ESDRAS-CAP-1
1 In het eerste jaar nu van Kores, koning van Perzie, opdat volbracht
wierd het woord des HEEREN, uit den mond van Jeremia, verwekte de
HEERE den geest van Kores, koning van Perzie, dat hij een stem liet
doorgaan door zijn ganse koninkrijk, zelfs ook in geschrift, zeggende:
2 Zo zegt Kores, koning van Perzie: De HEERE, de God des hemels,
heeft mij alle koninkrijken der aarde gegeven; en Hij heeft mij
bevolen Hem een huis te bouwen te Jeruzalem, hetwelk in Juda is.
3 Wie is onder ulieden van al Zijn volk? Zijn God zij met hem, en hij
trekke op naar Jeruzalem, dat in Juda is, en hij bouwe het huis des
HEEREN, des Gods van Israel; Hij is de God, Die te Jeruzalem woont.
4 En al wie achterblijven zou in enige plaatsen, waar hij als
vreemdeling verkeert, dien zullen de lieden zijner plaats bevorderlijk
zijn met zilver, en met goud, en met have, en met beesten; benevens
een vrijwillige gave, voor het huis Gods, Die te Jeruzalem woont.
5 Toen maakten zich op de hoofden der vaderen van Juda en Benjamin,
en de priesteren en de Levieten, benevens een iegelijk, wiens geest
God verwekte, dat zij optrokken om te bouwen het huis des HEEREN, die
te Jeruzalem woont.
6 Allen nu, die rondom hen waren, sterkten hunlieder handen met
zilveren vaten, met goud, met have, en met beesten, en met
kostelijkheden; behalve alles, wat vrijwillig gegeven werd.
7 Ook bracht de koning Kores uit, de vaten van het huis des HEEREN,
die Nebukadnezar uit Jeruzalem had uitgevoerd, en had gesteld in het
huis zijns gods.
8 En Kores, de koning van Perzie, bracht ze uit door de hand van
Mithredath, den schatmeester, die ze aan Sesbazar, den vorst van Juda,
toetelde.
9 En dit is hun getal: dertig gouden bekkens, duizend zilveren
bekkens, negen en twintig messen;
10 Dertig gouden bekers, vierhonderd en tien andere zilveren bekers;
andere vaten, duizend.
11 Alle vaten van goud en van zilver waren vijf duizend en
vierhonderd; deze alle voerde Sesbazar op, met degenen, die van de
gevangenis opgevoerd werden, van Babel naar Jeruzalem.
ESDRAS-CAP-2
1 Dit zijn de kinderen van dat landschap, die optogen uit de
gevangenis, van de weggevoerden, die Nebukadnezar, koning van Babel,
weggevoerd had naar Babel, die naar Jeruzalem en Juda zijn
wedergekeerd, een iegelijk naar zijn stad;
2 Dewelken kwamen met Zerubbabel, Jesua, Nehemia, Seraja, Reelaja,
Mordechai, Bilsan, Mizpar, Bigvai, Rehum en Baena. Dit is het getal
der mannen des volks van Israel.
3 De kinderen van Paros, twee duizend honderd twee en zeventig.
4 De kinderen van Sefatja, driehonderd twee en zeventig.
5 De kinderen van Arach, zevenhonderd vijf en zeventig.
6 De kinderen van Pahath-Moab, van de kinderen van Jesua-Joab, twee
duizend achthonderd en twaalf.
7 De kinderen van Elam, duizend tweehonderd vier en vijftig.
8 De kinderen van Zatthu, negenhonderd zestig.
9 De kinderen van Zakkai, zevenhonderd zestig.
10 De kinderen van Bani, zeshonderd twee en veertig.
11 De kinderen van Bebai, zeshonderd drie en twintig.
12 De kinderen van Azgad, duizend tweehonderd twee en twintig.
13 De kinderen van Adonikam, zeshonderd zes en zestig.
14 De kinderen van Bigvai, twee duizend zes en vijftig.
15 De kinderen van Adin, vierhonderd vier en vijftig.
16 De kinderen van Ater, van Hizkia, acht en negentig.
17 De kinderen van Bezai, driehonderd drie en twintig.
18 De kinderen van Jora, honderd en twaalf.
19 De kinderen van Hasum, tweehonderd drie en twintig.
20 De kinderen van Gibbar, vijf en negentig.
21 De kinderen van Bethlehem, honderd drie en twintig.
22 De mannen van Netofa, zes en vijftig.
23 De mannen van Anathoth, honderd acht en twintig.
24 De kinderen van Azmaveth, twee en veertig.
25 De kinderen van Kirjath-Arim, Cefira en Beeroth, zevenhonderd drie
en veertig.
26 De kinderen van Rama en Gaba, zeshonderd een en twintig.
27 De mannen van Michmas, honderd twee en twintig.
28 De mannen van Beth-El en Ai, tweehonderd drie en twintig.
29 De kinderen van Nebo, twee en vijftig.
30 De kinderen van Magbis, honderd zes en vijftig.
31 De kinderen van den anderen Elam, duizend tweehonderd vier en
vijftig.
32 De kinderen van Harim, driehonderd en twintig.
33 De kinderen van Lod, Hadid en Ono, zevenhonderd vijf en twintig.
34 De kinderen van Jericho, driehonderd vijf en veertig.
35 De kinderen van Senaa, drie duizend zeshonderd en dertig.
36 De priesters. De kinderen van Jedaja, van het huis van Jesua,
negenhonderd drie en zeventig.
37 De kinderen van Immer, duizend twee en vijftig.
38 De kinderen van Pashur, duizend tweehonderd zeven en veertig.
39 De kinderen van Harim, duizend en zeventien.
40 De Levieten. De kinderen van Jesua en Kadmiel, van de kinderen van
Hodavja, vier en zeventig.
41 De zangers. De kinderen van Asaf honderd acht en twintig.
42 De kinderen der poortiers. De kinderen van Sallum, de kinderen van
Ater, de kinderen van Talmon, de kinderen van Akkub, de kinderen van
Hatita, de kinderen van Sobai; deze allen waren honderd negen en
dertig.
43 De Nethinim. De kinderen van Ziha, de kinderen van Hasufa, de
kinderen van Tabbaoth;
44 De kinderen van Keros, de kinderen van Siaha, de kinderen van
Padon;
45 De kinderen van Lebana, de kinderen van Hagaba, de kinderen van
Akkub;
46 De kinderen van Hagab, de kinderen van Samlai, de kinderen van
Hanan;
47 De kinderen van Giddel, de kinderen van Gahar, de kinderen van
Reaja;
48 De kinderen van Rezin, de kinderen van Nekoda, de kinderen van
Gazzam;
49 De kinderen van Uza, de zonen van Paeah, de kinderen van Bezai;
50 De kinderen van Asna, de kinderen der Mehunim, de kinderen der
Nefusim;
51 De kinderen van Bakbuk, de kinderen van Hakufa, de kinderen van
Harhur;
52 De kinderen van Bazluth, de kinderen van Mehida, de kinderen van
Harsa;
53 De kinderen van Barkos, de kinderen van Sisera, de kinderen van
Thamah;
54 De kinderen van Neziah, de kinderen van Hatifa.
55 De kinderen der knechten van Salomo. De kinderen van Sotai, de
kinderen van Sofereth, de kinderen van Peruda;
56 De kinderen van Jaala, de kinderen van Darkon, de kinderen van
Giddel;
57 De kinderen van Sefatja, de kinderen van Hattil, de kinderen van
Pocheret-Hazebaim, de kinderen van Ami.
58 Al de Nethinim, en de kinderen der knechten van Salomo, waren
driehonderd twee en negentig.
59 Dezen togen ook op van Tel-melah, Tel-harsa, Cherub, Addan en
Immer; doch zij konden hunner vaderen huis en hun zaad niet bewijzen,
of zij uit Israel waren.
60 De kinderen van Delaja, de kinderen van Tobia, de kinderen van
Nekoda, zeshonderd twee en vijftig.
61 En van de kinderen der priesteren, de kinderen van Habaja, de
kinderen van Koz, de kinderen van Barzillai, die van de dochteren van
Barzillai, den Gileadiet, een vrouw genomen had, en naar hun naam
genoemd was.
62 Dezen zochten hun register, onder degenen, die in het
geslachtsregister gesteld waren, maar zij werden niet gevonden; daarom
werden zij als onreinen van het priesterdom geweerd.
63 En Hattirsatha zeide tot hen, dat zij van de heiligste dingen niet
zouden eten, totdat er een priester stond met urim en met thummim.
64 Deze ganse gemeente te zamen was twee en veertig duizend
driehonderd en zestig.
65 Behalve hun knechten en hun maagden, die waren zeven duizend
driehonderd zeven en dertig; en zij hadden tweehonderd zangers en
zangeressen.
66 Hun paarden waren zevenhonderd zes en dertig; hun muildieren,
tweehonderd vijf en veertig;
67 Hun kemelen, vierhonderd vijf en dertig; de ezelen, zes duizend
zevenhonderd en twintig.
68 En sommigen van de hoofden der vaderen, als zij kwamen ten huize
des HEEREN, die te Jeruzalem woont, gaven vrijwilliglijk ten huize
Gods, om dat te zetten op zijn vaste plaats.
69 Zij gaven naar hun vermogen tot den schat des werks, aan goud, een
en zestig duizend drachmen, en aan zilver, vijf duizend ponden, en
honderd priesterrokken.
70 En de priesters en de Levieten, en sommigen uit het volk, zo de
zangers als de poortiers, en de Nethinim woonden in hun steden, en
gans Israel in zijn steden.
ESDRAS-CAP-3
1 Toen nu de zevende maand aankwam, en de kinderen Israels in de
steden waren, verzamelde zich het volk, als een enig man, te
Jeruzalem.
2 En Jesua, de zoon van Jozadak, maakte zich op, en zijn broederen,
de priesters en Zerubbabel, de zoon van Sealthiel, en zijn broederen,
en zij bouwden het altaar des Gods van Israel, om daarop brandofferen
te offeren, gelijk geschreven is in de wet van Mozes, den man Gods.
3 En zij vestigden het altaar op zijn stelling, maar met
verschrikking, die over hen was, vanwege de volken der landen; en zij
offerden daarop brandofferen den HEERE, brandofferen des morgens en
des avonds.
4 En zij hielden het feest der loofhutten, gelijk geschreven is; en
zij offerden brandofferen dag bij dag in getal, naar het recht, van
elk dagelijks op zijn dag.
5 Daarna ook het gedurig brandoffer, en van de nieuwe maanden, en van
alle gezette hoogtijden des HEEREN, die geheiligd waren; ook van een
ieder, die een vrijwillige offerande den HEERE vrijwilliglijk offerde.
6 Van den eersten dag af der zevende maand begonnen zij den HEERE
brandofferen te offeren; doch de grond van den tempel des HEEREN was
niet gelegd.
7 Zo gaven zij geld aan de houwers en werkmeesters, ook spijs en
drank, en olie, aan de Sidoniers en aan de Tyriers, om cederenhout van
den Libanon te brengen aan de zee naar Jafo, naar de vergunning van
Kores, koning van Perzie, aan hen.
8 In het tweede jaar nu hunner aankomst ten huize Gods te Jeruzalem,
in de tweede maand, begonnen Zerubbabel, de zoon van Sealthiel, en
Jesua, de zoon van Jozadak, en de overige hunner broederen, de
priesters en de Levieten, en allen, die uit de gevangenis te Jeruzalem
gekomen waren; en zij stelden de Levieten, van twintig jaren oud en
daarboven, om opzicht te nemen over het werk van des HEEREN huis.
9 Toen stond Jesua, zijn zonen en zijn broederen, en Kadmiel met zijn
zonen, kinderen van Juda, als een man, om opzicht te hebben over
degenen, die het werk deden aan het huis Gods, met de zonen van
Henadad, hun zonen en hun broederen, de Levieten.
10 Als nu de bouwlieden den grond van des HEEREN tempel legden, zo
stelden zij de priesteren, aangekleed zijnde, met trompetten, en de
Levieten, Asafs zonen, met cimbalen, om den HEERE te loven, naar de
instelling van David, den koning van Israel.
11 En zij zongen bij beurten, met den HEERE te loven en te danken,
dat Hij goedig is, dat Zijn weldadigheid tot in eeuwigheid is over
Israel. En al het volk juichte met groot gejuich, als men den HEERE
loofde over de grondlegging van het huis des HEEREN.
12 Maar velen van de priesteren, en de Levieten, en hoofden der
vaderen, die oud waren, die het eerste huis gezien hadden, dit huis in
zijn grondlegging voor hun ogen zijnde, weenden met luider stem; maar
velen verhieven de stem met gejuich en met vreugde.
13 Zodat het volk niet onderkende de stem van het gejuich der
vreugde, van de stem des geweens van het volk; want het volk juichte
met groot gejuich, dat de stem tot van verre gehoord werd.
ESDRAS-CAP-4
1 Toen nu de wederpartijders van Juda en Benjamin hoorden, dat de
kinderen der gevangenis den HEERE, den God Israels, den tempel
bouwden;
2 Zo kwamen zij aan tot Zerubbabel, en tot de hoofden der vaderen, en
zeiden tot hen: Laat ons met ulieden bouwen, want wij zullen uw God
zoeken, gelijk gijlieden ook hebben wij Hem geofferd sinds de dagen
van Esar-Haddon, den koning van Assur, die ons herwaarts heeft doen
optrekken.
3 Maar Zerubbabel, en Jesua, en de overige hoofden der vaderen van
Israel zeiden tot hen: Het betaamt niet, dat gijlieden en wij onzen
God een huis bouwen; maar wij alleen zullen het den HEERE, den God
Israels, bouwen, gelijk als de koning Kores, koning van Perzie, ons
geboden heeft.
4 Evenwel maakte het volk des lands de handen des volks van Juda
slap, en verstoorde hen in het bouwen;
5 En zij huurden tegen hen raadslieden, om hun raad te vernietigen,
al de dagen van Kores, koning van Perzie, tot aan het koninkrijk van
Darius, den koning van Perzie.
6 En onder het koninkrijk van Ahasveros, in het begin zijns
koninkrijks, schreven zij een aanklacht tegen de inwoners van Juda en
Jeruzalem.
7 En in de dagen van Arthahsasta schreef Bislam, Mithredath, Tabeel,
en de overigen van zijn gezelschap, aan Arthahsasta, koning van
Perzie; en de schrift des briefs was in het Syrisch geschreven, en in
het Syrisch uitgelegd.
8 Rehum, de kanselier, en Simsai, de schrijver, schreven een brief
tegen Jeruzalem, aan den koning Arthahsasta, op deze manier:
9 Toen Rehum, de kanselier, en Simsai, de schrijver, en de overigen
van hun gezelschap, de Dinaieten, de Afarsathchieten, de Tarpelieten,
de Afarsieten, de Archevieten, de Babyloniers, de Susanchieten, de
Dehavieten, de Elamieten,
10 En de overige volkeren, die de grote en vermaarde Asnappar heeft
vervoerd, en doen wonen in de stad van Samaria, ook de overigen, aan
deze zijde der rivier, en op zulken tijd.
11 Dit is een afschrift des briefs, dien zij aan hem, aan den koning
Arthahsasta, zonden: Uw knechten, de mannen aan deze zijde der rivier,
en op zulken tijd.
12 Den koning zij bekend, dat de Joden, die van u zijn opgetogen, tot
ons gekomen zijn te Jeruzalem, bouwende die rebelle en die boze stad,
waarvan zij de muren voltrekken, en de fondamenten samenvoegen.
13 Zo zij nu den koning bekend, indien dezelve stad zal worden
opgebouwd, en de muren voltrokken, dat zij den cijns, ouden impost, en
tol niet zullen geven, en gij zult aan de inkomsten der koningen
schade aanbrengen.
14 Nu, omdat wij salaris uit het paleis trekken, en het ons niet
betaamt des konings oneer te zien, daarom hebben wij gezonden, en dit
den koning bekend gemaakt;
15 Opdat men zoeke in het boek der kronieken uwer vaderen, zo zult
gij vinden in het boek der kronieken, en weten, dat dezelve stad een
rebelle stad geweest is, en den koningen en landschappen schade
aanbrengende, en dat zij daarbinnen afval gesticht hebben, van oude
tijden af; daarom is dezelve stad verwoest.
16 Wij maken dan de koning bekend, dat, zo dezelve stad zal worden
opgebouwd, en haar muren voltrokken, gij daardoor geen deel zult
hebben aan deze zijde der rivier.
17 De koning zond antwoord aan Rehum, den kanselier, en Simsai, den
schrijver, en de overigen van hun gezelschappen, die te Samaria
woonden; mitsgaders aan de overigen van deze zijde der rivier aldus:
Vrede, en op zulken tijd.
18 De brief, dien gij aan ons geschikt hebt, is duidelijk voor mij
gelezen.
19 En als van mij bevel gegeven was, hebben zij gezocht en gevonden,
dat dezelve stad zich van oude tijden af tegen de koningen heeft
verheven, en rebellie en afval daarin gesticht is.
20 Ook zijn er machtige koningen geweest over Jeruzalem, die geheerst
hebben overal aan gene zijde der rivier; en hun is cijns, oude impost
en tol gegeven.
21 Geeft dan nu bevel, om diezelve mannen te beletten, dat diezelve
stad niet opgebouwd worde, totdat van mij bevel zal worden gegeven.
22 Weest gewaarschuwd, van feil in dezen te begaan; waarom zou het
verderf tot schade der koningen aanwassen?
23 Toen, van dat het afschrift des briefs van den koning Arthahsasta
voor Rehum, en Simsai, den schrijver, en hun gezelschappen gelezen
was, togen zij in haast naar Jeruzalem tot de Joden, en beletten hen
met arm en geweld.
24 Toen hield het werk op van het huis Gods, Die te Jeruzalem woont,
ja, het hield op tot in het tweede jaar van het koninkrijk van Darius,
den koning van Perzie.
ESDRAS-CAP-5
1 Haggai nu, de profeet, en Zacharia, de zoon van Iddo, profeteerden
tot de Joden, die in Juda en te Jeruzalem waren; in den naam Gods van
Israel profeteerden zij tot hen.
2 Toen maakten zich op Zerubbabel, de zoon van Sealthiel, en Jesua,
de zoon van Jozadak, en begonnen te bouwen het huis Gods, Die te
Jeruzalem woont; en met hen de profeten Gods, die hen ondersteunden.
3 Te dier tijd kwam tot hen Thathnai, de landvoogd aan deze zijde der
rivier, en Sthar-Boznai, en hun gezelschap, en zeiden aldus tot hen:
Wie heeft ulieden bevel gegeven dit huis te bouwen, en dezen muur te
voltrekken?
4 Toen zeiden wij aldus tot hen, en welke de namen waren der mannen,
die dit gebouw bouwden.
5 Doch het oog huns Gods was over de oudsten der Joden, dat zij hun
niet beletten, totdat de zaak aan Darius kwam, en zij alsdan daarover
een brief wederbrachten.
6 Afschrift des briefs, dien Thathnai, de landvoogd aan deze zijde
der rivier, met Sthar-Boznai, en zijn gezelschap, de Afarsechaieten,
die aan deze zijde der rivier waren, aan den koning Darius zond.
7 Zij zonden een verhaal aan hem; en daarin was aldus geschreven: Den
koning Darius zij alle vrede.
8 Den koning zij bekend, dat wij getogen zijn naar het landschap
Juda, ten huize des groten Gods, hetwelk gebouwd wordt met grote
stenen, en het hout wordt gelegd in de wanden; en datzelve werk wordt
ras gedaan, en gaat voorspoediglijk door hun handen voort.
9 Toen hebben wij denzelven oudsten gevraagd, en aldus tot hen
gezegd: Wie heeft ulieden bevel gegeven dit huis te bouwen, en dezen
muur te voltrekken?
10 Wijders hebben wij hun ook hun namen afgevraagd, dat wij ze u
bekend maakten; dat wij mochten overschrijven de namen der mannen, die
hoofden onder hen zijn.
11 En zij hebben ons dusdanig antwoord wedergegeven, zeggende: Wij
zijn knechten van den God des hemels en der aarde, en bouwen het huis,
dat vele jaren voor dezen is gebouwd geweest; want een groot koning
van Israel had het gebouwd en voltrokken.
12 Maar nadat onze vaders den God des hemels hadden vertoornd, heeft
Hij hen gegeven in de hand van Nebukadnezar, den koning van Babel, den
Chaldeeer; dewelke dat huis heeft vernield, en het volk naar Babel
weggevoerd.
13 Doch in het eerste jaar van Kores, koning van Babel, heeft de
koning Kores bevel gegeven dit huis Gods te bouwen.
14 Ja, de vaten van Gods huis, welke van goud en zilver waren, die
Nebukadnezar uit den tempel, die te Jeruzalem was, had weggenomen en
dezelve gebracht in den tempel van Babel, die heeft de koning Kores
uitgehaald uit den tempel van Babel, en zij zijn gegeven aan een,
wiens naam was Sesbazar, dien hij tot een landvoogd had gesteld.
15 En hij zeide tot hem: Neem deze vaten, ga ze afvoeren in den
tempel, die te Jeruzalem is, en laat het huis Gods gebouwd worden op
zijn plaats.
16 Toen kwam dezelve Sesbazar; hij legde de fondamenten van het huis
Gods, Die te Jeruzalem woont; en er is van toen af tot nu toe gebouwd,
doch niet volbracht.
17 Zo het dan nu den koning goeddunkt, laat er gezocht worden in het
schathuis des konings aldaar, dat te Babel is, of het zij, dat een
bevel van den koning Kores gegeven zij, om dit huis Gods te Jeruzalem
te bouwen; en dat men des konings believen hiervan tot ons zende.
ESDRAS-CAP-6
1 Toen gaf de koning Darius bevel; en zij zochten in de kanselarij,
waar de schatten waren weggelegd, in Babel.
2 En te Achmetha, in de burcht, die in het landschap Medie is, werd
een rol gevonden; en daarin was aldus geschreven: GEDACHTENIS:
3 In het eerste jaar van den koning Kores, gaf de koning Kores dit
bevel: Het huis Gods te Jeruzalem, dat huis zal gebouwd worden, ter
plaatse, waar zij offeranden offeren, en de fondamenten daarvan zullen
zwaar zijn; zijn hoogte van zestig ellen, en zijn breedte van zestig
ellen;
4 Met drie rijen van groten steen, en een rij van nieuw hout; en de
onkosten zullen uit des konings huis gegeven worden.
5 Daartoe zal men ook de gouden en zilveren vaten van het huis Gods,
die Nebukadnezar uit den tempel, die te Jeruzalem was, heeft
weggevoerd, en naar Babel gebracht, wedergeven, dat zij gaan naar den
tempel, die te Jeruzalem is, aan zijn plaats, en men zal ze afvoeren
ten huize Gods.
6 Nu, gij Thathnai, landvoogd aan gene zijde der rivier, gij
Sthar-Boznai, met ulieder gezelschap, gij Afarsechaieten, die aan gene
zijde der rivier zijt, weest verre van daar!
7 Laat hen aan den arbeid van dit huis Gods; dat de landvoogd der
Joden en de oudsten der Joden dit huis Gods bouwen aan zijn plaats.
8 Ook wordt van mij bevel gegeven, wat gijlieden doen zult aan de
oudsten dezer Joden, om dit huis Gods te bouwen; te weten, dat uit des
konings goederen, van den cijns aan gene zijde der rivier, de onkosten
dezen mannen spoediglijk gegeven worden, opdat men hen niet belette.
9 En wat nodig is, als jonge runderen, en rammen, en lammeren, tot
brandofferen aan den God des hemels, tarwe, zout, wijn en olie, naar
het zeggen der priesteren, die te Jeruzalem zijn, dat het hun dag bij
dag gegeven worde, dat er geen feil zij;
10 Opdat zij offeranden van liefelijken reuk aan den God des hemels
offeren, en bidden voor het leven des konings en zijner kinderen.
11 Voorts wordt bevel van mij gegeven, dat al dengene, die dit woord
zal veranderen, een hout uit zijn huis zal gerukt en opgericht worden,
waaraan hij zal worden opgehangen; en zijn huis zal om diens wille tot
een drekhoop gemaakt worden.
12 De God nu, die Zijn Naam aldaar heeft doen wonen, werpe ter neder
alle koningen en volken, die hun hand zullen uitstrekken, om te
veranderen en te verderven dit huis Gods, dat te Jeruzalem is. Ik,
Darius, heb het bevel gegeven, dat het spoediglijk gedaan worde.
13 Toen deden Thathnai, de landvoogd aan gene zijde der rivier,
Sthar-Boznai, en hun gezelschap, spoediglijk alzo, naar hetgeen de
koning Darius gezonden had.
14 En de oudsten der Joden bouwden en gingen voorspoediglijk voort,
door de profetie van den profeet Haggai en Zacharia, den zoon van
Iddo; en zij bouwden en voltrokken het, naar het bevel van den God
Israels, en naar het bevel van Kores, en Darius, en Arthahsasta,
koning van Perzie.
15 En dit huis werd volbracht op den derden dag der maand Adar;
datzelve was het zesde jaar van het koninkrijk van den koning Darius.
16 En de kinderen Israels, de priesteren en Levieten, en de overige
kinderen der gevangenis deden de inwijding van dit huis Gods met
vreugde.
17 En zij offerden, ter inwijding van dit huis Gods, honderd
runderen, tweehonderd rammen, vierhonderd lammeren en twaalf
geitenbokken, ten zondoffer voor gans Israel, naar het getal der
stammen Israels.
18 En zij stelden de priesteren in hun onderscheidingen, en de
Levieten in hun verdelingen, tot den dienst Gods, Die te Jeruzalem is,
naar het voorschrift des boeks van Mozes.
19 Ook hielden de kinderen der gevangenis het pascha, op den
veertienden der eerste maand.
20 Want de priesters en de Levieten hadden zich gereinigd als een
enig man; zij waren allen rein; en zij slachtten het pascha voor alle
kinderen der gevangenis, en voor hun broederen, de priesteren, en voor
zichzelven.
21 Alzo aten de kinderen Israels, die uit de gevangenis wedergekomen
waren, mitsgaders al wie zich van de onreinigheid der heidenen des
lands tot hen afgezonderd had, om den HEERE, den God Israels, te
zoeken.
22 En zij hielden het feest der ongezuurde broden zeven dagen, met
blijdschap; want de HEERE had hen verblijd, en het hart des konings
van Assur tot hen gewend, om hun handen te sterken in het huis Gods,
des Gods van Israel.
ESDRAS-CAP-7
1 Na deze geschiedenissen nu, in het koninkrijk van Arthahsasta,
koning van Perzie: Ezra, de zoon van Seraja, den zoon van Azarja, den
zoon van Hilkia,
2 Den zoon van Sallum, den zoon van Zadok, den zoon van Ahitub,
3 Den zoon van Amarja, den zoon van Azarja, den zoon van Merajoth,
4 Den zoon van Zerahja, den zoon van Uzzi, den zoon van Bukki,
5 Den zoon van Abisua, den zoon van Pinehas, den zoon van Eleazar,
den zoon van Aaron, den hoofdpriester.
6 Deze Ezra toog op uit Babel; en hij was een vaardig schriftgeleerde
in de wet van Mozes, die de HEERE, de God Israels, gegeven heeft; en
de koning gaf hem, naar de hand des HEEREN, zijns Gods, over hem, al
zijn verzoek.
7 Ook sommigen van de kinderen Israels, en van de priesteren en de
Levieten, en de zangers, en de poortiers, en de Nethinim, togen op
naar Jeruzalem, in het zevende jaar van den koning Arthahsasta.
8 En hij kwam te Jeruzalem in de vijfde maand; dat was het zevende
jaar dezes konings.
9 Want op den eersten der eerste maand was het begin des optochts uit
Babel, en op den eersten der vijfde maand kwam hij te Jeruzalem, naar
de goede hand zijns Gods over hem.
10 Want Ezra had zijn hart gericht, om de wet des HEEREN te zoeken en
te doen, en om in Israel te leren de inzettingen en de rechten.
11 Dit is nu het afschrift des briefs, dien de koning Arthahsasta gaf
aan Ezra, den priester, den schriftgeleerde; den schriftgeleerde van
de woorden der geboden des HEEREN, en Zijn inzettingen over Israel:
12 Arthahsasta koning der koningen, aan Ezra, den priester, den
schriftgeleerde der wet van den God des hemels, volkomen vrede en op
zulken tijd.
13 Van mij wordt bevel gegeven, dat al wie vrijwillig is in mijn
koninkrijk, van het volk van Israel, en van deszelfs priesteren en
Levieten, om te gaan naar Jeruzalem, dat hij met u ga.
14 Dewijl gij van voor den koning en zijn zeven raadsheren gezonden
zijt, om onderzoek te doen in Judea, en te Jeruzalem, naar de wet uws
Gods, die in uw hand is;
15 En om henen te brengen het zilver en goud, dat de koning en zijn
raadsheren vrijwilliglijk gegeven hebben aan den God Israels, Wiens
woning te Jeruzalem is;
16 Mitsgaders al het zilver en goud, dat gij vinden zult in het ganse
landschap van Babel, met de vrijwillige gave des volks en der
priesteren, die vrijwilliglijk geven, ten huize huns Gods, dat te
Jeruzalem is;
17 Opdat gij spoediglijk voor dat geld koopt runderen, rammen,
lammeren, met hun spijsofferen, en hun drankofferen, en die offert op
het altaar van het huis van ulieder God, dat te Jeruzalem is.
18 Daartoe, wat u en uw broederen goeddunken zal, met het overige
zilver en goud te doen, zult gijlieden doen naar het welgevallen uws
Gods.
19 En geef de vaten, die u gegeven zijn tot den dienst van het huis
uws Gods, weder voor den God van Jeruzalem.
20 Het overige nu, dat van node zal zijn voor het huis uws Gods, dat
u voorvallen zal uit te geven, zult gij geven uit het schathuis des
konings.
21 En van mij, mij, koning Arthahsasta, wordt bevel gegeven aan alle
schatmeesters, die aan gene zijde der rivier zijt, dat alles, wat
Ezra, de priester, de schriftgeleerde der wet van den God des hemels,
van u zal begeren, spoediglijk gedaan worde;
22 Tot honderd talenten zilvers toe, en tot honderd kor tarwe, en tot
honderd bath wijn, en tot honderd bath olie, en zout zonder
voorschrift.
23 Al wat naar het bevel van den God des hemels is, dat het
vlijtiglijk gedaan worde, voor het huis van den God des hemels; want
waartoe zou er grote toorn zijn over het koninkrijk des konings en
zijner kinderen?
24 Ook laten wij ulieden weten, aangaande alle priesteren en
Levieten, zangers, poortiers, Nethinim en dienaars van het huis dezes
Gods, dat men den cijns, ouden impost en tol hun niet zal vermogen op
te leggen.
25 En gij, Ezra, naar de wijsheid uws Gods, die in uw hand is, stel
regeerders en richters, die al het volk richten, dat aan gene zijde
der rivier is, allen, die de wetten Gods weten, en die ze niet weet,
zult gijlieden die bekend maken.
26 En al wie de wet uws Gods en de wet des konings niet zal doen,
over dien laat spoediglijk recht worden gedaan, hetzij ter dood, of
tot uitbanning, of tot boete van goederen, of tot de banden.
27 Geloofd zij de HEERE, de God onzer vaderen, Die alzulks in het
hart des konings gegeven heeft, om te versieren het huis des HEEREN,
dat te Jeruzalem is.
28 En heeft tot mij weldadigheid geneigd, voor het aangezicht des
konings en zijner raadsheren, en aller geweldige vorsten des konings!
Zo heb ik mij gesterkt, naar de hand des HEEREN, mijns Gods, over mij,
en de hoofden uit Israel vergaderd, om met mij op te trekken.
ESDRAS-CAP-8
1 Dit nu zijn de hoofden hunner vaderen, met hun geslachtsrekening,
die met mij uit Babel optogen, onder het koninkrijk van den koning
Arthahsasta.
2 Van de kinderen van Pinehas, Gersom; van de kinderen van Ithamar,
Daniel; van de kinderen van David, Hattus.
3 Van de kinderen van Sechanja, van de kinderen van Paros, Zacharja;
en met hem werden bij geslachtsregisters gerekend, aan manspersonen,
honderd en vijftig.
4 Van de kinderen van Pahath-Moab, Eljehoenai, van de zoon van
Zerahja; en met hem tweehonderd manspersonen.
5 Van de kinderen van Sechanja, de zoon van Jahaziel; en met hem
driehonderd manspersonen.
6 En van de kinderen van Adin, Ebed, de zoon van Jonathan; en met hem
vijftig manspersonen.
7 En van de kinderen van Elam, Jesaja, de zoon van Athalja; en met
hem zeventig manspersonen.
8 En van de kinderen van Sefatja, Zebadja, de zoon van Michael; en
met hem tachtig manspersonen.
9 En van de kinderen van Joab, Obadja, de zoon van Jehiel; en met hem
tweehonderd en achttien manspersonen.
10 En van de kinderen van Selomith, de zoon van Josifja; en met hem
honderd en zestig manspersonen.
11 En van de kinderen van Babai, Zacharja, de zoon van Bebai; en met
hem acht en twintig manspersonen.
12 En van de kinderen van Azgad, Johanan, de zoon van Katan; en met
hem honderd en tien manspersonen.
13 En van de laatste kinderen van Adonikam, welker namen deze waren:
Elifelet, Jehiel, en Semaja; en met hen zestig manspersonen.
14 En van de kinderen van Bigvai, Uthai en Zabbud; en met hen
zeventig manspersonen.
15 En ik vergaderde hen aan de rivier, gaande naar Ahava, en wij
legerden ons aldaar drie dagen; toen lette ik op het volk en de
priesteren, en vond aldaar geen van de kinderen van Levi.
16 Zo zond ik tot Eliezer, tot Ariel, tot Semaja, en tot Elnathan, en
tot Jarib, en tot Elnathan, en tot Nathan, en tot Zacharja, en tot
Mesullam, de hoofden; en tot Jojarib en tot Elnathan, de leraars;
17 En ik gaf hun bevel aan Iddo, het hoofd in de plaats Chasifja; en
ik legde de woorden in hun mond, om te zeggen tot Iddo, zijn broeder,
en de Nethinim, in de plaats Chasifja, dat zij ons brachten dienaars
voor het huis onzes Gods.
18 En zij brachten ons, naar de goede hand onzes Gods over ons, een
man van verstand, van de kinderen van Mahli, den zoon van Levi, den
zoon van Israel; namelijk Serebja, met zijn zonen en broederen,
achttien;
19 En Hasabja, en met hem Jesaja, van de kinderen van Merari, met
zijn broederen, en hun zonen, twintig;
20 En van Nethinim, die David en de vorsten ten dienste der Levieten
gegeven hadden, tweehonderd en twintig Nethinim, die allen bij namen
genoemd werden.
21 Toen riep ik aldaar een vasten uit aan de rivier Ahava, opdat wij
ons verootmoedigden voor het aangezicht onzes Gods, om van Hem te
verzoeken een rechten weg, voor ons, en voor onze kinderkens, en voor
al onze have.
22 Want ik schaamde mij van den koning een heir en ruiters te
begeren, om ons te helpen van den vijand, op den weg; omdat wij tot
den koning hadden gesproken, zeggende: De hand onzes Gods is ten goede
over allen, die Hem zoeken, maar Zijn sterkte en Zijn toorn over
allen, die Hem verlaten.
23 Alzo vastten wij; en verzochten zulks van onzen God; en Hij liet
zich van ons verbidden.
24 Toen scheidde ik twaalf uit van de oversten der priesteren:
Serebja Hasabja, en tien van hun broederen met hen.
25 En ik woog hun toe het zilver, en het goud, en de vaten, zijnde de
offering van het huis onzes Gods die de koning en zijn raadsheren, en
zijn vorsten, en gans Israel, die er gevonden werden, geofferd hadden;
26 Ik woog dan aan hun hand zeshonderd en vijftig talenten zilvers,
en honderd zilveren vaten in talenten; aan goud, honderd talenten;
27 En twintig gouden bekers, tot duizend drachmen; en twee vaten van
blinkend goed koper, begeerlijk als goud.
28 En ik zeide tot hen: Gij zijt heilig den HEERE, en deze vaten zijn
heilig; ook dit zilver en dit goud, de vrijwillige gave, den HEERE,
den God uwer vaderen.
29 Waakt en bewaart het, totdat gij het opweegt, in tegenwoordigheid
van de oversten der priesteren en Levieten, en der vorsten der vaderen
van Israel, te Jeruzalem, in de kameren van des HEEREN huis.
30 Toen ontvingen de priesters en de Levieten het gewicht des zilvers
en des gouds, en der vaten, om te brengen te Jeruzalem, ten huize
onzes Gods.
31 Alzo verreisden wij van de rivier Ahava, op den twaalfden der
eerste maand, om te gaan naar Jeruzalem; en de hand onzes Gods was
over ons, en redde ons van de hand des vijands, en desgenen, die ons
lagen legde op den weg.
32 En wij kwamen te Jeruzalem; en wij bleven aldaar drie dagen.
33 Op den vierden dag nu werd gewogen het zilver, en het goud, en de
vaten, in het huis onzes Gods, aan de hand van Meremoth, den zoon van
Uria, den priester, en met hem Eleazar, de zoon van Pinehas; en met
hem Jozabad, de zoon van Jesua, en Noadja, de zoon van Binnui, de
Levieten.
34 Naar het getal en naar het gewicht van dat alles; en het ganse
gewicht werd ter zelfder tijd opgeschreven.
35 En de weggevoerden, die uit de gevangenis gekomen waren, offerden
den God Israels brandofferen; twaalf varren voor gans Israel, zes en
negentig rammen, zeven en zeventig lammeren, twaalf bokken ten
zondoffer; alles ten brandoffer den HEERE.
36 Daarna gaven zij de wetten des konings aan des konings stadhouders
en landvoogden aan deze zijde der rivier; en zij bevorderden het volk
en het huis Gods.
ESDRAS-CAP-9
1 Als nu deze dingen voleind waren, traden de vorsten tot mij toe,
zeggende: Het volk Israels, en de priesters, en de Levieten, zijn niet
afgezonderd van de volken dezer landen, naar hun gruwelen, namelijk
van de Kanaanieten, de Hethieten, de Ferezieten, de Jebusieten, de
Ammonieten, de Moabieten, de Egyptenaren en Amorieten.
2 Want zij hebben van hun dochteren genomen voor zichzelven en voor
hun zonen, zodat zich vermengd hebben het heilig zaad met de volken
dezer landen; ja, de hand der vorsten en overheden is de eerste
geweest in deze overtreding.
3 Als ik nu deze zaak hoorde, scheurde ik mijn kleed en mijn mantel;
en ik trok van het haar mijns hoofds en mijns baards uit, en zat
verbaasd neder.
4 Toen verzamelden zich tot mij allen, die voor de woorden van den
God Israels beefden, om de overtreding der weggevoerden; doch ik bleef
verbaasd zitten tot aan het avondoffer.
5 En omtrent het avondoffer stond ik op uit mijn bedruktheid, als ik
nu mijn kleed en mijn mantel gescheurd had; en ik boog mij op mijn
knieen, en breidde mijn handen uit tot den HEERE, mijn God.
6 En ik zeide: Mijn God, ik ben beschaamd en schaamrood, om mijn
aangezicht tot U op te heffen, mijn God; want onze ongerechtigheden
zijn vermenigvuldigd tot boven ons hoofd, en onze schuld is groot
geworden tot aan den hemel.
7 Van de dagen onzer vaderen af zijn wij in grote schuld tot op dezen
dag; en wij zijn om onze ongerechtigheden overgegeven, wij, onze
koningen en onze priesters, in de hand van de koningen der landen, in
zwaard, in gevangenis, en in roof, en in schaamte des aangezichts,
gelijk het is te dezen dage.
8 En nu is er, als een klein ogenblik, een genade geschied van den
HEERE, onzen God, om ons een ontkoming over te laten, en ons een nagel
te geven in Zijn heilige plaats, om onze ogen te verlichten, o onze
God, en om ons een weinig levens te geven in onze dienstbaarheid.
9 Want wij zijn knechten; doch in onze dienstbaarheid heeft ons onze
God niet verlaten; maar Hij heeft weldadigheid tot ons geneigd voor
het aangezicht der koningen van Perzie, dat Hij ons een weinig levens
gave, om het huis onzes Gods te verhogen, en de woestigheden van
hetzelve op te richten, en om ons een tuin te geven in Juda en te
Jeruzalem.
10 En nu, wat zullen wij zeggen, o onze God! na dezen? Want wij
hebben Uw geboden verlaten,
11 Die Gij geboden hadt door den dienst Uwer knechten, de profeten,
zeggende: Het land, waar gijlieden inkomt, om dat te erven, is een
vuil land, door de vuiligheid van de volken der landen, om hun
gruwelen, waarmede zij dat vervuild hebben, van het ene einde tot het
andere einde, met hun onreinigheid.
12 Zo zult gij nu uw dochteren niet geven aan hun zonen, en hun
dochteren niet nemen voor uw zonen, en zult hun vrede en hun best niet
zoeken, tot in eeuwigheid; opdat gij sterk wordt, en het goede des
lands eet, en uw kinderen doet erven tot in eeuwigheid.
13 En na alles, wat over ons gekomen is, om onze boze werken, en om
onze grote schuld, omdat Gij, o onze God! belet hebt, dat wij niet te
onder zijn vanwege onze ongerechtigheid, en hebt ons een ontkoming
gegeven, als deze is;
14 Zullen wij nu wederkeren, om Uw geboden te vernietigen, en ons te
verzwageren met de volken dezer gruwelen? Zoudt Gij niet tegen ons
toornen tot verterens toe, dat er geen overblijfsel noch ontkoming
zij?
15 O HEERE, God van Israel! Gij zijt rechtvaardig; want wij zijn
overgelaten ter ontkoming, als het is te dezen dage. Zie, wij zijn
voor Uw aangezicht in onze schuld; want er is niemand, die voor Uw
aangezicht zou kunnen bestaan, om zulks.
ESDRAS-CAP-10
1 Als Ezra alzo bad, en als hij deze belijdenis deed, wenende en zich
voor Gods huis nederwerpende, verzamelde zich tot hem uit Israel een
zeer grote gemeente van mannen, en vrouwen, en kinderen; want het volk
weende met groot geween.
2 Toen antwoordde Sechanja, de zoon van Jehiel, een van de zonen van
Elam, en zeide tot Ezra: Wij hebben overtreden tegen onzen God, en wij
hebben vreemde vrouwen van de volken des lands bij ons doen wonen;
maar nu, er is hope voor Israel, dezen aangaande.
3 Laat ons dan nu een verbond maken met onze God, dat wij al die
vrouwen, en wat van haar geboren is, zullen doen uitgaan, naar den
raad des HEEREN, en dergenen, die beven voor het gebod onzes Gods; en
laat er gedaan worden naar de wet.
4 Sta op, want deze zaak komt u toe; en wij zullen met u zijn; wees
sterk en doe het.
5 Toen stond Ezra op, en deed de oversten der priesteren, de Levieten
en gans Israel zweren, te zullen doen naar dit woord; en zij zwoeren.
6 En Ezra stond op van voor Gods huis, en ging in de kamer van
Johanan, den zoon van Eljasib; als hij daar kwam, at hij geen brood,
en dronk geen water, want hij bedreef rouw over de overtreding der
weggevoerden.
7 En zij lieten een stem doorgaan door Juda en Jeruzalem, aan al de
kinderen der gevangenis, dat zij zich te Jeruzalem zouden verzamelen.
8 En al wie niet kwam in drie dagen, naar den raad der vorsten en der
oudsten, al zijn have zou verbannen zijn; en hij zelf zou afgezonderd
wezen van de gemeente der weggevoerden.
9 Toen verzamelden zich alle mannen van Juda en Benjamin te Jeruzalem
in drie dagen; het was de negende maand op den twintigsten in de
maand; en al het volk zat op de straat van Gods huis, sidderende om
deze zaak, en vanwege de plasregenen.
10 Toen stond Ezra, de priester, op en zeide tot hen: Gijlieden hebt
overtreden, en vreemde vrouwen bij u doen wonen, om Israels schuld te
vermeerderen.
11 Nu dan, doet den HEERE, uwer vaderen God, belijdenis en doet Zijn
welgevallen, en scheidt u af van de volken des lands, en van de
vreemde vrouwen.
12 En de ganse gemeente antwoordde en zeide met luider stem: Naar uw
woorden, alzo komt het ons toe te doen.
13 Maar des volks is veel, en het is een tijd van plasregen, dat men
hier buiten niet staan kan; en het is geen werk van een dag noch van
twee; want velen onzer hebben overtreden in deze zaak.
14 Laat toch onze vorsten der ganse gemeente hierover staan, en
allen, die in onze steden zijn, die vreemde vrouwen bij zich hebben
doen wonen, op gezette tijden komen, en met hen de oudsten van elke
stad en derzelver rechters; totdat wij van ons afwenden de hittigheid
des toorns onzes Gods, om dezer zaken wil.
15 Alleenlijk Jonathan, de zoon van Asahel, en Jehazia, de zoon van
Tikva, stonden hierover; en Mesullam, en Sabbethai, de Leviet, hielpen
hen.
16 En de kinderen der gevangenis deden alzo; en Ezra, de priester,
met de mannen, de hoofden der vaderen, naar het huis hunner vaderen,
en zij allen, bij namen genoemd, scheidden zich af, en zij zaten op
den eersten dag der tiende maand, om deze zaak te onderzoeken.
17 En zij voleindden het met alle mannen, die vreemde vrouwen bij
zich hadden doen wonen, tot op den eersten dag der eerste maand.
18 En er werden gevonden van de zonen der priesteren, die vreemde
vrouwen bij zich hadden doen wonen; van de zonen van Jesua, den zoon
van Jozadak, en zijn broederen, Maaseja, en Eliezer, en Jarib, en
Gedalja.
19 En zij gaven hun hand, dat zij hun vrouwen zouden doen uitgaan; en
schuldig zijnde, offerden zij een ram van de kudde voor hun schuld.
20 En van de kinderen van Immer: Hanani en Zebadja.
21 En van de kinderen van Harim: Maaseja, en Elia, en Semaja, en
Jehiel, en Uzia,
22 En van de kinderen van Pashur: Eljoenai, Maaseja, Ismael,
Nethaneel, Jozabad en Elasa.
23 En van de Levieten: Jozabad, en Simei, en Kelaja (deze is Kelita),
Pethahja, Juda en Eliezer.
24 En van de zangers: Eljasib; en van de poortiers: Sallum, en Telem,
en Uri.
25 En van Israel: van de kinderen van Paros: Ramja, en Jezia, en
Malchia, en Mijamim, en Eleazar, en Malchia, en Benaja.
26 En van de kinderen van Elam: Mattanja, Zacharja, en Jehiel, en
Abdi, en Jeremoth, en Elia.
27 En van de kinderen van Zatthu: Eljoenai, Eljasib, Mattanja, en
Jeremoth, en Zabad, Aziza.
28 En van de kinderen van Bebai: Johanan, Hananja, Sabbai, en Athlai.
29 En van de kinderen van Bani: Mesullam, Malluch en Adaja, Jasub en
Seal, Jeramoth.
30 En van de kinderen van Pahath-Moab: Adna, en Chelal, Benaja,
Maaseja, Mattanja, Bezaleel, en Binnui, en Manasse.
31 En van de kinderen van Harim: Eliezer, Jissia, Malchia, Semaja,
Simeon,
32 Benjamin, Malluch, Semarja.
33 Van de kinderen van Hasum: Mathnai, Mattata, Zabad, Elifelet,
Jeremai, Manasse, Simei.
34 Van de kinderen van Bani: Maadai, Amram, en Uel,
35 Benaja, Bedeja, Cheluhu,
36 Vanja, Meremoth, Eljasib,
37 Mattanja, Mathnai, en Jaasai,
38 En Bani, en Binnui, Simei,
39 En Selemja, en Nathan, en Adaja,
40 Machnadbai, Sasai, Sarai,
41 Azareel, Selemja, Semarja,
42 Sallum, Amarja, Jozef.
43 Van de kinderen van Nebo: Jeiel, Mattithja, Zabad, Zebina, Jaddai,
en Joel, Benaja.
44 Alle dezen hadden vreemde vrouwen genomen; en sommigen van hen
hadden vrouwen, waarbij zij kinderen gekregen hadden.
