
profeteren, zeggende: Ziet, de vaten van des HEEREN huis zullen nu
haast uit Babel wedergebracht worden; want zij profeteren u valsheid.
17 Hoort niet naar hen, maar dient den koning van Babel, zo zult
gijlieden leven; waarom zou deze stad tot een woestheid worden?
18 Maar zo zij profeten zijn, en zo des HEEREN woord bij hen is, laat
hen nu bij den HEERE der heirscharen voorbidden, opdat de vaten, die
in het huis des HEEREN, en in het huis des konings van Juda, en te
Jeruzalem zijn overgebleven, niet naar Babel komen.
19 Want zo zegt de HEERE der heirscharen, van de pilaren, en van de
zee, en van de stellingen, en van het overige der vaten, die in deze
stad zijn overgebleven,
20 Die Nebukadnezar, de koning van Babel, niet heeft weggenomen, als
hij Jechonia, den zoon van Jojakim, koning van Juda, van Jeruzalem,
naar Babel gevankelijk wegvoerde, mitsgaders al de edelen van Juda en
Jeruzalem;
21 Ja, zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels, van de
vaten, die in het huis des HEEREN, en in het huis des konings van
Juda, en te Jeruzalem zijn overgebleven:
22 Naar Babel zullen zij gebracht worden, en aldaar zullen zij zijn,
tot den dag toe, dat Ik ze bezoeken zal, spreekt de HEERE; dan zal Ik
ze opvoeren, en zal ze wederbrengen tot deze plaats.
JEREMIAS-CAP-28
1 Voorts geschiedde het in hetzelfde jaar, in het begin des
koninkrijks van Zedekia, koning van Juda, in het vierde jaar, in de
vijfde maand, dat Hananja, zoon van Azur, de profeet, die van Gibeon
was, tot mij sprak, in het huis des HEEREN, voor de ogen der
priesteren en des gansen volks, zeggende:
2 Zo spreekt de HEERE der heirscharen, de God Israels, zeggende: Ik
heb het juk des konings van Babel verbroken.
3 In nog twee volle jaren zal Ik tot deze plaats wederbrengen al de
vaten van het huis des HEEREN, die Nebukadnezar, de koning van Babel,
uit deze plaats heeft weggenomen, en dezelve naar Babel gebracht.
4 Ook zal Ik Jechonia, den zoon van Jojakim, koning van Juda, en
allen, die gevankelijk weggevoerd zijn van Juda, die te Babel gekomen
zijn, tot deze plaats wederbrengen, spreekt de HEERE; want Ik zal het
juk des konings van Babel verbreken.
5 Toen sprak de profeet Jeremia tot den profeet Hananja, voor de ogen
der priesteren, en voor de ogen des gansen volks, die in het huis des
HEEREN stonden;
6 En de profeet Jeremia zeide: Amen, de HEERE doe alzo! de HEERE
bevestige uw woorden, die gij geprofeteerd hebt, dat Hij de vaten van
des HEEREN huis, en allen, die gevankelijk zijn weggevoerd, van Babel
wederbrenge tot deze plaats!
7 Maar hoor nu dit woord, dat ik spreek voor uw oren, en voor de oren
des gansen volks:
8 De profeten, die voor mij en voor u van ouds geweest zijn, die
hebben tegen veel landen en tegen grote koninkrijken geprofeteerd, van
krijg, en van kwaad, en van pestilentie.
9 De profeet, die geprofeteerd zal hebben van vrede, als het woord
van dien profeet komt, dan zal die profeet bekend worden, dat hem de
HEERE in der waarheid gezonden heeft.
10 Toen nam de profeet Hananja het juk van den hals van den profeet
Jeremia, en verbrak het.
11 En Hananja sprak voor de ogen des gansen volks, zeggende: Zo zegt
de HEERE: Alzo zal Ik verbreken het juk van Nebukadnezar, den koning
van Babel, in nog twee volle jaren, van den hals al der volken. En de
profeet Jeremia ging zijns weegs.
12 Doch des HEEREN woord geschiedde tot Jeremia (nadat de profeet
Hananja het juk van den hals van den profeet Jeremia verbroken had),
zeggende:
13 Ga henen en spreek tot Hananja, zeggende: Zo zegt de HEERE: Houten
jukken hebt gij verbroken, nu zult gij in plaats van die ijzeren
jukken maken.
14 Want zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Ik heb een
ijzeren juk gedaan aan den hals van al deze volken, om Nebukadnezar,
den koning van Babel, te dienen, en zij zullen hem dienen; ja, Ik heb
hem ook het gedierte des velds gegeven.
15 En de profeet Jeremia zeide tot den profeet Hananja: Hoor nu,
Hananja! de HEERE heeft u niet gezonden, maar gij hebt gemaakt, dat
dit volk op leugen vertrouwt.
16 Daarom, zo zegt de HEERE: Zie, Ik zal u wegwerpen van den
aardbodem; dit jaar zult gij sterven, omdat gij een afval gesproken
hebt tegen den HEERE.
17 Alzo stierf de profeet Hananja in datzelfde jaar, in de zevende
maand.
JEREMIAS-CAP-29
1 Voorts zijn dit de woorden des briefs, dien de profeet Jeremia zond
van Jeruzalem tot de overige oudsten, die gevankelijk waren
weggevoerd, mitsgaders tot de priesteren, en tot de profeten, en tot
het ganse volk, dat Nebukadnezar van Jeruzalem gevankelijk had
weggevoerd naar Babel.
2 (Nadat de koning Jechonia, en de koningin, en de kamerlingen, de
vorsten van Juda en Jeruzalem, mitsgaders de timmerlieden en smeden
van Jeruzalem waren uitgegaan);
3 Door de hand van Elasa, den zoon van Safan, en Gemarja, den zoon
van Hilkia, die Zedekia, de koning van Juda, naar Babel zond, tot
Nebukadnezar, den koning van Babel, zeggende:
4 Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels, tot allen, die
gevankelijk zijn weggevoerd, die Ik gevankelijk heb doen wegvoeren van
Jeruzalem naar Babel:
5 Bouwt huizen en woont daarin, en plant hoven en eet de vrucht
daarvan;
6 Neemt vrouwen, en gewint zonen en dochteren, en neemt vrouwen voor
uw zonen, en geeft uw dochteren aan mannen, dat zij zonen en dochteren
baren; en wordt aldaar vermenigvuldigd, en wordt niet verminderd.
7 En zoekt den vrede der stad, waarhenen Ik u gevankelijk heb doen
wegvoeren, en bidt voor haar tot den HEERE; want in haar vrede zult
gij vrede hebben.
8 Want zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Laat uw
profeten en uw waarzeggers, die in het midden van u zijn, u niet
bedriegen, en hoort niet naar uw dromers, die gij doet dromen.
9 Want zij profeteren u valselijk in Mijn Naam; Ik heb hen niet
gezonden, spreekt de HEERE.
10 Want zo zegt de HEERE: Zekerlijk, als zeventig jaren te Babel
zullen vervuld zijn, zal Ik ulieden bezoeken, en Ik zal Mijn goed
woord over u verwekken, u wederbrengende tot deze plaats.
11 Want Ik weet de gedachten, die Ik over u denk, spreekt de HEERE,
gedachten des vredes, en niet des kwaads, dat Ik u geve het einde en
de verwachting.
12 Dan zult gij Mij aanroepen, en henengaan, en tot Mij bidden; en Ik
zal naar u horen.
13 En gij zult Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij zult vragen
met uw ganse hart.
14 En Ik zal van ulieden gevonden worden, spreekt de HEERE, en Ik zal
uw gevangenis wenden, en u vergaderen uit al de volken, en uit al de
plaatsen, waarhenen Ik u gedreven heb, spreekt de HEERE; en Ik zal u
wederbrengen tot de plaats, van waar Ik u gevankelijk heb doen
wegvoeren.
15 Omdat gij zegt: de HEERE heeft ons profeten naar Babel verwekt;
16 Daarom zegt de HEERE alzo van den koning, die op Davids troon zit,
en van al het volk, dat in deze stad woont, te weten, uw broederen,
die met u niet zijn uitgegaan in de gevangenis;
17 Alzo zegt de HEERE der heirscharen: Ziet, Ik zal het zwaard, den
honger en de pestilentie onder hen zenden; en Ik zal ze maken als de
afschuwelijke vijgen, die vanwege de boosheid niet kunnen gegeten
worden.
18 En Ik zal ze achterna jagen met het zwaard, met den honger en met
de pestilentie; en Ik zal ze overgeven tot een beroering, allen
koninkrijken der aarde, tot een vloek, en tot een schrik, en tot een
aanfluiting, en tot een smaadheid, onder al de volken, waar Ik ze
henengedreven zal hebben;
19 Omdat zij naar Mijn woorden niet gehoord hebben, spreekt de HEERE,
als Ik Mijn knechten, de profeten, tot hen zond, vroeg op zijnde en
zendende; maar gijlieden hebt niet gehoord, spreekt de HEERE.
20 Gij dan, hoort des HEEREN woord, gij allen, die gevankelijk zijt
weggevoerd, die Ik van Jeruzalem naar Babel heb weggezonden!
21 Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels, van Achab, zoon
van Kolaja, en van Zedekia, zoon van Maaseja, die ulieden in Mijn Naam
valselijk profeteren: Ziet, Ik zal hen geven in de hand van
Nebukadrezar, den koning van Babel, en hij zal ze voor uw ogen slaan.
22 En van hen zal een vloek genomen worden bij al de gevankelijk
weggevoerden van Juda, die in Babel zijn, dat men zegge: De HEERE
stelle u als Zedekia, en als Achab, die de koning van Babel aan het
vuur braadde;
23 Omdat zij een dwaasheid deden in Israel, en overspel bedreven met
de vrouwen hunner naasten, en spraken het woord valselijk in Mijn
Naam, dat Ik hun niet geboden had; en Ik ben Degene, Die het weet, en
een getuige daarvan, spreekt de HEERE.
24 Tot Semaja nu, den Nechelamiet, zult gij spreken, zeggende:
25 Zo spreekt de HEERE der heirscharen, de God Israels, zeggende:
Omdat gij brieven in uw naam gezonden hebt tot al het volk, dat te
Jeruzalem is, en tot Zefanja, den zoon van Maaseja, den priester, en
tot al de priesteren, zeggende:
26 De HEERE heeft u tot priester gesteld, in plaats van den priester
Jojada, dat gij opzieners zoudt zijn in des HEEREN huis over allen
man, die onzinnig is, en zich voor een profeet uitgeeft, dat gij dien
stelt in de gevangenis en in den stok.
27 Nu dan, waarom hebt gij Jeremia, den Anathothiet, niet gescholden,
die zich bij ulieden voor een profeet uitgeeft?
28 Want daarom heeft hij tot ons naar Babel gezonden, zeggende: Het
zal lang duren; bouwt huizen, en woont daarin en plant hoven, en eet
de vrucht daarvan.
29 Zefanja nu, de priester, had dezen brief gelezen voor de oren van
den profeet Jeremia.
30 Daarom geschiedde des HEEREN woord tot Jeremia, zeggende:
31 Zend henen tot allen, die gevankelijk weggevoerd zijn, zeggende:
Zo zegt de HEERE van Semaja, den Nechelamiet: Omdat Semaja ulieden
geprofeteerd heeft, daar Ik hem niet gezonden heb, en heeft gemaakt,
dat gij op leugen vertrouwt;
32 Daarom zegt de HEERE alzo: Ziet, Ik zal bezoeking doen over
Semaja, den Nechelamiet, en over zijn zaad; hij zal niemand hebben,
die in het midden dezes volks wone, en zal het goede niet zien, dat Ik
Mijn volke doen zal, spreekt de HEERE; want hij heeft een afval
gesproken tegen den HEERE.
JEREMIAS-CAP-30
1 Het woord, dat tot Jeremia geschied is van den HEERE, zeggende:
2 Zo spreekt de HEERE, de God Israels, zeggende: Schrijf u al de
woorden, die Ik tot u gesproken heb, in een boek.
3 Want zie, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik de gevangenis
van Mijn volk, Israel en Juda, wenden zal, zegt de HEERE; en Ik zal
hen wederbrengen in het land, dat Ik hun vaderen gegeven heb, en zij
zullen het erfelijk bezitten.
4 En dit zijn de woorden, die de HEERE gesproken heeft van Israel en
van Juda.
5 Want zo zegt de HEERE: Wij horen een stem der verschrikking; er is
vrees en geen vrede.
6 Vraagt toch en ziet, of een manspersoon baart? Waarom zie Ik dan
eens iegelijken mans handen op zijn lenden, als van een barende vrouw,
en alle aangezichten veranderd in bleekheid?
7 O wee! want die dag is zo groot, dat zijns gelijke niet geweest is;
en het is een tijd van benauwdheid voor Jakob; nog zal hij daaruit
verlost worden.
8 Want het zal te dien dage geschieden, spreekt de HEERE der
heirscharen, dat Ik zijn juk van uw hals verbreken, en uw banden
verscheuren zal; en vreemden zullen zich niet meer van hem doen
dienen.
9 Maar zij zullen dienen den HEERE, hun God, en hun koning David,
dien Ik hun verwekken zal.
10 Gij dan, vrees niet, o Mijn knecht Jakob! spreekt de HEERE, ontzet
u niet, Israel! want zie, Ik zal u uit verre landen verlossen, en uw
zaad uit het land hunner gevangenis; en Jakob zal wederkomen, en stil
en gerust zijn, en er zal niemand zijn, die hem verschrikke.
11 Want Ik ben met u, spreekt de HEERE, om u te verlossen; want Ik
zal een voleinding maken met al de heidenen, waarhenen Ik u verstrooid
heb; maar met u zal Ik geen voleinding maken; maar Ik zal u kastijden
met mate, en u niet gans onschuldig houden.
12 Want zo zegt de HEERE: Uw breuk is dodelijk, uw plage is
smartelijk.
13 Er is niemand, die uw zaak oordeelt, aangaande het gezwel; gij
hebt geen heelpleisters.
14 Al uw liefhebbers hebben u vergeten, zij vragen niet naar u; want
Ik heb u geslagen met eens vijands plage, met de kastijding eens
wreden; om de grootheid uwer ongerechtigheid, omdat uw zonden machtig
veel zijn.
15 Wat krijt gij over uw breuk, dat uw smart dodelijk is? Om de
grootheid uwer ongerechtigheid, omdat uw zonden machtig veel zijn, heb
Ik u deze dingen gedaan.
16 Daarom, allen, die u opeten, zullen opgegeten worden, en al uw
wederpartijders, zij allen zullen gaan in gevangenis; en die u
beroven, zullen ter beroving zijn, en allen, die u plunderen, zal Ik
ter plundering overgeven.
17 Want Ik zal u de gezondheid doen rijzen, en u van uw plagen
genezen, spreekt de HEERE; omdat zij u noemen: De verdrevene. Het is
Sion, zeggen zij; niemand vraagt naar haar.
18 Zo zegt de HEERE: Ziet, Ik zal de gevangenis der tenten Jakobs
wenden, en Mij over hun woningen ontfermen; en de stad zal herbouwd
worden op haar hoop, en het paleis zal liggen naar zijn wijze.
19 En van hen zal dankzegging uitgaan, en een stem der spelenden; en
Ik zal hen vermeerderen, en zij zullen niet verminderd worden, en Ik
zal hen verheerlijken, en zij zullen niet gering worden.
20 En zijn zonen zullen zijn als eertijds, en zijn gemeente zal voor
Mijn aangezicht bevestigd worden; en Ik zal bezoeking doen over al
zijn onderdrukkers.
21 En zijn Heerlijke zal uit hem zijn, en zijn Heerser uit het midden
van hem voortkomen; en Ik zal hem doen naderen, en hij zal tot Mij
genaken; want wie is hij, die met zijn hart borg worde, om tot Mij te
genaken? spreekt de HEERE.
22 En gij zult Mij tot een volk zijn, en Ik zal u tot een God zijn.
23 Ziet, een onweder des HEEREN, een grimmigheid is uitgegaan, een
aanhoudend onweder; het zal blijven op het hoofd der goddelozen.
24 De hittigheid van des HEEREN toorn zal zich niet afwenden, totdat
Hij gedaan, en totdat Hij daargesteld zal hebben de gedachten Zijns
harten; in het laatste der dagen zult gij daarop letten.
JEREMIAS-CAP-31
1 Ter zelfder tijd, spreekt de HEERE, zal Ik allen geslachten Israels
tot een God zijn; en zij zullen Mij tot een volk zijn.
2 Zo zegt de HEERE: Het volk der overgeblevenen van het zwaard heeft
genade gevonden in de woestijn, namelijk Israel, als Ik henenging om
hem tot rust te brengen.
3 De HEERE is mij verschenen van verre tijden! Ja, Ik heb u liefgehad
met een eeuwige liefde; daarom heb Ik u getrokken met
goedertierenheid.
4 Ik zal u weder bouwen, en gij zult gebouwd worden, o jonkvrouw
Israels! gij zult weder versierd zijn met uw trommelen, en uitgaan met
den rei der spelenden.
5 Gij zult weder wijngaarden planten op de bergen van Samaria; de
planters zullen planten, en de vrucht genieten.
6 Want er zal een dag zijn, waarin de hoeders op Efraims gebergte
zullen roepen: Maakt ulieden op, en laat ons opgaan naar Sion, tot den
HEERE, onzen God!
7 Want zo zegt de HEERE: Roept luide over Jakob met vreugde, en
juicht vanwege het hoofd der heidenen; doet het horen, lofzingt, en
zegt: O HEERE! behoud Uw volk, het overblijfsel van Israel.
8 Ziet, Ik zal ze aanbrengen uit het land van het noorden, en zal hen
vergaderen van de zijden der aarde; onder hen zullen zijn blinden en
lammen, zwangeren en barenden te zamen; met een grote gemeente zullen
zij herwaarts wederkomen.
9 Zij zullen komen met geween, en met smekingen zal Ik hen voeren; Ik
zal hen leiden aan de waterbeken, in een rechten weg, waarin zij zich
niet zullen stoten; want Ik ben Israel tot een Vader, en Efraim is
Mijn eerstgeborene.
10 Hoort des HEEREN woord, gij heidenen! en verkondigt in de
eilanden, die verre zijn, en zegt: Hij, Die Israel verstrooid heeft,
zal hem weder vergaderen, en hem bewaren als een herder zijn kudde.
11 Want de HEERE heeft Jakob vrijgekocht, en Hij heeft hem verlost
uit de hand desgenen, die sterker was dan hij.
12 Dies zullen zij komen, en op de hoogte van Sion juichen, en
toevloeien tot des HEEREN goed, tot het koren, en tot den most, en tot
de olie, en tot de jonge schapen en runderen; en hun ziel zal zijn als
een gewaterde hof, en zij zullen voortaan niet meer treurig zijn.
13 Dan zal zich de jonkvrouw verblijden in den rei, daartoe de
jongelingen en ouden te zamen; want Ik zal hunlieder rouw in
vrolijkheid veranderen, en zal hen troosten, en zal hen verblijden
naar hun droefenis.
14 En Ik zal de ziel der priesteren met vettigheid dronken maken; en
Mijn volk zal met Mijn goed verzadigd worden, spreekt de HEERE.
15 Zo zegt de HEERE: Er is een stem gehoord in Rama, een klage, een
zeer bitter geween; Rachel weent over haar kinderen; zij weigert zich
te laten troosten over haar kinderen, omdat zij niet zijn.
16 Zo zegt de HEERE: Bedwing uw stem van geween, en uw ogen van
tranen; want er is loon voor uw arbeid, spreekt de HEERE; want zij
zullen uit des vijands land wederkomen.
17 En er is verwachting voor uw nakomelingen, spreekt de HEERE; want
uw kinderen zullen wederkomen tot hun landpale.
18 Ik heb wel gehoord, dat zich Efraim beklaagt, zeggende: Gij hebt
mij getuchtigd, en ik ben getuchtigd geworden als een ongewend kalf.
Bekeer mij, zo zal ik bekeerd zijn, want Gij zijt de HEERE, mijn God!
19 Zekerlijk, nadat ik bekeerd ben, heb ik berouw gehad, en nadat ik
mijzelven ben bekend gemaakt, heb ik op de heup geklopt, ik ben
beschaamd, ja, ook schaamrood geworden, omdat ik de smaadheid mijner
jeugd gedragen heb.
20 Is niet Efraim Mij een dierbare zoon, is hij Mij niet een
troetelkind? Want sinds Ik tegen hem gesproken heb, denk Ik nog
ernstelijk aan hem; daarom rommelt Mijn ingewand over hem; Ik zal Mij
zijner zekerlijk ontfermen, spreekt de HEERE.
21 Richt u merktekenen op, stel u spitse pilaren, zet uw hart op de
baan, op den weg, dien gij gewandeld hebt; keer weder, o jonkvrouw
Israels, keer weder tot deze uw steden!
22 Hoe lang zult gij u onttrekken, gij afkerige dochter? Want de
HEERE heeft wat nieuws op de aarde geschapen: de vrouw zal den man
omvangen.
23 Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Dit woord zullen
zij nog zeggen in het land van Juda, en in zijn steden, als Ik hun
gevangenis wenden zal: De HEERE zegene u, gij woning der
gerechtigheid, gij berg der heiligheid!
24 En Juda, mitsgaders al zijn steden, zullen te zamen daarin wonen;
de akkerlieden, en die met de kudde reizen.
25 Want Ik heb de vermoeide ziel dronken gemaakt, en Ik heb alle
treurige ziel vervuld.
26 (Hierop ontwaakte ik, en zag toe, en mijn slaap was mij zoet.)
27 Ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik het huis van Israel
en het huis van Juda bezaaien zal met zaad van mensen en zaad van
beesten.
28 En het zal geschieden, gelijk als Ik over hen gewaakt heb, om uit
te rukken, en af te breken, en te verstoren, en te verderven, en kwaad
aan te doen; alzo zal Ik over hen waken, om te bouwen en te planten,
spreekt de HEERE.
29 In die dagen zullen zij niet meer zeggen: De vaders hebben onrijpe
druiven gegeten, en der kinderen tanden zijn stomp geworden.
30 Maar een iegelijk zal om zijn ongerechtigheid sterven; een ieder
mens, die de onrijpe druiven eet, zijn tanden zullen stomp worden.
31 Ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik met het huis van
Israel en met het huis van Juda een nieuw verbond zal maken;
32 Niet naar het verbond, dat Ik met hun vaderen gemaakt heb, ten
dage als Ik hun hand aangreep, om hen uit Egypteland uit te voeren,
welk Mijn verbond zij vernietigd hebben, hoewel Ik hen getrouwd had,
spreekt de HEERE;
33 Maar dit is het verbond, dat Ik na die dagen met het huis van
Israel maken zal, spreekt de HEERE: Ik zal Mijn wet in hun binnenste
geven, en zal die in hun hart schrijven; en Ik zal hun tot een God
zijn, en zij zullen Mij tot een volk zijn.
34 En zij zullen niet meer, een iegelijk zijn naaste, en een iegelijk
zijn broeder, leren, zeggende: Kent den HEERE! want zij zullen Mij
allen kennen, van hun kleinste af tot hun grootste toe, spreekt de
HEERE; want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven, en hunner zonden niet
meer gedenken.
35 Zo zegt de HEERE, Die de zon ten lichte geeft des daags, de
ordeningen der maan en der sterren ten lichte des nachts, Die de zee
klieft, dat haar golven bruisen, HEERE der heirscharen is Zijn Naam:
36 Indien deze ordeningen van voor Mijn aangezicht zullen wijken,
spreekt de HEERE, zo zal ook het zaad Israels ophouden, dat het geen
volk zij voor Mijn aangezicht, al de dagen.
37 Zo zegt de HEERE: Indien de hemelen daarboven gemeten, en de
fondamenten der aarde beneden doorgrond kunnen worden, zo zal Ik ook
het ganse zaad Israels verwerpen, om alles, wat zij gedaan hebben,
spreekt de HEERE.
38 Ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat deze stad den HEERE
zal herbouwd worden, van den toren Hananeel af tot aan de Hoekpoort.
39 En het meetsnoer zal wijders nevens dezelve uitgaan tot aan den
heuvel Gareb, en zich naar Goath omwenden.
40 En het ganse dal der dode lichamen en der as, en al de velden tot
aan de beek Kidron, tot aan den hoek van de Paardenpoort tegen het
oosten, zal den HEERE een heiligheid zijn; er zal niets weder
uitgerukt, noch afgebroken worden in eeuwigheid.
JEREMIAS-CAP-32
1 Het woord, dat tot Jeremia geschied is van den HEERE, in het tiende
jaar van Zedekia, koning van Juda; dit jaar was het achttiende jaar
van Nebukadrezar.
2 (Het heir nu des konings van Babel belegerde toen Jeruzalem, en de
profeet Jeremia was besloten in het voorhof der bewaring, dat in het
huis des konings van Juda is.
3 Want Zedekia, de koning van Juda, had hem besloten, zeggende:
Waarom profeteert gij, zeggende: Zo zegt de HEERE: Ziet, Ik geef deze
stad in de hand des konings van Babel, en hij zal ze innemen;
4 En Zedekia, de koning van Juda, zal van de hand der Chaldeen niet
ontkomen; maar hij zal zekerlijk gegeven worden in de hand des konings
van Babel, en zijn mond zal tot deszelfs mond spreken, en zijn ogen
zullen deszelfs ogen zien;
5 En hij zal Zedekia naar Babel voeren, en aldaar zal hij zijn,
totdat Ik hem bezoek, spreekt de HEERE; ofschoon gijlieden tegen de
Chaldeen strijdt, gij zult toch geen geluk hebben.)
6 Jeremia dan zeide: Des HEEREN woord is tot mij geschied, zeggende:
7 Zie, Hanameel, de zoon van Sallum, uw oom, zal tot u komen,
zeggende: Koop u mijn veld, dat bij Anathoth is, want gij hebt het
recht van lossing, om te kopen.
8 Alzo kwam Hanameel, mijns ooms zoon, naar des HEEREN woord, tot
mij, in het voorhof der bewaring, en zeide tot mij: Koop toch mijn
veld, hetwelk is bij Anathoth, dat in het land van Benjamin is; want
gij hebt het erfrecht, en gij hebt de lossing, koop het voor u. Toen
merkte ik, dat het des HEEREN woord was.
9 Dies kocht ik van Hanameel, mijns ooms zoon, het veld, dat bij
Anathoth is; en ik woog hem het geld toe, zeventien zilveren sikkelen.
10 En ik onderschreef den brief en verzegelde dien, en deed het
getuigen betuigen, als ik het geld op de weegschaal gewogen had.
11 En ik nam den koopbrief, die verzegeld was naar het gebod en de
inzettingen, en den open brief;
12 En ik gaf den koopbrief aan Baruch, den zoon van Nerija, den zoon
van Machseja, voor de ogen van Hanameel, mijns ooms zoon, en voor de
ogen der getuigen die den koopbrief hadden onderschreven; voor de ogen
van al de Joden, die in het voorhof der bewaring zaten.
13 En ik beval Baruch voor hun ogen, zeggende:
14 Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Neem deze
brieven, dezen koopbrief, zo den verzegelden als dezen open brief, en
doe ze in een aarden vat, opdat zij vele dagen mogen bestaan.
15 Want zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Er zullen
nog huizen, en velden, en wijngaarden in dit land gekocht worden.
16 Voorts, nadat ik den koopbrief aan Baruch, den zoon van Nerija,
gegeven had, bad ik tot den HEERE, zeggende:
17 Ach, Heere HEERE! Zie, Gij hebt de hemelen en de aarde gemaakt,
door Uw grote kracht en door Uw uitgestrekten arm; geen ding is U te
wonderlijk.
18 Gij, Die goedertierenheid doet aan duizenden, en de
ongerechtigheid der vaderen vergeldt in den schoot hunner kinderen na
hen; Gij grote, Gij geweldige God, Wiens Naam is HEERE der
heirscharen!
19 Groot van raad en machtig van daad; want Uw ogen zijn open over
alle wegen der mensenkinderen, om een iegelijk te geven naar zijn
wegen, en naar de vrucht zijner handelingen.
20 Gij, Die tekenen en wonderen gesteld hebt in Egypteland, tot op
dezen dag, zo in Israel, als onder andere mensen, en hebt U een Naam
gemaakt, als Hij is te dezen dage!
21 En hebt Uw volk Israel uit Egypteland uitgevoerd, door tekenen en
door wonderen, en door een sterke hand, en door een uitgestrekten arm,
en door grote verschrikking.
22 En hebt hun dit land gegeven, dat Gij hun vaderen gezworen hadt
hun te zullen geven, een land vloeiende van melk en honig;
23 Zij zijn er ook ingekomen en hebben het erfelijk bezeten, maar
hebben Uwer stem niet gehoorzaamd, en in Uw wet niet gewandeld; zij
hebben niets gedaan van alles, wat Gij hun geboden hadt te doen; dies
hebt Gij hun al dit kwaad doen bejegenen.
24 Zie, de wallen! zij zijn gekomen aan de stad, om die in te nemen,
en de stad is gegeven in de hand der Chaldeen, die tegen haar
strijden; vanwege het zwaard en den honger en de pestilentie; en wat
Gij gesproken hebt, is geschied, en zie, Gij ziet het.
25 Evenwel hebt Gij tot mij gezegd, Heere HEERE! koop u dat veld voor
geld, en doe het getuigen betuigen; daar de stad in der Chaldeen hand
gegeven is.
26 Toen geschiedde des HEEREN woord tot Jeremia, zeggende:
27 Zie, Ik ben de HEERE, de God van alle vlees; zou Mij enig ding te
wonderlijk zijn?
28 Daarom zegt de HEERE alzo: Zie, Ik geef deze stad in de hand der
Chaldeen, en in de hand van Nebukadrezar, den koning van Babel, en hij
zal ze innemen.
29 En de Chaldeen, die tegen deze stad strijden, zullen er inkomen,
en deze stad met vuur aansteken, en zullen ze verbranden, met de
huizen, op welker daken zij aan Baal gerookt, en anderen goden
drankofferen geofferd hebben, om Mij te vertoornen.
30 Want de kinderen Israels en de kinderen van Juda hebben van hun
jeugd aan alleenlijk gedaan, dat kwaad was in Mijn ogen; want de
kinderen Israels hebben Mij door het werk hunner handen alleenlijk
vertoornd, spreekt de HEERE.
31 Want tot Mijn toorn en tot Mijn grimmigheid is Mij deze stad
geweest, van den dag af, dat zij haar gebouwd hebben, tot op dezen dag
toe; opdat Ik haar van Mijn aangezicht wegdeed;
32 Om al de boosheid der kinderen Israels en der kinderen van Juda,
die zij gedaan hebben om Mij te vertoornen, zij, hun koningen, hun
vorsten, hun priesteren, en hun profeten, en de mannen van Juda, en de
inwoners van Jeruzalem;
33 Die Mij den nek hebben toegekeerd en niet het aangezicht; hoewel
Ik hen leerde, vroeg op zijnde en lerende, evenwel hoorden zij niet,
om tucht aan te nemen;
34 Maar zij hebben hun verfoeiselen gesteld in het huis, dat naar
Mijn Naam genoemd is, om dat te verontreinigen.
35 En zij hebben de hoogten van Baal gebouwd, die in het dal des
zoons van Hinnom zijn, om hun zonen en hun dochteren den Molech door
het vuur te laten gaan; hetwelk Ik hun niet heb geboden, noch in Mijn
hart is opgekomen, dat zij dezen gruwel zouden doen; opdat zij Juda
mochten doen zondigen.
36 En nu, daarom zegt de HEERE, de God Israels, alzo van deze stad,
waar gij van zegt: Zij is gegeven in de hand des konings van Babel,
door het zwaard, en door den honger, en door de pestilentie;
37 Ziet, Ik zal hen vergaderen uit al de landen, waarhenen Ik hen zal
verdreven hebben in Mijn toorn, en in Mijn grimmigheid, en in grote
verbolgenheid; en Ik zal hen tot deze plaats wederbrengen, en zal hen
zeker doen wonen.
38 Ja, zij zullen Mij tot een volk zijn, en Ik zal hun tot een God
zijn.
39 En Ik zal hun enerlei hart en enerlei weg geven, om Mij te vrezen
al de dagen, hun ten goede, mitsgaders hun kinderen na hen.
40 En Ik zal een eeuwig verbond met hen maken, dat Ik van achter hen
niet zal afkeren, opdat Ik hun weldoe; en Ik zal Mijn vreze in hun
hart geven, dat zij niet van Mij afwijken.
41 En Ik zal Mij over hen verblijden, dat Ik hun weldoe; en Ik zal
hen getrouwelijk in dat land planten, met Mijn ganse hart en met Mijn
ganse ziel.
42 Want zo zegt de HEERE: Gelijk als Ik over dit volk gebracht heb al
dit grote kwaad, alzo zal Ik over hen brengen al het goede, dat Ik
over hen spreke.
43 En er zullen velden gekocht worden in dit land, waarvan gij zegt:
Het is woest, dat er geen mens noch beest in is; het is in der
Chaldeen hand gegeven.
44 Velden zal men voor geld kopen, en de brieven onderschrijven, en
verzegelen, en getuigen doen betuigen, in het land van Benjamin, en in
de plaatsen rondom Jeruzalem, en in de steden van Juda, en in de
steden van het gebergte, en in de steden der laagte, en in de steden
van het zuiden; want Ik zal hun gevangenis wenden, spreekt de HEERE.
JEREMIAS-CAP-33
1 Voorts geschiedde des HEEREN woord ten tweeden male tot Jeremia,
als hij nog in het voorhof der bewaring was opgesloten, zeggende:
2 Zo zegt de HEERE, Die het doet, de HEERE, Die dat formeert, opdat
Hij het bevestige, HEERE is Zijn Naam;
3 Roep tot Mij, en Ik zal u antwoorden, en Ik zal u bekend maken
grote en vaste dingen, die gij niet weet.
4 Want zo zegt de HEERE, de God Israels, van de huizen dezer stad, en
van de huizen der koningen van Juda, die door de wallen en door het
zwaard zijn afgebroken:
5 Er zijn er wel ingekomen, om te strijden tegen de Chaldeen, maar
het is om die te vullen met dode lichamen van mensen, die Ik verslagen
heb in Mijn toorn en in Mijn grimmigheid; en omdat Ik Mijn aangezicht
van deze stad verborgen heb, om al hunlieder boosheid.
6 Zie, Ik zal haar de gezondheid en de genezing doen rijzen, en zal
henlieden genezen, en zal hun openbaren overvloed van vrede en
waarheid.
7 En Ik zal de gevangenis van Juda en de gevangenis van Israel
wenden, en zal ze bouwen als in het eerste.
8 En Ik zal hen reinigen van al hun ongerechtigheid, met dewelke zij
tegen Mij gezondigd hebben; en Ik zal vergeven al hun
ongerechtigheden, met dewelke zij tegen Mij gezondigd en met dewelke
zij tegen Mij overtreden hebben.
9 En het zal Mij zijn tot een vrolijken naam, tot een roem, en tot
een sieraad bij alle heidenen der aarde; die al het goede zullen
horen, dat Ik hun doe; en zij zullen vrezen en beroerd zijn over al
het goede, en over al den vrede, dien Ik hun beschikke.
10 Alzo zegt de HEERE: In deze plaats (waarvan gij zegt: Zij is
woest, dat er geen mens en geen beest in is), in de steden van Juda,
en op de straten van Jeruzalem, die zo verwoest zijn, dat er geen
mens, en geen inwoner, en geen beest in is, zal wederom gehoord
worden,
11 De stem der vrolijkheid en de stem der blijdschap, de stem des
bruidegoms en de stem der bruid, de stem dergenen, die zeggen: Looft
den HEERE der heirscharen, want de HEERE is goed, want Zijn
goedertierenheid is in eeuwigheid! de stem dergenen, die lof
aanbrengen ten huize des HEEREN; want Ik zal de gevangenis des lands
wenden, als in het eerste, zegt de HEERE.
12 Zo zegt de HEERE der heirscharen: In deze plaats, die zo woest is,
dat er geen mens, zelfs tot het vee toe, in is, mitsgaders in al
derzelver steden, zullen wederom woningen zijn van herderen, die de
kudden doen legeren.
13 In de steden van het gebergte, in de steden der laagte, en in de
steden van het zuiden, en in het land van Benjamin, en in de plaatsen
rondom Jeruzalem, en in de steden van Juda, zullen de kudden wederom
onder de handen des tellers doorgaan, zegt de HEERE.
14 Ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik het goede woord
verwekken zal, dat Ik tot het huis van Israel en over het huis van
Juda gesproken heb.
15 In die dagen, en te dier tijd zal Ik David een SPRUIT der
gerechtigheid doen uitspruiten; en Hij zal recht en gerechtigheid doen
op aarde.
16 In die dagen zal Juda verlost worden, en Jeruzalem zeker wonen; en
deze is, die haar roepen zal: De HEERE, onze GERECHTIGHEID.
17 Want zo zegt de HEERE: Aan David zal niet worden afgesneden een
Man, Die op den troon van het huis Israels zitte.
18 Ook zal den Levietischen priesteren, van voor Mijn aangezicht,
niet worden afgesneden een Man, Die brandoffer offere, en spijsoffer
aansteke, en slachtoffer bereide al de dagen.
19 En des HEEREN woord geschiedde tot Jeremia, zeggende:
20 Alzo zegt de HEERE: Indien gijlieden Mijn verbond van den dag; en
Mijn verbond van den nacht kondt vernietigen, zodat dag en nacht niet
zijn op hun tijd;
21 Zo zal ook vernietigd kunnen worden Mijn verbond met Mijn knecht
David, dat hij geen zoon hebbe, die op zijn troon regere, en met de
Levieten, de priesteren, Mijn dienaren.
22 Gelijk het heir des hemels niet geteld, en het zand der zee niet
gemeten kan worden, alzo zal Ik vermenigvuldigen het zaad van Mijn
knecht David, en de Levieten, die Mij dienen.
23 Voorts geschiedde des HEEREN woord tot Jeremia, zeggende:
24 Hebt gij niet gezien, wat dit volk spreekt, zeggende: De twee
geslachten, die de HEERE verkoren had, die heeft Hij nu verworpen? Ja,
zij versmaden Mijn volk, zodat het geen volk meer is voor hun
aangezicht.
25 Zo zegt de HEERE: Indien Mijn verbond niet is van dag en nacht;
indien Ik de ordeningen des hemels en der aarde niet gesteld heb;
26 Zo zal Ik ook het zaad van Jakob en van Mijn knecht David
verwerpen, dat Ik van zijn zaad niet neme, die daar heerse over het
zaad van Abraham, Izak en Jakob; want Ik zal hun gevangenis wenden en
Mij hunner ontfermen.
JEREMIAS-CAP-34
1 Het woord, dat tot Jeremia geschied is van den HEERE (als
Nebukadrezar, koning van Babel, en zijn ganse heir, en alle
koninkrijken der aarde, die onder de heerschappij zijner hand waren,
en al de volken tegen Jeruzalem streden, en tegen al haar steden),
zeggende:
2 Zo zegt de HEERE, de God Israels: Ga henen en spreek tot Zedekia,
den koning van Juda, en zeg tot hem: Zo zegt de HEERE: Zie, Ik geef
deze stad in de hand des konings van Babel, en hij zal ze met vuur
verbranden.
3 En gij zult van zijn hand niet ontkomen, maar zekerlijk gegrepen,
en in zijn hand gegeven worden; en uw ogen zullen de ogen des konings
van Babel zien, en zijn mond zal tot uw mond spreken, en gij zult te
Babel komen.
4 Maar hoor des HEEREN woord, o Zedekia, koning van Juda! zo zegt de
HEERE van u: Gij zult door het zwaard niet sterven.
5 Gij zult sterven in vrede, en naar de brandingen van uw vaderen, de
vorige koningen, die voor u geweest zijn, alzo zullen zij over u
branden, en u beklagen, zeggende: Och heer! want Ik heb het woord
gesproken, spreekt de HEERE.
6 En de profeet Jeremia sprak al deze woorden tot Zedekia, den koning
van Juda, te Jeruzalem.
7 Als het heir des konings van Babel streed tegen Jeruzalem, en tegen
al de overgeblevene steden van Juda, tegen Lachis en tegen Azeka; want
deze, zijnde vaste steden, waren overgebleven onder de steden van
Juda.
8 Het woord, dat tot Jeremia geschied is van den HEERE, nadat de
koning Zedekia een verbond gemaakt had met het ganse volk, dat te
Jeruzalem was, om vrijheid voor hen uit te roepen.
9 Dat een iegelijk zijn knecht, en een iegelijk zijn maagd, zijnde
een Hebreer of een Hebreinne, zou laten vrijgaan; zodat niemand zich
van hen, van een Jood, zijn broeder, zou doen dienen.
10 Nu hoorden al de vorsten en al het volk, die het verbond hadden
ingegaan, dat zij, een iegelijk zijn knecht, en een iegelijk zijn
maagd zouden laten vrijgaan, zodat zij zich niet meer van hen zouden
doen dienen; zij hoorden dan, en lieten hen gaan;
11 Maar zij keerden daarna wederom, en deden de knechten en maagden
wederkomen, die zij hadden laten vrijgaan, en zij brachten hen ten
onder tot knechten en tot maagden.
12 Daarom geschiedde des HEEREN woord tot Jeremia, van den HEERE,
zeggende:
13 Zo zegt de HEERE, de God Israels: Ik heb een verbond gemaakt met
uw vaderen, ten dage, als Ik hen uit Egypteland, uit het diensthuis
uitvoerde, zeggende:
14 Ten einde van zeven jaren zult gij laten gaan, een iegelijk zijn
broeder, een Hebreer, die u zal verkocht zijn, en u zes jaren gediend
heeft; gij zult hem dan van u laten vrijgaan; maar uw vaders hoorden
niet naar Mij, en neigden hun oor niet.
15 Gijlieden nu waart heden wedergekeerd, en hadt gedaan, dat recht
is in Mijn ogen, vrijheid uitroepende, een iegelijk voor zijn naaste;
en gij hadt een verbond gemaakt voor Mijn aangezicht, in het huis, dat
naar Mijn Naam genoemd is.
16 Maar gij zijt weder omgekeerd, en hebt Mijn Naam ontheiligd, en
doen wederkomen, een iegelijk zijn knecht, en een iegelijk zijn maagd,
die gij hadt laten vrijgaan naar hun lust; en gij hebt hen ten
ondergebracht, om ulieden te wezen tot knechten en tot maagden.
17 Daarom zegt de HEERE alzo: Gijlieden hebt naar Mij niet gehoord,
om vrijheid uit te roepen, een iegelijk voor zijn broeder, en een
iegelijk voor zijn naaste; ziet, zo roep Ik uit tegen ulieden, spreekt
de HEERE, een vrijheid ten zwaarde, ter pestilentie, en ten honger, en
zal u overgeven ter beroering allen koninkrijken der aarde.
18 En Ik zal de mannen overgeven, die Mijn verbond hebben overtreden,
die niet bevestigd hebben de woorden des verbonds, dat zij voor Mijn
aangezicht gemaakt hadden, met het kalf, dat zij in tweeen hadden
gehouwen, en waren tussen zijn stukken doorgegaan:
19 De vorsten van Juda, en de vorsten van Jeruzalem, de kamerlingen,
en de priesteren, en al het volk des lands, die door de stukken des
kalfs zijn doorgegaan.
20 Ja, Ik zal hen overgeven in de hand hunner vijanden, en in de hand
dergenen, die hun ziel zoeken; en hun dode lichamen zullen het
gevogelte des hemels en het gedierte der aarde tot spijze zijn.
21 Zelfs Zedekia, den koning van Juda, en zijn vorsten, zal Ik
overgeven in de hand hunner vijanden, en in de hand dergenen, die hun
ziel zoeken, te weten, in de hand van het heir des konings van Babel,
die van ulieden nu zijn opgetogen.
22 Ziet, Ik zal bevel geven, spreekt de HEERE, en zal hen weder tot
deze stad brengen, en zij zullen tegen haar strijden, en zullen ze
innemen, en zullen ze met vuur verbranden; en Ik zal de steden van
Juda stellen tot een verwoesting, dat er niemand in wone.
JEREMIAS-CAP-35
1 Het woord, dat tot Jeremia geschied is van den HEERE, in de dagen
van Jojakim, den zoon van Josia, den koning van Juda, zeggende:
2 Ga henen tot der Rechabieten huis, en spreek met hen, en breng hen
in des HEEREN huis, in een der kameren, en geef hun wijn te drinken.
3 Toen nam ik Jaazanja, den zoon van Jeremia, den zoon van
Habazzinja, mitsgaders zijn broederen, en al zijn zonen, en het ganse
huis der Rechabieten;
4 En bracht hen in des HEEREN huis, in de kamer der zonen van Hanan,
den zoon van Jigdalia, den man Gods; welke is bij de kamer der
oversten, die daar is boven de kamer van Maaseja, den zoon van Sallum,
den dorpelbewaarder.
5 En ik zette den kinderen van het huis der Rechabieten koppen vol
wijn en bekers voor; en ik zeide tot hen: Drinkt wijn.
6 Maar zij zeiden: Wij zullen geen wijn drinken; want Jonadab, de
zoon van Rechab, onze vader, heeft ons geboden, zeggende: Gijlieden
zult geen wijn drinken, gij, noch uw kinderen, tot in eeuwigheid.
7 Ook zult gijlieden geen huis bouwen, noch zaad zaaien, noch
wijngaard planten, noch hebben; maar gij zult in tenten wonen al uw
dagen; opdat gij veel dagen leeft in het land, alwaar gij als
vreemdeling verkeert.
8 Zo hebben wij der stemme van Jonadab, den zoon van Rechab, onzen
vader, gehoorzaamd in alles, wat hij ons geboden heeft; zodat wij geen
wijn drinken al onze dagen, wij, onze vrouwen, onze zonen, en onze
dochteren;
9 En dat wij geen huizen bouwen tot onze woning; ook hebben wij geen
wijngaard, noch veld, noch zaad;
10 En wij hebben in tenten gewoond; alzo hebben wij gehoord en gedaan
naar alles, wat ons onze vader Jonadab geboden heeft.
11 Maar het is geschied, als Nebukadrezar, de koning van Babel, naar
dit land optoog, dat wij zeiden: Komt, en laat ons naar Jeruzalem
trekken vanwege het heir der Chaldeen, en vanwege het heir der
Syriers; alzo zijn wij te Jeruzalem gebleven.
12 Toen geschiedde des HEEREN woord tot Jeremia, zeggende:
13 Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Ga henen en zeg
tot de mannen van Juda en tot de inwoners van Jeruzalem: Zult
gijlieden geen tucht aannemen, dat gij hoort naar Mijn woorden?
spreekt de HEERE.
14 De woorden van Jonadab, den zoon van Rechab, die hij zijn kinderen
geboden heeft, dat zij geen wijn zouden drinken, zijn bevestigd; want
zij hebben geen wijn gedronken tot op dezen dag, maar het gebod huns
vaders gehoord; en Ik heb tot ulieden gesproken, vroeg op zijnde en
sprekende, maar gij hebt naar Mij niet gehoord.
15 En Ik heb tot u gezonden al Mijn knechten, de profeten, vroeg op
zijnde en zendende, om te zeggen: Bekeert u toch, een iegelijk van
zijn bozen weg, en maakt uw handelingen goed, en wandelt andere goden
niet na, om hen te dienen, zo zult gij in het land blijven, dat Ik u
en uw vaderen gegeven heb; maar gij hebt uw oor niet geneigd, en naar
Mij niet gehoord.
16 Dewijl dan de kinderen van Jonadab, den zoon van Rechab, het gebod
huns vaders, dat hij hun geboden heeft, bevestigd hebben, maar dit
volk naar Mij niet hoort;
17 Daarom alzo zegt de HEERE, de God der heirscharen, de God Israels:
Ziet, Ik zal over Juda en over alle inwoners van Jeruzalem brengen al
het kwaad, dat Ik tegen hen gesproken heb; omdat Ik tot hen gesproken
heb, maar zij niet gehoord hebben, en Ik tot hen geroepen heb, maar
zij niet hebben geantwoord.
18 Tot het huis nu der Rechabieten zeide Jeremia: Zo zegt de HEERE
der heirscharen, de God Israels: Omdat gijlieden het gebod van uw
vader Jonadab zijt gehoorzaam geweest, en hebt al zijn geboden
bewaard, en gedaan naar alles, wat hij ulieden geboden heeft;
19 Daarom alzo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Er zal
Jonadab, den zoon van Rechab, niet worden afgesneden een man, die voor
Mijn aangezicht sta, al de dagen.
JEREMIAS-CAP-36
1 Het gebeurde ook in het vierde jaar van Jojakim, den zoon van
Josia, den koning van Juda, dat dit woord tot Jeremia geschiedde van
den HEERE, zeggende:
2 Neem u een rol des boeks, en schrijf daarop al de woorden, die Ik
tot u gesproken heb, over Israel, en over Juda, en over al de volken,
van den dag aan, dat Ik tot u gesproken heb, van de dagen van Josia
aan, tot op dezen dag.
3 Misschien zullen die van het huis van Juda horen al het kwaad, dat
Ik hun gedenk te doen; opdat zij zich bekeren, een iegelijk van zijn
bozen weg, en Ik hun ongerechtigheid en hun zonde vergeve.
4 Toen riep Jeremia Baruch, den zoon van Nerija; en Baruch schreef
uit den mond van Jeremia alle woorden des HEEREN, die Hij tot hem
gesproken had, op een rol des boeks.
5 En Jeremia gebood Baruch, zeggende: Ik ben opgehouden, ik zal in
des HEEREN huis niet kunnen gaan.
6 Zo ga gij henen, en lees in de rol, in dewelke gij uit mijn mond
geschreven hebt, de woorden des HEEREN, voor de oren des volks, in des
HEEREN huis, op den vastendag; en gij zult ze ook lezen voor de oren
van gans Juda, die uit hun steden komen.
7 Misschien zal hunlieder smeking voor des HEEREN aangezicht
nedervallen, en zij zullen zich bekeren, een iegelijk van zijn bozen
weg; want groot is de toorn en de grimmigheid, die de HEERE tegen dit
volk heeft uitgesproken.
8 En Baruch, de zoon van Nerija, deed naar alles, wat hem de profeet
Jeremia geboden had, lezende in dat boek de woorden des HEEREN, in het
huis des HEEREN.
9 Want het geschiedde in het vijfde jaar van Jojakim, den zoon van
Josia, den koning van Juda, in de negende maand, dat zij een vasten
voor des HEEREN aangezicht uitriepen, allen volke te Jeruzalem,
mitsgaders allen volke, die uit de steden van Juda te Jeruzalem
kwamen.
10 Zo las Baruch in dat boek de woorden van Jeremia in des HEEREN
huis, in de kamer van Gemarja, den zoon van Safan, den schrijver, in
het bovenste voorhof, aan de deur der nieuwe poort van het huis des
HEEREN, voor de oren des gansen volks.
11 Als nu Michaja, de zoon van Gemarja, den zoon van Safan, al de
woorden des HEEREN uit dat boek gehoord had;
12 Zo ging hij af ten huize des konings in de kamer des schrijvers;
en ziet, aldaar zaten al de vorsten: Elisama, de schrijver, en Delaja,
de zoon van Semaja, en Elnathan, de zoon van Achbor, en Gemarja, de
zoon van Safan, en Zedekia, de zoon van Hananja, en al de vorsten.
13 En Michaja maakte hun bekend al de woorden, die hij gehoord had,
als Baruch uit dat boek las voor de oren des volks.
14 Toen zonden al de vorsten Jehudi, den zoon van Nethanja, den zoon
van Selemja, den zoon van Cuschi, tot Baruch, om te zeggen: De rol,
waarin gij voor de oren des volks gelezen hebt, neem die in uw hand,
en kom. Alzo nam Baruch, de zoon van Nerija, de rol in zijn hand, en
kwam tot hen.
15 En zij zeiden tot hem: Zit toch neder, en lees ze voor onze oren;
en Baruch las voor hun oren.
16 En het geschiedde, als zij al de woorden hoorden, dat zij
verschrikten, de een tegen den ander; en zij zeiden tot Baruch:
Voorzeker zullen wij al deze woorden den koning bekend maken.
17 En zij vraagden Baruch, zeggende: Verklaar ons toch, hoe hebt gij
al deze woorden uit zijn mond geschreven?
18 En Baruch zeide tot hen: Uit zijn mond las hij tot mij al deze
woorden, en ik schreef ze met inkt in dit boek.
19 Toen zeiden de vorsten tot Baruch: Ga henen, verberg u, gij en
Jeremia; en niemand wete, waar gijlieden zijt.
20 Zij dan gingen in tot den koning in het voorhof; maar de rol
legden zij weg in de kamer van Elisama, den schrijver; en zij
verklaarden al die woorden voor de oren des konings.
21 Toen zond de koning Jehudi, om de rol te halen; en hij haalde ze
uit de kamer van Elisama, den schrijver; en Jehudi las ze voor de oren
des konings, en voor de oren van al de vorsten, die omtrent den koning
stonden.
22 (De koning nu zat in het winterhuis in de negende maand; en er was
een vuur voor zijn aangezicht op den haard aangestoken.)
23 En het geschiedde, als Jehudi drie stukken, of vier gelezen had,
versneed hij ze met een schrijfmes, en wierp ze in het vuur, dat op
den haard was, totdat de ganse rol verteerd was in het vuur, dat op
den haard was.
24 En zij verschrikten niet, en scheurden hun klederen niet, de
koning noch al zijn knechten, die al deze woorden gehoord hadden.
25 Hoewel ook Elnathan, en Delaja, en Gemarja bij den koning daarvoor
spraken, dat hij de rol niet zou verbranden; doch hij hoorde naar hen
niet.
26 Daartoe gebood de koning aan Jerahmeel, den zoon van Hammelech, en
Zeraja, den zoon van Azriel, en Selemja, den zoon van Abdeel, om den
schrijver Baruch en den profeet Jeremia te vangen. Maar de HEERE had
hen verborgen.
27 Toen geschiedde des HEEREN woord tot Jeremia, nadat de koning de
rol en de woorden, die Baruch geschreven had uit den mond van Jeremia,
verbrand had, zeggende:
28 Neem u weder een andere rol, en schrijf daarop al de eerste
woorden, die geweest zijn op de eerste rol, die Jojakim, de koning van
Juda, verbrand heeft.
29 En tot Jojakim, den koning van Juda, zult gij zeggen: Zo zegt de
HEERE: Gij hebt deze rol verbrand, zeggende: Waarom hebt gij daarop
geschreven, zeggende: De koning van Babel zal zekerlijk komen, en dit
land verderven, en maken, dat mens en beest daarin ophouden?
30 Daarom zegt de HEERE alzo van Jojakim, den koning van Juda: Hij
zal geen hebben, die op Davids troon zitte; en zijn dood lichaam zal
weggeworpen zijn, des daags in de hitte, en des nachts in de vorst.
31 En Ik zal over hem, en over zijn zaad, en over zijn knechten
hunlieder ongerechtigheid bezoeken; en Ik zal over hen, en over de
inwoners van Jeruzalem, en over de mannen van Juda, al het kwaad
brengen, dat Ik tot hen gesproken heb; maar zij hebben niet gehoord.
32 Jeremia dan nam een andere rol, en gaf ze aan den schrijver
Baruch, den zoon van Nerija; die schreef daarop, uit den mond van
Jeremia, al de woorden des boeks, dat Jojakim, de koning van Juda, met
vuur verbrand had; en tot dezelve werden nog veel dergelijke woorden
toegedaan.
JEREMIAS-CAP-37
1 En Zedekia, zoon van Josia, regeerde, koning zijnde, in plaats van
Chonja, Jojakims zoon, welken Zedekia Nebukadrezar, de koning van
Babel, koning gemaakt had in het land van Juda.
2 Maar hij hoorde niet, hij, noch zijn knechten, noch het volk des
lands, naar de woorden des HEEREN, die Hij sprak door den dienst van
den profeet Jeremia.
3 Nochtans zond de koning Zedekia Juchal, den zoon van Selemja, en
Sefanja, den zoon van Maaseja, den priester, tot den profeet Jeremia,
om te zeggen: Bid toch voor ons tot den HEERE, onzen God!
4 (Want Jeremia was nog ingaande en uitgaande in het midden des
volks, en zij hadden hem nog in het gevangenhuis niet gesteld.
5 En Farao's heir was uit Egypte uitgetogen; en de Chaldeen, die
Jeruzalem belegerden, als zij het gerucht van hen gehoord hadden, zo
waren zij van Jeruzalem opgetogen.)
6 Toen geschiedde des HEEREN woord tot den profeet Jeremia, zeggende:
7 Zo zegt de HEERE, de God Israels: Zo zult gijlieden zeggen tot den
koning van Juda, die u tot Mij gezonden heeft, om Mij te vragen: Ziet,
Farao's heir, dat u ter hulpe uitgetogen is, zal wederkeren in zijn
land, in Egypte;
8 En de Chaldeen zullen wederkeren, en tegen deze stad strijden; en
zij zullen ze innemen, en zullen ze met vuur verbranden.
9 Zo zegt de HEERE: Bedriegt uw zielen niet, zeggende: De Chaldeen
zullen zekerlijk van ons wegtrekken; want zij zullen niet wegtrekken.
10 Want al sloegt gijlieden het ganse heir der Chaldeen, die tegen u
strijden, en er bleven van hen enige verwonde mannen over, zo zouden
zich die, een iegelijk in zijn tent, opmaken, en deze stad met vuur
verbranden.
11 Voorts geschiedde het, als het heir der Chaldeen van Jeruzalem was
opgetogen, vanwege Farao's heir;
12 Dat Jeremia uit Jeruzalem uitging, om te gaan in het land van
Benjamin, om van daar te scheiden door het midden des volks.
13 Als hij in de poort van Benjamin was, zo was daar de wachtmeester,
wiens naam was Jerija, de zoon van Selemja, den zoon van Hananja; die
greep den profeet Jeremia, zeggende: Gij wilt tot de Chaldeen vallen!
14 En Jeremia zeide: Het is vals, ik wil niet tot de Chaldeen vallen.
Doch hij hoorde niet naar hem; maar Jerija greep Jeremia aan, en
bracht hem tot de vorsten.
15 En de vorsten werden zeer toornig op Jeremia en sloegen hem; en
zij stelden hem in het gevangenhuis, ten huize van Jonathan, den
schrijver; want zij hadden dat tot een gevangenhuis gemaakt.
16 Als Jeremia in de plaats des kuils, en in de kotjes gekomen was,
en Jeremia aldaar veel dagen gezeten had;
17 Zo zond de koning Zedekia henen, en liet hem halen; en de koning
vraagde hem in zijn huis, in het verborgen, en zeide: Is er ook een
woord van den HEERE? En Jeremia zeide: Er is; en hij zeide: Gij zult
in de hand des konings van Babel gegeven worden.
18 Voorts zeide Jeremia tot den koning Zedekia: Wat heb ik tegen u,
of tegen uw knechten, of tegen dit volk gezondigd, dat gijlieden mij
in het gevangenhuis gesteld hebt?
19 Waar zijn nu ulieder profeten, die u geprofeteerd hebben,
zeggende: De koning van Babel zal niet tegen ulieden, noch tegen dit
land komen.
20 Nu dan, hoor toch, o mijn heer koning! laat toch mijn smeking voor
uw aangezicht nedervallen, en breng mij niet weder in het huis van
Jonathan, den schrijver, opdat ik aldaar niet sterve.
21 Toen gaf de koning Zedekia bevel; en zij bestelden Jeremia in het
voorhof der bewaring, en men gaf hem des daags een bol broods uit de
Bakkerstraat, totdat al het brood van de stad op was. Alzo bleef
Jeremia in het voorhof der bewaring.
JEREMIAS-CAP-38
1 Als Sefatja, de zoon van Matthan, en Gedalia, de zoon van Pashur,
en Juchal, de zoon van Selemja, en Pashur, de zoon van Malchia, de
woorden hoorden, die Jeremia tot al het volk sprak, zeggende:
2 Zo zegt de HEERE: Wie in deze stad blijft, zal door het zwaard,
door den honger of door de pestilentie sterven; maar wie tot de
Chaldeen uitgaat, die zal leven, want hij zal zijn ziel tot een buit
hebben, en zal leven.
3 Zo zegt de HEERE: Deze stad zal zekerlijk gegeven worden in de hand
van het heir des konings van Babel, datzelve zal ze innemen;
4 Zo zeiden de vorsten tot den koning: Laat toch dezen man gedood
worden; want aldus maakt hij de handen der krijgslieden, die in deze
stad zijn overgebleven, en de handen des gansen volks slap, alzulke
woorden tot hen sprekende; want deze man zoekt den vrede dezes volks
niet, maar het kwaad.
5 En de koning Zedekia zeide: Ziet, hij is in uw hand; want de koning
zou geen ding tegen u vermogen.
6 Toen namen zij Jeremia en wierpen hem in den kuil van Malchia, den
zoon van Hammelech, die in het voorhof der bewaring was, en zij lieten
Jeremia af met zelen; in den kuil nu was geen water, maar slijk; en
Jeremia zonk in het slijk.
7 Als nu Ebed-melech, de Moorman, een der kamerlingen, die toen in
des konings huis was, hoorde, dat zij Jeremia in den kuil gedaan
hadden (de koning nu zat in de poort van Benjamin);
8 Zo ging Ebed-melech uit het huis des konings uit, en hij sprak tot
den koning, zeggende:
9 Mijn heer koning! deze mannen hebben kwalijk gehandeld in alles,
wat zij gedaan hebben aan den profeet Jeremia, dien zij in den kuil
geworpen hebben; daar hij toch in zijn plaats zou gestorven zijn
vanwege den honger, dewijl geen brood meer in de stad is.
10 Toen gebood de koning den Moorman Ebed-melech, zeggende: Neem van
hier dertig mannen onder uw hand, en haal den profeet Jeremia op uit
den kuil, eer dat hij sterft.
11 Alzo nam Ebed-melech de mannen onder zijn hand, en ging in des
konings huis tot onder de schatkamer, en nam van daar enige oude
verscheurde en oude versleten lompen; en hij liet ze met zelen af tot
Jeremia in den kuil.
12 En Ebed-melech, de Moorman, zeide tot Jeremia: Leg nu deze oude
verscheurde en versleten lompen onder de oksels uwer armen, van onder
aan de zelen. En Jeremia deed alzo.
13 En zij trokken Jeremia bij de zelen, en haalden hem op uit de
kuil; en Jeremia bleef in het voorhof der bewaring.
14 Toen zond de koning Zedekia henen, en liet den profeet Jeremia tot
zich halen, in den derden ingang, die aan des HEEREN huis was; en de
koning zeide tot Jeremia: Ik zal u een ding vragen, verheel geen ding
voor mij.
15 En Jeremia zeide tot Zedekia: Als ik het u verklaren zal, zult gij
mij niet zekerlijk doden? En als ik u raad zal geven, gij zult toch
naar mij niet horen.
16 Toen zwoer de koning Zedekia aan Jeremia in het verborgene,
zeggende: Zo waarachtig als de HEERE leeft, Die ons deze ziel gemaakt
heeft: Indien ik u zal doden, of indien ik u zal overgeven in de hand
dezer mannen, die uw ziel zoeken!
17 Jeremia dan zeide tot Zedekia: Zo zegt de HEERE, de God der
heirscharen, de God Israels: Indien gij gewilliglijk tot de vorsten
des koning van Babel zult uitgaan, zo zal uw ziel leven, en deze stad
zal niet verbrand worden met vuur; en gij zult leven, gij en uw huis.
18 Maar indien gij tot de vorsten des konings van Babel niet zult
uitgaan, zo zal deze stad gegeven worden in de hand der Chaldeen, en
zij zullen ze met vuur verbranden; ook zult gij van hunlieder hand
niet ontkomen.
19 En de koning Zedekia zeide tot Jeremia: Ik ben bevreesd voor de
Joden, die tot de Chaldeen gevallen zijn, dat zij mij misschien in
derzelver hand overgeven, en zij den spot met mij drijven.
20 En Jeremia zeide: Zij zullen u niet overgeven; wees toch
gehoorzaam aan de stem des HEEREN, naar dewelke ik tot u spreek; zo
zal het u welgaan, en uw ziel zal leven.
21 Maar indien gij weigert uit te gaan, zo is dit het woord, dat de
HEERE mij heeft doen zien;
22 Ziedaar, al de vrouwen, die in het huis des konings van Juda zijn
overgebleven, zullen uitgevoerd worden tot de vorsten des konings van
Babel; en dezelve zullen zeggen: Uw vredegenoten hebben u aangehitst,
en hebben u overmocht; uw voeten zijn in den modder gezonken; zij zijn
achterwaarts gekeerd!
23 Zij zullen dan al uw vrouwen en al uw zonen tot de Chaldeen
uitvoeren; ook zult gij zelf van hun hand niet ontkomen; maar gij zult
door de hand des konings van Babel gegrepen worden, en gij zult deze
stad met vuur verbranden.
24 Toen zeide Zedekia tot Jeremia: Dat niemand wete van deze woorden,
zo zult gij niet sterven.
25 En als de vorsten zullen horen, dat ik met u gesproken heb, en tot
u komen, en tot u zeggen: Verklaar ons nu, wat hebt gij tot den koning
gesproken? verheel het niet voor ons, zo zullen wij u niet doden; en
wat heeft de koning tot u gesproken?
26 Zo zult gij tot hen zeggen: Ik wierp mijn smeking voor des konings
aangezicht neder, dat hij mij niet zou weder laten brengen in
Jonathans huis, om aldaar te sterven.
27 Als dan al de vorsten tot Jeremia kwamen, en hem vraagden,
verklaarde hij hun, naar al deze woorden, die de koning geboden had;
en zij lieten van hem af, omdat de zaak niet was gehoord.
28 En Jeremia bleef in het voorhof der bewaring tot op den dag, dat
Jeruzalem werd ingenomen; en hij was er nog, als Jeruzalem was
ingenomen.
JEREMIAS-CAP-39
1 In het negende jaar van Zedekia, koning van Juda, in de tiende
maand, kwam Nebukadrezar, de koning van Babel, en al zijn heir, tegen
Jeruzalem, en zij belegerden haar.
2 In het elfde jaar van Zedekia, in de vierde maand, op den negenden
der maand, werd de stad doorgebroken.
3 En alle vorsten des konings van Babel togen henen in, en hielden
bij de middelste poort; namelijk Nergal-Sarezer Samgar-Nebu, Sarsechim
Rab-Saris, Nergal-Sarezer Rab-Mag, en al de overige vorsten des
konings van Babel.
4 En het geschiedde, als Zedekia, de koning van Juda, en al de
krijgslieden hen zagen, zo vloden zij, en togen bij nacht uit de stad,
door den weg van des konings hof, door de poort tussen de twee muren;
en hij toog uit door den weg des vlakken velds.
5 Doch het heir der Chaldeen jaagde hen achterna; en zij
achterhaalden Zedekia in de vlakke velden van Jericho, en vingen hem,
en brachten hem opwaarts tot Nebukadrezar, den koning van Babel, naar
Ribla, in het land van Hamath; die sprak oordelen tegen hem uit.
6 En de koning van Babel slachtte de zonen van Zedekia te Ribla voor
zijn ogen; ook slachtte de koning van Babel alle edelen van Juda.
7 En hij verblindde de ogen van Zedekia, en bond hem met twee koperen
ketenen, om hem naar Babel te voeren.
8 En de Chaldeen verbrandden het huis des konings en de huizen des
volks met vuur; en zij braken de muren van Jeruzalem af.
9 Het overige nu des volks, die in de stad waren overgebleven, en de
afvalligen, die tot hem gevallen waren, met het overige des volks, die
overgebleven waren, voerde Nebuzaradan, de overste der trawanten,
gevankelijk naar Babel.
10 Maar van het volk, die arm waren, die niet met al hadden, liet
Nebuzaradan, de overste der trawanten, enigen overig in het land van
Juda; en hij gaf hun te dien dage wijngaarden en akkers.
11 Maar van Jeremia had Nebukadrezar, de koning van Babel, bevel
gegeven in de hand van Nebuzaradan, den overste der trawanten,
zeggende:
12 Neem hem, en stel uw ogen op hem, en doe hem niets kwaads; maar
gelijk als hij tot u spreken zal, doe alzo met hem.
13 Zo zond Nebuzaradan, de overste der trawanten, mitsgaders
Nebusazban Rab-Saris en Nergal-Sarezer Rab-Mag, en al de oversten des
konings van Babel;
14 Zij zonden dan henen en namen Jeremia uit het voorhof der
bewaring, en gaven hem over aan Gedalia, den zoon van Ahikam, den zoon
van Safan, dat hij hem henen uitbracht naar huis; alzo bleef hij in
het midden des volks.
15 Het woord des HEEREN was ook tot Jeremia geschied, als hij in het
voorhof der bewaring besloten was, zeggende:
16 Ge henen, en spreek tot Ebed-melech, den Moorman, zeggende: Zo
zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Zie, Ik zal Mijn
woorden brengen over deze stad, ten kwade en niet ten goede; en zij
zullen te dien dage voor uw aangezicht zijn.
17 Maar Ik zal u te dien dage redden, spreekt de HEERE; en gij zult
niet overgegeven worden in de hand der mannen, voor welker aangezicht
gij vreest.
18 Want Ik zal u zekerlijk bevrijden, en gij zult door het zwaard
niet vallen; maar gij zult uw ziel tot een buit hebben, omdat gij op
Mij vertrouwd hebt, spreekt de HEERE.
JEREMIAS-CAP-40
1 Het woord, dat van den HEERE geschied is tot Jeremia, nadat
Nebuzaradan, de overste der trawanten, hem had laten gaan van Rama;
als hij hem had laten halen, daar hij met ketenen gebonden was in het
midden aller gevangenen van Jeruzalem en Juda, die naar Babel
gevankelijk werden weggevoerd.
2 Want de overste der trawanten liet Jeremia halen, en zeide tot hem:
De HEERE, uw God, heeft dit kwaad over deze plaats gesproken.
3 En de HEERE heeft het doen komen, en gedaan, gelijk als Hij
gesproken had; want gijlieden hebt gezondigd tegen den HEERE, en
Zijner stem niet gehoorzaamd; daarom is ulieden deze zaak geschied.
4 Nu dan, zie, ik heb u heden losgemaakt van de ketenen, die aan uw
hand waren; indien het goed is in uw ogen met mij naar Babel te komen,
zo kom, en ik zal mijn oog op u stellen; maar indien het kwaad is in
uw ogen met mij naar Babel te komen, zo laat het; zie, het ganse land
is voor uw aangezicht, waarhenen het goed en recht in uw ogen is te
gaan, ga daar.
5 En dewijl hij nog niet zal wederkeren, zo keer gij tot Gedalia, den
zoon van Ahikam, den zoon van Safan, dien de koning van Babel over de
steden van Juda gesteld heeft; en woon bij hem in het midden des
volks; of overal, waar het in uw ogen recht is te gaan, ga er henen.
En de overste der trawanten gaf hem reiskost en een geschenk, en liet
hem gaan.
6 Alzo kwam Jeremia tot Gedalia, den zoon van Ahikam, te Mizpa; en
hij woonde bij hem in het midden des volks, die in het land waren
overgelaten.
7 Toen nu alle oversten der heiren, die in het veld waren, zij en hun
mannen, hoorden, dat de koning van Babel Gedalia, den zoon van Ahikam,
over het land gesteld had, en dat hij aan hem bevolen had de mannen,
en de vrouwen, en de kinderkens, en van de armsten des lands, van
degenen, die niet naar Babel gevankelijk waren weggevoerd;
8 Zo kwamen zij tot Gedalia te Mizpa, namelijk, Ismael, de zoon van
Nethanja, en Johanan en Jonathan, de zonen van Kareah, en Seraja, de
zoon van Tanhumeth, en de zonen van Efai, den Netofathiet, en Jezanja,
de zoon eens Maachathiets, zij en hun mannen.
9 En Gedalia, de zoon van Ahikam, den zoon van Safan, zwoer hun en
hun mannen, zeggende: Vreest niet van de Chaldeen te dienen; blijft in
het land, en dient den koning van Babel, zo zal het u welgaan.
10 En ziet, ik woon te Mizpa, om te staan voor het aangezicht der
Chaldeen, die tot ons zullen komen; gijlieden dan verzamelt wijn, en
zomervruchten, en olie, en doet ze in uw vaten, en woont in uw steden,
die gij hebt ingenomen.
11 Als ook al de Joden, die in Moab, en onder de kinderen Ammons, en
in Edom, en die in al die landen waren, hoorden, dat de koning van
Babel in Juda een overblijfsel gelaten had; en dat hij Gedalia, den
zoon van Ahikam, den zoon van Safan, over hen gesteld had;
12 Zo keerden al de Joden weder uit al de plaatsen, waarhenen zij
gedreven waren, en kwamen in het land van Juda tot Gedalia te Mizpa;
en zij verzamelden zeer veel wijns en zomervruchten.
13 Doch Johanan, de zoon van Kareah, en alle oversten der heiren, die
in het veld waren, kwamen tot Gedalia te Mizpa;
14 En zeiden tot hem: Weet gij wel, dat Baalis, de koning der
kinderen Ammons, Ismael, den zoon van Nethanja, uitgezonden heeft, om
u aan het leven te slaan? Maar Gedalia, de zoon van Ahikam, geloofde
hen niet.
15 Johanan nochtans, de zoon van Kareah, sprak tot Gedalia, in het
verborgene, te Mizpa, zeggende: Laat mij toch henengaan, en Ismael,
den zoon van Nethanja, slaan, en niemand zal het weten; waarom zou hij
u aan het leven slaan, en gans Juda, die tot u vergaderd zijn,
verstrooid worden, en het overblijfsel van Juda verloren gaan?
16 Maar Gedalia, de zoon van Ahikam, zeide tot Johanan, den zoon van
Kareah: Doe deze zaak niet, want gij spreekt vals van Ismael.
JEREMIAS-CAP-41
1 Maar het geschiedde in de zevende maand, dat Ismael, de zoon van
Nethanja, den zoon van Elisama, van koninklijken zade, en de oversten
des konings, te weten tien mannen, met hem kwamen tot Gedalia, den
zoon van Ahikam, te Mizpa; en zij aten aldaar brood te zamen, te
Mizpa.
2 En Ismael, de zoon van Nethanja, maakte zich op, mitsgaders de tien
mannen, die met hem waren, en zij sloegen Gedalia, den zoon van
Ahikam, den zoon van Safan, met het zwaard; alzo doodde hij hem, dien
de koning van Babel over het land gesteld had.
3 Ook sloeg Ismael al de Joden, die met hem, namelijk met Gedalia, te
Mizpa waren, en de Chaldeen, de krijgslieden, die aldaar gevonden
werden.
4 Het geschiedde nu op den tweeden dag, nadat hij Gedalia gedood had,
en niemand het wist;
5 Zo kwamen er lieden van Sichem, van Silo, en van Samaria, tachtig
man, hebbende den baard afgeschoren, en de klederen gescheurd, en
zichzelven gesneden; en spijsoffer en wierook waren in hun hand, om
ten huize des HEEREN te brengen.
6 En Ismael, de zoon van Nethanja, ging uit van Mizpa hun tegemoet,
al gaande en wenende; en het geschiedde, als hij hen aantrof dat hij
zeide: Komt tot Gedalia, den zoon van Ahikam!
7 Maar het geschiedde, als zij in het midden der stad gekomen waren,
dat Ismael, de zoon van Nethanja, hen keelde, en wierp hen in het
midden des kuils, hij en de mannen, die met hem waren.
8 Doch onder hen werden tien mannen gevonden, die tot Ismael zeiden:
Dood ons niet, want wij hebben verborgen schatten in het veld, van
tarwe, en gerst, en olie, en honig. Zo liet hij af, en doodde ze niet
in het midden hunner broederen.
9 De kuil nu, waarin Ismael al de dode lichamen der mannen, die hij
aan de zijde van Gedalia geslagen had, henenwierp, is dezelfde, dien
de koning Asa maakte vanwege Baesa, den koning Israels; dezen vulde
Ismael, de zoon van Nethanja, met de verslagenen.
10 En Ismael voerde het ganse overblijfsel des volks, dat te Mizpa
was, gevankelijk, te weten des konings dochteren, en al het volk, die
te Mizpa waren overgelaten, die Nebuzaradan, de overste der trawanten,
aan Gedalia, den zoon van Ahikam, bevolen had; Ismael dan, den zoon
van Nethanja, voerde ze gevankelijk weg, en toog henen, om over te
gaan tot de kinderen Ammons.
11 Toen nu Johanan, de zoon van Kareah, en al de oversten der heiren,
die met hem waren, al het kwaad hoorden, dat Ismael, de zoon van
Nethanja, gedaan had;
12 Zo namen zij al de mannen, en togen henen, om met Ismael, den zoon
van Nethanja, te strijden; en zij vonden hem aan het grote water, dat
bij Gibeon is.
13 En het geschiedde, als het volk, dat met Ismael was, Johanan zag,
den zoon van Kareah, en al de oversten der heiren, die met hem waren,
zo werden zij verblijd.
14 En al het volk, dat Ismael van Mizpa gevankelijk had weggevoerd,
wendde zich om; en zij keerden zich en gingen over tot Johanan, den
zoon van Kareah.
15 Doch Ismael, de zoon van Nethanja, ontkwam van Johanans
aangezicht, met acht mannen, en hij toog tot de kinderen Ammons.
16 Toen nam Johanan, de zoon van Kareah, mitsgaders al de oversten
der heiren, die met hem waren, het ganse overblijfsel des volks, dat
hij wedergebracht had van Ismael, den zoon van Nethanja, van Mizpa,
(nadat hij Gedalia, den zoon van Ahikam, geslagen had) te weten de
mannen, die krijgslieden waren, en de vrouwen, en kinderkens, en
kamerlingen, die hij van Gibeon had wedergebracht;
17 En zij togen henen, en sloegen zich neder te Geruth-Chimham, dat
bij Bethlehem is, om voort te trekken, dat zij in Egypte kwamen.
18 Voor het aangezicht der Chaldeen; want zij vreesden voor hunlieder
aangezicht, omdat Ismael, de zoon van Nethanja, Gedalia, den zoon van
Ahikam, geslagen had, dien de koning van Babel over het land gesteld
had.
JEREMIAS-CAP-42
1 Toen traden toe alle oversten der heiren, Johanan, de zoon van
Kareah, en Jezanja, de zoon van Hosaja, en al het volk, van den
kleinste tot den grootste toe;
2 En zij zeiden tot den profeet Jeremia: Laat toch onze smeking voor
uw aangezicht nedervallen, en bid voor ons tot den HEERE, uw God, voor
dit ganse overblijfsel; want wij zijn weinigen van velen overgelaten,
gelijk als uw ogen ons zien;
3 Dat ons de HEERE, uw God, bekend make den weg, dien wij zullen
ingaan, en de zaak, die wij zullen doen.
4 En de profeet Jeremia zeide tot hen: Ik heb het gehoord; ziet, ik
zal tot den HEERE, uw God, bidden naar uw woorden; en het zal
geschieden, het ganse woord, dat de HEERE u zal antwoorden, zal ik u
bekend maken, ik zal u niet een woord onthouden.
5 Toen zeiden zij tot Jeremia: De HEERE zij tussen ons tot een
waarachtig en gewis Getuige: indien wij niet naar alle woord, met
hetwelk u de HEERE, uw God, tot ons zal zenden, alzo zullen doen!
6 Hetzij dan goed of kwaad, wij zullen der stem des HEEREN, onzes
Gods, tot Welken wij u zenden, gehoorzaam zijn; opdat het ons welga,
wanneer wij der stem des HEEREN, onzes Gods, zullen gehoorzaam zijn.
7 En het gebeurde ten einde van tien dagen, dat des HEEREN woord tot
Jeremia geschiedde.
8 Toen riep hij Johanan, den zoon van Kareah, en alle oversten der
heiren, die met hem waren, en al het volk, van den kleinste af tot den
grootste toe;
9 En hij zeide tot hen: Zo zegt de HEERE, de God Israels, tot Welken
gij mij gezonden hebt, om uw smeking voor Zijn aangezicht neder te
werpen:
10 Indien gijlieden in dit land zult blijven wonen, zo zal Ik u
bouwen en niet afbreken, en u planten en niet uitrukken; want Ik heb
berouw over het kwaad, dat Ik u aangedaan heb.
11 Vreest niet voor het aangezicht des konings van Babel, voor wiens
aangezicht gij vreest; vreest niet voor hem, spreekt de HEERE; want Ik
zal met u zijn, om u te behouden en u van zijn hand te redden.
12 En Ik zal ulieden barmhartigheid geven, dat hij zich uwer erbarme,
en u weder in uw land brenge.
13 Maar zo gijlieden zult zeggen: Wij zullen in dit land niet
blijven; opdat gij der stem des HEEREN, uws Gods, niet gehoorzaam
zijt,
14 Zeggende: Neen, maar wij zullen gaan in Egypteland, alwaar wij
geen krijg zullen zien, noch het geluid der bazuin horen, noch naar
brood hongeren, en daar zullen wij blijven;
15 Nu dan, daarom hoort des HEEREN woord, gij overblijfsel van Juda!
Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Indien gij ganselijk
uw aangezichten zult stellen om in Egypte te gaan, en zult henen
ingaan, om aldaar als vreemdelingen te verkeren;
16 Zo zal het geschieden, dat het zwaard, waar gij voor vreest, u
aldaar in Egypteland zal achterhalen; en de honger, waar gij voor
zorgt, zal u aldaar in Egypte achter aankleven, en gij zult aldaar
sterven.
17 Zo zullen al de mannen zijn, die hun aangezichten stellen, om in
Egypte te gaan, om aldaar als vreemdelingen te verkeren; zij zullen
sterven door het zwaard, door den honger en door de pestilentie; en
zij zullen niemand hebben, die overblijve of ontkome van het kwaad,
dat Ik over hen zal brengen.
18 Want zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Gelijk als
Mijn toorn, en Mijn grimmigheid is uitgestort over de inwoners van
Jeruzalem, alzo zal Mijn grimmigheid over ulieden uitgestort worden,
als gij in Egypte zult gekomen zijn; en gij zult wezen tot een
vervloeking, en tot een ontzetting, en tot een vloek, en tot
smaadheid, en zult deze plaats niet meer zien.
19 De HEERE heeft tegen ulieden gesproken, gij overblijfsel van Juda!
Gaat niet in Egypte; weet zekerlijk, dat ik heden tegen u betuigd heb.
20 Gewisselijk, gij hebt uw zielen verleid; want gij hebt mij tot den
HEERE, uw God, gezonden, zeggende: Bid voor ons tot den HEERE, onzen
God, en naar alles, wat de HEERE, onze God, zal zeggen, alzo maak het
ons bekend, en wij zullen het doen.
21 Nu heb ik het u heden bekend gemaakt; maar gij hebt niet gehoord
naar de stem des HEEREN, uws Gods, noch naar al hetgeen, met hetwelk
Hij mij tot u gezonden heeft.
22 Zo weet nu zekerlijk, dat gij door het zwaard, door den honger en
door de pestilentie sterven zult, ter plaatse, waar het u gelust heeft
henen te gaan, om aldaar als vreemdelingen te verkeren.
JEREMIAS-CAP-43
1 En het geschiedde, als Jeremia geeindigd had tot het ganse volk te
spreken al de woorden des HEEREN, huns Gods, met dewelke hem de HEERE,
hun God, tot hen gezonden had, te weten al die woorden,
2 Zo sprak Azaria, de zoon van Hosaja, en Johanan, de zoon van
Kareah, en al de trotse mannen, zeggende tot Jeremia: Gij spreekt
leugen; de HEERE, onze God, heeft u niet gezonden, om te zeggen:
Gijlieden zult niet gaan in Egypte, om aldaar als vreemdelingen te
verkeren.
3 Maar Baruch, de zoon van Nerija, hitst u tegen ons op, opdat hij
ons overgeve in de hand der Chaldeen, dat zij ons doden en ons
gevankelijk naar Babel wegvoeren.
4 Alzo gehoorzaamde Johanan, de zoon van Kareah, en al de oversten
der heiren, en al het volk, der stem des HEEREN niet, om in het land
van Juda te blijven.
5 Maar Johanan, de zoon van Kareah, en al de oversten der heiren
namen het ganse overblijfsel van Juda, die van al de heidenen, waar
zij waren henengedreven, wedergekeerd waren, om in het land van Juda
te wonen;
6 De mannen, en de vrouwen, en de kinderkens, en des konings
dochteren, en alle ziel, die Nebuzaradan, de overste der trawanten,
bij Gedalia, den zoon van Ahikam, den zoon van Safan, gelaten had, ook
den profeet Jeremia, en Baruch, den zoon van Nerija;
7 En zij togen in Egypteland, want zij waren der stem des HEEREN niet
gehoorzaam; en zij kwamen tot Tachpanhes.
8 Toen geschiedde des HEEREN woord tot Jeremia te Tachpanhes,
zeggende:
9 Neem grote stenen in uw hand, en verberg ze in de klei in den
ticheloven, die bij de deur van Farao's huis te Tachpanhes is, voor de
ogen der Joodse mannen;
10 En zeg tot hen: Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels:
Ziet, Ik zal henenzenden, en Nebukadrezar, den koning van Babel, Mijn
knecht, halen, en Ik zal zijn troon zetten boven op deze stenen, die
Ik verborgen heb; en hij zal zijn schone tent daarover spannen.
11 En hij zal komen en Egypteland slaan: wie ten dood, ten dode; en
wie ter gevangenis, ter gevangenis; en wie ten zwaard, ten zwaarde.
12 En Ik zal een vuur aansteken in de huizen der goden van Egypte, en
hij zal ze verbranden, en gevankelijk wegvoeren; en hij zal Egypteland
aantrekken, gelijk als een herder zijn kleed aantrekt, en hij zal van
daar uittrekken in vrede.
13 En hij zal de opgerichte beelden van Beth-Semes, hetwelk in
Egypteland is, verbreken; en hij zal de huizen der goden van Egypte
met vuur verbranden.
JEREMIAS-CAP-44
1 Het woord, dat tot Jeremia geschiedde aan al de Joden, die in
Egypteland woonden, die te Migdol woonden, en te Tachpanhes, en te
Nof, en in het land Pathros, zeggende:
2 Alzo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Gij hebt gezien
al het kwaad, dat Ik gebracht heb over Jeruzalem en over alle steden
van Juda; en ziet, zij zijn een woestheid te deze dage, en niemand
woont daarin;
3 Vanwege hun boosheid, die zij gedaan hebben, om Mij te tergen,
gaande om te roken en andere goden te dienen, die zij niet kenden,
zij, gij, noch uw vaders.
4 En Ik heb tot u gezonden al Mijn knechten, de profeten, vroeg op
zijnde en zendende, om te zeggen: Doet toch deze gruwelijke zaak niet,
die Ik haat.
5 Maar zij hebben niet gehoord, noch hun oor geneigd, om zich van hun
boosheid te bekeren, dat zij anderen goden niet roken.
6 Daarom is Mijn grimmigheid en Mijn toorn uitgestort, en heeft
gebrand in de steden van Juda en in de straten van Jeruzalem; zodat
zij tot eenzaamheid en tot verwoesting geworden zijn, gelijk het is te
dezen dage.
7 En nu, zo zegt de HEERE, de God der heirscharen, de God Israels:
Waarom doet gij zulk een groot kwaad tegen uw zielen, opdat gij u den
man en de vrouw, het kind en den zuigeling uit het midden van Juda
uitroeit, opdat gij u geen overblijfsel overlaat?
8 Tergende Mij door de werken uwer handen, rokende anderen goden in
het land van Egypte, alwaar gij gekomen zijt, om daar als vreemdeling
te verkeren; opdat gij uzelven uitroeit, en opdat gij wordt tot een
vloek, en tot een smaadheid onder alle volken der aarde?
9 Hebt gij vergeten de boosheden uwer vaderen, en de boosheden der
koningen van Juda, en de boosheden hunner vrouwen, en uw boosheden, en
de boosheden uwer vrouwen, die zij gedaan hebben in het land van Juda
en in de straten van Jeruzalem?
10 Zij zijn tot op dezen dag nog niet verbrijzeld van hart, en zij
hebben niet gevreesd, noch gewandeld in Mijn wet en in Mijn
inzettingen, die Ik voor ulieder aangezicht en voor het aangezicht
uwer vaderen gegeven heb.
11 Daarom, zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Ziet, Ik
zal Mijn aangezicht tegen ulieden stellen ten kwade, en om gans Juda
uit te roeien.
12 En Ik zal het overblijfsel van Juda wegnemen, die hun aangezichten
gesteld hebben, om in Egypteland te gaan, om aldaar als vreemdelingen
te verkeren; en zij zullen allen in Egypteland verteerd worden; door
het zwaard zullen zij vallen, door den honger zullen zij verteerd
worden, van den kleinste tot den grootste toe; door het zwaard en door
den honger zullen zij sterven; en zij zullen worden tot een
vervloeking, tot een ontzetting en tot een vloek, en tot een
smaadheid.
13 Want Ik zal bezoeking doen over degenen, die in Egypteland wonen,
gelijk als Ik bezoeking gedaan heb over Jeruzalem, door het zwaard,
door den honger en door de pestilentie;
14 Zodat het overblijfsel van Juda, die in Egypteland gekomen zijn,
om aldaar als vreemdelingen te verkeren, geen zal hebben, die ontkome,
of overblijve; te weten om weder te keren in het land van Juda,
waarnaar hun ziel verlangt weder te keren, om aldaar te wonen; maar
zij zullen er niet wederkeren, behalve die ontkomen zullen.
15 Toen antwoordden aan Jeremia al de mannen, die wisten, dat hun
vrouwen anderen goden rookten, en al de vrouwen, die daar stonden,
zijnde een grote hoop, mitsgaders al het volk, die in Egypteland, in
Pathros, woonde, zeggende:
16 Aangaande het woord, dat gij tot ons in des HEEREN Naam gesproken
hebt, wij zullen naar u niet horen.
17 Maar wij zullen ganselijk doen al hetgeen uit onzen mond is
uitgegaan, rokende aan Melecheth des hemels, en haar drankofferen
offerende, gelijk als wij gedaan hebben, wij en onze vaders, onze
koningen en onze vorsten, in de steden van Juda en in de straten van
Jeruzalem; toen werden wij met brood verzadigd, en waren vrolijk, en
zagen geen kwaad.
18 Maar van toen af, dat wij opgehouden hebben aan Melecheth des
hemels te roken, en haar drankofferen te offeren, hebben wij van alles
gebrek gehad, en zijn door het zwaard en door den honger verteerd.
19 Ook wanneer wij aan Melecheth des hemels roken en haar
drankofferen offeren, maken wij haar gebeelde koeken, om haar af te
beelden, en offeren wij haar drankofferen, zonder onze mannen?
20 Toen sprak Jeremia tot al het volk, tot de mannen en tot de
vrouwen, en tot al het volk, die hem zulks geantwoord hadden,
zeggende:
21 Het roken, dat gijlieden in de steden van Juda en in de straten
van Jeruzalem gerookt hebt, gij en uw vaderen, uw koningen en uw
vorsten, en het volk des lands, heeft de HEERE daaraan niet gedacht,
en is het niet in Zijn hart opgekomen?
22 Zodat het de HEERE niet meer kon verdragen, vanwege de boosheid
uwer handelingen, vanwege de gruwelen, die gij deedt; daarom is uw
land geworden tot een woestheid, en tot ontzetting, en tot een vloek,
dat er niemand in woont, gelijk het is te dezen dage;
23 Vanwege dat gij gerookt hebt, en dat gij tegen den HEERE gezondigd
hebt, en des HEEREN stem niet gehoorzaam zijt geweest, en in Zijn wet
en in Zijn inzettingen, en in Zijn getuigenissen niet hebt gewandeld;
daarom is u dit kwaad wedervaren, gelijk het is te dezen dage.
24 Voorts zeide Jeremia tot al het volk, en tot al de vrouwen: Hoort
des HEEREN woord, gij gans Juda, die in Egypteland zijt!
25 Zo spreekt de HEERE der heirscharen, de God Israels, zeggende:
Aangaande u en uw vrouwen, zij hebben toch met uw mond gesproken, en
gij hebt het met uw handen vervuld, zeggende: Wij zullen onze
geloften, die wij beloofd hebben, ganselijk houden, rokende aan
Melecheth des hemels, en haar drankofferen offerende; nu, zij hebben
uw geloften volkomenlijk bevestigd en uw geloften volkomenlijk
gehouden.
26 Daarom hoort des HEEREN woord, gij gans Juda, die in Egypteland
woont! Ziet, Ik zweer bij Mijn groten Naam, zegt de HEERE, zo Mijn
Naam met den mond van enig man van Juda in gans Egypteland meer zal
genoemd worden, die zegge: Zo waarachtig als de Heere HEERE leeft!
27 Ziet, Ik zal over hen waken ten kwade en niet ten goede; en alle
mannen van Juda, die in Egypteland zijn, zullen door het zwaard en
door den honger verteerd worden, totdat zij ten einde zijn.
28 Maar die van het zwaard ontkomen, zullen uit Egypteland wederkeren
in het land van Juda, weinig in getal; en het ganse overblijfsel van
Juda, die in Egypteland gekomen zijn, om aldaar als vreemdelingen te
verkeren, zullen weten, wiens woord bestaan zal, het Mijn of het
hunne.
29 En dit zal ulieden het teken zijn, spreekt de HEERE, dat Ik in
deze plaats over u bezoeking zal doen; opdat gij weet, dat Mijn
woorden zekerlijk over u bestaan zullen ten kwade;
30 Alzo zegt de HEERE: Ziet, Ik zal Farao Hofra, den koning van
Egypte, geven in de hand zijner vijanden, en in de hand dergenen, die
zijn ziel zoeken, gelijk als Ik Zedekia, den koning van Juda, gegeven
heb in de hand van Nebukadrezar, den koning van Babel, zijn vijand, en
die zijn ziel zocht.
JEREMIAS-CAP-45
1 Het woord, dat de profeet Jeremia gesproken heeft tot Baruch, den
zoon van Nerija, als hij die woorden uit den mond van Jeremia in een
boek schreef, in het vierde jaar van Jojakim, den zoon van Josia, den
koning van Juda, zeggende:
2 Alzo zegt de HEERE, de God Israels, van u, o Baruch!
3 Gij zegt: Wee nu mij, want de HEERE heeft droefenis tot mijn smart
gedaan; ik ben moede van mijn zuchten, en vind geen rust!
4 Zo zult gij tot hem zeggen: Zo zegt de HEERE: Zie, dat Ik gebouwd
heb, breek Ik af, en dat Ik geplant heb, ruk Ik uit, zelfs dit ganse
land.
5 En zoudt gij u grote dingen zoeken? Zoek ze niet; want zie, Ik
breng een kwaad over alle vlees, spreekt de HEERE; maar Ik zal u uw
ziel tot een buit geven, in alle plaatsen, waar gij zult henentrekken.
JEREMIAS-CAP-46
1 Het woord des HEEREN, dat tot den profeet Jeremia geschied is tegen
de heidenen.
2 Tegen Egypte; tegen het heir van Farao Necho, koning van Egypte,
dat aan de rivier Frath, bij Karchemis was, dat Nebukadrezar, de
koning van Babel, sloeg, in het vierde jaar van Jojakim, den zoon van
Josia, den koning van Juda.
3 Rust het schild en de rondas toe, en nadert tot den strijd!
4 Spant de paarden aan, en klimt op, gij ruiters! en stelt u met
helmen; vaagt de spiesen, trekt de pantsiers aan!
5 Waarom zie Ik, dat zij versaagd en achterwaarts gedreven zijn?
Zelfs hun helden zijn verslagen, en nemen de vlucht, en zien niet om;
er is schrik van rondom, spreekt de HEERE.
6 De snelle ontvliede niet, en de held ontkome niet; tegen het
noorden, aan den oever der rivier Frath zijn zij gestruikeld en
gevallen.
7 Wie is deze, die optrekt als een stroom, wiens wateren zich bewegen
als de rivieren?
8 Egypte trekt op als een stroom, en zijn wateren bewegen zich als de
rivieren; en hij zegt: Ik zal optrekken, ik zal de aarde bedekken, ik
zal de stad, en die daarin wonen, verderven.
9 Trekt op, gij paarden! en raast, gij wagens! en laat de helden
uittrekken: de Moren, en de Puteers, die het schild handelen, en de
Lydiers, die den boog handelen en spannen.
10 Maar deze dag is des HEEREN, des HEEREN der heirscharen, een dag
der wrake, dat Hij zich wreke van Zijn wederpartijders, en het zwaard
zal vreten, en verzadigd, en dronken worden van hun bloed; want de
Heere, HEERE der heirscharen, heeft een slachtoffer in het land van
het noorden, aan de rivier Frath.
11 Ga henen op naar Gilead, en haal balsem, gij jonkvrouw, dochter
van Egypte! Tevergeefs vermenigvuldigt gij de medicijnen, er is geen
heling voor u.
12 De volken hebben uw schande gehoord, en het land is vol van uw
gekrijt; want zij hebben zich gestoten, held tegen held, zij zijn
beiden te zamen gevallen.
13 Het woord, dat de HEERE tot den profeet Jeremia sprak, van de
aankomst van Nebukadrezar, den koning van Babel, om Egypteland te
slaan.
14 Verkondigt in Egypte, en doet het horen te Migdol; doet het ook
horen te Nof en Tachpanhes; zegt: Stelt er u naar, en maakt u gereed,
want het zwaard heeft verteerd, wat rondom u is.
15 Waarom zijn uw sterken weggeveegd? Zij stonden niet, omdat hen de
HEERE voortdreef.
16 Hij maakte der struikelenden veel; ja, de een viel op den ander;
zodat zij zeiden: Staat op en laat ons wederkeren tot ons volk, en tot
het land onzer geboorte, vanwege het verdrukkende zwaard.
17 Daar riepen zij: Farao, de koning van Egypte, is maar een gedruis;
hij heeft den gezetten tijd laten voorbijgaan.
18 Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Koning, Wiens Naam is HEERE
der heirscharen; hij zal voorzeker, als Thabor onder de bergen, en als
Karmel bij de zee, aankomen!
19 Maak voor u gereedschap der gevankelijke wegvoering, gij
inwoneres, gij dochter van Egypte! want Nof zal ter verwoesting
worden, en zal verbrand worden, dat er niemand in wone.
20 Egypte is een zeer schone vaarze; de slachter komt, hij komt van
het noorden.
21 Zelfs haar gehuurden in haar midden zijn als gemeste kalveren;
maar die hebben zich ook gewend, zij zijn te zamen gevlucht, zij
hebben niet gestaan; want de dag huns verderfs is over hen gekomen, de
tijd hunner bezoeking.
22 Haar stem zal gaan als van een slang; want zij zullen met
krijgsmacht daarhenen trekken, en tot haar met bijlen komen, gelijk
houthouwers.
23 Zij hebben haar woud afgehouwen, spreekt de HEERE, hoewel het niet
is te onderzoeken; want zij zijn meerder dan de sprinkhanen, zodat men
hen niet tellen kan.
24 De dochter van Egypte is beschaamd; zij is gegeven in de hand des
volks van het noorden.
25 De HEERE der heirscharen, de God Israels, zegt: Ziet, Ik zal
bezoeking doen over de menigte van No, en over Farao, en over Egypte,
en over haar goden, en over haar koningen, ja, over Farao, en over
degenen, die op hem vertrouwen.
26 En Ik zal hen geven in de hand dergenen, die hunlieder ziel
zoeken, en in de hand van Nebukadrezar, den koning van Babel, en in de
hand zijner knechten. Maar daarna zal zij bewoond worden als in de
dagen van ouds, spreekt de HEERE.
27 Maar gij, Mijn knecht Jakob! vrees niet, en ontzet u niet, o
Israel! want zie, Ik zal u verlossen uit verre landen, en uw zaad uit
het land hunner gevangenis; en Jakob zal wederkomen, en stil en gerust
zijn, en niemand zal hem verschrikken.
28 Gij dan Mijn knecht Jakob! vrees niet, spreekt de HEERE; want Ik
ben met u; want Ik zal een voleinding maken met al de heidenen,
waarhenen Ik u gedreven zal hebben, doch met u zal Ik geen voleinding
maken, maar u kastijden met mate, en u niet gans onschuldig houden.
JEREMIAS-CAP-47
1 Het woord des HEEREN, dat tot den profeet Jeremia geschiedde, tegen
de Filistijnen; eer dat Farao Gaza sloeg.
2 Zo zegt de HEERE: Ziet, wateren komen op van het noorden, en zullen
worden tot een overlopende beek, en overlopen het land en de volheid
van hetzelve, de stad en die daarin wonen; en de mensen zullen
schreeuwen, en al de inwoners des lands zullen huilen;
3 Vanwege het geluid van het geklater der hoeven zijner sterke
paarden, vanwege het geraas zijner wagenen, en het bulderen zijner
raderen; de vaders zien niet om naar de kinderen, vanwege de
slappigheid der handen;
4 Vanwege den dag, die er komt om alle Filistijnen te verstoren, om
Tyrus en Sidon allen overgeblevenen helper af te snijden; want de
HEERE zal de Filistijnen, het overblijfsel des eilands van Kafthor,
verstoren.
5 Kaalheid is op Gaza gekomen; Askelon is uitgeroeid, met het
overblijfsel huns dals; hoe lang zult gij uzelven insnijdingen maken?
6 O wee, gij zwaard des HEEREN! Hoe lang zult gij niet stil houden?
Vaar in uw schede, rust en wees stil!
7 Hoe zoudt gij stil houden? De HEERE heeft toch aan het zwaard bevel
gegeven; tegen Askelon en tegen de zeehaven, aldaar heeft Hij het
besteld.
JEREMIAS-CAP-48
1 Tegen Moab zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels, alzo: Wee
over Nebo, want zij is verstoord; Kirjathaim is beschaamd, zij is
ingenomen; de stad des hogen vertreks is beschaamd en verschrikt.
2 Moabs roem van Hesbon is er niet meer; zij hebben kwaad tegen haar
gedacht, zeggende: Komt, en laat ons haar uitroeien, dat zij geen volk
meer zij; ook gij, o Madmen! zult nedergehouwen worden, het zwaard zal
achter u heengaan.
3 Er is een stem des gekrijts van Horonaim; verstoring en een grote
breuk!
4 Moab is verbroken; haar kleine kinderen hebben een gekrijt laten
horen.
5 Want in den opgang van Luhith zal geween bij geween opgaan, want in
den afgang van Horonaim hebben Moabs wederpartijders een
jammergeschrei gehoord.
6 Vlucht, redt ulieder ziel! en wordt als de heide in de woestijn;
7 Want om uw vertrouwen op uw werken, en op uw schatten, zult gij ook
ingenomen worden; en Kamos zal henen uitgaan in gevangenis, zijn
priesteren en zijn vorsten te zamen.
8 Want de verstoorder zal komen over elke stad, dat niet een stad
ontkomen zal; en het dal zal verderven, en het effen veld verdelgd
worden; want de HEERE heeft het gezegd.
9 Geeft Moab vederen, want al vliegende zal zij uitgaan; en haar
steden zullen ter verwoesting worden, dat niemand in dezelve wone.
10 Vervloekt zij, die des HEEREN werk bedriegelijk doet; ja,
vervloekt zij, die zijn zwaard van het bloed onthoudt!
11 Moab is van zijn jeugd aan gerust geweest, en hij heeft op zijn
heffe stil gelegen, en is van vat in vat niet geledigd, en heeft niet
gewandeld in gevangenis; daarom is zijn smaak in hem gebleven, en zijn
reuk niet veranderd.
12 Daarom, ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik hem vreemde
gasten zal toeschikken, die hem in vreemde plaatsen zullen voeren, en
zijn vaten ledigen, en hunlieder flessen in stukken slaan.
13 En Moab zal beschaamd worden vanwege Kamos, gelijk als het huis
Israels beschaamd is geworden vanwege Beth-El, hunlieder vertrouwen.
14 Hoe zult gij zeggen: Wij zijn helden en dappere mannen ten
strijde?
15 Moab is verstoord, en uit zijn steden opgegaan, en de keur zijner
jongelingen is ter slachting afgegaan, spreekt de Koning, Wiens Naam
is HEERE der heirscharen.
16 Moabs verderf is nabij om te komen, en zijn kwaad haast zeer.
17 Beklaagt hem, gij allen, die rondom hem zijt, en allen, die zijn
naam kent; zegt: Hoe is de sterke staf, de sierlijke stok verbroken?
18 Daal neder uit uw heerlijkheid, en woon in dorst, gij inwoneres,
gij dochter van Dibon! want Moabs verstoorder is tegen u opgetogen,
hij heeft uw vestingen verdorven.
19 Sta aan den weg, en zie toe, gij inwoneres van Aroer! Vraag den
vluchtenden man en de ontkomene vrouw; zeg: Wat is er geschied?
20 Moab is beschaamd, want hij is verslagen; huilt en krijt!
verkondigt te Arnon, dat Moab verstoord is.
21 En het oordeel is gekomen over het vlakke land; over Holon, en
over Jahza, en over Mefaath.
22 En over Dibon, en over Nebo, en over Beth-Diblathaim,
23 En over Kirjathaim, en over Beth-Gamul, en over Beth-Meon,
24 En over Kerioth, en over Bozra; ja, over alle steden van Moabs
land, die verre en die nabij zijn.
25 Moabs hoorn is afgesneden, en zijn arm verbroken, spreekt de
HEERE.
26 Maak hem dronken, omdat hij zich groot gemaakt heeft tegen den
HEERE; zo zal Moab met de handen klappen in zijn uitspuwsel, en hij
zelf zal ook ter belaching zijn.
27 Want is u niet Israel ter belaching geweest? Was hij onder de
dieven gevonden, dat gij u zo bewoogt, van den tijd af, dat uw woorden
van hem waren?
28 Verlaat de steden, en woont in de steenrots, gij inwoners van
Moab! en wordt gelijk een duif, die in de doorgangen van den mond eens
hols nestelt.
29 Wij hebben Moabs hovaardij gehoord (hij is zeer hovaardig), zijn
trotsheid, en zijn hovaardij, en zijn hoogmoed, en zijns harten
hoogmoed.
30 Ik ken zijn verbolgenheid, spreekt de HEERE, maar niet alzo; zijn
grendelen doen het zo niet.
31 Daarom zal Ik over Moab huilen, ja, om gans Moab zal Ik krijten;
over de lieden van Kir-heres zal men zuchten.
32 Boven het geween van Jaezer zal Ik u bewenen, gij wijnstok van
Sibma! uw wijnranken zijn over zee gegaan, zij hebben gereikt tot aan
Jaezers zee; maar de verstoorder is gevallen op uw zomervruchten en op
uw wijnoogst;
33 Zodat de blijdschap en verheuging uit het vruchtbare veld,
namelijk uit Moabs land, weggenomen is; want Ik heb den wijn doen
ophouden uit de kuipen; men zal geen druiven treden met
vreugdegeschrei; het vreugdegeschrei zal geen vreugdegeschrei zijn.
34 Vanwege Hesbons gekrijt tot Eleale toe, tot Jahaz toe, hebben zij
hun stem verheven, van Zoar tot aan Horonaim, die driejarige vaarze;
want ook de wateren van Nimrim zullen tot verwoestingen worden.
35 En Ik zal in Moab doen ophouden, spreekt de HEERE, dien, die op de
hoogte offert, en die zijn goden rookt.
36 Daarom zal Mijn hart over Moab getier maken als de fluiten; ook
zal Mijn hart over de lieden van Kir-heres getier maken als de
fluiten, omdat het overschot, dat hij gemaakt had, verloren is.
37 Want alle hoofden zijn kaal, en alle baarden afgekort; op alle
handen zijn insnijdingen, en op de lenden is een zak.
38 Op alle daken van Moab, en op al haar straten is overal misbaar;
want Ik heb Moab verbroken als een vat, waar men geen lust aan heeft,
spreekt de HEERE.
39 Hoe is hij verslagen! zij huilen; hoe heeft Moab den nek met
schaamte gewend! Alzo zal Moab allen, die rondom hem zijn, tot
belaching en tot een ontzetting worden.
40 Want zo zegt de HEERE: Ziet, hij zal snel vliegen als een arend,
en hij zal zijn vleugelen over Moab uitbreiden.
41 Elk een der steden is gewonnen, en elk een der vastigheden is
ingenomen; en het hart van Moabs helden zal te dien dage wezen, als
het hart ener vrouw, die in nood is.
42 Want Moab zal verdelgd worden, dat hij geen volk zij, omdat hij
zich groot gemaakt heeft tegen den HEERE.
43 De vreze, en de kuil, en de strik, over u, gij inwoner van Moab!
spreekt de HEERE.
44 Die van de vreze ontvliedt, zal in den kuil vallen, en die uit den
kuil opkomt, zal in den strik gevangen worden; want Ik zal over haar,
over Moab, het jaar van hunlieder bezoeking brengen, spreekt de HEERE.
45 Die voor des vijands macht vluchtten, bleven staan in de schaduw
van Hesbon; maar een vuur is uitgegaan van Hesbon, en een vlam van
tussen Sihon, en heeft de hoeken van Moab en den schedel der kinderen
van het gedruis verteerd.
46 Wee u, Moab! het volk van Kamos is verloren; want uw zonen zijn
weggenomen in gevangenis; ook zijn uw dochters in gevangenis.
47 Maar in het laatste der dagen, zal Ik Moabs gevangenis wenden,
spreekt de HEERE. Tot hiertoe is Moabs oordeel.
JEREMIAS-CAP-49
1 Tegen de kinderen Ammons zegt de HEERE alzo: Heeft dan Israel geen
kinderen? Heeft hij geen erfgenaam? Waarom is dan Malcham erfgenaam
van Gad, en waarom woont zijn volk in deszelfs steden?
2 Daarom ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik over Rabba
der kinderen Ammons een krijgsgeschrei zal doen horen, en zij zal tot
een woesten hoop worden, en haar onderhorige plaatsen zullen met vuur
aangestoken worden; en Israel zal erven degenen, die hem geerfd
hadden, zegt de HEERE.
3 Huil, o Hesbon! want Ai is verstoord; krijt, gij dochteren van
Rabba, gordt zakken aan, drijft misbaar, en loopt om bij de tuinen;
want Malcham zal wandelen in gevangenis, zijn priesteren en zijn
vorsten te zamen.
4 Wat roemt gij op uw dalen? Uw dal is weggevloten, gij afkerige
dochter! die op haar schatten vertrouwt, zeggende: Wie zou tegen mij
komen?
5 Ziet, Ik zal vreze over u brengen, spreekt de HEERE, de HEERE der
heirscharen, van allen, die rondom u zijn, en gijlieden zult, een
iegelijk voor zich henen, uitgedreven worden, en niemand zal den
omdolende vergaderen.
6 Maar daarna zal Ik de gevangenis der kinderen Ammons wenden,
spreekt de HEERE.
7 Tegen Edom zegt de HEERE der heirscharen alzo: Is er dan geen
wijsheid meer te Theman? Is de raad vergaan van de verstandigen? Is
hunlieder wijsheid onnut geworden?
8 Vliedt, wendt u, woont in diepe plaatsen, gij inwoners van Dedan!
want Ik heb Ezau's verderf over hem gebracht, den tijd, dat Ik hem
bezocht heb.
9 Zo er wijnlezers tot u gekomen waren, zouden zij niet een nalezing
hebben overgelaten? Zo er dieven bij nacht gekomen waren, zouden zij
niet verdorven hebben zoveel hun genoeg ware?
10 Maar Ik heb Ezau ontbloot, Ik heb zijn verborgene plaatsen
ontdekt, dat hij zich niet zal kunnen versteken; zijn zaad is
verstoord, ook zijn broeders, en zijn naburen, en hij is er niet meer.
11 Laat uw wezen achter, en Ik zal hen in het leven behouden, en laat
uw weduwen op Mij vertrouwen.
12 Want zo zegt de HEERE: Ziet, degenen, welker oordeel het niet is
den beker te drinken, zullen ganselijk drinken; en zoudt gij enigszins
onschuldig gehouden worden? Gij zult niet onschuldig worden gehouden,
maar gij zult ganselijk drinken.
13 Want Ik heb bij Mijzelven gezworen, spreekt de HEERE, dat Bozra
worden zal tot een ontzetting, tot een smaadheid, tot een woestheid,
en tot een vloek; en al haar steden zullen worden tot eeuwige
woestheden.
14 Ik heb een gerucht gehoord van den HEERE, en er is een gezant
geschikt onder de heidenen, om te zeggen: Vergadert u, en komt aan
tegen haar, en maakt u op ten strijde.
15 Want zie, Ik heb u klein gemaakt onder de heidenen, veracht onder
de mensen.
16 Uw schrikkelijkheid heeft u bedrogen, en de trotsheid uws harten,
gij, die woont in de kloven der steenrotsen, die u houdt op de hoogte
der heuvelen! Al zoudt gij uw nest zo hoog maken als de arend, zo zal
Ik u van daar nederstoten, spreekt de HEERE.
17 Alzo zal Edom worden tot een ontzetting; al wie voorbij haar gaat,
zal zich ontzetten, en fluiten over al haar plagen.
18 Gelijk de omkering van Sodom en Gomorra en haar naburen, zal het
zijn, zegt de HEERE; niemand zal daar wonen, en geen mensenkind daarin
verkeren.
19 Ziet, gelijk een leeuw van de verheffing der Jordaan, zal hij
opkomen tegen de sterke woning; want Ik zal hem in een ogenblik
daaruit doen lopen; en wie daartoe verkoren is, dien zal Ik tegen haar
bestellen; want wie is Mij gelijk, en wie zou Mij dagvaarden, en wie
is die herder, die voor Mijn aangezicht bestaan zou?
20 Daarom hoort des HEEREN raadslag, dien Hij over Edom heeft
beraadslaagd, en Zijn gedachten, die Hij gedacht heeft over de
inwoners van Theman: Zo de geringsten van de kudde hen niet zullen
nedertrekken! Indien hij hunlieder woning niet boven hen zal
verwoesten!
21 De aarde heeft gebeefd van het geluid huns vals, van het gekrijt,
welks geluid gehoord is bij de Schelfzee.
22 Ziet, hij zal opkomen en snel vliegen, als een arend, en zijn
vleugelen over Bozra uitbreiden; en het hart van Edoms helden zal te
dien dage wezen, als het hart ener vrouw, die in nood is.
23 Tegen Damaskus. Beschaamd is Hamath en Arpad; omdat zij een boos
gerucht gehoord hebben, zijn zij gesmolten; bij de zee is bekommernis,
men kan er niet rusten.
24 Damaskus is slap geworden, zij heeft zich gewend, om te vluchten,
en siddering heeft haar aangegrepen; benauwdheid en smarten als van
een barende vrouw hebben haar bevangen;
25 Hoe is de beroemde stad niet gelaten, de stad Mijner vrolijkheid!
26 Daarom zullen haar jongelingen vallen op haar straten; en al haar
krijgslieden zullen te dien dage nedergehouwen worden, spreekt de
HEERE der heirscharen.
27 En Ik zal een vuur aansteken in den muur van Damaskus, en het zal
Benhadads paleizen verteren.
28 Tegen Kedar, en tegen de koninkrijken van Hazor, die Nebukadrezar,
de koning van Babel, sloeg, zegt de HEERE alzo: Maakt u op, trekt op
tegen Kedar, en verstoort de kinderen van het oosten.
29 Zij zullen hun tenten en hun kudden nemen, hun gordijnen en al hun
gereedschap, en hun kemelen voor zich wegnemen; en zij zullen tegen
hen uitroepen: Schrik van rondom!
30 Vliedt, zwerft fluks henen weg, woont in diepe plaatsen, gij
inwoners van Hazor! spreekt de HEERE; want Nebukadrezar, de koning van
Babel, heeft een raadslag tegen ulieden beraadslaagd, en een gedachte
tegen hen gedacht.
31 Maakt u op, trekt op tegen het volk, dat rust heeft, dat in
zekerheid woont, spreekt de HEERE; dat geen deuren noch grendel heeft,
die alleen wonen.
32 En hun kemelen zullen ten roof zijn, en de menigte van hun vee zal
ten buit zijn; en Ik zal hen verstrooien in alle winden, te weten
degenen, die aan de hoeken afgekort zijn; en Ik zal hunlieder verderf
van al zijn zijden aanbrengen, spreekt de HEERE.
33 En Hazor zal worden tot een drakenwoning, een verwoesting tot in
eeuwigheid; niemand zal daar wonen, en geen mensenkind daarin
verkeren.
34 Het woord des HEEREN, dat tot den profeet Jeremia geschied is
tegen Elam, in het begin des koninkrijks van Zedekia, den koning van
Juda, zeggende:
35 Zo zegt de HEERE der heirscharen: Ziet, Ik zal verbreken Elams
boog, het voornaamste van hunlieder geweld.
36 En Ik zal de vier winden uit de vier hoeken des hemels over Elam
aanbrengen, en zal hen in al diezelve winden verstrooien; en er zal
geen volk zijn, waarhenen Elams verdrevenen niet zullen komen.
37 En Ik zal Elam versaagd maken voor het aangezicht hunner vijanden,
en voor het aangezicht dergenen, die hun ziel zoeken, en zal een kwaad
over hen brengen, de hittigheid Mijns toorns, spreekt de HEERE; en Ik
zal het zwaard achter hen zenden, totdat Ik hen verteerd zal hebben.
38 En Ik zal Mijn troon in Elam stellen; en zal den koning en de
vorsten van daar vernielen, spreekt de HEERE;
39 Maar het zal geschieden in het laatste der dagen, dat Ik Elams
gevangenis wenden zal, spreekt de HEERE.
JEREMIAS-CAP-50
1 Het woord, dat de HEERE gesproken heeft tegen Babel, tegen het land
der Chaldeen, door den dienst van den profeet Jeremia.
2 Verkondigt onder de heidenen, en doet horen, en werpt een banier
op, laat horen, verbergt het niet; zegt: Babel is ingenomen, Bel is
beschaamd, Merodach is verpletterd, haar afgoden zijn beschaamd, haar
drekgoden zijn verpletterd!
3 Want een volk komt tegen haar op van het noorden; dat zal haar land
zetten in verwoesting, dat er geen inwoner in zal zijn; van de mensen
aan tot de beesten toe zijn zij weggezworven, doorgegaan!
4 In dezelve dagen en ter zelver tijd, spreekt de HEERE, zullen de
kinderen Israels komen, zij en de kinderen van Juda te zamen;
wandelende en wenende zullen zij henengaan, en den HEERE, hun God,
zoeken.
5 Zij zullen naar Sion vragen; op den weg herwaarts zullen hun
aangezichten zijn; zij zullen komen en den HEERE toegevoegd worden,
met een eeuwig verbond, dat niet zal worden vergeten.
6 Mijn volk waren verloren schapen, hun herders hadden hen verleid,
zij hadden hen gevoerd naar de bergen, zij gingen van berg tot heuvel,
zij vergaten hun legering.
7 Allen, die hen vonden, aten hen op, en hun wederpartijders zeiden:
Wij zullen geen schuld hebben; daarom dat zij gezondigd hebben tegen
den HEERE, in de woning der gerechtigheid, ja, tegen den HEERE, de
Verwachting hunner vaderen.
8 Vliedt weg uit het midden van Babel, en gaat uit der Chaldeen land;
en weest als de bokken voor de kudde henen.
9 Want ziet, Ik zal een verzameling van grote volken uit het land van
het noorden verwekken, en tegen Babel opbrengen; die zullen zich tegen
haar rusten; van daar zal zij ingenomen worden; hun pijlen zullen zijn
als eens kloeken helds, geen zal ledig wederkeren.
10 En Chaldea zal ten roof zijn; allen, die het beroven, zullen
verzadigd worden, spreekt de HEERE.
11 Omdat gij u verblijd hebt, omdat gij van vreugde hebt
opgesprongen, gij plunderaars Mijner erfenis! omdat gij geil geworden
zijt als een grazige vaars, en hebt gebriest als de sterke paarden;
12 Zo is uw moeder zeer beschaamd; die u gebaard heeft, is schaamrood
geworden; ziet, zij is geworden de achterste der heidenen, een
woestijn, dorheid en wildernis.
13 Vanwege de verbolgenheid des HEEREN zal zij niet bewoond worden,
maar zij zal geheel een verwoesting worden; al wie aan Babel
voorbijgaat, zal zich ontzetten, en fluiten over al haar plagen.
14 Rust u tegen Babel rondom, gij allen, die den boog spant! schiet
in haar, en spaart de pijlen niet; want zij heeft tegen den HEERE
gezondigd.
15 Juicht over haar rondom, zij heeft haar hand gegeven; haar
fondamenten zijn gevallen, haar muren zijn afgebroken; want dat is des
HEEREN wraak, wreekt u aan haar, doet haar, gelijk als zij gedaan
heeft!
16 Roeit uit van Babel den zaaier, en dien, die de sikkel handelt in
den oogsttijd; laat hen vanwege het verdrukkende zwaard, zich keren,
een iegelijk tot zijn volk, en vlieden, een iegelijk naar zijn land.
17 Israel is een verbijsterd lam, dat de leeuwen verjaagd hebben; de
eerste, die hem heeft opgegeten, was de koning van Assur, en deze de
laatste, Nebukadrezar, de koning van Babel, heeft hem de beenderen
verbrijzeld.
18 Daarom, zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Ziet, Ik
zal bezoeking doen over den koning van Babel en over zijn land, gelijk
als Ik bezoeking gedaan heb over den koning van Assur.
19 En Ik zal Israel weder tot zijn woning brengen, en hij zal weiden
op den Karmel en op den Basan; en zijn ziel zal op het gebergte van
Efraim en Gilead verzadigd worden.
20 In die dagen en te dier tijd, spreekt de HEERE, zal Israels
ongerechtigheid gezocht worden, maar zij zal er niet zijn, en de
zonden van Juda, maar zullen niet gevonden worden; want Ik zal ze
dengenen vergeven, die Ik zal doen overblijven.
21 Tegen het land Merathaim, trek tegen hetzelve op, en tegen de
inwoners van Pekod; verwoest en verban achter hen, spreekt de HEERE,
en doe naar alles, wat Ik u geboden heb.
22 Er is een krijgsgeschrei in het land, en een grote breuk.
23 Hoe is de hamer der ganse aarde zo afgehouwen en verbroken! Hoe is
Babel geworden tot een ontzetting onder de heidenen.
24 Ik heb u een strik gesteld, dies zijt gij ook gevangen, o Babel!
dat gij het niet wist; gij zijt gevonden, en ook gegrepen, omdat gij u
tegen den HEERE in strijd gemengd hebt.
25 De HEERE heeft Zijn schatkamer opengedaan, en de instrumenten
Zijner gramschap voortgebracht; want dat is een werk van den HEERE,
den HEERE der heirscharen, in het land der Chaldeen.
26 Komt aan tegen haar van het uiterste, opent haar schuren,
vertreedt haar als korenhopen, en verbant ze; laat ze geen
overblijfsel hebben.
27 Doodt met het zwaard al haar varren, laat ze afgaan ter slachting;
wee over hen, want hun dag is gekomen, de tijd hunner bezoeking!
28 Er is een stem der gevluchten en ontkomenen uit het land van
Babel, om in Sion te verkondigen de wraak des HEEREN, onzes Gods, de
wraak Zijns tempels.
29 Laat u horen tegen Babel, gij schutters! gij allen, die den boog
spant! legert u tegen haar rondom, laat niemand van hen ontkomen;
vergeldt haar naar haar werk, doet haar naar alles, wat zij gedaan
heeft; want zij heeft trotselijk gehandeld tegen den HEERE, tegen den
Heilige Israels.
30 Daarom zullen haar jongelingen vallen op haar straten, en al haar
krijgslieden te dien dage uitgeroeid worden, spreekt de HEERE.
31 Ziet, Ik wil aan u, gij trotse! spreekt de HEERE, de HEERE der
heirscharen; want uw dag is gekomen, de tijd, dat Ik u bezoeken zal.
32 Dan zal de trotse aanstoten en vallen, en er zal niemand zijn, die
hem opricht; ja, Ik zal een vuur aansteken in zijn steden, dat zal
alle plaatsen rondom hem verteren.
33 Zo zegt de HEERE der heirscharen: De kinderen Israels en de
kinderen van Juda zijn te zamen verdrukt geweest; en allen, die hen
gevangen hadden, hebben hen vast gehouden; zij hebben hen geweigerd
los te laten.
34 Maar hun Verlosser is sterk, HEERE der heirscharen is Zijn Naam;
Hij zal hun twist zekerlijk twisten, opdat Hij het land in rust
brenge, maar de inwoners van Babel beroere.
35 Het zwaard zal zijn over de Chaldeen, spreekt de HEERE; en over de
inwoners van Babel, en over haar vorsten, en over haar wijzen.
36 Het zwaard zal zijn over de leugenaars, dat zij zot worden; het
zwaard zal zijn over haar helden, dat zij versagen;
37 Het zwaard zal zijn over zijn paarden en over zijn wagenen, en
over den gansen gemengden hoop, die in het midden van hen is, dat zij
tot wijven worden; het zwaard zal zijn over haar schatten, dat zij
geplunderd worden.
38 Droogte zal zijn over haar wateren, dat zij uitdrogen; want het is
een land van gesneden beelden, en zij razen naar de schrikkelijke
afgoden.
39 Daarom zo zullen de wilde dieren der woestijnen met de wilde
dieren der eilanden daarin wonen; ook zullen de jonge struisen daarin
wonen; en men zal er geen verblijf meer hebben in eeuwigheid, en zij
zal niet bewoond worden van geslacht tot geslacht.
40 Gelijk God Sodom en Gomorra en haar naburen heeft omgekeerd,
spreekt de HEERE, alzo zal niemand aldaar wonen, en geen mensenkind in
haar verkeren.
41 Ziet, daar komt een volk uit het noorden; en een grote natie, en
geweldige koningen zullen van de zijden der aarde opgewekt worden.
42 Boog en spies zullen zij voeren; wreed zijn zij, en zullen niet
barmhartig zijn; hun stem zal bruisen als de zee, en op paarden zullen
zij rijden; het is toegerust als een man ten oorlog, tegen u, o
dochter van Babel!
43 De koning van Babel heeft hunlieder gerucht gehoord, en zijn
handen zijn slap geworden; benauwdheid heeft hem aangegrepen, weedom
als van een barende vrouw.
44 Ziet, gelijk een leeuw van de verheffing der Jordaan, zal hij
opkomen tegen de sterke woning; want Ik zal hen in een ogenblik
daaruit doen lopen; en wie daartoe verkoren is, dien zal Ik tegen haar
bestellen; want wie is Mij gelijk, en wie zou Mij dagvaarden? En wie
is de herder, die voor Mijn aangezicht bestaan zou?
45 Daarom hoort den raadslag des HEEREN, dien Hij over Babel heeft
beraadslaagd, en Zijn gedachten, die Hij gedacht heeft over het land
der Chaldeen: Zo de geringsten van de kudde hen niet zullen
nedertrekken! Zo hij de woning boven hen niet zal verwoesten!
46 De aarde is bevende geworden van het geluid der inneming van
Babel, en het gekrijt is gehoord onder de volken.
JEREMIAS-CAP-51
1 Zo zegt de HEERE: Ziet, Ik zal een verdervenden wind opwekken tegen
Babel, en tegen degenen, die daar wonen in het hart van degenen, die
tegen Mij opstaan.
2 En Ik zal Babel wanners toeschikken, die haar wannen, en haar land
uitledigen zullen; want zij zullen ten dage des kwaads van rondom
tegen haar zijn.
3 De schutter spanne zijn boog tegen dien, die spant, en tegen dien,
die zich verheft in zijn pantsier; en verschoont haar jongelingen
niet, verbant al haar heir;
4 Dat de verslagenen liggen in het land der Chaldeen, en de
doorstokenen op haar straten.
5 Want Israel of Juda zal niet in weduwschap gelaten worden van zijn
God, van den HEERE der heirscharen (hoewel hunlieder land vol van
schuld is), van den Heilige Israels.
6 Vliedt uit het midden van Babel, en redt, een iegelijk zijn ziel;
wordt niet uitgeroeid in haar ongerechtigheid; want dit is de tijd der
wraak des HEEREN, Die haar de verdienste betaalt.
7 Babel was een gouden beker in de hand des HEEREN, die de ganse
aarde dronken maakte; de volken hebben van haar wijn gedronken, daarom
zijn de volken dol geworden.
8 Schielijk is Babel gevallen en verbroken; huilt over haar, neemt
balsem tot haar pijn, misschien zal zij genezen worden.
9 Wij hebben Babel gemeesterd, maar zij is niet genezen; verlaat haar
dan, en laat ons een iegelijk in zijn land trekken; want haar oordeel
reikt tot aan den hemel, en is verheven tot aan de bovenste wolken.
10 De HEERE heeft onze gerechtigheden hervoor gebracht; komt en laat
ons te Sion het werk des HEEREN, onzes Gods, vertellen!
11 Zuivert de pijlen, rust de schilden volkomenlijk toe; de HEERE
heeft den geest der koningen van Medie opgewekt; want Zijn voornemen
is tegen Babel, dat Hij haar verderve; want dit is de wraak des
HEEREN, de wraak Zijns tempels.
12 Verheft de banier op de muren van Babel, versterkt de wacht, stelt
wachters, bereidt de lagen; want gelijk de HEERE heeft voorgenomen,
alzo heeft Hij gedaan, wat Hij over de inwoners van Babel gesproken
heeft.
13 Gij, die aan vele wateren woont, die machtig zijt van schatten! uw
einde is gekomen, de maat uwer gierigheid.
14 De HEERE der heirscharen heeft gezworen bij Zijn ziel: Ofschoon Ik
u met mensen als met kevers vervuld heb, nochtans zullen zij elkander
een vreugdegeschrei over u toeroepen!
15 Die de aarde gemaakt heeft door Zijn kracht, Die de wereld bereid
heeft door Zijn wijsheid, en den hemel uitgebreid door Zijn verstand;
16 Als Hij Zijn stem geeft, zo is er een gedruis van wateren in den
hemel, en Hij doet de dampen opklimmen van het einde der aarde; Hij
maakt de bliksemen met den regen, en doet den wind voortkomen uit Zijn
schatkameren.
17 Een ieder mens is onvernuftig geworden, zodat hij geen wetenschap
heeft; een ieder goudsmid is beschaamd van het gesneden beeld; want
zijn gegoten beeld is leugen, en er is geen geest in hen.
18 Ijdelheid zijn zij, een werk van verleidingen; ten tijde hunner
bezoeking zullen zij vergaan.
19 Jakobs deel is niet gelijk die; want Hij is de Formeerder van
alles, en Israel is de roede Zijner erfenis; HEERE der heirscharen is
Zijn Naam.
20 Gij zijt Mij een voorhamer, en krijgswapenen; en door u zal Ik
volken in stukken slaan, en door u zal Ik koninkrijken verderven.
21 En door u zal Ik in stukken slaan het paard en zijn ruiter; en
door u zal Ik in stukken slaan den wagen en zijn ruiter.
22 En door u zal Ik in stukken slaan den man en de vrouw; en door u
zal Ik in stukken slaan den oude en den jonge; en door u zal Ik in
stukken slaan den jongeling en de jonkvrouw.
23 En door u zal Ik in stukken slaan den herder en zijn kudde; en
door u zal Ik in stukken slaan den akkerman en zijn juk ossen; en door
u zal Ik in stukken slaan landvoogden en overheden.
24 Maar Ik zal Babel en allen inwoneren van Chaldea vergelden al hun
boosheid, die zij gedaan hebben aan Sion, voor ulieder ogen, spreekt
de HEERE.
25 Ziet, Ik wil aan u, gij verdervende berg! spreekt de HEERE, gij,
die de ganse aarde verderft, en Ik zal Mijn hand tegen u uitstrekken,
en u van de steenrotsen afwentelen, en zal u stellen tot een berg des
brands.
26 En zij zullen uit u geen steen nemen tot een hoek, ook geen steen
tot fondamenten; want gij zult tot eeuwige woestheden zijn, spreekt de
HEERE.
27 Verheft de banier in het land, blaast de bazuin onder de heidenen,
heiligt de heidenen tegen haar, roept tegen haar bijeen de
koninkrijken van Ararat, Minni en Askenaz; bestelt een krijgsoverste
tegen haar, brengt paarden opwaarts, als ruige kevers!
28 Heiligt tegen haar de heidenen, de koningen van Medie, haar
landvoogden en al haar overheden, ja, het ganse land harer
heerschappij.
29 Dan zal het land beven en pijn lijden; want elk een van des HEEREN
gedachten staat vast tegen Babel, om Babels land te stellen tot een
verwoesting, dat er geen inwoner zij.
30 Babels helden hebben opgehouden te strijden, zij zijn gebleven in
de vestingen, hun macht is bezweken, zij zijn tot wijven geworden; zij
hebben hun woningen aangestoken, hun grendels zijn verbroken.
31 De loper zal den loper tegemoet lopen, en de kondschapper den
kondschapper tegemoet, om den koning van Babel bekend te maken, dat
zijn stad van het einde is ingenomen;
32 En dat de veren ingenomen, en de rietpoelen met vuur verbrand
zijn; en dat de krijgslieden verbaasd zijn.
33 Want zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: De dochter
van Babel is als een dorsvloer, het is tijd, dat men ze trede; nog een
weinig, dan zal haar de tijd des oogstes overkomen.
34 Nebukadrezar, de koning van Babel, heeft mij opgegeten, hij heeft
mij verpletterd, hij heeft mij gesteld als een ledig vat, hij heeft
mij verslonden als een draak, hij heeft zijn balg gevuld van mijn
lekkernijen; hij heeft mij verdreven.
35 Het geweld, dat mij en mijn vlees is aangedaan, zij op Babel!
zegge de inwoneres van Sion; en mijn bloed zij op de inwoners van
Chaldea! zegge Jeruzalem.
36 Daarom, zo zegt de HEERE: Ziet, Ik zal uw twist twisten, en uw
wraak wreken; en Ik zal haar zee droog maken, en haar springader
opdrogen.
37 En Babel zal worden tot steen hopen, een woning der draken, een
ontzetting en aanfluiting, dat er geen inwoner zij.
38 Zij zullen te zamen brullen als jonge leeuwen, briesen als
leeuwenwelpen.
39 Als zij verhit zijn, zal Ik hun drank opzetten, en zal hen dronken
maken, opdat zij opspringen; maar zij zullen een eeuwigen slaap
slapen, en niet opwaken, spreekt de HEERE.
40 Ik zal hen afvoeren als lammeren om te slachten, als rammen met
bokken.
41 Hoe is Sesach zo veroverd, en de roem der ganse aarde ingenomen!
Hoe is Babel geworden tot een ontzetting onder de heidenen!
42 Een zee is over Babel gerezen, door de veelheid harer golven is
zij bedekt.
43 Haar steden zijn geworden tot verwoesting, een dor land en
wildernis; een land, waarin niemand woont, en waar geen mensenkind
doorgaat.
44 En Ik zal bezoeking doen over Bel te Babel, en Ik zal uit zijn
muil uithalen, wat hij verslonden heeft; en de heidenen zullen niet
meer tot hem toevloeien, want ook Babels muur is gevallen.
45 Gaat uit, Mijn volk, uit het midden van haar, en redt een iegelijk
zijn ziel, vanwege de hittigheid van den toorn des HEEREN.
46 En opdat ulieder hart misschien niet week worde, en gij vreest van
het gerucht, dat gehoord zal worden in het land; want er zal een
gerucht komen in het ene jaar, en daarna een gerucht in het andere
jaar; en er zal geweld zijn in het land, heer over heer.
47 Daarom ziet, de dagen komen, dat Ik bezoeking zal doen over de
gesneden beelden van Babel; en haar ganse land zal beschaamd worden,
en al haar verslagenen zullen in het midden van haar liggen.
48 En de hemel en de aarde, mitsgaders al wat daarin is, zullen
juichen over Babel; want van het noorden zullen haar de verstoorders
aankomen, spreekt de HEERE.
49 Gelijk Babel geweest is tot een val der verslagenen van Israel,
alzo zullen te Babel de verslagenen des gansen lands vallen.
50 Gij ontkomenen van het zwaard, gaat weg, en blijft niet staan;
gedenkt des HEEREN van verre, en laat Jeruzalem in ulieder hart
opkomen.
51 Gij moogt zeggen: Wij zijn beschaamd geworden, want wij hebben
versmaadheid gehoord, schaamroodheid heeft ons aangezicht bedekt;
omdat uitlandsen over de heiligdommen van des HEEREN huis gekomen
zijn;
52 Daarom ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik bezoeking
doen zal over haar gesneden beelden; en de dodelijk verwonde zal
kermen in haar ganse land.
53 Al klom Babel ten hemel op, en al maakte zij vast de hoogte harer
sterkte, zo zullen haar toch verstoorders van Mij overkomen, spreekt
de HEERE.
54 Er is een stem des gekrijts uit Babel, en een grote breuk uit het
land der Chaldeen.
55 Want de HEERE verstoort Babel, en zal de grootse stem uit haar
doen vergaan; want hunlieder golven zullen bruisen als grote wateren;
het geruis van hunlieder geluid zal zich verheffen.
56 Want de verstoorder komt over haar, over Babel, en haar helden
zullen gevangen worden; hunlieder bogen zijn verbroken; want de HEERE,
de God der vergelding, zal hun zekerlijk betalen.
57 En Ik zal haar vorsten, en haar wijzen, haar landvoogden, en haar
overheden, en haar helden dronken maken; en zij zullen een eeuwigen
slaap slapen, en niet opwaken, spreekt de Koning, Wiens Naam is HEERE
der heirscharen.
58 Zo zegt de HEERE der heirscharen: Die brede muur van Babel zal ten
enenmale ontbloot worden, en haar hoge poorten zullen met vuur
aangestoken worden; zodat de volken tevergeefs, en de natien ten vure
zullen gearbeid hebben, dat zij mat worden.
59 Het woord, dat de profeet Jeremia beval aan Seraja, den zoon van
Nerija, den zoon van Machseja, als hij van Zedekia, den koning van
Juda, naar Babel toog, in het vierde jaar zijner regering; en Seraja
was een vreemdzaam vorst.
60 Jeremia nu schreef al het kwaad, dat over Babel komen zou, in een
boek, te weten al deze woorden, die tegen Babel geschreven zijn.
61 En Jeremia zeide tot Seraja: Als gij te Babel komt, zo zult gij
zien en lezen al deze woorden;
62 En gij zult zeggen: O HEERE, Gij hebt over deze plaats gesproken,
dat Gij ze zult uitroeien, zodat er geen inwoner in zij, van den mens
tot op het beest, maar dat zij worden zal tot eeuwige woestheden.
63 En het zal geschieden, als gij geeindigd zult hebben dit boek te
lezen, dan zult gij een steen daaraan binden, en werpen het in het
midden van den Frath;
64 En zult zeggen: Alzo zal Babel zinken, en niet weder opkomen,
vanwege het kwaad, dat Ik over haar zal brengen, en zij zullen mat
worden. Tot hiertoe zijn de woorden van Jeremia.
JEREMIAS-CAP-52
1 Zedekia was een en twintig jaren oud, als hij koning werd, en hij
regeerde elf jaren te Jeruzalem; en de naam zijner moeder was Hamutal,
een dochter van Jeremia, van Libna.
2 En hij deed dat kwaad was in de ogen des HEEREN, naar alles, wat
Jojakim gedaan had.
3 Want het geschiedde, om den toorn des HEEREN tegen Jeruzalem en
Juda, totdat Hij hen van Zijn aangezicht weggeworpen had; en Zedekia
rebelleerde tegen den koning van Babel.
4 En het geschiedde in het negende jaar zijner regering, in de tiende
maand, op den tienden der maand, dat Nebukadrezar, de koning van
Babel, kwam tegen Jeruzalem, hij en zijn ganse heir, en zij legerden
zich tegen haar, en zij bouwden tegen haar sterkten rondom.
5 Alzo kwam de stad in belegering, tot in het elfde jaar van den
koning Zedekia.
6 In de vierde maand, op den negenden der maand, als de honger in de
stad sterk werd, en het volk des lands geen brood had;
7 Toen werd de stad doorgebroken, en al de krijgslieden vloden, en
trokken uit des nachts, uit de stad, door den weg der poort tussen de
twee muren, die aan des konings hof waren (de Chaldeen nu waren tegen
de stad rondom), en zij togen door den weg des vlakken velds.
8 Doch het heir der Chaldeen jaagde den koning na, en zij
achterhaalden Zedekia in de vlakke velden van Jericho; en al zijn heir
werd van bij hem verstrooid.
9 Zij dan grepen den koning, en voerden hem opwaarts tot den koning
van Babel naar Ribla, in het land van Hamath; die sprak oordelen tegen
hem.
10 En de koning van Babel slachtte de zonen van Zedekia voor zijn
ogen; en hij slachtte ook al de vorsten van Juda te Ribla.
11 En hij verblindde de ogen van Zedekia, en hij bond hem met twee
koperen ketenen; alzo bracht hem de koning van Babel naar Babel, en
stelde hem in het gevangenhuis, tot den dag zijns doods toe.
12 Daarna, in de vijfde maand, op den tienden der maand (dit jaar was
het negentiende jaar van den koning Nebukadrezar, den koning van
Babel), als Nebuzaradan, de overste der trawanten, die voor het
aangezicht des konings van Babel stond, te Jeruzalem gekomen was;
13 Zo verbrandde hij het huis des HEEREN en het huis des konings;
mitsgaders alle huizen van Jeruzalem en alle huizen der groten
verbrandde hij met vuur.
14 En het ganse heir der Chaldeen, dat met den overste der trawanten
was, brak alle muren van Jeruzalem rondom af.
15 Van de armsten nu des volks en het overige des volks, die in de
stad overgelaten waren, en de afvalligen, die tot den koning van Babel
gevallen waren, en het overige der menigte, voerde Nebuzaradan, de
overste der trawanten, gevankelijk weg.
16 Maar van de armsten des lands liet Nebuzaradan, de overste der
trawanten, enigen over tot wijngaardeniers en tot akkerlieden.
17 Verder braken de Chaldeen de koperen pilaren, die in het huis des
HEEREN waren, en de stellingen, en de koperen zee, die in het huis des
HEEREN was; en zij voerden al het koper daarvan naar Babel.
18 Ook namen zij de potten en de schoffelen, en de gaffelen, en de
sprengbekkens, en de rookschalen, en al de koperen vaten, waar men den
dienst mede deed.
19 En de overste der trawanten nam weg de schalen, en de
wierookvaten, en de sprengbekkens, en de potten, en de kandelaars, en
de rookschalen, en de kroezen; wat geheel goud, en wat geheel zilver
was.
20 De twee pilaren, de ene zee, en de twaalf koperen runderen, die in
de plaats der stellingen waren, die de koning Salomo voor het huis des
HEEREN gemaakt had; het koper daarvan, te weten van al deze vaten, was
zonder gewicht.
21 Aangaande de pilaren, achttien ellen was de hoogte eens pilaars,
en een draad van twaalf ellen omving hem; en zijn dikte was vier
vingeren, en hij was hol.
22 En het kapiteel daarop was koper, en de hoogte des enen kapiteels
was vijf ellen, en een net, en granaatappelen op het kapiteel rondom,
alles koper; en dezen gelijk had de andere pilaar, met granaatappelen.
23 En de granaatappelen waren zes en negentig, gezet naar den wind;
alle granaatappelen waren honderd, over het net rondom.
24 Ook nam de overste der trawanten Seraja, den hoofdpriester, en
Zefanja, den tweeden priester, en de drie dorpelbewaarders.
25 En uit de stad nam hij een hoveling, die over de krijgslieden
gesteld was, en zeven mannen uit degenen, die des konings aangezicht
zagen, die in de stad gevonden werden, mitsgaders den oversten
schrijver des heirs, die het volk des lands ten oorlog opschreef, en
zestig mannen van het volk des lands, die in het midden der stad
gevonden werden.
26 Als Nebuzaradan, de overste der trawanten, dezen genomen had, zo
bracht hij hen tot den koning van Babel naar Ribla.
27 En de koning van Babel sloeg hen en doodde hen te Ribla, in het
land van Hamath. Alzo werd Juda uit zijn land gevankelijk weggevoerd.
28 Dit is het volk, dat Nebukadrezar gevankelijk heeft weggevoerd; in
het zevende jaar, drie duizend drie en twintig Joden;
29 In het achttiende jaar van Nebukadrezar, voerde hij gevankelijk
weg achthonderd twee en dertig zielen uit Jeruzalem;
30 In het drie en twintigste jaar van Nebukadrezar voerde
Nebuzaradan, de overste der trawanten, gevankelijk weg van de Joden
zevenhonderd vijf en veertig zielen. Alle zielen zijn vier duizend en
zeshonderd.
31 Het geschiedde daarna, in het zeven en dertigste jaar der
gevankelijke wegvoering van Jojachin, den koning van Juda, in de
twaalfde maand, op den vijf en twintigsten der maand, dat
Evilmerodach, de koning van Babel, in het eerste jaar zijns
koninkrijks, het hoofd van Jojachin, den koning van Juda, verhief, en
hem uit het gevangenhuis uitbracht.
32 En hij sprak vriendelijk met hem, en stelde zijn stoel boven den
stoel der koningen, die bij hem te Babel waren.
33 En hij veranderde de klederen zijner gevangenis; en hij at
geduriglijk brood voor zijn aangezicht, al de dagen zijns levens.
34 En aangaande zijn tering, een gedurige tering werd hem van den
koning van Babel gegeven, elk dagelijks bestemde deel op zijn dag, tot
op den dag zijns doods, al de dagen zijns levens.
