EZEQUIEL-CAP-1
1 In het dertigste jaar, in de vierde maand, op den vijfden derzelve
maand, als ik in het midden der weggevoerden was bij de rivier Chebar,
zo geschiedde het, dat de hemelen werden geopend, en ik gezichten Gods
zag.
2 Op den vijfden derzelve maand (dit was het vijfde jaar van de
wegvoering van den koning Jojachin),
3 Geschiedde het woord des HEEREN uitdrukkelijk tot Ezechiel, den
zoon van Buzi, den priester, in het land der Chaldeen, bij de rivier
Chebar; en de hand des HEEREN was daar op hem.
4 Toen zag ik, en ziet, een stormwind kwam van het noorden af, een
grote wolk, en een vuur daarin vervangen, en een glans was rondom die
wolk; en uit het midden daarvan was als de verf van Hasmal, uit het
midden des vuurs.
5 En uit het midden daarvan kwam de gelijkenis van vier dieren; en
dit was hun gedaante: zij hadden de gelijkenis van een mens;
6 En elkeen had vier aangezichten; insgelijks had elkeen van hen vier
vleugelen.
7 En hun voeten waren rechte voeten, en hun voetplanten waren gelijk
de voetplanten van een kalf, en glinsterden gelijk de verf van glad
koper.
8 En mennden waren onder hun vleugelen, aan hun vier zijden; en die
vier hadden hun aangezichten en hun vleugelen.
9 Hun vleugelen waren samengevoegd, de een aan den ander; zij keerden
zich niet om, als zij gingen; zij gingen elkeen recht uit voor zijn
aangezicht henen.
10 De gelijkenis nu van hun aangezicht was het aangezicht eens
mensen, en het aangezicht eens leeuws hadden zij vier aan de
rechterzijde; en ter linkerzijde hadden die vier eens ossen
aangezicht; ook hadden die vier eens arends aangezicht.
11 Ook waren hun aangezichten en hun vleugelen opwaarts verdeeld;
elkeen had er twee samengevoegd aan de andere, en twee bedekten hun
lichamen.
12 En zij gingen elkeen rechtuit voor zijn aangezicht henen;
waarhenen de geest was om te gaan, gingen zij; zij keerden zich niet
om, als zij gingen.
13 Aangaande de gelijkenis der dieren, hun gedaante was als brandende
kolen des vuurs, als de gedaante der fakkelen; datzelve vuur ging
steeds tussen die dieren; en het vuur had een glans, en uit het vuur
kwam een bliksem voort.
14 De dieren nu liepen en keerden weder als de gedaante van een
weerlicht.
15 Als ik die dieren zag, ziet, zo was er een rad op de aarde bij die
dieren, naar vier aangezichten van hetzelve.
16 De gedaante der raderen en derzelver maaksel was als de verf van
een turkoois; en die vier hadden enerlei gelijkenis; daartoe was hun
gedaante, en hun maaksel, alsof het ware een rad in het midden van een
rad.
17 Als zij gingen, zij gingen op hun vier zijden; zij keerden zich
niet om, als zij gingen.
18 En hun velgen, die waren zo hoog, dat zij vreselijk waren; en hun
velgen waren vol ogen rondom aan die vier raderen.
19 Als nu de dieren gingen, gingen de raderen bij hen; en als de
dieren van de aarde opgeheven werden, werden de raderen opgeheven.
20 Waarhenen de geest was om te gaan, gingen zij, waarhenen de geest
was om te gaan; en de raderen werden tegenover hen opgeheven; want de
geest der dieren was in de raderen.
21 Als die gingen, gingen deze; en als die stonden, stonden zij; en
als die van de aarde opgeheven werden, werden de raderen tegenover hen
opgeheven; want de geest der dieren was in de raderen.
22 En over de hoofden der dieren was de gelijkenis eens uitspansels,
gelijk de verf van het vreselijke kristal, van boven af over hun
hoofden uitgespreid.
23 En onder dat uitspansel waren hun vleugelen rechtop, de een aan
den ander; ieder had er twee, die herwaarts hun lichamen bedekten, en
ieder had er twee, die ze derwaarts bedekten.
24 En als zij gingen, hoorde ik een geruis hunner vleugelen, als het
geruis van vele wateren, als de stem des Almachtigen, als de stem eens
geroeps, als het gedreun eens heirlegers; als zij stonden, zo lieten
zij hun vleugelen neder.
25 En er geschiedde een stem van boven het uitspansel, hetwelk boven
hun hoofden was, als zij stonden, en hun vleugelen nedergelaten
hadden.
26 En boven het uitspansel, hetwelk was boven hun hoofden, was de
gelijkenis eens troons, als de gedaante van een saffiersteen; en op de
gelijkenis als de gedaante eens mensen, daarboven op zijnde.
27 En ik zag als de verf van Hasmal, als de gedaante van vuur rondom
daarbinnen, van de gedaante Zijner lenden en opwaarts; en van de
gedaante Zijner lenden en nederwaarts, zag ik als de gedaante van
vuur, en glans aan Hem rondom.
28 Gelijk de gedaante van den boog, die in de wolk is ten dage des
plasregens, alzo was de gedaante van den glans rondom; dit was de
gedaante van de gelijkenis der heerlijkheid des HEEREN; en als ik het
zag, viel ik op mijn aangezicht, en ik hoorde een stem van Een, Die
sprak.
EZEQUIEL-CAP-2
1 En Hij zeide tot mij: Mensenkind, sta op uw voeten, en Ik zal met u
spreken.
2 Zo kwam in mij, als Hij tot mij sprak, de Geest, Die mij stelde op
mijn voeten; en ik hoorde Dien, Die tot mij sprak.
3 En Hij zeide tot mij: Mensenkind! Ik zend u tot de kinderen
Israels, tot de rebellerende volken, die tegen Mij gerebelleerd
hebben; zij en hun vaderen hebben overtreden tegen Mij tot op dezen
zelven huidigen dag.
4 En deze kinderen zijn hard van aangezicht, en stijf van hart; Ik
zend u tot hen, en gij zult tot hen zeggen: Zo zegt de Heere HEERE!
5 En zij, hetzij dat zij het horen zullen, of hetzij dat zij het
laten zullen (want zij zijn een wederspannig huis), zo zullen zij
weten, dat een profeet in het midden van hen geweest is.
6 En gij, mensenkind! vrees niet voor hen, en vrees niet voor hun
woorden, hoewel wederwilligen en doornen bij u zijn, en gij bij
schorpioenen woont; vrees voor hun woorden niet, en ontzet u niet voor
hun aangezicht, want zij zijn een wederspannig huis.
7 Maar gij zult Mijn woorden tot hen spreken, hetzij dat zij horen
zullen, of hetzij dat zij het laten zullen; want zij zijn
wederspannig.
8 Doch gij, mensenkind, hoor hetgeen Ik tot u spreek; wees gij niet
wederspannig, gelijk dat wederspannig huis; open uw mond, en eet, wat
Ik u geef.
9 Toen zag ik, en ziet, er was een hand tot mij uitgestoken; en ziet,
daarin was de rol eens boeks.
10 En Hij spreidde die voor mijn aangezicht uit; en zij was
beschreven voor en achter; en daarin waren geschreven klaagliederen,
en zuchting, en wee.
EZEQUIEL-CAP-3
1 Daarna zeide Hij tot mij: Mensenkind, eet, wat gij vinden zult; eet
deze rol, en ga, spreek tot het huis Israels.
2 Toen opende ik mijn mond, en Hij gaf mij die rol te eten.
3 En Hij zeide tot mij: Mensenkind, geef uw buik te eten, en vul uw
ingewand met deze rol, die Ik u geef. Toen at ik, en het was in mijn
mond als honig, vanwege de zoetigheid.
4 En Hij zeide tot mij: Mensenkind, ga henen, kom tot het huis
Israels, en spreek tot hen met Mijn woorden.
5 Want gij zijt niet gezonden tot een volk, diep van spraak en zwaar
van tong, maar tot het huis Israels;
6 Niet tot vele volken, diep van spraak en zwaar van tong, welker
woorden gij niet kunt verstaan; zouden zij niet, zo Ik u tot hen
gezonden had, naar u gehoord hebben?
7 Maar het huis Israels wil naar u niet horen, omdat zij naar Mij
niet willen horen; want het ganse huis Israels is stijf van voorhoofd,
en hard van hart zijn zij.
8 Ziet, Ik heb uw aangezicht stijf gemaakt tegen hun aangezichten, en
uw voorhoofd stijf tegen hun voorhoofd.
9 Uw voorhoofd heb Ik gemaakt als een diamant, harder dan een rots;
vrees hen niet, en ontzet u niet voor hun aangezichten, omdat zij een
wederspannig huis zijn.
10 Verder zeide Hij tot mij: Mensenkind, vat al Mijn woorden, die Ik
tot u spreken zal, in uw hart, en hoor ze met uw oren.
11 En ga henen, kom tot de weggevoerden, tot de kinderen uws volks,
en spreek tot hen, en zeg tot hen: Zo zegt de Heere HEERE, hetzij dat
zij horen zullen, of hetzij dat zij het laten zullen.
12 Toen nam de Geest mij op, en ik hoorde achter mij een stem van
grote ruising, zeggende: Geloofd zij de heerlijkheid des HEEREN uit
Zijn plaats!
13 En ik hoorde het geluid van der dieren vleugelen, die de een den
ander raakten, en het geluid der raderen tegenover hen; en het geluid
ener grote ruising.
14 Toen hief de Geest mij op, en nam mij weg, en ik ging henen,
bitterlijk bedroefd door de hitte mijns geestes; maar de hand des
HEEREN was sterk op mij.
15 En ik kwam tot de weggevoerden te Tel-Abib, die aan de rivier
Chebar woonden, en ik bleef daar zij woonden; ja, ik bleef daar
verbaasd in het midden van hen zeven dagen.
16 Het gebeurde nu ten einde van zeven dagen, dat het woord des
HEEREN tot mij geschiedde, zeggende:
17 Mensenkind! Ik heb u tot een wachter gesteld over het huis
Israels; zo zult gij het woord uit Mijn mond horen, en hen van
Mijnentwege waarschuwen.
18 Als Ik tot den goddeloze zeg: Gij zult den dood sterven, en gij
waarschuwt hem niet, en spreekt niet, om den goddeloze van zijn
goddelozen weg te waarschuwen, opdat gij hem in het leven behoudt; die
goddeloze zal in zijn ongerechtigheid sterven, maar zijn bloed zal Ik
van uw hand eisen.
19 Doch als gij den goddeloze waarschuwt, en hij zich van zijn
goddeloosheid en van zijn goddelozen weg niet bekeert, hij zal in zijn
ongerechtigheid sterven; maar gij hebt uw ziel bevrijd.
20 Als ook een rechtvaardige zich van zijn gerechtigheid afkeert, en
onrecht doet, en Ik een aanstoot voor zijn aangezicht leg, hij zal
sterven; omdat gij hem niet gewaarschuwd hebt, zal hij in zijn zonde
sterven, en zijn gerechtigheden, die hij gedaan heeft, zullen niet
gedacht worden; maar zijn bloed zal Ik van uw hand eisen.
21 Doch als gij den rechtvaardige waarschuwt, opdat de rechtvaardige
niet zondige, en hij niet zondigt; hij zal zekerlijk leven, omdat hij
gewaarschuwd is; en gij hebt uw ziel bevrijd.
22 En de hand des HEEREN was daar op mij, en Hij zeide tot mij: Maak
u op, ga uit in de vallei, en Ik zal daar met u spreken.
23 En ik maakte mij op, en ging uit in de vallei, en ziet, de
heerlijkheid des HEEREN stond aldaar, gelijk de heerlijkheid, die ik
gezien had bij de rivier Chebar; en ik viel op mijn aangezicht.
24 Toen kwam de Geest in mij, en stelde mij op mijn voeten, en Hij
sprak met mij, en Hij zeide tot mij: Ga, besluit u binnen in uw huis.
25 Want u aangaande, mensenkind, ziet, zij zouden dikke touwen aan u
leggen, en zij zouden u daarmede binden; daarom zult gij niet uitgaan
in het midden van hen.
26 En Ik zal uw tong aan uw gehemelte doen kleven, dat gij stom
worden zult, en zult hun niet zijn tot een bestraffenden man; want zij
zijn een wederspannig huis.
27 Maar als Ik met u spreken zal, zal Ik uw mond opendoen, en gij
zult tot hen zeggen: Zo zegt de Heere HEERE, wie hoort, die hore, en
wie het laat, die late het; want zij zijn een wederspannig huis.
EZEQUIEL-CAP-4
1 En gij, mensenkind, neem u een tichelsteen, en leg dien voor uw
aangezicht, en bewerp daarop de stad Jeruzalem.
2 En maak een belegering tegen haar, en bouw tegen haar sterkten, en
werp tegen haar een wal op, en stel legers tegen haar, en zet tegen
haar stormrammen rondom.
3 Verder, neem gij u een ijzeren pan, en stel ze tot een ijzeren muur
tussen u en tussen die stad; en richt uw aangezicht tegen haar, dat
zij in belegering kome, en gij zult ze belegeren. Dit zij den huize
Israels een teken.
4 Lig gij ook neder op uw linkerzijde, en leg daarop de
ongerechtigheid van het huis Israels, naar het getal der dagen, dat
gij daarop zult liggen, zult gij hun ongerechtigheid dragen.
5 Want Ik heb u gegeven de jaren hunner ongerechtigheid, naar het
getal der dagen, driehonderd en negentig dagen, dat gij de
ongerechtigheid van het huis Israels dragen zult.
6 Als gij nu deze voleinden zult, lig ten anderen male neder op uw
rechterzijde, en gij zult de ongerechtigheid van het huis van Juda
dragen veertig dagen; Ik heb u gegeven elken dag voor elk jaar.
7 Daarom zult gij uw aangezicht richten tegen de belegering van
Jeruzalem, en uw arm zal ontbloot zijn; en gij zult tegen haar
profeteren.
8 En ziet, Ik zal dikke touwen aan u leggen, dat gij u niet omkeert
van uw ene zijde tot uw andere zijde, totdat gij de dagen uwer
belegering voleind hebt.
9 En neemt gij voor u tarwe, en gerst, en bonen, en linzen, en
gierst, en spelt; en doe die in een vat, en maak die u tot brood; naar
het getal der dagen, die gij op uw zijde nederliggen zult, driehonderd
en negentig dagen, zult gij dat eten.
10 Uw spijze nu, die gij eten zult, zal in gewicht zijn twintig
sikkelen daags; van tijd tot tijd zult gij die eten.
11 Gij zult ook water naar zekere maat drinken, het zesde deel van
een hin; van tijd tot tijd zult gij het drinken.
12 En gij zult een gerstekoek eten, en dien zult gij met drek van des
mensen afgang bakken voor hun ogen.
13 En de HEERE zeide: Alzo zullen de kinderen Israels hun brood
onrein eten onder de heidenen, waarhenen Ik hen verdrijven zal.
14 Toen zeide ik: Ach, Heere, HEERE, zie, mijn ziel is niet
verontreinigd geweest; want ik heb, van mijn jeugd af tot nu toe, geen
dood aas, noch dat verscheurd is, gegeten, en geen verfoeilijk vlees
is in mijn mond gekomen.
15 En Hij zeide tot mij: Zie, Ik heb u rundermest gegeven voor
mensendrek, zo zult gij uw brood daarmede bereiden.
16 Daarna zeide Hij tot mij: Gij mensenkind, zie, Ik breek den staf
des broods in Jeruzalem, en zij zullen het brood met gewicht en met
kommer eten, en het water met zekere maat en met verbaasdheid drinken;
17 Opdat zij des broods en des waters gebrek hebben, en de een met
den ander verbaasd worden, en in hun ongerechtigheid uitteren.
EZEQUIEL-CAP-5
1 En gij, mensenkind, neem u een scherp mes, een scheermes der
barbieren zult gij u nemen, hetwelk gij zult laten gaan over uw hoofd
en over uw baard; daarna zult gij u een weegschaal nemen, en die haren
delen.
2 Een derde deel zult gij in het midden der stad met vuur verbranden,
nadat de dagen der belegering vervuld worden; dan zult gij een derde
deel nemen, slaande met een zwaard rondom hetzelve, en een derde deel
zult gij in den wind strooien; want Ik zal het zwaard achter hen
uittrekken.
3 Gij zult ook weinige in getal daarvan nemen, en in uw slippen
binden.
4 En nog zult gij van die nemen, en die werpen in het midden des
vuurs, en zult ze verbranden met vuur; daaruit zal voortkomen een vuur
tegen het gehele huis van Israel.
5 Alzo zegt de Heere HEERE: Dit is Jeruzalem, welke Ik in het midden
der heidenen gezet heb, en landen rondom haar henen.
6 Doch zij heeft Mijn rechten veranderd in goddeloosheid meer dan de
heidenen, en Mijn inzettingen meer dan de landen, die rondom haar
zijn; want zij hebben Mijn rechten verworpen, en in Mijn inzettingen
hebben zij niet gewandeld.
7 Daarom zegt de Heere HEERE alzo: Dewijl gijlieden dies meer gemaakt
hebt dan de heidenen, die rondom u zijn, in Mijn inzettingen niet
gewandeld hebt, en Mijn rechten niet gedaan hebt, zelfs naar de
rechten der heidenen, die rondom u zijn, niet gedaan hebt;
8 Daarom zegt de Heere HEERE alzo: Ziet, Ik wil aan u, ja Ik, want Ik
zal gerichten in het midden van u oefenen, voor de ogen van die
heidenen.
9 En Ik zal onder u doen, hetgeen Ik niet gedaan heb, en desgelijks
Ik voortaan niet doen zal, om al uwer gruwelen wil.
10 Daarom zullen de vaders de kinderen eten in het midden van u, en
de kinderen zullen hun vaderen eten; en Ik zal gerichten onder u
oefenen, en zal al uw overblijfsel in alle winden verstrooien.
11 Daarom zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE (omdat
gij Mijn heiligdom verontreinigd hebt met al uw verfoeiselen, en met
al uw gruwelen), zo Ik ook niet daarom u verminderen, en Mijn oog u
niet verschonen zal, en Ik ook niet zal sparen!
12 Een derde deel van u zal van de pestilentie sterven, en zal door
honger in het midden van u te niet worden; en een derde deel zal in
het zwaard vallen rondom u; en een derde deel zal Ik in alle winden
verstrooien, en Ik zal het zwaard achter hen uittrekken.
13 Alzo zal Mijn toorn volbracht worden, en Ik zal Mijn grimmigheid
op hen doen rusten, en Mij troosten; en zij zullen weten, dat Ik, de
HEERE, in Mijn ijver gesproken heb, als Ik Mijn grimmigheid tegen hen
volbracht zal hebben.
14 Daartoe zal Ik u ter woestheid en ter smaadheid zetten onder de
heidenen, die rondom u zijn, voor de ogen van al degene, die
voorbijgaat.
15 Zo zal de smaadheid en hoon een onderwijs en ontzetting den
heidenen zijn, die rondom u zijn, wanneer Ik over u gerichten in
toorn, en in grimmigheid, en in grimmige straffen oefenen zal; Ik, de
HEERE, heb het gesproken!
16 Wanneer Ik de boze pijlen des hongers tegen hen uitzenden zal, die
ten verderve zijn zullen, die Ik uitzenden zal om u te verderven; zo
zal Ik den honger over u vermeerderen, en u den staf des broods
breken.
17 Ja, honger en boos gedierte, die u van kinderen beroven zullen,
zal Ik over u zenden; ook zal pestilentie en bloed onder u omgaan; en
het zwaard zal Ik over u brengen; Ik, de HEERE, heb het gesproken!
EZEQUIEL-CAP-6
1 En het woord des HEEREN geschiedde tot mij, zeggende:
2 Mensenkind, zet uw aangezicht tegen de bergen Israels, en profeteer
tegen dezelve;
3 En zeg: Gij bergen Israels, hoort het woord des Heeren HEEREN! Zo
zegt de Heere HEERE tot de bergen en tot de heuvelen, tot de beken en
tot de dalen: Ziet, Ik, Ik breng over u het zwaard, en Ik zal uw
hoogten verderven.
4 Daartoe zullen uw altaren verwoest, en uw zonnebeelden verbroken
worden; en Ik zal uw verslagenen nedervellen voor het aangezicht uwer
drekgoden.
5 En Ik zal de dode lichamen der kinderen Israels voor het aangezicht
hunner drekgoden leggen, en Ik zal uw beenderen rondom uw altaren
strooien.
6 In al uw woningen zullen de steden verwoest en de hoogten tot
wildernis worden, opdat uw altaren woest en eenzaam zijn, en uw
drekgoden verbroken worden en ophouden, en uw zonnebeelden afgehouwen,
en uw werken uitgedelgd worden.
7 En de verslagenen zullen in het midden van u liggen, opdat gij
weet, dat Ik de HEERE ben.
8 Ik zal dan nog een overblijfsel laten, als gij enigen zult hebben,
die het zwaard ontkomen onder de heidenen, wanneer gij in de landen
zult verstrooid worden.
9 Dan zullen uw ontkomenen Mijner gedenken onder de heidenen, waar
zij gevankelijk zullen geworden zijn, omdat Ik verbroken ben door hun
hoerachtig hart, dat van Mij afgeweken is, en door hun ogen, die hun
drekgoden nahoereren; en zij zullen een walging aan zichzelven hebben
over de boosheden, die zij in al hun gruwelen gedaan hebben.
10 En zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben; Ik heb niet tevergeefs
gesproken, van hun dit kwaad aan te doen.
11 Zo zegt de Heere HEERE: Sla met uw hand, en stamp met uw voet, en
zeg: Ach, over alle gruwelen der boosheden van het huis Israels; want
zij zullen door het zwaard, door den honger en door de pestilentie
vallen.
12 Die verre af is, zal door de pest sterven, en die nabij is, zal
door het zwaard vallen; maar die overgebleven en belegerd is, zal door
honger sterven; alzo zal Ik Mijn grimmigheid tegen hen volbrengen.
13 Dan zult gij weten, dat Ik de HEERE ben, als hun verslagenen in
het midden hunner drekgoden rondom hun altaren wezen zullen op alle
hoge heuvelen, op alle toppen der bergen, en onder allen groenen boom,
en onder alle dichte eiken, de plaats, alwaar zij al hun drekgoden
liefelijken reuk maakten.
14 Daarom zal Ik Mijn hand over hen uitstrekken, en zal het land
woest maken, ja, woester dan de woestijn naar Diblath henen, in al hun
woningen; en zij zullen bevinden, dat Ik de HEERE ben.
EZEQUIEL-CAP-7
1 Daarna geschiedde het woord des HEEREN tot mij, zeggende:
2 Verder, gij mensenkind, zo zegt de Heere HEERE, van het land
Israels: Het einde is er, het einde is gekomen over de vier hoeken des
lands.
3 Nu is het einde over u; want Ik zal Mijn toorn tegen u zenden, en
Ik zal u richten naar uw wegen, en Ik zal op u brengen al uw gruwelen.
4 En Mijn oog zal u niet verschonen, en Ik zal niet sparen; maar Ik
zal uw wegen op u brengen, en uw gruwelen zullen in het midden van u
zijn, en gijlieden zult weten, dat Ik de HEERE ben.
5 Zo zegt de Heere HEERE: Een kwaad, een enig kwaad, ziet, is
gekomen;
6 Een einde is er gekomen, dat einde is gekomen, het is opgewaakt
tegen u; ziet, het kwaad is gekomen!
7 De morgenstond is tot u gekomen, o inwoner des lands, de tijd is
gekomen, de dag der beroerte is nabij, en er is geen wederklank der
bergen.
8 Nu zal Ik in kort Mijn grimmigheid over u uitgieten, en Mijn toorn
tegen u volbrengen, en u richten naar uw wegen, en zal op u brengen al
uw gruwelen.
9 En Mijn oog zal niet verschonen, en Ik zal niet sparen; Ik zal u
geven naar uw wegen, en uw gruwelen zullen in het midden van u zijn;
en gijlieden zult weten, dat Ik de HEERE ben, Die slaat.
10 Ziet, de dag, ziet, de morgenstond is gekomen, de morgenstond is
voortgekomen, de roede heeft gebloeid, de hovaardij heeft gegroend.
11 Het geweld is opgerezen tot een roede der goddeloosheid; niets van
hen zal overblijven, noch van hun menigte, noch van hun gedruis, en
geen klage zal over hen zijn.
12 De tijd is gekomen, de dag is genaakt; de koper zij niet blijde,
en de verkoper bedrijve geen rouw; want een brandende toorn is over de
gehele menigte van het land.
13 Want de verkoper zal tot het verkochte niet wederkeren, ofschoon
hun leven nog onder de levenden ware; overmits het gezicht, aangaande
de gehele menigte van het land, niet zal terugkeren; en niemand zal
door zijn ongerechtigheid zijn leven sterken.
14 Zij hebben met de trompet getrompet, en hebben alles bereid, maar
niemand trekt ten strijde; want Mijn brandende toorn is over de gehele
menigte van het land.
15 Het zwaard is buiten, en de pest, en de honger van binnen; die op
het veld is, zal door het zwaard sterven, en die in de stad is, dien
zal de honger en de pest verteren.
16 En hun ontkomenden zullen wel ontkomen, maar zij zullen op de
bergen zijn, zij allen zullen zijn gelijk duiven der dalen, kermende,
een ieder om zijn ongerechtigheid.
17 Alle handen zullen slap worden, en alle knieen zullen henenvlieten
als water.
18 Ook zullen zij zakken aangorden, gruwen zal ze bedekken, en over
alle aangezichten zal schaamte wezen, en op al hun hoofden kaalheid.
19 Zij zullen hun zilver op de straten werpen, en hun goud zal tot
onreinigheid zijn; hun zilver en hun goud zal hen niet kunnen
uithelpen ten dage der verbolgenheid des HEEREN; hun ziel zullen zij
niet verzadigen, en hun ingewanden zullen zij niet vullen; want het
zal de aanstoot hunner ongerechtigheid zijn.
20 En Hij heeft de schoonheid Zijns sieraads ter overtreffelijkheid
gezet; maar zij hebben daarin beelden hunner gruwelen en hunner
verfoeiselen gemaakt; daarom heb Ik dat hun tot onreinigheid gesteld.
21 En Ik zal het in de hand der vreemden overgeven ten roof, en den
goddelozen der aarde ten buit, en zij zullen het ontheiligen.
22 Ook zal Ik Mijn aangezicht van hen omwenden, en zij zullen Mijn
verborgen plaats ontheiligen; want inbrekers zullen daar inkomen en
die ontheiligen.
23 Maak een keten; want het land is vol van bloedgerichten, en de
stad is vol van geweld.
24 Daarom zal Ik de kwaadste der heidenen doen komen, die hun huizen
erfelijk bezitten zullen, en zal den hoogmoed der sterken doen
ophouden, en die hen heiligen, zullen ontheiligd worden.
25 De ondergang komt; en zij zullen den vrede zoeken, maar hij zal er
niet zijn.
26 Ellende zal op ellende komen, en er zal gerucht op gerucht wezen;
dan zullen zij het gezicht van een profeet zoeken; maar de wet zal
vergaan van den priester, en de raad van de oudsten.
27 De koning zal rouw bedrijven, en de vorsten zullen met verwoesting
bekleed zijn, en de handen van het volk des lands zullen beroerd zijn;
Ik zal hun doen naar hun weg, en met hun rechten zal Ik ze richten; en
zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben.
EZEQUIEL-CAP-8
1 Het geschiedde nu in het zesde jaar, in de zesde maand, op den
vijfden der maand, als ik in mijn huis zat, en de oudsten van Juda
voor mijn aangezicht zaten, dat de hand des Heeren HEEREN daar over
mij viel.
2 Toen zag ik, en ziet, een gelijkenis, als de gedaante van vuur; van
de gedaante Zijner lenden en nederwaarts was vuur; en van Zijn lenden
en opwaarts, als de gedaante ener klaarheid, als de verf van Hasmal.
3 En Hij stak de gelijkenis ener hand uit, en nam mij bij het haar
mijns hoofds; en de Geest voerde mij op tussen de aarde en tussen den
hemel, en bracht mij in de gezichten Gods te Jeruzalem, tot de deur
der poort van het binnenste voorhof, dewelke ziet naar het noorden,
alwaar de zitplaats was van een beeld der ijvering, dat tot ijver
verwekt.
4 En ziet, de heerlijkheid des Gods van Israel was aldaar, naar de
gedaante, die ik in de vallei gezien had.
5 En Hij zeide tot mij: Mensenkind, hef nu uw ogen op naar den weg
van het noorden; en ik hief mijn ogen op naar den weg van het noorden,
en ziet, tegen het noorden aan de poort van het altaar was dit beeld
der ijvering, in den ingang.
6 En Hij zeide tot mij: Mensenkind, ziet gij wel, wat zij doen, de
grote gruwelen, die het huis Israels hier doet, opdat Ik van Mijn
heiligdom verre wegga? Doch gij zult nog wederom grote gruwelen zien.
7 Zo bracht Hij mij tot de deur van het voorhof. Toen zag ik, en
ziet, er was een hol in den wand.
8 En Hij zeide tot mij: Mensenkind, graaf nu in dien wand. En ik
groef in dien wand, en ziet, daar was een deur.
9 Toen zeide Hij tot mij: Ga in, en zie de boze gruwelen, die zij
hier doen.
10 Zo ging ik in, en ik zag, en ziet, er was alle beeltenis van
kruipende dieren en verfoeilijke beesten, en van alle drekgoden van
het huis Israels, geheel rondom aan den wand gemaald.
11 En zeventig mannen uit de oudsten van het huis Israels, met
Jaazanja, den zoon van Safan, staande in het midden van hen, stonden
voor hun aangezichten; en een ieder had zijn rookvat in zijn hand, en
een overvloedige wolk des reukwerks ging op.
12 Toen zeide Hij tot mij: Hebt gij gezien, mensenkind, wat de
oudsten van het huis Israels doen in de duisternis, een ieder in zijn
gebeelde binnenkameren? want zij zeggen: De HEERE ziet ons niet, de
HEERE heeft het land verlaten.
13 En Hij zeide tot mij: Gij zult nog wederom grote gruwelen zien,
die zij doen.
14 En Hij bracht mij tot de deur der poort van het huis des HEEREN,
die naar het noorden is, en ziet, daar zaten vrouwen, bewenende den
Thammuz.
15 En Hij zeide tot mij: Hebt gij, mensenkind, dat gezien? Gij zult
nog wederom grotere gruwelen zien dan deze.
16 En Hij bracht mij tot het binnenste voorhof van het huis des
HEEREN; en ziet, aan de deur van den tempel des HEEREN, tussen het
voorhuis en tussen het altaar, waren omtrent vijf en twintig mannen;
hun achterste leden waren naar den tempel des HEEREN, en hun
aangezichten naar het oosten, en deze bogen zich neder naar het oosten
voor de zon.
17 Toen zeide Hij tot mij: Hebt gij, mensenkind, dat gezien? Is er
iets lichter geacht bij het huis van Juda, dan deze gruwelen te doen,
die zij hier doen? Als zij het land met geweld vervuld hebben, zo
keren zij zich, om Mij te vertoornen; want zie, zij steken de
wijnranken aan hun neus.
18 Daarom zal Ik ook handelen in grimmigheid, Mijn oog zal niet
verschonen, en Ik zal niet sparen; hoewel zij voor Mijn oren met
luider stem roepen, nochtans zal Ik hen niet horen.
EZEQUIEL-CAP-9
1 Daarna riep Hij voor mijn oren met luider stem, zeggende: Doet de
opzieners der stad naderen, en elkeen met zijn verdervend wapen in
zijn hand.
2 En ziet, zes mannen kwamen van den weg der Hoge poort, die gekeerd
is naar het noorden, en elkeen met zijn verpletterend wapen in zijn
hand; en een man in het midden van hen was met linnen bekleed, en een
schrijvers-inktkoker was aan zijn lenden; en zij kwamen in, en stonden
bij het koperen altaar.
3 En de heerlijkheid des Gods van Israel hief zich op van den cherub,
waarop Hij was, tot den dorpel van het huis; en Hij riep tot den man,
die met linnen bekleed was, die de schrijvers-inktkoker aan zijn
lenden had.
4 En de HEERE zeide tot hem: Ga door, door het midden der stad, door
het midden van Jeruzalem, en teken een teken op de voorhoofden der
lieden, die zuchten en uitroepen over al deze gruwelen, die in het
midden derzelve gedaan worden.
5 Maar tot die anderen zeide Hij voor mijn oren: Gaat door, door de
stad achter hem, en slaat, ulieder oog verschone niet, en spaart niet!
6 Doodt ouden, jongelingen en maagden, en kinderkens en vrouwen, tot
verdervens toe; maar genaakt aan niemand, op denwelken het teken is,
en begint van Mijn heiligdom. En zij begonnen van de oude mannen, die
voor het huis waren.
7 En Hij zeide tot hen: Verontreinigt het huis, en vervult de
voorhoven met verslagenen; gaat henen uit. En zij gingen henen uit, en
zij sloegen in de stad.
8 Het geschiedde nu, als zij hen geslagen hadden, en ik overgebleven
was, dat ik op mijn aangezicht viel, en riep, en zeide: Ach, Heere
HEERE, zult Gij al het overblijfsel van Israel verderven, met Uw
grimmigheid uit te gieten over Jeruzalem?
9 Toen zeide Hij tot mij: De ongerechtigheid van het huis van Israel
en van Juda is gans zeer groot, en het land is met bloed vervuld, en
de stad is vol van afwijking; want zij zeggen: De HEERE heeft het land
verlaten, en de HEERE ziet niet.
10 Daarom ook, wat Mij aangaat, Mijn oog zal niet verschonen, en Ik
zal niet sparen; Ik zal hun weg op hun hoofd geven.
11 En ziet, de man, die met linnen bekleed was, aan wiens lenden de
inktkoker was, bracht bescheid weder, zeggende: Ik heb gedaan, gelijk
als Gij mij geboden hadt.
EZEQUIEL-CAP-10
1 Daarna zag ik, en ziet, boven het uitspansel, hetwelk was over het
hoofd der cherubs, was als een saffiersteen, als de gedaante van de
gelijkenis eens troons; en Hij verscheen op dezelve.
2 En Hij sprak tot den man, bekleed met linnen, en Hij zeide: Ga in
tot tussen de wielen, tot onder den cherub, en vul uw vuisten met
vurige kolen van tussen de cherubs, en strooi ze over de stad; en hij
ging in voor mijn ogen.
3 De cherubs nu stonden ter rechterzijde van het huis, als die man
inging; en een wolk vervulde het binnenste voorhof.
4 Toen hief zich de heerlijkheid des HEEREN omhoog van boven den
cherub, op den dorpel van het huis; en het huis werd vervuld met een
wolk, en het voorhof was vol van den glans der heerlijkheid des
HEEREN.
5 En het geruis van de vleugelen der cherubs werd gehoord tot het
uiterste voorhof, als de stem des almachtigen Gods, wanneer Hij
spreekt.
6 Het geschiedde nu, als Hij den man, bekleed met linnen, geboden
had, zeggende: Neem vuur van tussen de wielen, van tussen de cherubs,
dat hij inging en stond bij een rad.
7 Toen stak een cherub zijn hand uit van tussen de cherubs tot het
vuur, hetwelk was tussen de cherubs, en nam daarvan, en gaf het in de
vuisten desgenen, die met linnen bekleed was; die nam het, en ging
uit.
8 Want er werd gezien aan de cherubs de gelijkenis van eens mensen
hand onder hun vleugelen.
9 Toen zag ik, en ziet, vier raderen waren bij de cherubs; een rad
was bij elken cherub; en de gedaante der raderen was als de verf van
een turkoois-steen.
10 En aangaande hun gedaanten, die vier hadden enerlei gelijkenis,
gelijk of het ware geweest een rad in het midden van een rad.
11 Als die gingen, zo gingen deze op hun vier zijden; zij keerden
zich niet om, als zij gingen; maar de plaats, waarheen het hoofd zag,
die volgden zij na; zij keerden zich niet om, als zij gingen.
12 Hun ganse lichaam nu, en hun ruggen, en hun handen, en hun
vleugelen, mitsgaders de raderen, waren vol ogen rondom; die vier
hadden hun raderen.
13 Aangaande de raderen, elkeen derzelve werd voor mijn ogen genoemd
Galgal.
14 En elkeen had vier aangezichten; het eerste aangezicht was het
aangezicht eens cherubs, en het tweede aangezicht was het aangezicht
eens mensen, en het derde het aangezicht eens leeuws, en het vierde
het aangezicht eens arends.
15 En die cherubs hieven zich omhoog; dit was hetzelfde dier, dat ik
bij de rivier Chebar gezien had.
16 En als de cherubs gingen, zo gingen die raderen nevens dezelven;
en als de cherubs hun vleugelen ophieven, om zich van de aarde omhoog
te heffen, zo keerden zich diezelve raderen ook niet om van bij hen.
17 Als die stonden, stonden deze, en als die opgeheven werden, hieven
zich deze ook op; want de geest der dieren was in hen.
18 Toen ging de heerlijkheid des HEEREN van boven den dorpel des
huizes weg, en stond boven de cherubs.
19 En de cherubs hieven hun vleugelen op, en verhieven zich van de
aarde omhoog voor mijn ogen, als zij uitgingen; en de raderen waren
tegenover hen; en elkeen stond aan de deur der Oostpoort van het huis
des HEEREN; en de heerlijkheid des Gods Israels was van boven over
hen.
20 Dit is het dier, dat ik zag onder den Gods Israels bij de rivier
Chebar; en ik bemerkte, dat het cherubs waren.
21 Elkeen had vier aangezichten, en elkeen had vier vleugelen; en de
gelijkenis van mennden was onder hun vleugelen.
22 En aangaande de gelijkenis van hun aangezichten, het waren
dezelfde aangezichten, die ik gezien had bij de rivier Chebar, hun
gedaanten en zij zelven; zij gingen ieder recht uit voor zijn
aangezicht henen.
EZEQUIEL-CAP-11
1 Toen hief mij de Geest op, en bracht mij tot de Oostpoort van het
huis des HEEREN, dewelke ziet oostwaarts; en ziet, aan de deur der
poort waren vijf en twintig mannen, en in het midden van hen zag ik
Jaazanja, den zoon van Azzur, en Pelatja, den zoon van Benaja, vorsten
des volks.
2 En Hij zeide tot mij: Mensenkind, deze zijn de mannen, die
ongerechtigheid bedenken, en die kwaden raad raden in deze stad.
3 Die zeggen: Men moet geen huizen nabij bouwen; deze stad zou de
pot, en wij het vlees zijn.
4 Daarom profeteer tegen hen; profeteer, o mensenkind!
5 Zo viel dan de Geest des HEEREN op mij, en Hij zeide tot mij: Zeg:
Zo zegt de HEERE: Alzo zegt gijlieden o huis Israels! want Ik weet
elkeen der dingen, die in uw geest opklimmen.
6 Gij hebt uw verslagenen in deze stad vermenigvuldigd, en gij hebt
derzelver straten met de verslagenen vervuld.
7 Daarom, zo zegt de Heere HEERE: Uw verslagenen, die gij in het
midden derzelve nedergelegd hebt, die zijn dat vlees, en deze stad is
de pot; maar ulieden zal Ik uit het midden derzelve doen uitgaan.
8 Gijlieden hebt het zwaard gevreesd; en het zwaard zal Ik over u
brengen, spreekt de Heere HEERE.
9 Ook zal Ik ulieden uit het midden derzelve doen uitgaan, en Ik zal
u overgeven in de hand der vreemden; en Ik zal recht onder u doen.
10 Gij zult door het zwaard vallen; in de landpale Israels zal Ik u
richten, en gij zult weten, dat Ik de HEERE ben.
11 Deze stad zal ulieden niet tot een pot zijn, en gij zult in het
midden derzelve niet tot vlees zijn; in de landpale Israels zal Ik u
richten.
12 En gij zult weten, dat Ik de HEERE ben, omdat gij in Mijn
inzettingen niet gewandeld, en Mijn rechten niet gedaan hebt, maar
naar de rechten der heidenen, die rondom u zijn, gedaan hebt.
13 Het geschiedde nu, als ik profeteerde, dat Pelatja, de zoon van
Benaja, stierf. Toen viel ik neder op mijn aangezicht, en riep met
luider stem; en zeide: Ach, Heere HEERE! zult Gij gans een voleinding
maken met het overblijfsel van Israel?
14 Toen geschiedde het woord des HEEREN tot mij, zeggende:
15 Mensenkind, het zijn uw broederen, uw broederen, de mannen uwer
maagschap, en het ganse huis Israels, ja, dat ganse, tot welke de
inwoners van Jeruzalem gezegd hebben: Maakt u verre af van den HEERE,
ditzelve land is ons tot een erfbezitting gegeven.
16 Daarom zeg: Zo zegt de Heere HEERE: Hoewel Ik hen verre onder de
heidenen weggedaan heb, en hoewel Ik hen in de landen verstrooid heb,
nochtans zal Ik hun een weinig tijds tot een heiligdom zijn, in de
landen, waarin zij gekomen zijn.
17 Daarom zeg: Alzo zegt de Heere HEERE: Ja, Ik zal ulieden
vergaderen uit de volken, en Ik zal u verzamelen uit de landen, waarin
gij verstrooid zijt, en Ik zal u het land Israels geven.
18 En zij zullen daarhenen komen, en al deszelfs verfoeiselen en al
deszelfs gruwelen van daar wegdoen.
19 En Ik zal hun enerlei hart geven, en zal een nieuwen geest in het
binnenste van u geven; en Ik zal het stenen hart uit hun vlees
wegnemen, en zal hun een vlesen hart geven;
20 Opdat zij wandelen in Mijn inzettingen, en Mijn rechten bewaren,
en dezelve doen; en zij zullen Mij tot een volk zijn, en Ik zal hun
tot een God zijn.
21 Maar welker hart het hart hunner verfoeiselen en hunner gruwelen
nawandelt, derzelver weg zal Ik op hun hoofd geven, spreekt de Heere
HEERE.
22 Toen hieven de cherubs hun vleugelen op, en de raderen tegenover
hen; en de heerlijkheid des Gods van Israel was over hen van boven.
23 En de heerlijkheid des HEEREN rees op van het midden der stad, en
stond op den berg, die tegen het oosten der stad is.
24 Daarna nam mij de Geest op, en bracht mij in gezicht door den
Geest Gods in Chaldea tot de gevankelijk weggevoerden; en het gezicht,
dat ik gezien had, voer van mij op.
25 En ik sprak tot de gevankelijk weggevoerden al de woorden des
HEEREN, die Hij mij had doen zien.
EZEQUIEL-CAP-12
1 Verder geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
2 Mensenkind! gij woont in het midden van een wederspannig huis,
dewelke ogen hebben om te zien, en niet zien, oren hebben om te horen,
en niet horen, want zij zijn een wederspannig huis.
3 Daarom gij, mensenkind, maak u gereedschap van vertrekking; en
vertrek bij dag voor hun ogen; en gij zult vertrekken van uw plaats
tot een andere plaats voor hun ogen; misschien zullen zij het merken,
hoewel zij een wederspannig huis zijn.
4 Gij zult dan uw gereedschap bij dag voor hun ogen uitbrengen, als
het gereedschap dergenen, die vertrekken; daarna zult gij in den avond
uitgaan voor hun ogen, gelijk zij uitgaan, die vertrekken.
5 Doorgraaf u den wand voor hun ogen, en breng daardoor uw
gereedschap uit.
6 Voor hun ogen zult gij het op de schouders dragen, in donker zult
gij het uitbrengen; uw aangezicht zult gij bedekken, dat gij het land
niet ziet; want Ik heb u den huize Israels tot een wonderteken
gegeven.
7 En ik deed alzo, gelijk als mij bevolen was; ik bracht mijn
gereedschap uit bij dag, als het gereedschap dergenen, die vertrekken;
daarna in den avond doorgroef ik mij den wand met de hand; ik bracht
het uit in donker, en ik droeg het op den schouder voor hun ogen.
8 En des morgens geschiedde het woord des HEEREN tot mij, zeggende:
9 Mensenkind, heeft niet het huis Israels, het wederspannig huis, tot
u gezegd: Wat doet gij?
10 Zeg tot hen: Alzo zegt de Heere HEERE: Deze last is tegen den
vorst te Jeruzalem, en het ganse huis Israels, dat in het midden van
hen is.
11 Zeg: Ik ben ulieder wonderteken; gelijk als ik gedaan heb, alzo
zal hun gedaan worden; zij zullen door wegvoering in de gevangenis
heengaan.
12 En de vorst, die in het midden van hen is, zal het gereedschap op
den schouder dragen in donker, en hij zal uitgaan; zij zullen door den
wand graven, om hem daardoor uit te brengen; hij zal zijn aangezicht
bedekken, opdat hij met het oog de aarde niet zie.
13 Ik zal ook Mijn net over hem uitspreiden, dat hij in Mijn
jachtgaren gegrepen worde; en Ik zal hem brengen in Babylonie, het
land der Chaldeen; ook zal hij dat niet zien, hoewel hij daar sterven
zal.
14 En allen, die rondom hem zijn tot zijn hulp, en al zijn benden zal
Ik in alle winden verstrooien; en Ik zal het zwaard achter hen
uittrekken.
15 Alzo zullen zij weten, dat Ik de HEERE ben, wanneer Ik hen onder
de heidenen verspreiden en hen in de landen verstrooien zal.
16 Doch Ik zal van hen weinige lieden doen overblijven van het
zwaard, van den honger en van de pestilentie; opdat zij al hun
gruwelen vertellen onder de heidenen, waarhenen zij komen zullen, en
zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben.
17 Daarna geschiedde het woord des HEEREN tot mij, zeggende:
18 Mensenkind, gij zult uw brood eten met beven, en uw water zult gij
met beroerte en met kommer drinken.
19 En gij zult tot het volk des lands zeggen: Alzo zegt de Heere
HEERE, van de inwoners van Jeruzalem, in het land Israels: Zij zullen
hun brood met kommer eten, en hun water zullen zij met verbaasdheid
drinken, omdat hun land woest zal worden van zijn volheid, vanwege het
geweld van al degenen, die daarin wonen;
20 En de bewoonde steden zullen woest worden, en het land zal een
wildernis zijn; en gij zult weten, dat Ik de HEERE ben.
21 Wederom geschiedde het woord des HEEREN tot mij, zeggende:
22 Mensenkind, wat is dit voor een spreekwoord, dat gijlieden hebt in
het land Israels, zeggende: de dagen zullen verlengd worden, en al het
gezicht zal vergaan?
23 Daarom zeg tot hen: Alzo zegt de Heere HEERE: Ik zal dit
spreekwoord doen ophouden, dat zij het niet meer ten spreekwoord
gebruiken zullen in Israel. Maar spreek tot hen: De dagen zijn nabij
gekomen, en het woord van ieder gezicht.
24 Want geen ijdel gezicht zal er meer wezen, noch vleiende
waarzegging, in het midden van het huis Israels.
25 Want Ik ben de HEERE, Ik zal spreken; het woord, de tijd zal niet
meer uitgesteld worden; want in uw dagen, o wederspannig huis, zal Ik
een woord spreken, en hetzelve doen, spreekt de Heere HEERE.
26 Verder geschiedde het woord des HEEREN tot mij, zeggende:
27 Mensenkind, zie, die van het huis Israels zeggen: Het gezicht dat
hij ziet, is voor vele dagen, en hij profeteert van tijden, die verre
zijn.
28 Daarom zeg tot hen: Alzo zegt de Heere HEERE: Geen Mijner woorden
zullen meer uitgesteld worden; het woord, hetwelk Ik gesproken heb,
dat zal gedaan worden, spreekt de Heere HEERE.
EZEQUIEL-CAP-13
1 En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende:
2 Mensenkind, profeteer tegen de profeten Israels, die profeteren, en
zeg tot degenen, die uit hun hart profeteren: Hoort des HEEREN woord.
3 Zo zegt de Heere HEERE: Wee over die dwaze profeten, die hun geest
nawandelen, en hetgeen zij niet gezien hebben!
4 Uw profeten, o Israel, zijn als vossen in de woeste plaatsen.
5 Gij zijt in de bressen niet opgetreden, noch hebt den muur
toegemuurd voor het huis Israels, om in den strijd te staan, ten dage
des HEEREN.
6 Zij zien ijdelheid en leugenachtige voorzegging, die daar zeggen:
De HEERE heeft gesproken, daar de HEERE hen niet gezonden heeft; en
zij geven hope van het woord te zullen bevestigen.
7 Ziet gij niet een ijdel gezicht, en spreekt een leugenachtige
voorzegging, als gij zegt: De HEERE spreekt, daar Ik niet gesproken
heb?
8 Daarom zo zegt de Heere HEERE: omdat gijlieden ijdelheid spreekt,
en leugen ziet; daarom, ziet, Ik wil aan u, spreekt de Heere HEERE.
9 En Mijn hand zal zijn tegen de profeten, die ijdelheid zien, en
leugen voorzeggen; zij zullen in de vergadering Mijns volks niet zijn,
en in het schrift van het huis Israels niet geschreven worden, en in
het land Israels niet komen; en gij zult weten, dat Ik de Heere HEERE
ben.
10 Daarom, ja, daarom dat zij Mijn volk verleiden, zeggende: Vrede,
daar geen vrede is; en dat de een een lemen wand bouwt, en ziet, de
anderen denzelven pleisteren met loze kalk.
11 Zeg tot degenen, die met loze kalk pleisteren, dat hij omvallen
zal; er zal een overstelpende plasregen zijn; en gij, o grote
hagelstenen, zult vallen, en een grote stormwind zal hem splijten.
12 Ziet, als die wand zal gevallen zijn, zal dan niet tot u gezegd
worden: Waar is de pleistering, waarmede gij gepleisterd hebt?
13 Daarom alzo zegt de Heere HEERE: Ja, Ik zal hem door een groten
stormwind in Mijn grimmigheid splijten, en er zal een overstelpende
plasregen zijn in Mijn toorn, en grote hagelstenen in Mijn
grimmigheid, om dien te verdoen.
14 Zo zal Ik den wand afbreken, dien gijlieden met loze kalk
gepleisterd hebt, en zal hem ter aarde nederwerpen, dat zijn grond zal
ontdekt worden; alzo zal de stad vallen, en gij zult in het midden van
haar omkomen; en gij zult weten, dat Ik de HEERE ben.
15 Zo zal Ik Mijn grimmigheid tegen den wand voortbrengen, en tegen
degenen, die hem pleisteren met loze kalk; en Ik zal tot ulieden
zeggen: Die wand is er niet meer, en die hem pleisterden, zijn er
niet;
16 Te weten de profeten Israels, die van Jeruzalem profeteren, en
voor haar een gezicht des vredes zien, waar geen vrede is, spreekt de
Heere HEERE.
17 En gij, mensenkind, zet uw aangezicht tegen de dochteren uws
volks, dewelke profeteren uit haar hart, en profeteer tegen haar;
18 En zeg: Zo zegt de Heere HEERE: Wee die vrouwen, die kussens
naaien voor alle okselen der armen, en maken hoofddeksels voor het
hoofd van alle statuur, om de zielen te jagen! Zult gij de zielen
Mijns volks jagen, en zult gij u de zielen in het leven behouden?
19 En zult gij Mij ontheiligen bij Mijn volk, voor handvollen van
gerst, en voor stukken broods, om zielen te doden, die niet zouden
sterven, en om zielen in het leven te behouden, die niet zouden leven,
door uw liegen tot Mijn volk, dat de leugen hoort?
20 Daarom, zo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik wil aan uw kussens,
waarmede gij aldaar de zielen jaagt naar de bloemhoven, en Ik zal ze
uit uw armen wegscheuren; en Ik zal die zielen losmaken, de zielen,
die gij jaagt naar de bloemhoven.
21 Daartoe zal Ik uw hoofddeksels scheuren, en Mijn volk uit uw hand
redden, zodat zij niet meer in uw hand zullen zijn tot een jacht; en
gij zult weten, dat Ik de HEERE ben.
22 Omdat gijlieden het hart des rechtvaardigen door valsheid hebt
bedroefd gemaakt, daar Ik hem geen smart aangedaan heb; en omdat gij
de handen des goddelozen gesterkt hebt, opdat hij zich van zijn bozen
weg niet afkeren zou, dat Ik hem in het leven behield;
23 Daarom zult gij niet meer ijdelheid zien, noch waarzegging
gebruiken; maar Ik zal Mijn volk uit uw hand redden, en gij zult
weten, dat Ik de HEERE ben.
EZEQUIEL-CAP-14
1 Daarna kwamen tot mij mannen uit de oudsten van Israel, en zaten
neder voor mijn aangezicht.
2 Toen geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
3 Mensenkind, deze mannen hebben hun drekgoden in hun hart opgezet,
en hebben den aanstoot hunner ongerechtigheid recht voor hun
aangezichten gesteld; word Ik dan ernstiglijk van hen gevraagd?
4 Daarom spreek met hen, en zeg tot hen: Alzo zegt de Heere HEERE:
Een ieder man uit het huis Israels, die de drekgoden in zijn hart
opzet, en den aanstoot zijner ongerechtigheid recht voor zijn
aangezicht stelt, en komt tot den profeet, Ik, de HEERE zal hem, als
hij komt, antwoorden naar de menigte zijner drekgoden;
5 Opdat Ik het huis Israels in hun hart grijpe, dewijl zij allen door
hun drekgoden van Mij vervreemd zijn.
6 Daarom zeg tot het huis Israels: Alzo zegt de Heere HEERE: Bekeert
u, en keert u af van uw drekgoden, en keert uw aangezichten af van al
uw gruwelen.
7 Want ieder man uit het huis Israels, en uit den vreemdeling, die in
Israel verkeert, die zich van achter Mij afscheidt, en zet zijn
drekgoden op in zijn hart, en stelt den aanstoot zijner
ongerechtigheid recht voor zijn aangezicht, en komt tot den profeet,
om Mij door hem te vragen; Ik ben de HEERE, hem zal geantwoord worden
door Mij;
8 En Ik zal Mijn aangezicht tegen dienzelven man zetten, en zal hem
stellen tot een teken en tot spreekwoorden, en zal hem uitroeien uit
het midden Mijns volks; en gijlieden zult weten, dat Ik de HEERE ben.
9 Als nu een profeet overreed zal zijn, en iets gesproken zal hebben,
Ik, de HEERE, heb dienzelven profeet overreed, en Ik zal Mijn hand
tegen hem uitstrekken, en zal hem verdelgen uit het midden van Mijn
volk Israel.
10 En zij zullen hun ongerechtigheid dragen; gelijk de
ongerechtigheid des vragers zal zijn; alzo zal zijn de ongerechtigheid
des profeten;
11 Opdat het huis Israels niet meer van achter Mij afdwale, en zij
zich niet meer verontreinigen met al hun overtredingen; alsdan zullen
zij Mij tot een volk zijn, en Ik zal hun tot een God zijn, spreekt de
Heere HEERE.
12 Verder geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
13 Mensenkind, als een land tegen Mij gezondigd zal hebben, zwaarlijk
overtredende, zo zal Ik Mijn hand daartegen uitstrekken, en zal
hetzelve den staf des broods breken, en een honger daarin zenden, dat
Ik daaruit mensen en beesten uitroeie;
14 Ofschoon deze drie mannen, Noach, Daniel en Job, in het midden
deszelven waren, zij zouden door hun gerechtigheid alleen hun ziel
bevrijden, spreekt de Heere HEERE.
15 Zo Ik het boos gedierte make door het land door te gaan, hetwelk
dat van kinderen berove, zodat het woest worde, dat er niemand doorga,
vanwege het gedierte;
16 Die drie mannen in het midden deszelven zijnde, zo waarachtig als
Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zo zij zonen, en zo zij dochteren
bevrijden zouden, zij zelven alleen zouden bevrijd worden, maar het
land zou woest worden.
17 Of als Ik het zwaard brenge over datzelve land, en zegge: Zwaard!
ga door, door dat land, zodat Ik daarvan uitroeie mensen en beesten;
18 Ofschoon die drie mannen in het midden deszelven waren, zo
waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zij zouden zonen noch
dochteren bevrijden, maar zij zelven alleen zouden bevrijd worden.
19 Of als Ik de pestilentie in datzelve land zende, en Mijn
grimmigheid daarover met bloed uitgiete, om daarvan mensen en beesten
uit te roeien;
20 Ofschoon Noach, Daniel en Job in het midden deszelven waren, zo
waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zo zij een zoon, of zo
zij een dochter zouden bevrijden, zij zouden alleen hun ziel door hun
gerechtigheid bevrijden.
21 Want alzo zegt de Heere HEERE: Hoeveel te meer als Ik mijn vier
boze gerichten, het zwaard, en den honger, en het boze gedierte, en de
pestilentie gezonden zal hebben tegen Jeruzalem, om daaruit mensen en
beesten uit te roeien!
22 Doch ziet, daarin zullen ontkomenen overblijven, die uitgevoerd
zullen worden, zonen en dochteren; ziet, zij zullen tot ulieden
uitkomen, en gij zult hun weg zien, en hun handelingen; en gij zult
vertroost worden over het kwaad, dat Ik over Jeruzalem gebracht zal
hebben, ja, al wat Ik zal gebracht hebben over haar.
23 Zo zullen zij u vertroosten, als gij hun weg en hun handelingen
zien zult; en gij zult weten, dat Ik niet zonder oorzaak gedaan heb,
al wat Ik in haar gedaan heb, spreekt de Heere HEERE.
EZEQUIEL-CAP-15
1 En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende:
2 Mensenkind, wat is het hout des wijnstoks meer dan alle hout, of de
wijnrank meer dan dat onder het hout eens wouds is?
3 Wordt daarvan hout genomen, om een stuk werk te maken? Neemt men
daarvan een pin, om enig vat daaraan te hangen?
4 Ziet, het wordt aan het vuur overgegeven, opdat het verteerd worde;
het vuur verteert beide zijn einden, en zijn middelste wordt verbrand;
zou het deugen tot een stuk werks?
5 Ziet, toen het geheel was, werd het tot geen stuk werks gemaakt;
hoeveel te min als het vuur dat verteerd heeft, zodat het verbrand is,
zal het dan nog tot een stuk werks gemaakt worden?
6 Daarom, alzo zegt de Heere HEERE: Gelijk als het hout des wijnstoks
is onder het hout des wouds, hetwelk Ik aan het vuur overgeef, opdat
het verteerd worde, alzo zal Ik de inwoners van Jeruzalem overgeven.
7 Want Ik zal Mijn aangezicht tegen hen zetten; als zij van het ene
vuur uitgaan, zal het andere vuur hen verteren; en gij zult weten, dat
Ik de HEERE ben, als Ik Mijn aangezicht tegen hen gesteld zal hebben.
8 En Ik zal het land woest maken, omdat zij zwaarlijk overtreden
hebben, spreekt de Heere HEERE.
EZEQUIEL-CAP-16
1 Verder geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
2 Mensenkind, maak Jeruzalem haar gruwelen bekend,
3 En zeg: Alzo zegt de Heere HEERE tot Jeruzalem: Uw handelingen en
uw geboorten zijn uit het land der Kanaanieten; uw vader was een
Amoriet en uw moeder een Hethietische.
4 En aangaande uw geboorten: ten dage, als gij geboren waart, werd uw
navel niet afgesneden; en gij waart niet met water gewassen, toen Ik u
aanschouwde; gij waart ook geenszins met zout gewreven, noch in
windselen gewonden.
5 Geen oog had medelijden over u, om u een van deze dingen te doen,
om zich over u te erbarmen; maar gij zijt geworpen geweest op het
vlakke des velds, om de walgelijkheid van uw ziel, ten dage, toen gij
geboren waart.
6 Als Ik bij u voorbijging, zo zag Ik u, vertreden zijnde in uw
bloed, en Ik zeide tot u in uw bloed: Leef; ja, Ik zeide tot u in uw
bloed: Leef!
7 Ik heb u tot tien duizend, als het gewas des velds, gemaakt; en gij
zijt gegroeid, en groot geworden, en zijt gekomen tot grote
sierlijkheid; uw borsten zijn vast geworden, en uw haar is gewassen,
doch gij waart naakt en bloot.
8 Als Ik nu bij u voorbijging, zag Ik u, en ziet, uw tijd was de tijd
der minne; zo breidde Ik Mijn vleugel over u uit, en dekte uw
naaktheid; ja, Ik zwoer u, en kwam met u in een verbond, spreekt de
Heere HEERE en gij werdt de Mijne.
9 Daarna wies Ik u met water, en Ik spoelde uw bloed van u af, en
zalfde u met olie.
10 Ik bekleedde u ook met gestikt werk, en Ik schoeide u met
dassenvellen, en omgordde u met fijn linnen, en bedekte u met zijde.
11 Ook versierde Ik u met sieraad, en deed armringen aan uw handen,
en een keten aan uw hals.
12 Desgelijks deed Ik een voorhoofdsiersel aan uw aangezicht, en
oorringen aan uw oren, en een kroon der heerlijkheid op uw hoofd.
13 Zo waart gij versierd met goud en zilver, en uw kleding was fijn
linnen, en zijde, en gestikt werk; gij at meelbloem, en honig, en
olie, en gij waart gans zeer schoon, en waart voorspoedig, dat gij een
koninkrijk werdt.
14 Daartoe ging van u een naam uit onder de heidenen om uw
schoonheid; want die was volmaakt door Mijn heerlijkheid, die Ik op u
gelegd had, spreekt de Heere HEERE.
15 Maar gij hebt vertrouwd op uw schoonheid, en hebt gehoereerd
vanwege uw naam; ja, hebt uw hoererijen uitgestort aan een ieder, die
voorbijging; voor hem was zij.
16 En gij hebt van uw klederen genomen, en u gemaakt geplekte
hoogten, en hebt daarop gehoereerd; zulks is niet gekomen, en zal niet
geschieden.
17 Daartoe hebt gij genomen de vaten uws sieraads van Mijn goud en
van Mijn zilver, dat Ik u gegeven had, en gij hebt u mansbeelden
gemaakt, en gij hebt met dezelve gehoereerd.
18 En gij hebt uw gestikte klederen genomen, en hebt ze bedekt; en
gij hebt Mijn olie en Mijn reukwerk voor hun aangezichten gesteld.
19 En Mijn brood, hetwelk Ik u gaf, meelbloem en olie, en honig,
waarmede Ik u spijsde, dat hebt gij ook voor hun aangezichten gesteld
tot een liefelijken reuk; zo is het geschied, spreekt de Heere HEERE.
20 Verder hebt gij uw zonen en uw dochteren, die gij Mij gebaard
hadt, genomen, en hebt ze denzelven geofferd om te verteren; is het
wat kleins van uw hoererijen,
21 Dat gij Mijn kinderen geslacht hebt, en hebt ze overgegeven, als
gij dezelve voor hen door het vuur hebt doen gaan?
22 Ook hebt gij bij al uw gruwelen en uw hoererijen niet gedacht aan
de dagen uwer jonkheid, als gij naakt en bloot waart, als gij
vertreden waart in uw bloed.
23 Het is ook geschied na al uw boosheid,, wee, wee u, spreekt de
Heere HEERE),
24 Dat gij u een verwelfsel gebouwd hebt, en u een hoge plaats
gemaakt hebt in elke straat.
25 Aan elk hoofd des wegs hebt gij uw hoge plaatsen gebouwd, en hebt
uw schoonheid gruwelijk gemaakt, en hebt met uw benen geschreden voor
een ieder, die voorbijging, en hebt uw hoererijen vermenigvuldigd.
26 Gij hebt ook gehoereerd met de kinderen van Egypte, uw naburen,
die groot van vlees zijn; en gij hebt uw hoererij vermenigvuldigd, om
Mij tot toorn te verwekken.
27 Ziet, daarom strekte Ik Mijn hand over u uit, en verminderde uw
bescheiden deel; en Ik gaf u over in den lust dergenen, die u haten,
der dochteren der Filistijnen, die vanwege uw schandelijken weg
beschaamd waren.
28 Verder hebt gij gehoereerd met de kinderen van Assur, omdat gij
onverzadelijk waart; ja, als gij met hen gehoereerd hebt, zijt gij ook
niet verzadigd geworden.
29 Maar gij hebt uw hoererij vermenigvuldigd in het land van Kanaan
tot in Chaldea; en daarmede ook zijt gij niet verzadigd geworden.
30 Hoe zwak is uw hart (spreekt de Heere HEERE) als gij al deze
dingen doet, zijnde het werk van een heersende hoerachtige vrouw!
31 Als gij uw verwelfsel bouwt aan het hoofd van iederen weg, en uw
hoge plaats maakt in elke straat, en niet zijt geweest als een hoer,
het hoerenloon beschimpende.
32 O, die overspelige vrouw, zij neemt in plaats van haar man de
vreemden aan.
33 Men geeft loon aan alle hoeren; maar gij geeft uw loon aan al uw
boelen, en gij beschenkt ze, opdat zij tot u van rondom zouden ingaan
om uw hoererijen.
34 Zo geschiedt met u in uw hoererijen het tegendeel van de vrouwen,
dewijl men u niet naloopt, om te hoereren; want als gij hoerenloon
geeft, en het hoerenloon u niet gegeven wordt; zo zijt gij tot een
tegendeel geworden.
35 Daarom, o hoer, hoor des HEEREN woord.
36 Alzo zegt de Heere HEERE: Omdat uw vergif uitgestort is, en uw
schaamte door uw hoererijen met uw boelen ontdekt is, en met al de
drekgoden uwer gruwelen, en na het bloed uwer kinderen, dat gij hun
gegeven hebt;
37 Daarom, zie, Ik zal al uw boelen vergaderen, met dewelke gij
vermengd zijt geweest, en allen, die gij liefgehad hebt, met allen,
die gij gehaat hebt; en Ik zal hen van rondom vergaderen tegen u, en
Ik zal voor hen uw naaktheid ontdekken, dat zij uw ganse naaktheid
zien zullen.
38 Daartoe zal Ik u naar de rechten der overspeelsters en der
bloedvergietsters richten; en Ik zal u overgeven aan het bloed der
grimmigheid en des ijvers.
39 En Ik zal u in hun hand overgeven, en zij zullen uw verwelfsel
afbreken, en uw hoge plaatsen omwerpen, en uw klederen u uittrekken,
en uw sierlijke juwelen nemen, en u naakt en bloot laten.
40 Daarna zullen zij tegen u een vergadering doen opkomen, en zullen
u met stenen stenigen, en u met hun zwaarden doorsteken.
41 Zij zullen ook uw huizen met vuur verbranden, en oordelen tegen u
uitvoeren voor veler vrouwen ogen; en Ik zal u doen ophouden van een
hoer te zijn, en gij zult ook niet meer hoerenloon geven.
42 Zo zal Ik Mijn grimmigheid op u doen rusten, en Mijn ijver zal van
u afwijken; en Ik zal stil zijn, en niet meer toornig wezen.
43 Daarom dat gij niet gedacht hebt aan de dagen uwer jonkheid, en
Mij tot beroering geweest zijt met dit alles, zie, zo zal Ik ook uw
weg op uw hoofd geven, spreekt de Heere HEERE; en gij zult die
schandelijke daad niet doen boven al uw gruwelen.
44 Zie, een ieder, die spreekwoorden gebruikt, zal van u een
spreekwoord gebruiken, zeggende: Zo de moeder is, is haar dochter.
45 Gij zijt de dochter uwer moeder, die de walg had van haar man en
van haar kinderen; en gij zijt de zuster uwer zusteren, die de walg
gehad hebben van haar mannen en van haar kinderen; uw moeder was een
Hethietische, en uw vader een Amoriet.
46 Uw grote zuster nu is Samaria, zij en haar dochteren, dewelke
woont aan uw linkerhand; maar uw zuster, die kleiner is dan gij, die
tegen uw rechterhand woont, is Sodom en haar dochteren.
47 Doch gij hebt in haar wegen niet gewandeld, noch naar haar
gruwelen gedaan; het was wat gerings, een verdriet; maar gij hebt het
meer verdorven dan zij, in al uw wegen.
48 Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, indien Sodom,
uw zuster, zij met haar dochteren, gedaan heeft, gelijk gij gedaan
hebt en uw dochteren!
49 Ziet, dit was de ongerechtigheid uwer zuster Sodom; hoogmoed,
zatheid van brood en stille gerustheid had zij en haar dochteren; maar
zij sterkte de hand des armen en nooddruftigen niet.
50 En zij verhieven zich, en deden gruwelijkheid voor Mijn
aangezicht; daarom deed Ik ze weg, nadat Ik het gezien had.
51 Samaria ook heeft naar de helft uwer zonden niet gezondigd; en gij
hebt uw gruwelen meer dan zij vermenigvuldigd, en hebt uw zusters
gerechtvaardigd door al uw gruwelen, die gij gedaan hebt.
52 Draag gij dan ook uw schande, gij, die voor uw zusteren geoordeeld
hebt door uw zonden, die gij gruwelijker gemaakt hebt dan zij; zij
zijn rechtvaardiger dan gij; wees gij dan ook beschaamd, en draag uw
schande, omdat gij uw zusters gerechtvaardigd hebt.
53 Als Ik haar gevangenen wederbrengen zal, namelijk de gevangenen
van Sodom en haar dochteren, en de gevangenen van Samaria en haar
dochteren, dan zal Ik wederbrengen de gevangenen uwer gevangenis in
het midden van haar.
54 Opdat gij uw schande draagt, en te schande gemaakt wordt, om al
hetgeen gij gedaan hebt, als gij haar troosten zult.
55 Als uw zusters, Sodom en haar dochteren, zullen wederkeren tot
haar vorigen staat, mitsgaders Samaria en haar dochteren zullen
wederkeren tot haar vorigen staat, zult gij ook en uw dochteren
wederkeren tot uw vorigen staat.
56 Ja, uw zuster Sodom is in uw mond niet gehoord geweest, ten dage
uws groten hoogmoeds,
57 Aleer uw boosheid ontdekt was. Als de tijd was der versmading van
de dochteren van Syrie, en van al degenen, die rondom datzelve waren,
de dochteren der Filistijnen, die u verachten van rondom,
58 Hebt gij uw schandelijke daden en uw gruwelen gedragen, spreekt de
HEERE.
59 Want alzo zegt de Heere HEERE: Ik zal u ook doen, gelijk als gij
gedaan hebt, die den eed veracht hebt, brekende het verbond.
60 Evenwel zal Ik gedachtig wezen aan Mijn verbond met u, in de dagen
uwer jonkheid, en Ik zal met u een eeuwig verbond oprichten.
61 Dan zult gij uwer wegen gedenken en beschaamd zijn, als gij uw
zusteren, die groter zijn dan gij, aannemen zult; want Ik zal u
dezelve geven tot dochteren, maar niet uit uw verbond.
62 Want Ik zal Mijn verbond met u oprichten, en gij zult weten, dat
Ik de HEERE ben;
63 Opdat gij het gedachtig zijt, en u schaamt, en niet meer uw mond
opent vanwege uw schande, wanneer Ik voor u verzoening doen zal over
al hetgeen gij gedaan hebt, spreekt de Heere HEERE.
EZEQUIEL-CAP-17
1 En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende:
2 Mensenkind, stel een raadsel voor, en gebruik een gelijkenis tot
het huis Israels,
3 En zeg: Alzo zegt de Heere HEERE: Een arend, die groot was, groot
van vleugelen, lang van vlerken, vol van vederen, die verscheidene
veren had, kwam op den Libanon, en nam den oppersten tak van een
ceder.
4 Hij plukte den top van zijn jonge takjes af, en bracht hem in een
land van koophandel; hij zette hem in een stad van kooplieden.
5 Hij nam ook van het zaad des lands, en legde het in een zaadakker;
hij nam het, hij zette het bij vele wateren met grote voorzichtigheid.
6 En het sproot uit, en werd tot een welig uitlopende wijnstok, doch
nederig van stam, ziende met zijn takken naar hem, dewijl zijn
wortelen onder hem waren. Zo werd hij tot een wijnstok, die ranken
voortbracht en scheuten uitwierp.
7 Nog was er een grote arend, groot van vleugelen en overvloedig van
vederen; en ziet, deze wijnstok voegde zijn wortelen naar denzelven
toe, en wierp zijn takken tot hem uit, opdat hij hem bevochtigen zou
naar de bedden zijner planting toe.
8 Hij was in een goede landouwe bij vele wateren geplant, om takken
te maken en vrucht te dragen, opdat hij tot een heerlijken wijnstok
worden mocht.
9 Zeg: Alzo zegt de Heere HEERE: Zal hij gedijen? Zal hij niet zijn
wortelen uitrukken, en zijn vrucht afsnijden, dat hij droog worde? Hij
zal aan al de bladeren van zijn gewas verdrogen; en dat niet door een
groten arm, noch door veel volks, om dien van zijn wortelen weg te
voeren.
10 Ja, ziet, zal hij geplant zijnde gedijen? Zal hij niet, als de
oostenwind hem aanroert, gans verdrogen? Op de bedden van zijn gewas
zal hij verdrogen.
11 Daarna geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
12 Zeg nu tot dat wederspannig huis: Weet gij niet, wat deze dingen
zijn? Zeg: Ziet, de koning van Babel is tot Jeruzalem gekomen, en
heeft haar koning genomen, en haar vorsten, en heeft ze tot zich
gevoerd naar Babel.
13 Daartoe heeft hij van het koninklijk zaad genomen, en daarmede een
verbond gemaakt, en heeft hem tot een eed gebracht, en de machtigen
des lands heeft hij weggenomen;
14 Opdat het koninkrijk nederig zou zijn, zich niet verheffende, en
dat het, zijn verbond houdende, bestaan mocht.
15 Maar hij rebelleerde tegen hem, zendende zijn boden in Egypte,
opdat men hem paarden en veel volks bestellen zou; zal hij gedijen?
Zal hij ontkomen, die zulke dingen doet? Ja, zal hij het verbond
breken en ontkomen?
16 Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zo hij niet in
de plaats des konings, die hem koning gemaakt heeft, wiens eed hij
veracht, en wiens verbond hij gebroken heeft, bij hem in het midden
van Babel zal sterven!
17 Ook zal Farao, door een groot heir en door menigte van krijgs
vergadering, met hem in oorlog niets uitrichten als men een wal zal
opwerpen, en als men sterkten bouwen zal, om vele zielen uit te
roeien.
18 Want hij heeft den eed veracht, brekende het verbond, daar hij,
ziet, zijn hand gegeven had; dewijl hij al deze dingen gedaan heeft,
zal hij niet ontkomen.
19 Daarom, alzo zegt de Heere HEERE: Zo waarachtig als Ik leef, zo Ik
Mijn eed, dien hij veracht heeft, en Mijn verbond, dat hij gebroken
heeft, datzelve niet op zijn hoofd geve!
20 En Ik zal Mijn net over hem uitspreiden, dat hij gegrepen zal
worden in Mijn jachtgaren; en Ik zal daar met hem rechten over zijn
overtreding, waardoor hij tegen Mij overtreden heeft.
21 Daartoe zullen al zijn vluchtelingen met al zijn benden door het
zwaard vallen, en de overgeblevenen zullen in alle winden verstrooid
worden; en gijlieden zult weten, dat Ik, de HEERE, gesproken heb.
22 Alzo zegt de Heere HEERE: Ik zal ook van den oppersten tak des
hogen ceders nemen, dat Ik zetten zal; van het opperste zijner jonge
takjes zal Ik een tederen afplukken, denwelken Ik op een hogen en
verhevenen berg planten zal;
23 Op den berg der hoogte van Israel zal Ik hem planten; en hij zal
takken voortbrengen, en vrucht dragen, en hij zal tot een heerlijken
ceder worden, dat onder hem wonen zal alle gevogelte van allerlei
vleugel; in de schaduw zijner takken zullen zij wonen.
24 Zo zullen alle bomen des velds weten, dat Ik, de HEERE, den hogen
boom vernederd heb, den nederigen boom verdroogd, en den drogen boom
bloeiende gemaakt heb; Ik, de HEERE, heb het gesproken, en zal het
doen.
EZEQUIEL-CAP-18
1 Verder geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
2 Wat is ulieden, dat gij dit spreekwoord gebruikt van het land
Israels, zeggende: De vaders hebben onrijpe druiven gegeten, en de
tanden der kinderen zijn stomp geworden?
3 Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zo het ulieden
meer gebeuren zal, dit spreekwoord in Israel te gebruiken!
4 Ziet, alle zielen zijn Mijne; gelijk de ziel des vaders, alzo ook
de ziel des zoons, zijn Mijne; de ziel, die zondigt, die zal sterven.
5 Wanneer nu iemand rechtvaardig is, en doet recht en gerechtigheid;
6 Niet eet op de bergen, en zijn ogen niet opheft tot de drekgoden
van het huis Israels; noch de huisvrouw zijns naasten verontreinigt,
noch tot de afgezonderde vrouw nadert;
7 En niemand verdrukt, den schuldenaar zijn pand wedergeeft, geen
roof rooft, den hongerige zijn brood geeft, en den naakte met kleding
bedekt;
8 Niet geeft op woeker, noch overwinst neemt, zijn hand van onrecht
afkeert, waarachtig recht tussen den een en den anderen oefent;
9 In Mijn inzettingen wandelt, en Mijn rechten onderhoudt, om
trouwelijk te handelen; die rechtvaardige zal gewisselijk leven,
spreekt de Heere HEERE.
10 Heeft hij nu een zoon gewonnen, die een inbreker is, die bloed
vergiet, die zijn broeder doet een van deze dingen;
11 En die al die dingen niet doet; maar eet ook op de bergen, en
verontreinigt de huisvrouw zijns naasten;
12 Verdrukt den ellendige en den nooddruftige, rooft veel roofs,
geeft het pand niet weder, en heft zijn ogen op tot de drekgoden, doet
gruwel;
13 Geeft op woeker, en neemt overwinst; zou die leven? Hij zal niet
leven, al die gruwelen heeft hij gedaan; hij zal voorzeker gedood
worden; zijn bloed zal op hem zijn!
14 Ziet nu, heeft hij een zoon gewonnen, die al de zonden zijn
vaders, die hij doet, aanziet, en toeziet, dat hij dergelijke niet
doet;
15 Niet eet op de bergen, noch zijn ogen opheft tot de drekgoden van
het huis Israels, de huisvrouw zijns naasten niet verontreinigt;
16 En niemand verdrukt, het pand niet behoudt, en geen roof rooft,
zijn brood den hongerige geeft, en den naakte met kleding bedekt;
17 Zijn hand van den ellendige afhoudt, geen woeker noch overwinst
neemt, Mijn rechten doet, en in Mijn inzettingen wandelt; die zal niet
sterven om de ongerechtigheid zijns vaders; hij zal gewisselijk leven.
18 Zijn vader, dewijl hij met onderdrukking onderdrukt heeft, des
broeders goed geroofd heeft, en gedaan heeft, dat niet goed was in het
midden zijner volken; ziet daar, hij zal sterven in zijn
ongerechtigheid.
19 Maar gijlieden zegt: Waarom draagt de zoon niet de ongerechtigheid
des vaders? Immers zal de zoon, die recht en gerechtigheid gedaan
heeft, en al Mijn inzettingen onderhouden, en die gedaan heeft,
gewisselijk leven.
20 De ziel, die zondigt, die zal sterven; de zoon zal niet dragen de
ongerechtigheid des vaders, en de vader zal niet dragen de
ongerechtigheid des zoons; de gerechtigheid des rechtvaardigen zal op
hem zijn, en de goddeloosheid des goddelozen zal op hem zijn.
21 Maar wanneer de goddeloze zich bekeert van al zijn zonden, die hij
gedaan heeft, en al Mijn inzettingen onderhoudt, en doet recht en
gerechtigheid, hij zal gewisselijk leven, hij zal niet sterven.
22 Al zijn overtredingen, die hij gedaan heeft, zullen hem niet
gedacht worden; in zijn gerechtigheid, die hij gedaan heeft, zal hij
leven.
23 Zou Ik enigzins lust hebben aan den dood des goddelozen, spreekt
de Heere HEERE; is het niet, als hij zich bekeert van zijn wegen, dat
hij leve?
24 Maar als de rechtvaardige zich afkeert van zijn gerechtigheid, en
onrecht doet, doende naar al de gruwelen, die de goddeloze doet, zou
die leven? Al zijn gerechtigheden, die hij gedaan heeft, zullen niet
gedacht worden; in zijn overtreding, waardoor hij overtreden heeft, en
in zijn zonde, die hij gezondigd heeft, in die zal hij sterven.
25 Nog zegt gijlieden: De weg des HEEREN is niet recht; hoort nu, o
huis Israels! is Mijn weg niet recht? Zijn niet uw wegen onrecht?
26 Als de rechtvaardige zich afkeert van zijn gerechtigheid, en
onrecht doet, en sterft in dezelve, hij zal in zijn onrecht, dat hij
gedaan heeft, sterven.
27 Maar als de goddeloze zich bekeert van zijn goddeloosheid, die hij
gedaan heeft, en doet recht en gerechtigheid, die zal zijn ziel in het
leven behouden;
28 Dewijl hij toeziet, en zich bekeert van al zijn overtredingen, die
hij gedaan heeft, hij zal gewisselijk leven, hij zal niet sterven.
29 Evenwel zegt het huis Israels: De weg des Heeren is niet recht.
Zouden Mijn wegen, o huis Israels, niet recht zijn? Zijn niet uw wegen
onrecht?
30 Daarom zal Ik u richten, o huis Israels! een ieder naar zijn
wegen, spreekt de Heere HEERE, keert weder, en bekeert u van al uw
overtredingen, zo zal de ongerechtigheid u niet tot een aanstoot
worden.
31 Werpt van u weg al uw overtredingen, waardoor gij overtreden hebt,
en maakt u een nieuw hart en een nieuwen geest; want waarom zoudt gij
sterven, o huis Israels?
32 Want Ik heb geen lust aan den dood des stervenden, spreekt de
Heere HEERE; daarom bekeert u en leeft.
EZEQUIEL-CAP-19
1 Verder, hef gij een weeklage op over de vorsten van Israel,
2 En zeg: Wat was uw moeder? Een leeuwin, onder de leeuwen
nederliggende; zij bracht haar welpen op in het midden der jonge
leeuwen.
3 Zij toog nu een van haar welpen op; het werd een jonge leeuw, die
leerde roof te roven, hij at mensen op.
4 Dit hoorden de volken van hem, hij werd gegrepen in hun groeve; en
zij brachten hem met haken naar Egypteland.
5 Zij nu ziende, dat zij in hope was geweest, doch haar verwachting
verloren was, zo nam zij een ander van haar welpen, hetwelk zij tot
een jongen leeuw stelde.
6 Deze wandelde steeds onder de leeuwen, werd een jonge leeuw, en
leerde roof te roven, hij at mensen op.
7 Hij bekende zijn weduwen, en hij verwoestte hun steden; zodat het
land en zijn volheid ontzet werd van de stem zijner brulling.
8 Toen begaven zich de volken tegen hem rondom uit de landschappen,
en zij spreidden hun net over hem uit; in hun groeve werd hij
gegrepen.
9 En zij stelden hem in gesloten bewaring met haken, opdat zij hem
brachten tot den koning van Babel; zij brachten hem in vestingen,
opdat zijn stem niet meer gehoord wierde op de bergen Israels.
10 Uw moeder was als een wijnstok in uw stilheid, geplant bij
wateren; hij was vruchtbaar en vol ranken vanwege vele wateren.
11 En hij had sterke roeden tot scepteren der heersers, en de stam
van elke roede werd hoog tussen de dichte takken; en hij werd gezien
door zijn hoogte, met de menigte zijner takken.
12 Maar hij werd door grimmigheid uitgerukt, en ter aarde geworpen,
en de oostenwind heeft zijn vrucht verdroogd; zijn sterke roeden zijn
afgebroken en zijn verdroogd; het vuur heeft ze verteerd.
13 En nu is hij geplant in een woestijn, in een dor en dorstig land.
14 Daartoe is een vuur uitgegaan uit een roede zijner ranken, dat
zijn vrucht verteerd heeft; zodat aan hem geen sterke roede is tot een
scepter, om te heersen. Dit is een weeklage, en is tot een weeklage
geworden.
EZEQUIEL-CAP-20
1 En het geschiedde in het zevende jaar, in de vijfde maand, op den
tienden derzelver maand, dat er mannen uit de oudsten van Israel
kwamen, om den HEERE te vragen; en zij zaten neder voor mijn
aangezicht.
2 Toen geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
3 Mensenkind, spreek tot de oudsten van Israel, en zeg tot hen: Alzo
zegt de Heere HEERE: Komt gij, om Mij te vragen? Zo waarachtig als Ik
leef, zo Ik van u gevraagd worde, spreekt de Heere HEERE.
4 Zoudt gij hun recht geven, zoudt gij hun recht geven, o mensenkind?
Maak hun de gruwelen hunner vaderen bekend;
5 En zeg tot hen: Alzo zegt de Heere HEERE: Ten dage als Ik Israel
verkoos, zo hief Ik Mijn hand op tot het zaad van het huis Jakobs, en
maakte Mijzelven hun in Egypteland bekend; ja, Ik hief Mijn hand tot
hen op, zeggende: Ik ben de HEERE, uw God.
6 Ten zelven dage hief Ik Mijn hand tot hen op, dat Ik hen uit
Egypteland uitvoeren zou, in een land, dat Ik voor hen uitgespeurd
had, vloeiende van melk en honig, hetwelk het sieraad is van alle
landen.
7 En Ik zeide tot hen: Een ieder werpe de verfoeiselen zijner ogen
weg; en verontreinigt ulieden niet met de drekgoden van Egypte; Ik, de
HEERE, ben uw God.
8 Maar zij waren wederspannig tegen Mij, en wilden naar Mij niet
horen; niemand wierp de verfoeiselen zijner ogen weg, noch verliet de
drekgoden van Egypte; daarom zeide Ik, dat Ik Mijn grimmigheid over
hen uitgieten zou, om Mijn toorn tegen hen te volbrengen in het midden
van Egypteland.
9 Doch Ik deed het om Mijns Naams wil, opdat hij niet ontheiligd
wierde voor de ogen der heidenen, in welker midden zij waren; aan
welke Ik Mij, voor derzelver ogen, bekend gemaakt heb, om hen uit
Egypteland uit te voeren.
10 En Ik voerde hen uit Egypteland, en bracht hen in de woestijn.
11 Daar gaf Ik hun Mijn inzettingen, en maakte hun Mijn rechten
bekend, dewelke, zo ze een mens doet, zal hij door dezelve leven.
12 Daartoe ook gaf Ik hun Mijn sabbatten, om een teken te zijn tussen
Mij en tussen hen, opdat zij zouden weten, dat Ik de HEERE ben, Die
hen heilige.
13 Maar het huis Israels werd wederspannig tegen Mij in de woestijn;
zij wandelden in Mijn inzettingen niet, en verwierpen Mijn rechten;
dewelke, zo ze een mens doet, zal hij door dezelve leven; en zij
ontheiligden Mijn sabbatten zeer, dat Ik zeide, Mijn grimmigheid te
zullen uitgieten over hen in de woestijn, om hen te verdoen.
14 Maar Ik deed het om Mijns Naams wil, opdat die niet ontheiligd
werd voor de ogen van die heidenen, voor welker ogen Ik hen uitvoerde.
15 Evenwel hief Ik ook Mijn hand op tot hen in de woestijn, dat Ik
hen niet zou brengen in het land, dat Ik hun gegeven had, vloeiende
van melk en honig, hetwelk het sieraad is van alle landen;
16 Daarom dat zij Mijn rechten verwierpen, en in Mijn inzettingen
niet wandelden, en Mijn sabbatten ontheiligden; want hun hart wandelde
hun drekgoden na.
17 Doch Mijn oog verschoonde hen, dat Ik hen niet verdierf, en geen
voleinding met hen maakte in de woestijn.
18 Maar Ik zeide tot hun kinderen in de woestijn: Wandelt niet in de
inzettingen uwer vaderen, en onderhoudt hun rechten niet, en
verontreinigt u niet met hun drekgoden.
19 Ik ben de HEERE, uw God, wandelt in Mijn inzettingen, en
onderhoudt Mijn rechten, en doet dezelve.
20 En heiligt Mijn sabbatten, en zij zullen tot een teken zijn tussen
Mij en tussen ulieden, opdat gij weet, dat Ik, de HEERE, uw God ben.
21 Maar die kinderen waren ook wederspannig tegen Mij; zij wandelden
niet in Mijn inzettingen, en Mijn rechten namen zij niet waar, om die
te doen; dewelke, zo ze een mens doet, zal hij door dezelve leven; zij
ontheiligden Mijn sabbatten, dat Ik zeide, Mijn grimmigheid te zullen
uitgieten over hen, volbrengende Mijn toorn tegen hen in de woestijn.
22 Doch Ik keerde Mijn hand af, en deed het om Mijns Naams wil, opdat
hij voor de ogen der heidenen niet zou ontheiligd worden, voor welker
ogen Ik hen uitgevoerd had.
23 Ik hief ook Mijn hand tot hen op in de woestijn, dat Ik hen
verspreiden zou onder de heidenen, en hen verstrooien in de landen;
24 Omdat zij Mijn rechten niet gedaan hadden, maar Mijn inzettingen
verworpen en Mijn sabbatten ontheiligd hadden, en hun ogen achter de
drekgoden hunner vaderen waren.
25 Daarom gaf Ik hun ook besluitingen, die niet goed waren, en
rechten, waarbij zij niet leven zouden.
26 En Ik verontreinigde hen in hun giften, omdat zij door het vuur
deden doorgaan al wat de baarmoeder opent; opdat Ik ze verwoesten zou,
ten einde dat zij zouden weten, dat Ik de HEERE ben.
27 Daarom, mensenkind, spreek tot het huis Israels, en zeg tot hen:
Alzo zegt de Heere HEERE: Hiermede nog hebben Mij uw vaderen gesmaad,
dat zij door overtreding tegen Mij overtreden hebben.
28 Als Ik hen in het land gebracht had, over hetwelk Ik Mijn hand
opgeheven had, om hetzelve hun te geven, zo zagen zij naar allen hogen
heuvel, en alle dicht geboomte, en offerden daar hun offeren, en gaven
daar hun tergende offeranden, en daar zetten zij hun liefelijken reuk,
en daar offerden zij hun drankofferen.
29 En Ik zeide tot hen: Wat is die hoogte, waarhenen gij gaat?
Nochtans is de naam daarvan genoemd hoogte, tot op dezen dag toe.
30 Daarom zeg tot het huis Israels: Alzo zegt de Heere HEERE: Zijt
gij verontreinigd geworden in den weg uwer vaderen, en hoereert gij
achter hun verfoeiselen?
31 Ja, met het offeren uwer gaven, met uw kinderen door het vuur te
doen doorgaan, zijt gij verontreinigd aan al uw drekgoden tot op dezen
dag toe; en zou Ik van u gevraagd worden, o huis Israels? Zo
waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zo Ik van u gevraagd
worde!
32 Daarom, dat in uw geest opgeklommen is, zal geenszins geschieden,
dat gij zegt: Wij zullen als de heidenen en als de geslachten der
landen zijn, dienende hout en steen.
33 Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE: Zo Ik niet met
een sterke hand, en uitgestrekten arm, en met een uitgegoten
grimmigheid over u zal regeren!
34 Want Ik zal u uit de volken voeren, en u vergaderen uit de landen,
waarin gij verstrooid zijt, door een sterke hand, en door een
uitgestrekten arm, en door een uitgegoten grimmigheid.
35 Daartoe zal Ik u brengen in de woestijn der volken, en Ik zal met
u aldaar rechten, aangezicht aan aangezicht;
36 Gelijk als Ik gerecht heb met uw vaderen in de woestijn van
Egypteland, alzo zal Ik met u rechten, spreekt de Heere HEERE.
37 En Ik zal ulieden onder de roede doen doorgaan, en Ik zal u
brengen onder den band des verbonds.
38 Daartoe zal Ik, die rebel zijn, en die tegen Mij overtreden, uit
ulieden uitzuiveren; Ik zal hen uit het land hunner
vreemdelingschappen uitvoeren, en zij zullen in het landschap Israels
niet weder komen, en gij zult weten, dat Ik de HEERE ben.
39 En gijlieden, o huis Israels, alzo zegt de Heere HEERE: Gaat
henen, dient een ieder zijn drekgoden, ook hierna, dewijl gijlieden
naar Mij niet hoort; doch ontheiligt niet meer Mijn heiligen Naam, met
uw giften en met uw drekgoden.
40 Want op Mijn heiligen berg, op den hogen berg Israels, spreekt de
Heere HEERE, daar zal Mij het ganse huis Israels in het land dienen,
zij allen; daar zal Ik welgevallen aan hen nemen, en daar zal Ik uw
hefofferen eisen, en de eerstelingen uwer heffingen met al uw
geheiligde dingen.
41 Ik zal een welgevallen aan ulieden nemen om den liefelijken reuk,
wanneer Ik u van de volken uitvoeren, en u vergaderen zal uit de
landen, in dewelke gij zult verstrooid zijn, en Ik zal in u geheiligd
worden voor de ogen der heidenen.
42 En gij zult weten, dat Ik de HEERE ben, als Ik u in het landschap
Israels gebracht zal hebben, in het land, waarover Ik Mijn hand
opgeheven heb, om hetzelve uw vaderen te geven.
43 Daar zult gij dan gedenken aan uw wegen, en aan al uw handelingen
waarmede gij u verontreinigd hebt, en gij zult van u zelven een
walging hebben over al uw boosheden, die gij gedaan hebt.
44 Zo zult gij weten, dat Ik de HEERE ben, als Ik met u gedaan zal
hebben, om Mijns Naams wil, niet naar uw boze wegen, noch naar uw
verdorven handelingen, o huis Israels, spreekt de Heere HEERE.
45 Verder geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
46 Mensenkind, zet uw aangezicht naar den weg van het zuiden, en drup
tegen het zuiden; en profeteer tegen het woud van het veld in het
zuiden.
47 En zeg tot het zuiderwoud: Hoor des HEEREN woord: Alzo zegt de
Heere HEERE: Ziet, Ik zal een vuur in u aansteken, hetwelk in u allen
groenen boom en allen dorren boom verteren zal; de vlammende vlam zal
niet uitgeblust worden, maar daardoor zullen verbrand worden alle
aangezichten van het zuiden tot het noorden toe.
48 En alle vlees zal zien, dat Ik, de HEERE, dat aangestoken heb; het
zal niet uitgeblust worden.
49 En ik zeide: Ach, Heere HEERE, zij zeggen van mij: Is hij niet een
verdichter van gelijkenissen?
EZEQUIEL-CAP-21
1 En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende:
2 Mensenkind! zet uw aangezicht tegen Jeruzalem, en drup tegen de
heiligdommen, en profeteer tegen het land van Israel;
3 En zeg tot het land van Israel: Alzo zegt de HEERE: Ziet, Ik wil
aan u, en Ik zal Mijn zwaard uit zijn schede trekken; en Ik zal van u
uitroeien den rechtvaardige en den goddeloze.
4 Omdat Ik dan van u uitroeien zal den rechtvaardige en den
goddeloze, daarom zal Mijn zwaard uit zijn schede uitgaan tegen alle
vlees, van het zuiden tot het noorden.
5 En alle vlees zal weten, dat Ik, de HEERE, Mijn zwaard uit zijn
schede getrokken heb; het zal niet meer wederkeren.
6 Maar gij, mensenkind, zucht; zucht voor hun ogen met verbreking der
lenden en met bitterheid.
7 En het zal geschieden, als zij tot u zeggen zullen: Waarom zucht
gij, dat gij zeggen zult: Om het gerucht, want het komt! en alle hart
zal versmelten, en alle handen zullen verslappen, en alle geest zal
inkrimpen, en alle knieen als water henenvlieten; ziet, het komt, en
het zal geschieden, spreekt de Heere HEERE.
8 Wederom geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
9 Mensenkind, profeteer en zeg: Alzo zegt de HEERE: Zeg: Het zwaard,
het zwaard is gescherpt, en ook geveegd.
10 Het is gescherpt, opdat het een slachting slachte; het is geveegd,
opdat het een glinster hebbe; of wij dan zullen vrolijk zijn? het is
de roede Mijns Zoons, die alle hout versmaadt.
11 En Hij heeft hetzelve te vegen gegeven, opdat men het met de hand
handelen zou; dat zwaard is gescherpt, en dat is geveegd, om hetzelve
in de hand des doodslagers te geven.
12 Schreeuw en huil, o mensenkind, want hetzelve zal zijn tegen Mijn
volk, het zal zijn tegen al de vorsten van Israel; verschrikkingen
zullen vanwege het zwaard bij Mijn volk zijn; daarom klop op de heup.
13 Als er beproeving was, wat was het toen? Zou er dan ook geen
versmadende roede zijn, spreekt de Heere HEERE.
14 Daarom gij, mensenkind, profeteer, en sla hand tegen hand; want
het zwaard zal verdubbeld worden ten derden male, het is het zwaard
dergenen, die verslagen zullen worden; het is het zwaard der groten,
die verslagen zullen worden, dat tot hen in de binnenste kameren
indringen zal.
15 Ik heb de punt des zwaards gezet tegen al hun poorten, opdat het
hart versmelte, en de aanstoten vermenigvuldigen; ach, het is
toegemaakt, opdat het glinstere, het is ingewonden om te slachten.
16 Houd u bijeen, o zwaard! keer u rechtsom, schik u, keer u linksom,
waarhenen uw aangezicht gesteld is.
17 En Ik Zelf zal ook Mijn hand tegen Mijn hand slaan, en Mijn
grimmigheid doen rusten; Ik, de HEERE, heb het gesproken.
18 Wederom geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
19 Gij nu, mensenkind, stel u twee wegen voor, waardoor het zwaard
des konings van Babel komt; uit een land zullen zij beide voortkomen;
en kies een zijde, kies ze aan het hoofd van den weg der stad.
20 Gij zult een weg voorstellen, waardoor het zwaard inkomen zal
tegen Rabba der kinderen Ammons, of tegen Juda, tot de vaste stad
Jeruzalem.
21 Want de koning van Babel zal aan de wegscheiding staan, aan het
hoofd van de twee wegen, om waarzegging te gebruiken; hij zal zijn
pijlen slijpen; hij zal de terafim vragen, hij zal de lever bezien.
22 De waarzegging zal aan zijn rechterhand zijn op Jeruzalem, om
hoofdmannen te stellen, om den mond te openen in het doodslaan, om de
stem op te heffen met gejuich, om stormrammen te stellen tegen de
poorten, om sterkten op te werpen, om bolwerken te bouwen.
23 Dit zal hun in hun ogen als een ijdel waarzeggen zijn, omdat zij
met eden beedigd zijn onder hen; maar hij zal der ongerechtigheid
gedenken, opdat zij gegrepen worden.
24 Daarom zegt de Heere HEERE alzo: Omdat gijlieden uwer
ongerechtigheid doet gedenken, doordien uw overtredingen ontdekt
worden, zodat uw zonden gezien worden in al uw handelingen; omdat uwer
gedacht wordt, zult gij met de hand gegrepen worden.
25 En gij, o onheilig, goddeloos vorst van Israel, wiens dag komen
zal, ten tijde der uiterste ongerechtigheid;
26 Alzo zegt de Heere HEERE: Doe dien hoed weg, en hef dien kroon af,
deze zal dezelfde niet wezen; Ik zal verhogen dien, die nederig is, en
vernederen dien, die hoog is.
27 Ik zal die kroon omgekeerd, omgekeerd, omgekeerd stellen; ja, zij
zal niet zijn, totdat hij kome, die daartoe recht heeft, en dien Ik
dat geven zal.
28 En gij, mensenkind, profeteer en zeg: Alzo zegt de Heere HEERE,
van de kinderen Ammons, en van hun smading; zo zeg: Het zwaard, het
zwaard is uitgetrokken, het is ter slachting geveegd om te verdoen, om
te glinsteren;
29 Terwijl zij u ijdelheid zien, terwijl zij u leugen voorzeggen, om
u op de halzen te stellen dergenen, die van de goddelozen verslagen
zijn, welker dag gekomen was ten tijde der uiterste ongerechtigheid.
30 Keer uw zwaard weder in zijn schede! In de plaats, waar gij
geschapen zijt, in het land uwer woningen zal Ik u richten.
31 En Ik zal over u Mijn gramschap uitgieten, Ik zal tegen u door het
vuur Mijner verbolgenheid blazen; en Ik zal u overgeven in de hand van
brandende mensen, smeders des verderfs.
32 Het vuur zult gij tot spijze zijn, uw bloed zal zijn in het midden
des lands; uwer zal niet gedacht worden; want Ik, de HEERE, heb het
gesproken.
EZEQUIEL-CAP-22
1 Verder geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
2 Gij nu, mensenkind, zoudt gij der bloedstad recht geven? Zoudt gij
ze recht geven? Ja, maak haar bekend al haar gruwelen.
3 En zeg: Alzo zegt de Heere HEERE: O stad, die in haar midden bloed
vergiet, opdat haar tijd kome, en drekgoden tegen zichzelve maakt, om
zich te verontreinigen!
4 Door uw bloed, dat gij vergoten hebt, zijt gij schuldig geworden,
en met uw drekgoden, die gij gemaakt hebt, hebt gij u verontreinigd,
en hebt uw dagen doen naderen, en zijt tot uw jaren gekomen; daarom
heb Ik u den heidenen overgegeven tot een smaad, en allen landen tot
een spot.
5 Die nabij en verre van u zijn, zullen u bespotten, gij onreine van
naam en vol van onrust!
6 Ziet, de vorsten Israels zijn in u geweest, een ieder naar zijn
kracht, om bloed te vergieten.
7 Vader en moeder hebben zij in u licht geacht; met den vreemdeling
hebben zij in het midden van u door verdrukking gehandeld; zij hebben
in u den wees en de weduwe verdrukt.
8 Mijn heilige dingen hebt gij veracht, en Mijn sabbatten hebt gij
ontheiligd.
9 Achterklappers zijn in u geweest om bloed te vergieten, en in u
hebben zij op de bergen gegeten, zij hebben schandelijkheid in het
midden van u gedaan.
10 Men heeft de schaamte des vaders in u ontdekt; die onrein was door
afzondering, hebben zij in u verkracht.
11 Daartoe heeft de een gruwel gedaan met zijns naasten huisvrouw, en
een ander heeft zijns zoons vrouw met schandelijkheid verontreinigd;
nog een ander heeft in u zijn zuster, zijns vaders dochter; verkracht.
12 Zij hebben geschenken in u genomen, om bloed te vergieten; woeker
en overwinst hebt gij genomen, en gij hebt gierigheid gepleegd aan uw
naaste door verdrukking; maar gij hebt Mijner vergeten, spreekt de
Heere HEERE.
13 Ziet dan, Ik heb Mijn hand geslagen, om uw gierigheid, die gij
bedreven hebt, en om uw bloed, die in het midden van u geweest zijn.
14 Zal uw hart bestaan? zullen uw handen sterk zijn, in de dagen, als
Ik met u handelen zal? Ik, de HEERE, heb het gesproken, en zal het
doen.
15 En Ik zal u verstrooien onder de heidenen, en u verspreiden in de
landen, en uw ontreinigheid uit u verteren.
16 Zo zult gij in u ontheiligd zijn voor de ogen der heidenen; en gij
zult weten, dat Ik de HEERE ben.
17 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
18 Mensenkind, die van het huis Israels zijn Mij tot schuim geworden;
zij zijn allen koper, of tin, of ijzer, of lood, in het midden des
ovens; zilverschuim zijn zij geworden.
19 Daarom, alzo zegt de Heere HEERE: Omdat gijlieden allen tot schuim
geworden zijt, daarom ziet, Ik zal u in het midden van Jeruzalem
vergaderen.
20 Gelijk zilver, of koper, of ijzer, of lood, of tin in het midden
eens ovens vergaderd wordt, om het vuur daarover op te blazen, opdat
men het smelte; alzo zal Ik ulieden vergaderen in Mijn toorn, en in
Mijn grimmigheid daar laten, en smelten.
21 Ja, Ik zal u bijeenbrengen, en zal op u blazen in het vuur Mijner
verbolgenheid, dat gij in het midden van haar zult gesmolten worden.
22 Gelijk het zilver in het midden des ovens gesmolten wordt, alzo
zult gijlieden in het midden van haar gesmolten worden; en gij zult
weten, dat Ik, de HEERE, Mijn grimmigheid over u uitgegoten heb.
23 Voorts geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
24 Mensenkind, zeg tot haar; Gij zijt een land, dat niet gereinigd
is, dat zijn plasregen niet heeft gehad ten dage der gramschap.
25 De verbintenis harer profeten is in het midden van haar als een
brullende leeuw, die een roof rooft; zij eten de zielen op, den schat
en het kostelijke nemen zij weg; haar weduwen vermenigvuldigen zij in
het midden van haar.
26 Haar priesters doen Mijn wet geweld aan, en zij ontheiligen Mijn
heilige dingen; tussen het heilige en het onheilige maken zij geen
onderscheid, en het verschil tussen het onreine en reine geven zij
niet te kennen; daartoe verbergen zij hun ogen van Mijn sabbatten; ja,
Ik word in het midden van hen ontheiligd.
27 Haar vorsten zijn in het midden van haar als wolven, die een roof
roven, om bloed te vergieten, en om zielen te verderven; opdat zij
gierigheid zouden plegen.
28 Haar profeten nu pleisteren hen met loze kalk; ziende ijdelheid en
hun leugen voorzeggende, zeggende: Alzo zegt de Heere HEERE! en de
HEERE heeft niet gesproken.
29 Het volk des lands pleegt enkel verdrukking, en bedrijft enkel
roverij, ook onderdrukken zij den ellendige en nooddruftige, en den
vreemdeling verdrukken zij zonder recht.
30 Ik zocht nu een man uit hen, die den muur mocht toemuren, en voor
Mijn aangezicht in de bresse staan voor het land, opdat Ik het niet
mocht verderven; maar Ik vond niemand.
31 Daarom heb Ik Mijn gramschap over hen uitgegoten; door het vuur
Mijner verbolgenheid heb Ik hen verteerd; hun weg heb Ik op hun hoofd
gegeven, spreekt de Heere HEERE.
EZEQUIEL-CAP-23
1 Verder geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
2 Mensenkind! daar waren twee vrouwen, dochteren van een moeder.
3 Dezen hoereerden in Egypte; in haar jeugd hoereerden zij; daar
werden haar borsten gedrukt, en daar werden de tepelen haars maagdoms
betast.
4 Haar namen nu waren: Ohola, de grootste, en Oholiba, haar zuster;
en zij werden de Mijne, en baarden zonen en dochteren; dit waren haar
namen: Samaria is Ohola, en Jeruzalem Oholiba.
5 Ohola nu hoereerde, zijnde onder Mij; en zij werd verliefd op haar
boelen, op de Assyriers, die nabij waren;
6 Bekleed met hemelsblauw, vorsten en overheden, altemaal gewenste
jongelingen, ruiteren, rijdende op paarden.
7 Alzo dreef zij haar hoererijen met dezelve, die allen de keure der
kinderen van Assur waren; en met allen, op dewelke zij verliefd was,
met al derzelver drekgoden, verontreinigde zij zich.
8 Zij verliet ook haar hoererijen niet, gebracht uit Egypte; want zij
hadden bij haar in haar jeugd gelegen, en zij hadden de tepelen haars
maagdoms betast, en zij hadden hun hoererij over haar uitgestort.
9 Daarom gaf Ik haar in de hand van haar boelen over, in de hand der
kinderen van Assur, op dewelke zij verliefd was.
10 Dezen ontdekten haar schaamte, haar zonen en haar dochteren namen
zij weg, maar haar doodden zij met het zwaard; en zij kreeg een naam
onder de vrouwen, nadat men gerichten over haar geoefend had.
11 Als haar zuster, Oholiba, dit zag, zo verdierf zij haar minne nog
meer dan zij, en haar hoererijen meer dan de hoererijen van haar
zuster.
12 Zij werd verliefd op de kinderen van Assur, de vorsten en
overheden, die nabij waren, bekleed met volkomen sieraad, ruiteren,
rijdende op paarden, altemaal gewenste jongelingen.
13 Toen zag Ik, dat zij verontreinigd was; zij hadden beiden enerlei
weg.
14 Ja, zij deed tot haar hoererijen nog meer toe; want toen zij
geschilderde mannen aan den wand zag, de beelden der Chaldeen,
geschilderd met menie,
15 Gegord met een gordel aan hun lenden, hebbende overvloedig
geverfde hoeden op hun hoofden, die allen in het aanzien hoofdmannen
waren, naar de gelijkenis der kinderen van Babel, van Chaldea, het
land hunner geboorte;
16 Zo werd zij op dezelve verliefd met het opzien van haar ogen, en
zij zond boden tot hen, naar Chaldea.
17 De kinderen van Babel nu kwamen tot haar in tot het leger der
minne, en verontreinigden haar met hun hoererij; ook verontreinigde
zij zich met hen; daarna werd haar ziel van hen afgetrokken.
18 Alzo ontdekte zij haar hoererijen, en ontdekte haar schaamte; toen
werd Mijn ziel van haar afgetrokken, gelijk als Mijn ziel was
afgetrokken van haar zuster.
19 Doch zij vermenigvuldigde haar hoererijen, gedenkende aan de dagen
van haar jeugd, als zij gehoereerd had in het land van Egypte.
20 En zij werd verliefd meer dan derzelver bijwijven, welker vlees is
als het vlees der ezelen, en welker vloed is als de vloed der paarden.
21 Alzo hebt gij weder opgehaald de schandelijke daad uwer jeugd, als
die van Egypte uw tepelen betastten, vanwege de borsten uwer jeugd.
22 Daarom, o Oholiba! alzo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik zal uw
boelen, van welke uw ziel is afgetrokken, tegen u verwekken, en Ik zal
hen van rondom tegen u aanbrengen.
23 De kinderen van Babel en alle Chaldeen, Pekod, en Soa, en Koa, en
alle kinderen van Assur met hen; gewenste jongelingen, die allen
vorsten en overheden zijn, hoofdmannen en vermaarde lieden, die allen
te paard rijden.
24 Die zullen tegen u komen met karren, wagenen en wielen, en met een
vergadering van volken, rondassen, en schilden, en helmen; zij zullen
zich rondom tegen u zetten; en Ik zal voor hun aangezicht het gericht
stellen, en zij zullen u richten naar hun rechten.
25 En Ik zal Mijn ijver tegen u zetten, dat zij in grimmigheid met u
zullen handelen; zij zullen uw neus en uw oren afnemen, en het laatste
van u zal door het zwaard vallen; zij zullen uw zonen en uw dochteren
wegnemen, en het laatste van u zal door het vuur verteerd worden.
26 Zij zullen u ook uw klederen uittrekken, en uw sieraadtuig
wegnemen.
27 Zo zal Ik uw schandelijkheid van u doen ophouden, mitsgaders uw
hoererij, gebracht uit Egypteland; en gij zult uw ogen naar hen niet
opheffen, en aan Egypte niet meer gedenken.
28 Want alzo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik zal u overgeven in de hand
dergenen, die gij haat, in de hand dergenen, van dewelken uw ziel is
afgetrokken.
29 Die zullen met u handelen uit haat, en al uw arbeid wegnemen, en u
naakt en bloot laten, dat uw hoerenschaamte ontdekt worde, mitsgaders
uw schandelijkheid en uw hoererijen.
30 Deze dingen zal men u doen, dewijl gij de heidenen nagehoereerd
hebt, en omdat gij u met hun drekgoden verontreinigd hebt.
31 In den weg uwer zuster hebt gij gewandeld, daarom zal Ik haar
beker in uw hand geven.
32 Alzo zegt de Heere HEERE: Gij zult den beker uwer zuster drinken,
die diep en wijd is; gij zult tot belaching en spot worden; de beker
houdt veel in.
33 Van dronkenschap en jammer zult gij vol worden; de beker van uw
zuster Samaria is een beker der verwoesting en der eenzaamheid.
34 Gij zult hem drinken en uitzuigen, en zijn scherven zult gij
brijzelen, en uw borsten zult gij afrukken; want Ik heb het gesproken,
spreekt de Heere HEERE.
35 Daarom, alzo zegt de Heere HEERE: Omdat gij Mijner vergeten, en
Mij achter uw rug geworpen hebt, zo draagt gij ook uw schandelijkheid
en uw hoererijen.
36 En de HEERE zeide tot mij: Mensenkind! zoudt gij Ohola en Oholiba
recht geven? Ja, vertoon haar haar gruwelen.
37 Want zij hebben overspel gedaan, en er is bloed in haar handen; en
zij hebben met haar drekgoden overspel gedaan; daartoe hebben zij ook
haar kinderen, die zij Mij gebaard hadden, voor hen door het vuur
laten doorgaan, tot spijze.
38 Nog hebben zij Mij dit gedaan; zij hebben Mijn heiligdom ten
zelven dage verontreinigd, en Mijn sabbatten ontheiligd.
39 Want als zij hun kinderen hun drekgoden geslacht hadden, zo kwamen
zij op dienzelven dag in Mijn heiligdom, om dat te ontheiligen; en
ziet, alzo hebben zij gedaan in het midden van Mijn huis.
40 Dit is er ook, dat zij gezonden hebben tot mannen, die van verre
zouden komen; tot dewelken als een bode gezonden was, ziet, zo kwamen
zij, voor dewelken gij u wiest, uw ogen blankettet en u met sieraad
versierdet;
41 En gij zat op een heerlijk bed, voor hetwelk een tafel toegericht
was, en op hetwelk gij Mijn reukwerk en Mijn olie gezet hadt.
42 Als nu het geruis der menigte daarop stil was, zo zonden zij tot
mannen uit de menigte der mensen, en daar werden wijnzuipers
aangebracht uit de woestijn; die deden armringen aan haar handen, en
een sierlijke kroon op haar hoofden.
43 Toen zeide Ik van deze, die van overspelerijen verouderd was: Nu
zullen zij hoereren de hoererijen dezer hoer, en die ook.
44 En men ging tot haar in, gelijk men ingaat tot een vrouw, die een
hoer is; alzo gingen zij in tot Ohola en tot Oholiba, die schandelijke
vrouwen.
45 Rechtvaardige mannen dan, die zullen haar richten naar het recht
der overspeelsters, en naar het recht der bloedvergietsters; want zij
zijn overspeelsters, en bloed is in haar handen.
46 Want alzo zegt de Heere HEERE: Ik zal een vergadering tegen haar
doen opkomen, en zal ze ter beroering en ten roof overgeven.
47 En de vergadering zal ze met stenen stenigen, en dezelve met hun
zwaarden nederhouwen; haar zonen en haar dochteren zullen zij doden,
en haar huizen met vuur verbranden.
48 Alzo zal Ik de schandelijkheid uit het land doen ophouden; opdat
alle vrouwen onderwezen worden, dat zij naar uw schandelijkheid niet
doen.
49 Alzo zullen zij uw schandelijkheid op u leggen, en gij zult de
zonden uwer drekgoden dragen; en gijlieden zult weten, dat Ik de Heere
HEERE ben.
EZEQUIEL-CAP-24
1 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, in het negende jaar,
in de tiende maand, op den tienden der maand, zeggende:
2 Mensenkind! schrijf u den naam van den dag op, even van dezen
zelfden dag; de koning van Babel legt zich voor Jeruzalem, even op
dezen zelfden dag.
3 En gebruik een gelijkenis tot dat wederspannig huis, en zeg tot
hen: Alzo zegt de Heere HEERE: Zet een pot toe, zet hem toe, en giet
ook water daarin.
4 Doe zijn stukken te zamen daarin, alle goede stukken, de dij en den
schouder, vul hem met de keur der beenderen.
5 Neem de keur van de kudde, en stook ook een brandstapel van de
beenderen daaronder; doe hem wel opzieden; ook zullen zijn beenderen
daarin gekookt worden.
6 Daarom, alzo zegt de Heere HEERE: Wee der bloedstad, den pot, welks
schuim in hem is, en van welken zijn schuim en niet is uitgegaan! trek
stuk bij stuk daaruit, en laat het lot over hem niet vallen.
7 Want haar bloed is in het midden van haar; op een gladde steenrots
heeft zij dat gelegd; zij heeft het op de aarde niet uitgestort, om
hetzelve met stof te bedekken.
8 Opdat Ik de grimmigheid doe opgaan om wraak te oefenen, heb Ik ook
haar bloed op een gladde steenrots gelegd, opdat het niet bedekt
worde.
9 Daarom, alzo zegt de Heere HEERE: Wee der bloedstad! Ik zal ook den
brandstapel groot maken!
10 Draag veel houts toe, steek het vuur aan, verteer het vlees, en
kruid het met specerijen, en laat de beenderen verbranden.
11 Stel hem daarna ledig op zijn kolen, opdat hij heet worde, en zijn
roest verbrande, en zijn onreinigheid in het midden van hem versmelte,
zijn schuim verteerd worde.
12 Met ijdelheden heeft zij Mij moede gemaakt; nog is haar
overvloedig schuim van haar niet uitgegaan; haar schuim moet in het
vuur.
13 In uw onreinigheid is schandelijkheid, omdat Ik u gereinigd heb,
en gij niet gereinigd zijt, zo zult gij van uw onreinigheid niet meer
gereinigd worden, totdat Ik Mijn grimmigheid op u zal hebben doen
rusten.
14 Ik, de HEERE, heb het gesproken; het zal komen, en Ik zal het
doen; Ik zal er niet van wijken, en Ik zal niet verschonen noch berouw
hebben; naar uw wegen en naar uw handelingen zullen zij u richten,
spreekt de Heere HEERE.
15 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
16 Mensenkind! zie, Ik zal den lust uwer ogen van u wegnemen door een
plage; nochtans zult gij niet rouwklagen, noch wenen, en uw tranen
zullen niet voortkomen.
17 Houd stil van kermen, gij zult geen dodenrouw maken, bind uw hoed
op u, en doe uw schoenen aan uw voeten; en de bovenste lip zult gij
niet bewinden, en zult der lieden brood niet eten.
18 Dit sprak ik tot het volk in den morgenstond, en mijn huisvrouw
stierf in den avond; en ik deed in den morgenstond, gelijk mij geboden
was.
19 En het volk zeide tot mij: Zult gij ons niet te kennen geven, wat
ons deze dingen zijn, dat gij aldus doet?
20 En ik zeide tot hen: Het woord des HEEREN is tot mij geschied,
zeggende:
21 Zeg tot het huis Israels: Alzo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik zal
Mijn heiligdom ontheiligen, de heerlijkheid uwer sterkte, de begeerte
uwer ogen, en de verschoning uwer ziel; en uw zonen en uw dochteren,
die gij verlaten hebt, zullen door het zwaard vallen.
22 Dan zult gijlieden doen, gelijk als ik gedaan heb; de bovenste lip
zult gij niet bewinden, en der lieden brood zult gij niet eten.
23 En uw hoeden zullen op uw hoofden zijn, en uw schoenen aan uw
voeten; gij zult niet rouwklagen, noch wenen, maar gij zult in uw
ongerechtigheden versmachten, en een iegelijk tegen zijn broeder
zuchten.
24 Alzo zal ulieden Ezechiel tot een wonderteken zijn; naar alles,
wat hij gedaan heeft, zult gij doen; als dit komt, dan zult gij weten,
dat Ik de Heere HEERE ben.
25 En gij, mensenkind! zal het niet zijn, ten dage, als Ik van hen
zal wegnemen hun sterkte, de vreugde huns sieraads, den lust hunner
ogen en het verlangen hunner zielen, hun zonen en hun dochteren;
26 Dat ten zelfden dage een ontkomene tot u zal komen, om uw oren dat
te doen horen?
27 Ten zelven dage zal uw mond bij dien, die ontkomen is, opengedaan
worden, en gij zult spreken, en niet meer stom zijn; alzo zult gij hun
tot een wonderteken zijn, en zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben.
EZEQUIEL-CAP-25
1 En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende:
2 Mensenkind! zet uw aangezicht tegen de kinderen Ammons, en
profeteer tegen dezelve;
3 En zeg tot de kinderen Ammons: Hoort des Heeren HEEREN woord: Alzo
zegt de Heere HEERE: Omdat gij gezegd hebt: Heah! over Mijn heiligdom,
als het ontheiligd werd, en over het land Israels, als het verwoest
werd, en over het huis van Juda, als zij in gevangenis gingen;
4 Daarom, ziet, Ik zal u aan die van het oosten overgeven tot een
bezitting, dat zij hun burgen in u zetten, en hun woningen in u
stellen, die zullen uw vruchten eten, en die zullen uw melk drinken.
5 En Ik zal Rabba tot een kemelstal maken, en de kinderen Ammons tot
een schaapskooi; en gij zult weten, dat Ik de HEERE ben.
6 Want alzo zegt de Heere HEERE: Omdat gij met de hand geklapt, en
met den voet gestampt hebt, en van harte verblijd zijt geweest in al
uw plundering, over het land Israels;
7 Daarom, ziet, Ik zal Mijn hand tegen u uitstrekken, en u den
heidenen ten buit geven, en zal u uit de volken uitroeien, en u uit de
landen verdoen; Ik zal u verdelgen; en gij zult weten, dat Ik de HEERE
ben.
8 Alzo zegt de Heere HEERE: Omdat Moab en Seir zeggen: Ziet, het huis
van Juda is gelijk al de heidenen;
9 Daarom, ziet, Ik zal de zijde van Moab openen, van de steden af,
van zijn steden, die van zijn grenzen af zijn, het sieraad des lands,
Beth-Jesimoth, Baal-Meon, en tot Kiriathaim toe;
10 Voor die van het oosten, met het land der kinderen Ammons, hetwelk
Ik ter bezitting zal overgeven; opdat der kinderen Ammons onder de
heidenen niet meer gedacht worde.
11 Ik zal ook in Moab gerichten oefenen; en zij zullen weten, dat Ik
de HEERE ben.
12 Alzo zegt de Heere HEERE: Omdat Edom met enkel wraakgierigheid
gehandeld heeft tegen het huis van Juda; en zij zich zeer schuldig
gemaakt hebben, dat zij zich aan hen gewroken hebben:
13 Daarom, alzo zegt de Heere HEERE: Ik zal ook Mijn hand uitstrekken
tegen Edom, en Ik zal mens en beest uit haar uitroeien; en zal haar
tot een woestheid stellen van Theman af; en zij zullen tot Dedan toe
door het zwaard vallen.
14 En Ik zal Mijn wraak doen aan Edom, door de hand van Mijn volk
Israel; en zij zullen tegen Edom naar Mijn toorn en naar Mijn
grimmigheid handelen; alzo zullen zij Mijn wraak gewaar worden,
spreekt de Heere HEERE.
15 Alzo zegt de Heere HEERE: Omdat de Filistijnen door wraak
gehandeld hebben, en van harte wraak geoefend hebben door plundering,
om te vernielen door een eeuwige vijandschap;
16 Daarom, alzo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik strek Mijn hand uit
tegen de Filistijnen, en zal de Cherethieten uitroeien, en het
overblijfsel van de zeehaven verdoen.
17 En Ik zal grote wraak met grimmige straffingen onder hen doen; en
zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben, als Ik Mijn wraak aan hen
gedaan zal hebben.
EZEQUIEL-CAP-26
1 En het gebeurde in het elfde jaar, op den eersten der maand, dat
des HEEREN woord tot mij geschiedde, zeggende:
2 Mensenkind! daarom dat Tyrus van Jeruzalem gezegd heeft: Heah! zij
is verbroken, de poort der volken; zij is tot mij omgewend; ik zal
vervuld worden, zij is verwoest!
3 Daarom, alzo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik wil aan u, o Tyrus! en
Ik zal vele heidenen tegen u doen opkomen, alsof Ik de zee met haar
golven deed opkomen.
4 Die zullen de muren van Tyrus verderven, en haar torens afbreken;
ja, Ik zal haar stof van haar wegvagen, en zal haar tot een gladde
steenrots maken.
5 Zij zal in het midden der zee zijn tot uitspreiding van netten;
want Ik heb het gesproken, spreekt de Heere HEERE; en zij zal den
heidenen ten roof worden.
6 En haar dochteren, die in het veld zijn, zullen met het zwaard
gedood worden; en zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben.
7 Want alzo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik zal Nebukadrezar, den
koning van Babel, den koning der koningen, van het noorden, tegen
Tyrus brengen, met paarden en met wagenen, en met ruiteren, en krijgs
vergaderingen, en veel volks.
8 Hij zal uw dochteren op het veld met het zwaard doden, en hij zal
sterkten tegen u maken, en een wal tegen u opwerpen, en rondassen
tegen u opheffen.
9 En hij zal muurbrekers tegen uw muren stellen, en uw torens met
zijn zwaarden afbreken.
10 Vanwege de menigte zijner paarden zal u derzelver stof bedekken;
uw muren zullen beven vanwege het gedruis der ruiteren, en wielen, en
wagenen, als hij door uw poorten zal intrekken, gelijk door de
ingangen ener doorbrokene stad.
11 Hij zal met de hoeven zijner paarden al uw straten vertreden; uw
volk zal hij met het zwaard doden, en elk een van de kolommen uwer
sterkten zal ter aarde nederstorten.
12 En zij zullen uw vermogen roven, en uw koopmanswaren plunderen, en
uw muren afbreken, en uw kostelijke huizen omwerpen; en uw stenen, en
uw hout, en uw stof zullen zij in het midden der wateren werpen.
13 Zo zal Ik het gedeun uwer liederen doen ophouden, en het geklank
uwer harpen zal niet meer gehoord worden.
14 Ja, Ik zal u maken tot een gladde steenrots; gij zult zijn tot
uitspreiding der netten, gij zult niet meer gebouwd worden; want Ik,
de HEERE, heb het gesproken, spreekt de Heere HEERE.
15 Alzo zegt de Heere HEERE tot Tyrus: Zullen niet de eilanden van
het geluid uws vals beven, als de dodelijk verwonde zal kermen,
wanneer men in het midden van u schrikkelijk zal moorden?
16 En alle vorsten der zee zullen afdalen van hun tronen, en hun
mantels van zich doen, en hun gestikte klederen uittrekken; met
sidderingen zullen zij bekleed worden, op de aarde zullen zij
nederzitten, en te elken ogenblik sidderen, en over u ontzet zijn;
17 En zij zullen een klaaglied over u opheffen, en tot u zeggen: Hoe
zijt gij uit de zeeen vergaan, gij welbewoonde, gij beroemde stad, die
sterk geweest is ter zee, zij en haar inwoners; die hunlieder schrik
gaven aan allen, die in haar woonden!
18 Nu zullen de eilanden sidderen ten dage uws vals; ja, de eilanden,
die in de zee zijn, zullen beroerd worden vanwege uw uitgang.
19 Want alzo zegt de Heere HEERE: Als Ik u zal stellen tot een
verwoeste stad, gelijk de steden, die niet bewoond worden; als Ik een
afgrond over u zal doen opkomen, en de grote wateren u zullen
overdekken,
20 Dan zal Ik u doen nederdalen met degenen die in den kuil
nederdalen tot het oude volk, en zal u doen nederliggen in de onderste
plaatsen der aarde, in de woeste plaatsen, die van ouds geweest zijn,
met degenen, die in den kuil nederdalen, opdat gij niet bewoond wordt;
en Ik zal het sieraad herstellen in het land der levenden.
21 Maar u zal Ik tot een groten schrik stellen, en gij zult er niet
meer zijn; als gij gezocht wordt, zo zult gij niet meer gevonden
worden in eeuwigheid, spreekt de Heere HEERE.
EZEQUIEL-CAP-27
1 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
2 Gij dan, mensenkind! hef een klaaglied op over Tyrus;
3 En zeg tot Tyrus, die daar woont aan de ingangen der zee,
handelende met de volken in vele eilanden: Zo zegt de Heere HEERE: O
Tyrus! gij zegt: Ik ben volmaakt in schoonheid.
4 Uw landpalen zijn in het hart der zeeen; uw bouwers hebben uw
schoonheid volkomen gemaakt.
5 Zij hebben al uw denningen uit dennebomen van Senir gebouwd; zij
hebben cederen van den Libanon gehaald, om masten voor u te maken.
6 Zij hebben uw riemen uit eiken van Basan gemaakt; uw berderen
hebben zij gemaakt uw welbetreden elpenbeen, uit de eilanden der
Chittieten.
7 Fijn linnen met stiksel uit Egypte was uw uitbreidsel, dat het u
tot een zeil ware; hemelsblauw en purper, uit de eilanden van Elisa,
was uw deksel.
8 De inwoners van Sidon en Arvad waren uw roeiers; uw wijzen, o
Tyrus! die in u waren, die waren uw schippers.
9 De oudsten van Gebal en haar wijzen waren in u, verbeterende uw
breuken; alle schepen der zee en haar zeelieden waren in u, om
onderlingen handel met u te drijven.
10 Perzen, en Lydiers, en Puteers waren in uw heir, uw krijgslieden;
schild en helm hingen zij in u op, die maakten uw sieraad.
11 De kinderen van Arvad en uw heir waren rondom op uw muren, en de
Gammadieten waren op uw torens; hun schilden hingen zij rondom aan uw
muren; die maakten uw schoonheid volkomen.
12 Tarsis dreef koophandel met u vanwege de veelheid van allerlei
goed; met zilver, ijzer, tin, en lood handelden zij op uw markten.
13 Javan, Tubal en Mesech waren uw kooplieden; met mensenzielen en
koperen vaten dreven zij onderlingen handel met u.
14 Uit het huis van Togarma leverden zij paarden, en ruiteren, en
muilezels op uw markten.
15 De kinderen van Dedan waren uw kooplieden; vele eilanden waren de
koophandel uwer hand; hoornen van elpenbeen en ebbenhout gaven zij u
weder tot een verering.
16 Syrie dreef koophandel met u, vanwege de veelheid uwer werken; met
smaragden, purper, en gestikt werk, en zijde, en Ramoth, en Cadkod,
handelden zij op uw markten.
17 Juda en het land Israels waren uw kooplieden; met tarwe van Minnit
en Pannag, en honig, en olie, en balsem, dreven zij onderlingen handel
met u.
18 Damaskus dreef koophandel met u, om de veelheid uwer werken,
vanwege de veelheid van allerlei goed; met wijn van Chelbon en witte
wol.
19 Ook leverden Dan en Javan, de omreizer, op uw markten; glad ijzer,
kassie en kalmus was in uw onderlingen koophandel.
20 Dedan handelde met u met kostelijk gewand tot wagens.
21 Arabie en alle vorsten van Kedar waren de kooplieden uwer hand;
met lammeren, en rammen, en bokken, daarmede handelden zij met u.
22 De kooplieden van Scheba en Raema waren uw kooplieden; met alle
hoofdspecerij, en met alle kostelijk gesteente en goud, handelden zij
op uw markten.
23 Haran, en Kanne, en Eden, de kooplieden van Scheba, Assur en
Kilmad, handelden met u.
24 Die waren uw kooplieden met volkomen sieradien, met pakken van
hemelsblauw en gestikt werk, en met schatkisten van schone klederen;
gebonden met koorden, en in ceder gepakt, onder uw koopmanschap.
25 De schepen van Tarsis zongen van u, vanwege den onderlingen
koophandel met u; en gij waart vervuld, en zeer verheerlijkt in het
hart der zeeen.
26 Die u roeien, hebben u in grote wateren gevoerd; de oostenwind
heeft u verbroken in het hart der zeeen.
27 Uw goed, en uw marktwaren, uw onderlinge koophandel, uw zeelieden,
en uw schippers; die uw breuken verbeteren, en die onderlingen handel
met u drijven, en al uw krijgslieden, die in u zijn, zelfs met uw
ganse gemeente, die in het midden van u is, zullen vallen in het hart
der zeeen, ten dage van uw val.
28 Van het geluid des geschreeuws uwer schippers zullen de voorsteden
beven.
29 En allen, die den riem handelen, zeelieden, en alle schippers van
de zee, zullen uit hun schepen nederklimmen; op het land zullen zij
staan blijven.
30 En zij zullen hun stem over u laten horen, en bitterlijk
schreeuwen; en zij zullen stof op hun hoofden werpen, zij zullen zich
wentelen in de as.
31 En zij zullen zich over u gans kaal maken, en zakken aangorden; en
zullen over u wenen met bitterheid der ziel, en bittere rouwklage.
32 En zij zullen in hun gekerm een klaaglied over u opheffen, en over
u weeklagen, zeggende: Wie is geweest als Tyrus, als de uitgeroeide in
het midden der zee?
33 Als uw marktwaren uit de zeeen voortkwamen, hebt gij vele volken
verzadigd; met de veelheid uwer goederen en uw onderlingen koophandel,
hebt gij de koningen der aarde rijk gemaakt.
34 Ten tijde, dat gij uit de zeeen verbroken zijt in de diepte der
wateren, zijn uw onderlinge koophandel en uw ganse gemeente in het
midden van u gevallen.
35 Alle inwoners der eilanden zijn over u ontzet, en hun koningen
staan de haren te berge, zij zijn verbaasd van aangezicht.
36 De handelaars onder de volken fluiten u aan; gij zijt een grote
schrik geworden, en zult er niet meer zijn tot in eeuwigheid.
EZEQUIEL-CAP-28
1 Voorts geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
2 Mensenkind! zeg tot den vorst van Tyrus: Zo zegt de Heere HEERE:
Omdat uw hart zich verheft en zegt: Ik ben God, ik zit in Godes stoel,
in het hart der zeeen! daar gij een mens en geen God zijt, stelt gij
nochtans uw hart, als Gods hart.
3 Zie, gij zijt wijzer dan Daniel; zij hebben niets toegeslotens voor
u verborgen.
4 Door uw wijsheid en door uw verstand, hebt gij vermogen voor u
verkregen; ja, gij hebt goud en zilver verkregen in uw schatten.
5 Door de grootheid uwer wijsheid in uw koophandel hebt gij uw
vermogen vermeerderd, en uw hart verheft zich vanwege uw vermogen.
6 Daarom zegt de Heere HEERE alzo: Omdat gij uw hart gesteld hebt als
Gods hart;
7 Daarom zie, Ik zal vreemden over u brengen, de tirannigste der
heidenen; die zullen hun zwaarden uittrekken over de schoonheid uwer
wijsheid, en zullen uw glans ontheiligen.
8 Ter groeve zullen zij u doen nederdalen; en gij zult sterven den
dood eens verslagenen in het hart der zeeen.
9 Zult gij dan enigszins, voor het aangezicht uws doodslagers,
zeggen: Ik ben God? daar gij een mens zijt en geen God, in de hand
desgenen, die u verslaat?
10 Gij zult den dood der onbesnedenen sterven; door de hand der
vreemden; want Ik heb het gesproken, spreekt de Heere HEERE.
11 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
12 Mensenkind! hef een klaaglied op over den koning van Tyrus, en zeg
tot hem: Zo zegt de Heere HEERE: Gij verzegelaar der som, vol van
wijsheid en volmaakt in schoonheid!
13 Gij waart in Eden, Gods hof; alle kostelijk gesteente was uw
deksel, sardisstenen, topazen en diamanten, turkooizen, sardonixstenen
en jaspisstenen, saffieren, robijnen, en smaragden, en goud; het werk
uwer trommelen en uwer pijpen was bij u; ten dage als gij geschapen
werdt, waren zij bereid.
14 Gij waart een gezalfde, overdekkende cherub; en Ik had u alzo
gezet; gij waart op Gods heiligen berg; gij wandeldet in het midden
der vurige stenen.
15 Gij waart volkomen in uw wegen, van den dag af, dat gij geschapen
zijt, totdat er ongerechtigheid in u gevonden is.
16 Door de veelheid uws koophandels hebben zij het midden van u met
geweld vervuld, en gij hebt gezondigd; daarom zal Ik u ontheiligen van
Gods berg, en zal u, gij overdekkende cherub! verdoen uit het midden
der vurige stenen!
17 Uw hart verheft zich over uw schoonheid; gij hebt uw wijsheid
bedorven, vanwege uw glans; Ik heb u op de aarde henengeworpen, Ik heb
u voor het aangezicht der koningen gesteld, om op u te zien.
18 Vanwege de veelheid uwer ongerechtigheden, door het onrecht uws
koophandels, hebt gij uw heiligdommen ontheiligd; daarom heb Ik een
vuur uit het midden van u doen voortkomen, dat u heeft verteerd, en Ik
heb u gemaakt tot as op de aarde, voor de ogen van al degenen, die u
zien.
19 Allen, die u kennen onder de volken, zijn over u ontzet; gij zijt
een grote schrik geworden, en zult er niet meer zijn tot in
eeuwigheid.
20 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
21 Mensenkind! zet uw aangezicht tegen Sidon, en profeteer tegen
haar,
22 En zeg: Zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik wil aan u, o Sidon! en zal
in het midden van u verheerlijkt worden; en zij zullen weten, dat Ik
de HEERE ben, als Ik gerichten in haar zal hebben geoefend, en in haar
geheiligd zal zijn.
23 Want Ik zal de pestilentie in haar zenden, en bloed op haar
straten, en de verslagenen zullen vallen in het midden van haar, door
het zwaard, dat tegen haar zal zijn van rondom; en zij zullen weten,
dat Ik de HEERE ben.
24 En het huis Israels zal geen smartenden doorn noch wee doende
distel meer hebben, van allen, die rondom hen zijn, die henlieden
beroven; en zij zullen weten, dat Ik de Heere HEERE ben.
25 Alzo zegt de Heere HEERE: Als Ik het huis Israels zal vergaderd
hebben uit de volken, onder dewelke zij verstrooid zijn, en Ik onder
hen voor de ogen der heidenen zal geheiligd zijn, dan zullen zij in
hun land wonen, dat Ik aan Mijn knecht, aan Jakob, gegeven heb.
26 En zij zullen daarin zeker wonen, en huizen bouwen, en wijngaarden
planten; ja, zij zullen zeker wonen; als Ik gerichten zal hebben
geoefend tegen allen, die henlieden beroofd hebben, van degenen, die
rondom hen zijn; en zij zullen weten dat Ik, de HEERE, hunlieder God
ben.
EZEQUIEL-CAP-29
1 In het tiende jaar, in de tiende maand, op den twaalfden der maand,
geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
2 Mensenkind! zet uw aangezicht tegen Farao, den koning van Egypte,
en profeteer tegen hem, en tegen het ganse Egypte.
3 Spreek en zeg: Zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik wil aan u, o Farao,
koning van Egypte! dien groten zeedraak, die in het midden zijner
rivieren ligt; die daar zegt: Mijn rivier is de mijne, en ik heb die
voor mij gemaakt.
4 Maar Ik zal haken in uw kaken doen, en den vis uwer rivieren aan uw
schubben doen kleven; en Ik zal u uit het midden uwer rivieren
optrekken, en al de vis uwer rivieren zal aan uw schubben kleven.
5 En Ik zal u verlaten in de woestijn, u en al den vis uwer rivieren;
op het open veld zult gij vallen; gij zult niet verzameld noch
vergaderd worden; aan het gedierte der aarde en aan het gevogelte des
hemels heb Ik u ter spijze gegeven.
6 En al de inwoners van Egypte zullen weten, dat Ik de HEERE ben,
omdat zij den huize Israels een rietstaf geweest zijn.
7 Als zij u bij uw hand grepen, zo werdt gij gebroken, en spleet hun
alle zijden; en als zij op u leunden, zo werdt gij verbroken, en liet
alle lenden op zichzelven staan.
8 Daarom zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik zal het zwaard over u
brengen, en Ik zal uit u mens en beest uitroeien.
9 En Egypteland zal worden tot een wildernis en woestheid, en zij
zullen weten, dat Ik de HEERE ben; omdat hij zegt: De rivier is mijn,
en ik heb die gemaakt.
10 Daarom, zie, Ik wil aan u en aan uw rivier; en Ik zal Egypteland
stellen tot woeste wilde eenzaamheden, van den toren van Syrene af,
tot aan de landpale van Morenland.
11 Geen mensenvoet zal door hetzelve doorgaan, en geen beestenvoet
zal door hetzelve doorgaan, en het zal veertig jaren onbewoond zijn.
12 Want Ik zal Egypteland stellen tot een verwoesting in het midden
der verwoeste landen, en zijn steden zullen een woestheid zijn in het
midden der verwoeste steden, veertig jaren; en Ik zal de Egyptenaars
verstrooien onder de heidenen, en zal hen verspreiden in de landen.
13 Maar zo zegt de Heere HEERE: Ten einde van veertig jaren zal Ik de
Egyptenaars vergaderen uit de volken, waarhenen zij verstrooid zijn
geworden.
14 En Ik zal de gevangenis der Egyptenaren wenden, en hen
wederbrengen in het land van Pathros, in het land huns koophandels; en
aldaar zullen zij een nederig koninkrijk zijn.
15 En het zal nederiger zijn dan de andere koninkrijken, en zich niet
meer verheffen boven de heidenen; want Ik zal hen verminderen, dat zij
niet zullen heersen over de heidenen.
16 En het zal den huize Israels niet meer zijn tot een vertrouwen,
dat der ongerechtigheid doet gedenken, wanneer zij naar henlieden
omzien; maar zij zullen weten, dat Ik de Heere HEERE ben.
17 Voorts gebeurde het in het zeven en twintigste jaar, in de eerste
maand, op den eersten der maand, dat het woord des HEEREN tot mij
geschiedde, zeggende:
18 Mensenkind! Nebukadrezar, de koning van Babel, heeft zijn heir een
groten dienst doen dienen tegen Tyrus; alle hoofden zijn kaal
geworden, en alle zijden zijn uitgeplukt; en noch hij, noch zijn heir
heeft loon gehad vanwege Tyrus, voor den dienst, dien hij tegen haar
gediend heeft.
19 Daarom, zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik zal Nebukadrezar, den
koning van Babel, Egypteland geven; en hij zal deszelfs buit buiten,
en deszelfs roof roven, en het zal het loon zijn voor zijn heir.
20 Tot zijn arbeidsloon, omdat hij tegen haar gediend heeft, heb Ik
hem Egypteland gegeven, omdat zij voor Mij gewrocht hebben, spreekt de
Heere HEERE.
21 Te dien dage zal Ik den hoorn van het huis Israels doen
uitspruiten, en u opening des monds geven in het midden van hen; en
zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben.
EZEQUIEL-CAP-30
1 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
2 Mensenkind! profeteer, en zeg: Zo zegt de Heere HEERE: Huilt: Ach
die dag!
3 Want de dag is nabij, ja, de dag des HEEREN is nabij, een wolkige
dag, het zal der heidenen tijd zijn.
4 En het zwaard zal komen in Egypte, en er zal grote smart zijn in
Morenland, als de verslagenen zullen vallen in Egypte; want zij zullen
derzelver menigte wegnemen, en haar fondamenten zullen verbroken
worden.
5 Morenland, en Put, en Lud, en al de gemengde hoop, en Cub, en de
kinderen van het land des verbonds zullen met hen vallen door het
zwaard.
6 Zo zegt de HEERE: Ja, zij zullen vallen, die Egypte ondersteunen,
en de hovaardij harer sterkte zal nederdalen; van den toren van Syene
af zullen zij daarin door het zwaard vallen, spreekt de Heere HEERE.
7 En zij zullen verwoest worden in het midden der verwoeste landen;
en haar steden zullen zijn in het midden der verwoeste steden.
8 En zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben, als Ik een vuur in Egypte
zal hebben gelegd, en al haar helpers zullen verbroken worden.
9 Te dien dage zullen er boden van voor Mijn aangezicht in schepen
uitvaren, om het zorgeloze Morenland te verschrikken; en er zal grote
smart bij hen zijn, als in den dag van Egypte; want ziet, het komt
aan!
10 Zo zegt de Heere HEERE: Ja, Ik zal de menigte van Egypte doen
ophouden, door de hand van Nebukadrezar, den koning van Babel.
11 Hij, en zijn volk met hem, de tirannigste der heidenen zullen
aangevoerd worden, om het land te verderven; en zij zullen hun
zwaarden tegen Egypte uittrekken, en het land met verslagenen
vervullen.
12 En Ik zal de rivieren tot droogte maken, en het land verkopen in
de hand der bozen; en Ik zal het land met zijn volheid verwoesten door
de hand der vreemden: Ik, de HEERE, heb het gesproken.
13 Zo zegt de Heere HEERE: Ik zal ook de drekgoden verdoen, en de
nietige afgoden doen ophouden uit Nof; en er zal geen vorst meer zijn
uit Egypteland; en Ik zal een vreze in Egypteland stellen.
14 En Ik zal Pathros verwoesten, en een vuur leggen in Zoan; en Ik
zal gerichten oefenen in No.
15 En Ik zal Mijn grimmigheid uitgieten over Sin, de sterkte van
Egypte; en Ik zal de menigte van No uitroeien.
16 En Ik zal een vuur in Egypte leggen; Sin zal zeer grote pijn
hebben, en No zal gespleten worden, en Nof zal dagelijks zeer bang
zijn.
17 De jongelingen van Aven en Pibeseth zullen door het zwaard vallen,
en de dochters zullen gaan in de gevangenis.
18 En te Tachpanhes zal de dag verduisterd worden, als Ik het juk van
Egypte aldaar zal verbreken, en de hovaardij harer sterkte in haar zal
ophouden; haar zal een wolk bedekken, en haar dochters zullen gaan in
de gevangenis.
19 Alzo zal Ik gerichten oefenen in Egypte; en zij zullen weten, dat
Ik de HEERE ben.
20 Ook gebeurde het in het elfde jaar, in de eerste maand, op den
zevenden der maand, dat het woord des HEEREN tot mij geschiedde,
zeggende:
21 Mensenkind! Ik heb den arm van Farao, den koning van Egypte,
verbroken; en ziet, hij zal niet verbonden worden, met pleisters op te
leggen, met een windeldoek aan te doen, om dien te verbinden, om dien
te sterken, dat hij het zwaard houde.
22 Daarom zegt de Heere HEERE alzo: Ziet, Ik wil aan Farao, den
koning van Egypte, en zal zijn armen verbreken, beide den sterken en
den verbrokenen; en Ik zal het zwaard uit zijn hand doen vallen.
23 En Ik zal de Egyptenaars verstrooien onder de heidenen, en zal hen
verspreiden in de landen.
24 En Ik zal de armen des konings van Babel sterken, en Mijn zwaard
in zijn hand geven; maar Farao's armen zal Ik verbreken, dat hij voor
zijn aangezicht zal kermen, gelijk een dodelijk verwonde kermt.
25 Ja, Ik zal de armen des konings van Babel sterken, maar Farao's
armen zullen daarhenen vallen; en zij zullen weten, dat Ik de HEERE
ben, als Ik Mijn zwaard in de hand des konings van Babel zal hebben
gegeven, en hij datzelve over Egypteland zal hebben uitgestrekt.
26 En Ik zal de Egyptenaars verstrooien onder de heidenen, en zal hen
verspreiden in de landen; alzo zullen zij weten, dat Ik de HEERE ben.
EZEQUIEL-CAP-31
1 Het gebeurde ook in het elfde jaar, in de derde maand, op den
eersten der maand, dat des HEEREN woord tot mij geschiedde, zeggende:
2 Mensenkind! zeg tot Farao, den koning van Egypte, en tot zijn
menigte: Wien zijt gij gelijk in uw grootheid?
3 Zie, Assur was een ceder op den Libanon, schoon van takken,
schaduwachtig van loof, en hoog van stam, en zijn top was tussen
dichte takken.
4 De wateren maakten hem groot, de afgrond maakte hem hoog; die ging
met zijn stromen rondom zijn planting, en zond zijn waterleidingen uit
tot alle bomen des velds.
5 Daarom werd zijn stam hoger dan alle bomen des velds; en zijn
takjes werden menigvuldig, en zijn scheuten lang, vanwege de grote
wateren, als hij uitschoot.
6 Alle vogelen des hemels nestelden op zijn takjes, en alle dieren
des velds teelden onder zijn scheuten; en alle grote volken zaten
onder zijn schaduw.
7 Alzo was hij schoon in zijn grootheid en in de lengte zijner
takken, omdat zijn wortel aan grote wateren was.
8 De cederen in Gods hof verduisterden hem niet, de dennebomen waren
zijn takken niet gelijk, en de kastanjebomen waren niet gelijk zijn
scheuten; geen boom in Gods hof was hem gelijk in zijn schoonheid.
9 Ik had hem zo schoon gemaakt door de veelheid zijner takken, dat
alle bomen van Eden, die in Gods hof waren, hem benijdden.
10 Daarom, zo zegt de Heere HEERE: Omdat gij u verheven hebt over uw
stam, ja, hij stak zijn top op boven het midden der dichte takken, en
zijn hart verhief zich over zijn hoogte;
11 Daarom gaf Ik hem in de hand van den machtigste der heidenen, dat
die hem rechtschapen zou behandelen; Ik dreef hem uit om zijn
goddeloosheid.
12 En vreemden, de tirannigste der heidenen, roeiden hem uit en
verlieten hem; zijn takken vielen op de bergen en in alle valleien, en
zijn scheuten werden verbroken bij alle stromen des lands; en alle
volken der aarde gingen af uit zijn schaduw, en verlieten hem.
13 Alle vogelen des hemels woonden op zijn omgevallen stam, en alle
dieren des velds waren op zijn scheuten;
14 Opdat zich geen waterrijke bomen verheffen over hun stam, en hun
top niet opsteken boven het midden der dichte takken, en geen bomen,
die water drinken, op zichzelven staan vanwege hun hoogte; want zij
zijn allen overgegeven ter dood, tot het onderste der aarde, in het
midden der mensenkinderen, tot degenen, die in den kuil nederdalen.
15 Zo zegt de Heere HEERE: Ten dage, als hij ter helle nederdaalde,
maakte Ik een treuren; Ik bedekte om zijnentwil den afgrond, en weerde
de stromen van dien, en de grote wateren werden geschut; en Ik maakte
den Libanon om zijnentwil zwart, en al het geboomte des velds was om
zijnentwil bewonden.
16 Van het geluid zijns vals deed Ik de heidenen beven, als Ik hem
ter helle deed nederdalen, met degenen, die in den kuil nederdalen; en
alle bomen van Eden, de keur en het beste van Libanon, alle bomen, die
water drinken, troostten zich in het onderste der aarde.
17 Diezelve daalden ook met hem neder ter helle, tot de verslagenen
van het zwaard; en die zijn arm geweest waren, die onder zijn schaduw
in het midden der heidenen gezeten hadden.
18 Wien zijt gij alzo gelijk in heerlijkheid en grootheid, onder de
bomen van Eden? Ja, gij zult nedergevoerd worden met de bomen van
Eden, tot het onderste der aarde; in het midden der onbesnedenen zult
gij liggen, met de verslagenen door het zwaard. Dat is Farao, en zijn
ganse menigte, spreekt de Heere HEERE.
EZEQUIEL-CAP-32
1 Het gebeurde ook in het twaalfde jaar, in de twaalfde maand op den
eersten der maand, dat het woord des HEEREN tot mij geschiedde,
zeggende:
2 Mensenkind! hef een klaaglied op over Farao, den koning van Egypte,
en zeg tot hem: Gij waart een jongen leeuw onder de heidenen gelijk;
en gij waart als een zeedraak in de zeeen, en braakt voort in uw
rivieren, en beroerdet het water met uw voeten, en vermodderdet
hunlieder rivieren.
3 Alzo zegt de Heere HEERE: Ik zal daarom Mijn net over u uitspreiden
door een vergadering van vele volken; die zullen u optrekken in Mijn
garen.
4 Dan zal Ik u laten op het land, Ik zal u henenwerpen op het open
veld; en Ik zal al het gevogelte des hemels op u doen wonen, en het
gedierte der ganse aarde van u verzadigen.
5 En Ik zal uw vlees henengeven op de bergen, en de dalen met uw
hoogheid vervullen.
6 En Ik zal het land, waarin gij zwemt, van uw bloed drenken tot aan
de bergen; en de stromen zullen van u vervuld worden.
7 En als Ik u zal uitblussen, zal Ik den hemel bedekken, en zijn
sterren zwart maken; Ik zal de zon met wolken bedekken, en de maan zal
haar licht niet laten lichten.
8 Alle lichtende lichten aan den hemel, die zal Ik om uwentwil zwart
maken; en Ik zal een duisternis over uw land maken, spreekt de Heere
HEERE.
9 Daartoe zal Ik het hart van vele volken verdrietig maken, als Ik uw
verbreking onder de heidenen zal brengen in de landen, die gij niet
gekend hebt.
10 En Ik zal maken, dat zich vele volken over u ontzetten, en hun
koningen zullen de haren over u te berge staan, als Ik Mijn zwaard zal
zwaaien voor hun aangezichten; en zij zullen elk ogenblik sidderen,
een ieder voor zijn ziel, ten dage uws vals.
11 Want zo zegt de Heere HEERE: Het zwaard des konings van Babel zal
u overkomen.
12 Ik zal uw menigte vellen door de zwaarden der helden, die al te
zamen de tirannigste der heidenen zijn; die zullen de hovaardij van
Egypte verstoren, en haar ganse menigte zal verdelgd worden.
13 En Ik zal haar beesten verdoen van bij de grote wateren; en geen
mensenvoet zal ze meer beroeren, en geen beestenklauwen zullen ze
beroeren.
14 Dan zal Ik hunlieder wateren doen zinken, en Ik zal hunlieder
rivieren doen gaan als olie, spreekt de Heere HEERE:
15 Als Ik Egypteland zal hebben gesteld tot een verwoesting, en het
land van zijn volheid zal woest zijn geworden, als Ik geslagen zal
hebben allen, die daarin wonen; alzo zullen zij weten, dat Ik de HEERE
ben.
16 Dat is het klaaglied, en dat zullen zij klagelijk zingen; de
dochteren der heidenen zullen het klagelijk zingen; zij zullen het
klagelijk zingen over Egypte en over haar ganse menigte, spreekt de
Heere HEERE.
17 Voorts gebeurde het in het twaalfde jaar, op den vijftienden der
maand, dat het woord des HEEREN tot mij geschiedde, zeggende:
18 Mensenkind! weeklaag over de menigte van Egypte, en doe ze
nederdalen, (haar en de dochteren der prachtige heidenen) in de
onderste plaatsen der aarde, bij degenen, die in den kuil zijn
nedergedaald.
19 Boven wien zijt gij liefelijk! Daal neder, en leg u bij de
onbesnedenen.
20 In het midden der verslagenen van het zwaard zullen zij vallen;
zij is aan het zwaard overgegeven; trek haar henen met al haar
menigte.
21 De machtigste der helden zullen hem, met zijn helpers, toespreken,
uit het midden der hel; zij zijn nedergedaald, de onbesnedenen liggen
er, verslagen van het zwaard;
22 Daar is Assur met haar gansen hoop, zijn graven zijn rondom hem;
zij zijn allen verslagen, gevallen door het zwaard;
23 Welker graven gesteld zijn in de zijden des kuils, en haar hoop is
rondom haar graf; zij zijn allen verslagen, gevallen door het zwaard,
die een schrik gaven in het land der levenden.
24 Daar is Elam met haar ganse menigte rondom haar graf; zij zijn
allen verslagen, de gevallenen door het zwaard, die onbesneden zijn
nedergedaald tot de onderste plaatsen der aarde, die hun schrik hadden
gegeven in het land der levenden; nu dragen zij hun schande met
degenen, die in den kuil zijn nedergedaald.
25 In het midden der verslagenen hebben zij haar een legerstede
gesteld onder haar ganse menigte, rondom hem zijn haar graven; zij
zijn allen onbesneden, verslagenen van het zwaard, omdat een schrik
van hen gegeven is in het land der levenden; nu dragen zij hun schande
met degenen, die in den kuil zijn nedergedaald; hij is geleid in het
midden der verslagenen.
26 Daar is Mesech, en Tubal, met haar ganse menigte; rondom hem zijn
haar graven; zij zijn allen onbesneden, verslagenen van het zwaard,
omdat zij hun schrik gegeven hebben in het land der levenden.
27 Maar zij liggen niet met de helden, die onder de onbesnedenen
gevallen zijn; die ter helle zijn nedergedaald met hun krijgswapenen,
en welker zwaarden men gelegd heeft onder hun hoofden; welker
ongerechtigheid nochtans op hun beenderen is, omdat der helden schrik
in het land der levenden geweest is.
28 Gij ook zult verbroken worden in het midden der onbesnedenen, en
zult liggen met de verslagenen van het zwaard.
29 Daar is Edom, haar koningen en al haar vorsten, die met hunlieder
macht gelegd zijn bij de verslagenen van het zwaard; diezelve liggen
met de onbesnedenen en met degenen, die in den kuil zijn nedergedaald.
30 Daar zijn de geweldigen van het Noorden, zij allen, en alle
Sidoniers, die met de verslagenen zijn nedergedaald, beschaamd zijnde
vanwege hun schrik, die uit hun macht voortkwam, en zij liggen
onbesneden bij de verslagenen van het zwaard, en dragen hun schande
met degenen, die in den kuil zijn nedergedaald.
31 Farao zal henlieden zien, en zich troosten over zijn ganse
menigte; de verslagenen van het zwaard van Farao en zijn ganse heir,
spreekt de Heere HEERE.
32 Want Ik heb ook Mijn schrik gegeven in het land der levenden; dies
zal hij gelegd worden in het midden der onbesnedenen bij de
verslagenen van het zwaard, Farao en zijn ganse menigte, spreekt de
Heere HEERE.
EZEQUIEL-CAP-33
1 En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende:
2 Mensenkind! spreek tot de kinderen uws volks, en zeg tot hen:
Wanneer Ik het zwaard over enig land breng, en het volk des lands een
man uit hun einden nemen, en dien voor zich tot een wachter stellen;
3 En hij het zwaard ziet komen over het land, en blaast met de
bazuin, en waarschuwt het volk;
4 En een, die het geluid der bazuin hoort, wel hoort, maar zich niet
laat waarschuwen; en het zwaard komt, en neemt hem weg, diens bloed is
op zijn hoofd.
5 Hij hoorde het geluid der bazuin, maar liet zich niet waarschuwen,
zijn bloed is op hem; maar hij, die zich laat waarschuwen, behoudt
zijn ziel.
6 Wanneer daarentegen de wachter het zwaard ziet komen, en blaast
niet met de bazuin, zodat het volk niet is gewaarschuwd; en het zwaard
komt, en neemt een ziel uit hen weg; die is wel in zijn
ongerechtigheid weggenomen, maar zijn bloed zal Ik van des hand des
wachters eisen.
7 Gij nu, o mensenkind! Ik heb u tot een wachter gesteld over het
huis Israels; zo zult gij het woord uit Mijn mond horen, en hen van
Mijnentwege waarschuwen.
8 Als Ik tot den goddeloze zeg: O goddeloze, gij zult den dood
sterven! en gij spreekt niet, om den goddeloze van zijn weg af te
manen; die goddeloze zal in zijn ongerechtigheid sterven, maar zijn
bloed zal Ik van uw hand eisen.
9 Maar als gij den goddeloze van zijn weg afmaant, dat hij zich van
dien bekere, en hij zich van zijn weg niet bekeert, zo zal hij in zijn
ongerechtigheid sterven; maar gij hebt uw ziel bevrijd.
10 Daarom, gij mensenkind! zeg tot het huis Israels: Gijlieden
spreekt aldus, zeggende: Dewijl onze overtredingen en onze zonden op
ons zijn, en wij in dezelve versmachten, hoe zouden wij dan leven?
11 Zeg tot hen: Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zo
Ik lust heb in den dood des goddelozen! maar daarin heb Ik lust, dat
de goddeloze zich bekere van zijn weg en leve. Bekeert u, bekeert u
van uw boze wegen, want waarom zoudt gij sterven, o huis Israels?
12 Gij dan, o mensenkind! zeg tot de kinderen uws volks: De
gerechtigheid des rechtvaardigen zal hem niet redden ten dage zijner
overtreding; en aangaande de goddeloosheid des goddelozen, hij zal om
dezelve niet vallen, ten dage als hij zich van zijn goddeloosheid
bekeert; en de rechtvaardige zal niet kunnen leven door dezelve zijn
gerechtigheid, ten dage als hij zondigt.
13 Als Ik tot den rechtvaardige zeg, dat hij zekerlijk leven zal, en
hij op zijn gerechtigheid vertrouwt, en onrecht doet, zo zullen al
zijn gerechtigheden niet gedacht worden, maar in zijn onrecht, dat hij
doet, daarin zal hij sterven.
14 Als Ik ook tot den goddeloze zeg: Gij zult den dood sterven! en
hij zich van zijn zonde bekeert, en recht en gerechtigheid doet;
15 Geeft de goddeloze het pand weder, betaalt hij het geroofde,
wandelt hij in de inzettingen des levens, zodat hij geen onrecht doet;
hij zal zekerlijk leven, hij zal niet sterven.
16 Al zijn zonden, die hij gezondigd heeft, zullen hem niet gedacht
worden; hij heeft recht en gerechtigheid gedaan, hij zal zekerlijk
leven.
17 Nog zeggen de kinderen uws volks: De weg des Heeren is niet recht;
daar toch hun eigen weg niet recht is.
18 Als de rechtvaardige afkeert van zijn gerechtigheid, en doet
onrecht, zo zal hij daarin sterven.
19 En als de goddeloze zich bekeert van zijn goddeloosheid, en doet
recht en gerechtigheid, zo zal hij daarin leven.
20 Nog zegt gij: De weg des Heeren is niet recht; Ik zal ulieden
richten, een ieder naar zijn wegen, o huis Israels!
21 En het geschiedde in het twaalfde jaar onzer gevankelijke
wegvoering, in de tiende maand, op den vijfden der maand, dat er een
tot mij kwam, die van Jeruzalem ontkomen was, zeggende: De stad is
geslagen.
22 Nu was de hand des HEEREN op mij geweest des avonds, eer die
ontkomene kwam, en had mijn mond opengedaan, totdat hij des morgens
tot mij kwam. Alzo werd mijn mond opengedaan, en ik was niet meer
stom.
23 Toen geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
24 Mensenkind! de inwoners van die woeste plaatsen in het land
Israels spreken, zeggende: Abraham was een enig man, en bezat dit land
erfelijk; maar onzer zijn velen; het land is ons gegeven tot een
erfelijke bezitting.
25 Daarom zeg tot hen: Zo zegt de Heere HEERE: Gij eet vlees met het
bloed, en heft uw ogen op tot uw drekgoden, en vergiet bloed; en zoudt
gij het land erfelijk bezitten?
26 Gij staat op ulieder zwaard; gij doet gruwel, en verontreinigt,
een ieder de huisvrouw zijns naasten; en zoudt gij het land erfelijk
bezitten?
27 Alzo zult gij tot hen zeggen: De Heere HEERE zegt alzo: Zo
waarachtig als Ik leef, indien niet, die in die woeste plaatsen zijn,
door het zwaard zullen vallen, en zo Ik niet dien, die in het open
veld is, het wild gedierte overgeve, dat het hem vrete, en die in de
vestingen en in de spelonken zijn, door de pestilentie zullen sterven!
28 Want Ik zal het land tot een verwoesting en een schrik stellen, en
de hovaardij zijner sterkte zal ophouden; en de bergen Israels zullen
woest zijn, dat er niemand overga.
29 Dan zullen zij weten, dat Ik de HEERE ben, als Ik het land tot een
verwoesting en een schrik zal gesteld hebben, om al hun gruwelen, die
zij gedaan hebben.
30 En gij, o mensenkind! de kinderen uws volks spreken steeds van u
bij de wanden en in de deuren der huizen; en de een spreekt met den
ander, een iegelijk met zijn broeder, zeggende: Komt toch en hoort,
wat het woord zij, dat van den HEERE voortkomt.
31 En zij komen tot u, gelijk het volk pleegt te komen, en zitten
voor uw aangezicht als Mijn volk, en horen uw woorden, maar zij doen
ze niet; want zij maken liefkozingen met hun mond, maar hun hart
wandelt hun gierigheid na.
32 En ziet, gij zijt hun als een lied der minnen, als een, die schoon
van stem is, of die wel speelt; daarom horen zij uw woorden, maar zij
doen ze niet.
33 Maar als dat komt (zie, het zal komen!) dan zullen zij weten, dat
er een profeet in het midden van hen geweest is.
EZEQUIEL-CAP-34
1 En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende:
2 Mensenkind! profeteer tegen de herders van Israel; profeteer en zeg
tot hen, tot de herders: Alzo zegt de Heere HEERE: Wee den herderen
Israels, die zichzelven weiden! zullen niet de herders de schapen
weiden?
3 Gij eet het vette, en bekleedt u met de wol, gij slacht het
gemeste, maar de schapen weidt gij niet.
4 De zwakke sterkt gij niet, en het kranke heelt gij niet, en het
gebrokene verbindt gij niet, en het weggedrevene brengt gij niet
weder, en het verlorene zoekt gij niet; maar gij heerst over hen met
strengheid en met hardigheid.
5 Alzo zijn zij verstrooid, omdat er geen herder is; en zij zijn als
het wild gedierte des velds tot spijze geworden, dewijl zij verstrooid
waren.
6 Mijn schapen dolen op alle bergen en op allen hogen heuvel, ja,
Mijn schapen zijn verstrooid op den gansen aardbodem; en er is
niemand, die er naar vraagt, en niemand, die ze zoekt.
7 Daarom, gij herders! hoort des HEEREN woord!
8 Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zo Ik niet!
Omdat Mijn schapen geworden zijn tot een roof, en Mijn schapen al het
wild gedierte des velds tot spijze geworden zijn, omdat er geen herder
is, en Mijn herders naar Mijn schapen niet vragen; en de herders
weiden zichzelven, maar Mijn schapen weiden zij niet;
9 Daarom, gij herders! hoort des HEEREN woord!
10 Alzo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik wil aan de herders, en zal Mijn
schapen van hun hand eisen, en zal ze van het weiden der schapen doen
ophouden, zodat de herders zichzelven niet meer zullen weiden; en Ik
zal Mijn schapen uit hun mond rukken, zodat zij hun niet meer tot
spijze zullen zijn.
11 Want zo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik, ja, Ik zal naar Mijn
schapen vragen, en zal ze opzoeken.
12 Gelijk een herder zijn kudde opzoekt, ten dage als hij in het
midden zijner verspreide schapen is, alzo zal Ik Mijn schapen
opzoeken; en Ik zal ze redden uit al de plaatsen, waarhenen zij
verstrooid zijn, ten dage der wolke en der donkerheid.
13 En Ik zal ze uitvoeren van de volken, en zal ze vergaderen uit de
landen, en brengen ze in hun land; en Ik zal ze weiden op de bergen
Israels, bij de stromen en in alle bewoonbare plaatsen des lands.
14 Op een goede weide zal Ik ze weiden, en op de hoge bergen Israels
zal hun kooi zijn; aldaar zullen zij nederliggen in een goede kooi, en
zullen weiden in een vette weide, op de bergen Israels.
15 Ik zal Mijn schapen weiden, en Ik zal ze legeren, spreekt de Heere
HEERE.
16 Het verlorene zal Ik zoeken, en het weggedrevene zal Ik
wederbrengen, en het gebrokene zal Ik verbinden, en het kranke zal Ik
sterken; maar het vette en het sterke zal Ik verdelgen, Ik zal ze
weiden met oordeel.
17 Want gij, o Mijn schapen! de Heere HEERE zegt alzo: Ziet, Ik zal
richten tussen klein vee en klein vee, tussen de rammen en de bokken.
18 Is het u te weinig, dat gij de goede weide afweidt? Zult gij nog
het overige uwer weide met uw voeten vertreden? En zult gij de
bezonkene wateren drinken, en de overgelatene met uw voeten
vermodderen?
19 Mijn schapen dan, zullen zij afweiden, wat met uw voeten vertreden
is, en drinken, wat met uw voeten vermodderd is?
20 Daarom zegt de Heere HEERE alzo tot hen: Ziet Ik, ja, Ik zal
richten tussen het vette klein vee, en tussen het magere klein vee.
21 Omdat gij al de zwakken met de zijde en met den schouder
verdringt, en met uw hoornen stoot, totdat gij dezelve naar buiten toe
verstrooid hebt;
22 Daarom zal Ik Mijn schapen verlossen, dat zij niet meer tot een
roof zullen zijn; en Ik zal richten tussen klein vee en klein vee.
23 En Ik zal een enigen Herder over hen verwekken, en Hij zal hen
weiden, namelijk Mijn knecht David; die zal ze weiden, en Die zal hun
tot een Herder zijn.
24 En Ik, de HEERE, zal hun tot een God zijn; en Mijn knecht David
zal Vorst zijn in het midden van hen, Ik, de HEERE, heb het gesproken.
25 En Ik zal een verbond des vredes met hen maken, en zal het boos
gedierte uit het land doen ophouden; en zij zullen zeker wonen in de
woestijn, en slapen in de wouden.
26 Want Ik zal dezelve, en de plaatsen rondom Mijn heuvel, stellen
tot een zegen; en Ik zal den plasregen doen nederdalen op zijn tijd,
plasregens van zegen zullen er zijn.
27 En het geboomte des velds zal zijn vrucht geven, en het land zal
zijn inkomst geven, en zij zullen zeker zijn in hun land; en zullen
weten, dat Ik de HEERE ben, als Ik de disselbomen huns juks zal hebben
verbroken, en hen gerukt uit de hand dergenen, die zich van hen deden
dienen.
28 En zij zullen den heidenen niet meer ten roof zijn, en het wild
gedierte der aarde zal ze niet meer vreten; maar zij zullen zeker
wonen, en er zal niemand zijn, die ze verschrikke.
29 En Ik zal hun een plant van naam verwekken; en zij zullen niet
meer weggeraapt worden door honger in het land, en den smaad der
heidenen niet meer dragen.
30 Maar zij zullen weten, dat Ik, de HEERE, hun God, met hen ben, en
dat zij Mijn volk zijn, het huis Israels, spreekt de Heere HEERE.
31 Gij nu, o Mijn schapen, schapen Mijner weide! gij zijt mensen;
maar Ik ben uw God, spreekt de Heere HEERE.
EZEQUIEL-CAP-35
1 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
2 Mensenkind! zet uw aangezicht tegen het gebergte Seir, en profeteer
tegen hetzelve,
3 En zeg tot hetzelve: Alzo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik wil aan u, o
gebergte Seir! en Ik zal Mijn hand tegen u uitstrekken, en zal u
stellen tot een verwoesting en een schrik.
4 Ik zal uw steden stellen tot eenzaamheid, en gij zult een
verwoesting worden, en zult weten, dat Ik de HEERE ben.
5 Omdat gij een eeuwige vijandschap hebt, en hebt de kinderen Israels
doen wegvloeien door het geweld des zwaards, ten tijde huns verderfs,
ten tijde der uiterste ongerechtigheid;
6 Daarom, zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE; Ik zal u
voorzeker ten bloede bereiden, en het bloed zal u vervolgen; alzo gij
het bloed niet hebt gehaat, zal u het bloed ook vervolgen.
7 En Ik zal het gebergte Seir tot de uiterste verwoesting stellen; en
Ik zal uit hetzelve uitroeien dien, die er doorgaat, en dien, die
wederkeert.
8 En Ik zal zijn bergen met zijn verslagenen vervullen; uw heuvelen,
en uw dalen, en al uw stromen, in dezelve zullen de verslagenen van
het zwaard liggen.
9 Tot eeuwige verwoestingen zal Ik u stellen, en uw steden zullen
niet bewoond worden; alzo zult gij weten, dat Ik de HEERE ben.
10 Omdat gij zegt: Die twee volken en die twee landen zullen mij
geworden, en wij zullen ze erfelijk bezitten, ofschoon de HEERE daar
ware;
11 Daarom, zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE: Ik zal
ook handelen naar uw toorn en naar uw nijdigheid, die gij uit uw haat
tegen hen hebt te werk gesteld; en Ik zal bij hen bekend worden,
wanneer Ik u zal gericht hebben.
12 En gij zult weten, dat Ik, de HEERE, al uw lasteringen gehoord
heb, die gij tegen de bergen Israels gesproken hebt, zeggende: Zij
zijn verwoest, zij zijn ons ter spijze gegeven.
13 Alzo hebt gij u met uw mond tegen Mij groot gemaakt, en uw woorden
tegen Mij vermenigvuldigd; Ik heb het gehoord.
14 Alzo zegt de Heere HEERE: Gelijk het ganse land verblijd is, alzo
zal Ik u de verwoesting aandoen.
15 Gelijk gij u verblijd hebt over de erfenis van het huis Israels,
omdat zij verwoest is, alzo zal Ik aan u doen; het gebergte van Seir,
en gans Edom, zal geheel een verwoesting worden; en zij zullen weten,
dat Ik de HEERE ben.
EZEQUIEL-CAP-36
1 En gij, mensenkind! profeteer tot de bergen Israels, en zeg: Gij
bergen Israels! hoort des HEEREN woord.
2 Alzo zegt de Heere HEERE: Omdat de vijand van u zegt: Heah! zelfs
de eeuwige hoogten zijn ons ten erve geworden!
3 Daarom profeteer en zeg: Zo zegt de Heere HEERE: Daarom, omdat men
u van rondom verwoest en opgeslokt heeft, opdat gij voor het
overblijfsel der heidenen ten erve zoudt zijn, en gij gebracht zijt op
de klapachtige lip en in opspraak des volks;
4 Daarom, gij bergen Israels! hoort het woord des Heeren HEEREN: Zo
zegt de Heere HEERE tot de bergen en tot de heuvelen, tot de stromen
en tot de dalen, tot de verwoeste eenzame plaatsen en tot de verlaten
steden, die tot een roof en tot een spot geworden zijn voor het
overblijfsel der heidenen, die rondom zijn;
5 Daarom, zo zegt de Heere HEERE: Zo Ik niet in het vuur Mijns ijvers
gesproken heb tegen het overblijfsel der heidenen, en tegen het ganse
Edom; die Mijn land zichzelven ten erve gegeven hebben met blijdschap
des gansen harten, met begerige plundering, opdat de landerij daarvan
ten rove zou zijn!
6 Daarom profeteer van het land Israels, en zeg tot de bergen en tot
de heuvelen, tot de stromen en tot de dalen: Zo zegt de Heere HEERE:
Ziet, Ik heb in Mijn ijver en in Mijn grimmigheid gesproken, omdat gij
den smaad der heidenen gedragen hebt;
7 Daarom, zo zegt de Heere HEERE: Ik heb Mijn hand opgeheven; zo niet
de heidenen, die rondom u zijn, zelf hun schande zullen dragen!
8 Maar gij, o bergen Israels! gij zult weder uw takken geven, en uw
vrucht voor Mijn volk Israel dragen, want zij naderen te komen.
9 Want ziet, Ik ben bij u, en Ik zal u aanzien, en gij zult gebouwd
en bezaaid worden.
10 En Ik zal mensen op u vermenigvuldigen, het ganse huis Israels,
ja, dat geheel; en de steden zullen bewoond, en de eenzame plaatsen
bebouwd worden.
11 Ja, Ik zal mensen en beesten op u vermenigvuldigen, en zij zullen
vermenigvuldigd worden en vruchtbaar zijn; en Ik zal u doen bewonen,
als in uw vorige tijden, ja, Ik zal het beter maken dan in uw
beginselen; en gij zult weten, dat Ik de HEERE ben.
12 En Ik zal mensen op u doen wandelen, namelijk Mijn volk Israel,
die zullen u erfelijk bezitten, en gij zult hun ter erfenis zijn, en
gij zult ze voortaan niet meer beroven.
13 Zo zegt de Heere HEERE: Omdat zij tot u zeggen: Gij zijt een land,
dat mensen opeet, en gij zijt een land, dat uw volken berooft;
14 Daarom zult gij niet meer mensen opeten, en uw volken niet meer
doen struikelen, spreekt de Heere HEERE.
15 En Ik zal maken, dat men den schimp der heidenen niet meer over u
hore, en gij zult den smaad der natien niet meer dragen; en gij zult
uw volken niet meer doen struikelen, spreekt de Heere HEERE.
16 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
17 Mensenkind! het huis Israels, als zij in hun land woonden, toen
verontreinigden zij datzelve met hun weg en met hun handelingen; hun
weg was voor Mijn aangezicht als de onreinigheid ener afgezonderde
vrouw.
18 Daarom goot Ik Mijn grimmigheid over hen uit, om des bloeds wil,
dat zij in het land vergoten hadden, en om hun drekgoden, waarmede zij
dat verontreinigd hadden.
19 En Ik verstrooide hen onder de heidenen, en zij werden verspreid
in de landen; Ik oordeelde ze naar hun weg en naar hun handelingen.
20 Als zij nu tot de heidenen kwamen, waarhenen zij getogen waren,
ontheiligden zij Mijn heiligen Naam, omdat men van hen zeide: Dezen
zijn het volk des HEEREN, en zijn uit Zijn land uitgegaan.
21 Maar Ik verschoonde hen om Mijn heiligen Naam, dien het huis
Israels ontheiligde onder de heidenen, waarhenen zij gekomen waren.
22 Daarom zeg tot het huis Israels: Zo zegt de Heere HEERE: Ik doe
het niet om uwentwil, gij huis Israels! maar om Mijn heiligen Naam,
dien gijlieden ontheiligd hebt onder de heidenen, waarhenen gij
gekomen zijt.
23 Want Ik zal Mijn groten Naam heiligen, die onder de heidenen
ontheiligd is, dien gij in het midden van hen ontheiligd hebt; en de
heidenen zullen weten, dat Ik de HEERE ben, spreekt de Heere HEERE,
als Ik aan u voor hun ogen zal geheiligd zijn.
24 Want Ik zal u uit de heidenen halen, en zal u uit al de landen
vergaderen; en Ik zal u in uw land brengen.
25 Dan zal Ik rein water op u sprengen, en gij zult rein worden; van
al uw onreinigheden en van al uw drekgoden zal Ik u reinigen.
26 En Ik zal u een nieuw hart geven, en zal een nieuwen geest geven
in het binnenste van u; en Ik zal het stenen hart uit uw vlees
wegnemen, en zal u een vlesen hart geven.
27 En Ik zal Mijn Geest geven in het binnenste van u; en Ik zal
maken, dat gij in Mijn inzettingen zult wandelen, en Mijn rechten zult
bewaren en doen.
28 En gij zult wonen in het land, dat Ik uw vaderen gegeven heb, en
gij zult Mij tot een volk zijn, en Ik zal u tot een God zijn.
29 En Ik zal u verlossen van al uw onreinigheden; en Ik zal roepen
tot het koren, en zal dat vermenigvuldigen, en Ik zal geen honger op u
leggen.
30 En Ik zal de vrucht van het geboomte en de inkomst des velds
vermenigvuldigen; opdat gij de smaadheid des hongers niet meer
ontvangt onder de heidenen.
31 Dan zult gij gedenken aan uw boze wegen en uw handelingen, die
niet goed waren; en gij zult een walging van u zelf hebben over uw
ongerechtigheden en over uw gruwelen.
32 Ik doe het niet om uwentwil, spreekt de Heere HEERE, het zij u
bekend! Schaamt u en wordt schaamrood van uw wegen, gij huis Israels!
33 Alzo zegt de Heere HEERE: Ten dage, als Ik u reinigen zal van al
uw ongerechtigheden, dan zal Ik de steden doen bewonen, en de eenzame
plaatsen zullen bebouwd worden.
34 En het verwoeste land zal bebouwd worden, in plaats dat het een
verwoesting was, voor de ogen van een ieder, die er doorging.
35 En zij zullen zeggen: Dit land, dat verwoest was, is geworden als
een hof van Eden; en de eenzame, en de verwoeste en verstoorde steden
zijn vast en bewoond.
36 Dan zullen de heidenen, die in de plaatsen rondom u zullen
overgelaten zijn, weten, dat Ik, de HEERE, de verstoorde plaatsen
bebouw, en het verwoeste beplant. Ik, de HEERE, heb het gesproken en
zal het doen.
37 Alzo zegt de Heere HEERE: Daarenboven zal Ik hierom van het huis
Israels verzocht worden, dat Ik het hun doe; Ik zal ze
vermenigvuldigen van mensen, als schapen.
38 Gelijk de geheiligde schapen, gelijk de schapen van Jeruzalem op
hun gezette hoogtijden, alzo zullen de eenzame steden vol zijn van
mensenkudden; en zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben.
EZEQUIEL-CAP-37
1 De hand des HEEREN was op mij, en de HEERE voerde mij uit in den
geest, en zette mij neder in het midden ener vallei; dezelve nu was
vol beenderen.
2 En Hij deed mij bij dezelve voorbijgaan geheel rondom; en ziet, er
waren zeer vele op den grond der vallei; en ziet, zij waren zeer dor.
3 En Hij zeide tot mij: Mensenkind! zullen deze beenderen levend
worden? En ik zeide: Heere HEERE, Gij weet het!
4 Toen zeide Hij tot mij: Profeteer over deze beenderen, en zeg tot
dezelve: Gij dorre beenderen! hoort des HEEREN woord.
5 Alzo zegt de Heere HEERE tot deze beenderen: Ziet, Ik zal den geest
in u brengen, en gij zult levend worden.
6 En Ik zal zenuwen op u leggen, en vlees op u doen opkomen, en een
huid over u trekken, en den geest in u geven, en gij zult levend
worden; en gij zult weten, dat Ik de HEERE ben.
7 Toen profeteerde ik, gelijk mij bevolen was, en er werd een geluid,
als ik profeteerde, en ziet een beroering! en de beenderen naderden,
elk been tot zijn been.
8 En ik zag, en ziet, en er werden zenuwen op dezelve, en er kwam
vlees op; en Hij trok een huid boven over dezelve, maar er was geen
geest in hen.
9 En Hij zeide tot mij: Profeteer tot den geest; profeteer,
mensenkind! en zeg tot den geest: Zo zegt de Heere HEERE: Gij geest!
kom aan van de vier winden, en blaas in deze gedoden, opdat zij levend
worden.
10 En ik profeteerde, gelijk als Hij mij bevolen had. Toen kwam de
geest in hen, en zij werden levend en stonden op hun voeten, een gans
zeer groot heir.
11 Toen zeide Hij tot mij: Mensenkind! deze beenderen zijn het ganse
huis Israels; ziet, zij zeggen: Onze beenderen zijn verdord, en onze
verwachting is verloren, wij zijn afgesneden.
12 Daarom, profeteer en zeg tot hen: Zo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik
zal uw graven openen, en zal ulieden uit uw graven doen opkomen, o
Mijn volk! en Ik zal u brengen in het land Israels.
13 En gij zult weten, dat Ik de HEERE ben, als Ik uw graven zal
hebben geopend, en als Ik u uit uw graven zal hebben doen opkomen, o
Mijn volk!
14 En Ik zal Mijn Geest in u geven, en gij zult leven, en Ik zal u in
uw land zetten; en gij zult weten, dat Ik, de HEERE, dit gesproken en
gedaan heb, spreekt de HEERE.
15 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
16 Gij nu, mensenkind! neem u een hout, en schrijf daarop: Voor Juda,
en voor de kinderen Israels, zijn metgezellen; en neem een ander hout,
en schrijf daarop: Voor Jozef, het hout van Efraim, en van het ganse
huis Israels, zijn metgezellen.
17 Doe gij ze dan naderen, het een tot het ander tot een enig hout;
en zij zullen tot een worden in uw hand.
18 En wanneer de kinderen uws volks tot u zullen spreken, zeggende:
Zult gij ons niet te kennen geven, wat u deze dingen zijn?
19 Zo spreek tot hen: Alzo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik zal het hout
van Jozef, dat in Efraims hand geweest is, en van de stammen Israels,
zijn metgezellen, nemen, en Ik zal dezelve met hem voegen tot het hout
van Juda, en zal ze maken tot een enig hout; en zij zullen een worden
in Mijn hand.
20 De houten nu, op dewelke gij zult geschreven hebben, zullen in uw
hand zijn voor hunlieder ogen.
21 Spreek dan tot hen: Zo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik zal de
kinderen Israels halen uit het midden der heidenen, waarhenen zij
getogen zijn, en zal ze vergaderen van rondom, en brengen hen in hun
land;
22 En Ik zal ze maken tot een enig volk in het land, op de bergen
Israels; en zij zullen allen te zamen een enigen Koning tot koning
hebben; en zij zullen niet meer tot twee volken zijn, noch voortaan
meer in twee koninkrijken verdeeld zijn.
23 En zij zullen zich niet meer verontreinigen met hun drekgoden, en
met hun verfoeiselen, en met al hun overtredingen; en Ik zal ze
verlossen uit al hun woonplaatsen, in dewelke zij gezondigd hebben, en
zal ze reinigen; zo zullen zij Mij tot een volk zijn, en Ik zal hun
tot een God zijn.
24 En Mijn Knecht David zal Koning over hen zijn; en zij zullen allen
te zamen een Herder hebben; en zij zullen in Mijn rechten wandelen, en
Mijn inzettingen bewaren en die doen.
25 En zij zullen wonen in het land, dat Ik Mijn knecht Jakob gegeven
heb, waarin uw vaders gewoond hebben; ja, daarin zullen zij wonen, zij
en hun kinderen, en hun kindskinderen tot in eeuwigheid, en Mijn
Knecht David zal hunlieder Vorst zijn tot in eeuwigheid.
26 En Ik zal een verbond des vredes met hen maken, het zal een eeuwig
verbond met hen zijn; en Ik zal ze inzetten en zal ze
vermenigvuldigen, en Ik zal Mijn heiligdom in het midden van hen
zetten tot in eeuwigheid.
27 En Mijn tabernakel zal bij hen zijn, en Ik zal hun tot een God
zijn, en zij zullen Mij tot een volk zijn.
28 En de heidenen zullen weten, dat Ik de HEERE ben, Die Israel
heilige, als Mijn heiligdom in het midden van hen zal zijn tot in
eeuwigheid.
EZEQUIEL-CAP-38
1 Wijders geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende:
2 Mensenkind! zet uw aangezicht tegen Gog, het land van Magog, den
hoofdvorst van Mesech en Tubal; en profeteer tegen hem,
3 En zeg: Zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik wil aan u, o Gog, gij
hoofdvorst van Mesech en Tubal!
4 En Ik zal u omwenden, en haken in uw kaken leggen, en Ik zal u
uitvoeren, mitsgaders uw ganse heir, paarden en ruiteren, die altemaal
volkomen wel gekleed zijn, een grote vergadering, met rondas en
schild, die altemaal zwaarden handelen;
5 Perzen, Moren en Puteers met hen, die altemaal schild en helm
voeren;
6 Gomer en al zijn benden, en het huis van Togarma, aan de zijden van
het noorden, en al zijn benden; vele volken met u.
7 Zijt bereid en maakt u gereed, gij en uw ganse vergadering, die tot
u vergaderd zijn; en wees gij hun tot een wacht.
8 Na vele dagen zult gij bezocht worden; in het laatste der jaren
zult gij komen in het land, dat wedergebracht is van het zwaard, dat
vergaderd is uit vele volken, op de bergen Israels, die steeds tot
verwoesting geweest zijn; als hetzelve land uit de volken zal
uitgevoerd zijn, en zij allemaal zeker zullen wonen.
9 Dan zult gij optrekken, gij zult aankomen als een onstuimige
verwoesting, gij zult zijn als een wolk, om het land te bedekken; gij
en al uw benden, en vele volken met u.
10 Alzo zegt de Heere HEERE: Te dien dage zal het ook geschieden, dat
er raadslagen in uw hart zullen opkomen, en gij zult een kwade
gedachte denken,
11 En zult zeggen: Ik zal optrekken naar dat dorpland, ik zal komen
tot degenen, die in rust zijn, die zeker wonen, die altemaal wonen
zonder muur, en grendel noch deuren hebben.
12 Om buit te buiten, en om roof te roven; om uw hand te wenden tegen
de woeste plaatsen, die nu bewoond zijn, en tegen een volk, dat uit de
heidenen verzameld is, dat vee en have verkregen heeft, wonende in het
midden des lands.
13 Scheba, en Dedan, en de kooplieden van Tarsis, en alle hun jonge
leeuwen zullen tot u zeggen: Komt gij, om buit te buiten? hebt gij uw
vergadering vergaderd, om roof te roven? om zilver en goud weg te
voeren, om vee en have weg te nemen, om een groten buit te buiten?
14 Daarom profeteer, o mensenkind! en zeg tot Gog: Zo zegt de Heere
HEERE: Zult gij het, te dien dage, als Mijn volk Israel zeker woont,
niet gewaar worden?
15 Gij zult dan komen uit uw plaats, uit de zijden van het noorden,
gij en vele volken met u; die altemaal op paarden zullen rijden, een
grote vergadering, en een machtig heir;
16 En gij zult optrekken tegen Mijn volk Israel, als een wolk, om het
land te bedekken; in het laatste der dagen zal het geschieden; dan zal
Ik u aanbrengen tegen Mijn land, opdat de heidenen Mij kennen, als Ik
aan u, o Gog! voor hun ogen zal geheiligd worden.
17 Zo zegt de Heere HEERE: Zijt gij die, van welken Ik in verleden
dagen gesproken heb, door den dienst Mijner knechten, de profeten
Israels, die in die dagen geprofeteerd hebben, jaren lang, dat Ik u
tegen hen zou aanbrengen?
18 Maar het zal geschieden te dien dage, ten dage als Gog tegen het
land Israels zal aankomen, spreekt de Heere HEERE, dat Mijn
grimmigheid in Mijn neus zal opkomen.
19 Want Ik heb gesproken in Mijn ijver, in het vuur Mijner
verbolgenheid: Zo er niet, te dien dage, een groot beven zal zijn in
het land Israels!
20 Zodat van Mijn aangezicht beven zullen de vissen der zee, en het
gevogelte des hemels, en het gedierte des velds, en al het kruipend
gedierte, dat op het aardrijk kruipt, en alle mensen, die op den
aardbodem zijn; en de bergen zullen nedergeworpen worden, en de steile
plaatsen zullen nedervallen, en alle muren zullen ter aarde
nedervallen.
21 Want Ik zal het zwaard over hem roepen op al Mijn bergen, spreekt
de Heere HEERE; het zwaard van een ieder zal tegen zijn broeder zijn.
22 En Ik zal met hem rechten, door pestilentie en door bloed; en Ik
zal een overstelpenden plasregen, en grote hagelstenen, vuur en zwavel
regenen op hem, en op zijn benden, en op de vele volken, die met hem
zullen zijn.
23 Alzo zal Ik Mij groot maken, en Mij heiligen, en bekend worden
voor de ogen van vele heidenen; en zij zullen weten, dat Ik de HEERE
ben.
EZEQUIEL-CAP-39
1 Voorts, gij mensenkind! profeteer tegen Gog, en zeg: Zo zegt de
Heere HEERE: Zie, Ik wil aan u, o Gog, hoofdvorst van Mesech en Tubal!
2 En Ik zal u omwenden, en een zeshaak in u slaan, en u optrekken uit
de zijden van het noorden, en Ik zal u brengen op de bergen Israels.
3 Maar Ik zal uw boog uit uw linkerhand slaan, en Ik zal uw pijlen
uit uw rechterhand doen vallen.
4 Op de bergen Israels zult gij vallen, gij en al uw benden, en de
volken, die met u zijn; Ik heb u aan de roofvogelen, aan het gevogelte
van allen vleugel, en aan het gedierte des velds ter spijze gegeven.
5 Op het open veld zult gij vallen; want Ik heb het gesproken,
spreekt de Heere HEERE.
6 En Ik zal een vuur zenden in Magog, en onder degenen, die in de
eilanden zeker wonen; en zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben.
7 En Ik zal Mijn heiligen Naam in het midden van Mijn volk Israel
bekend maken, en zal Mijn heiligen Naam niet meer laten ontheiligen;
en de heidenen zullen weten, dat Ik de HEERE ben, de Heilige in
Israel.
8 Ziet, het komt en zal geschieden, spreekt de Heere HEERE; dit is de
dag, van welken Ik gesproken heb.
9 En de inwoners der steden Israels zullen uitgaan, en vuur stoken en
branden van de wapenen, zo van schilden als rondassen, van bogen en
van pijlen, zo van handstokken als van spiesen; en zij zullen daarvan
vuur stoken zeven jaren;
10 Zodat zij geen hout uit het veld zullen dragen, noch uit de wouden
houwen, maar van de wapenen vuur stoken; en zij zullen beroven
degenen, die hen beroofd hadden, en plunderen, die hen geplunderd
hadden, spreekt de Heere HEERE.
11 En het zal te dien dage geschieden, dat Ik aan Gog aldaar een
grafstede in Israel zal geven, het dal der doorgangers naar het oosten
der zee; en datzelve zal den doorgangers den neus stoppen; en aldaar
zullen zij begraven Gog en zijn ganse menigte, en zullen het noemen:
Het dal van Gogs menigte.
12 Het huis Israels nu zal hen begraven, om het land te reinigen,
zeven maanden lang.
13 Ja, al het volk des lands zal begraven, en het zal hun tot een
naam zijn, ten dage als Ik zal verheerlijkt zijn, spreekt de Heere
HEERE.
14 Ook zullen zij mannen uitscheiden, die gestadig door het land
doorgaan, en doodgravers met de doorgangers, om te begraven degenen,
die op den aardbodem zijn overgelaten, om dien te reinigen; ten einde
van zeven maanden zullen zij onderzoek doen.
15 En deze doorgangers zullen door het land doorgaan, en als iemand
een mensenbeen ziet, zo zal hij een merkteken daarbij oprichten;
totdat de doodgravers hetzelve zullen hebben begraven in het dal van
Gogs menigte.
16 Ook zo zal de naam der stad Hamona zijn. Alzo zullen zij het land
reinigen.
17 Gij dan, mensenkind! zo zegt de Heere HEERE: Zeg tot het gevogelte
van allen vleugel, en tot al het gedierte des velds: Vergadert u, en
komt aan, verzamelt u van rondom, tot Mijn slachtoffer, dat Ik voor u
geslacht heb, een groot slachtoffer, op de bergen Israels, en eet
vlees, en drink bloed.
18 Het vlees der helden zult gij eten, en het bloed van de vorsten
der aarde drinken; der rammen, der lammeren, en bokken, en varren, die
altemaal gemesten van Basan zijn.
19 En gij zult het vette eten tot verzadiging toe, en bloed drinken
tot dronkenschap toe; van Mijn slachtoffer, dat Ik voor u geslacht
heb.
20 En gij zult verzadigd worden aan Mijn tafel van rij paarden en
wagen paarden, van helden en alle krijgslieden, spreekt de Heere
HEERE.
21 En Ik zal Mijn eer zetten onder de heidenen; en alle heidenen
zullen Mijn oordeel zien, dat Ik gedaan heb, en Mijn hand, die Ik aan
hen gelegd heb.
22 En die van het huis Israels zullen weten, dat Ik, de HEERE,
hunlieder God ben, van dien dag af en voortaan.
23 En de heidenen zullen weten, dat die van het huis Israels
gevankelijk zijn weggevoerd om hun ongerechtigheid, omdat zij tegen
Mij hadden overtreden, en dat Ik Mijn aangezicht voor hen verborgen
heb, en heb ze overgegeven in de hand hunner wederpartijders, zodat
zij altemaal door het zwaard gevallen zijn;
24 Naar hun onreinigheid en naar hun overtredingen heb Ik met hen
gehandeld, en Ik heb Mijn aangezicht voor hen verborgen.
25 Daarom zo zegt de Heere HEERE: Nu zal Ik Jakobs gevangenen
wederbrengen, en zal Mij ontfermen over het ganse huis Israels, en Ik
zal ijveren over Mijn heiligen Naam;
26 Als zij hun schande zullen gedragen hebben, en al hun overtreding,
met dewelke zij tegen Mij hebben overtreden, toen zij in hun land
zeker woonden, en er niemand was, die hen verschrikte.
27 Als Ik hen zal hebben wedergebracht uit de volken, en hen
vergaderd zal hebben uit de landen hunner vijanden, en Ik aan hen
geheiligd zal zijn voor de ogen van vele heidenen;
28 Dan zullen zij weten, dat Ik, de HEERE, hunlieder God ben, dewijl
Ik ze gevankelijk heb doen wegvoeren onder de heidenen, maar heb ze
weder verzameld in hun land, en heb aldaar niemand van hen meer
overgelaten.
29 En Ik zal Mijn aangezicht voor hen niet meer verbergen, wanneer Ik
Mijn Geest over het huis Israels zal hebben uitgegoten, spreekt de
Heere HEERE.
EZEQUIEL-CAP-40
1 In het vijf en twintigste jaar onzer gevankelijke wegvoering, in
het begin des jaars, op den tienden der maand, in het veertiende jaar,
nadat de stad geslagen was; even op dienzelfden dag, was de hand des
HEEREN op mij, en Hij bracht mij derwaarts.
2 In de gezichten Gods bracht Hij mij in het land Israels, en Hij
zette mij op een zeer hogen berg; en aan denzelven was als een gebouw
ener stad tegen het zuiden.
3 Als Hij mij daarhenen gebracht had, ziet, zo was er een man, wiens
gedaante was als de gedaante van koper; en in zijn hand was een linnen
snoer, en een meetriet; en hij stond in de poort.
4 En die man sprak tot mij: Mensenkind! zie met uw ogen, en hoor met
uw oren, en zet uw hart op alles, wat ik u zal doen zien; want, opdat
ik u zou doen zien, zijt gij herwaarts gebracht; verkondig daarna den
huize Israels alles, wat gij ziet.
5 En ziet, er was een muur buiten aan het huis, rondom henen, en in
des mans hand was een meetriet van zes ellen, elke el van een el en
een handbreed, en hij mat de breedte des gebouws een riet, en de
hoogte een riet.
6 Toen kwam hij tot de poort, welke zag den weg naar het oosten, en
hij ging bij derzelver trappen op, en mat den dorpel der poort een
riet de breedte, en den anderen dorpel een riet de breedte.
7 En elk kamertje een riet de lengte, en een riet de breedte; en
tussen de kamertjes vijf ellen; en den dorpel der poort, bij het
voorhuis der poort van binnen, een riet.
8 Ook mat hij het voorhuis der poort van binnen, een riet.
9 Toen mat hij het andere voorhuis der poort, acht ellen, en haar
posten twee ellen; en het voorhuis der poort was van binnen.
10 En de kamertjes der poort, den weg naar het oosten, waren drie van
deze, en drie van gene zijde; die drie hadden enerlei maat; ook hadden
de posten, van deze en van gene zijde, enerlei maat.
11 Voorts mat hij de wijdte der deur van de poort, tien ellen; de
lengte der poort, dertien ellen.
12 En er was een ruim voor aan de kamertjes, van een el van deze, en
een ruim van een el van gene zijde; en elk kamertje zes ellen van
deze, en zes ellen van gene zijde.
13 Toen mat hij de poort van het dak van het ene kamertje af tot aan
het dak van een ander; de breedte was vijf en twintig ellen; deur was
tegenover deur.
14 Ook maakte hij posten van zestig ellen, namelijk tot den post des
voorhofs, rondom de poort henen.
15 En van het voorste deel der poort des ingangs, tot aan het voorste
deel van het voorhuis van de binnenpoort, waren vijftig ellen.
16 En er waren gesloten vensters aan de kamertjes, en aan hun posten
inwaarts in de poort rondom henen; alzo ook aan de voorhuizen; de
vensters nu waren rondom henen inwaarts, en aan de posten waren
palmbomen.
17 Voorts bracht hij mij in het buitenste voorhof, en ziet, er waren
kameren, en een plaveisel, dat gemaakt was in het voorhof rondom
henen, dertig kameren waren er op het plaveisel.
18 Het plaveisel nu was aan de zijde van de poorten, tegenover de
lengte van de poorten; dit was het benedenste plaveisel.
19 En hij mat de breedte, van het voorste deel der benedenste poort
af, voor aan het binnenste voorhof, van buiten, honderd ellen,
oostwaarts en noordwaarts.
20 Aangaande de poort nu, die den weg naar het noorden zag, aan het
buitenste voorhof, hij mat derzelver lengte en derzelver breedte.
21 En haar kamertjes, drie van deze en drie van gene zijde; en haar
posten en haar voorhuizen waren naar de maat der eerste poort; vijftig
ellen haar lengte, en de breedte van vijf en twintig ellen.
22 En haar vensters, en haar voorhuizen, en haar palmbomen, waren
naar de maat der poort, die den weg naar het oosten zag; en men ging
daarin op met zeven trappen, en haar voorhuizen waren voor aan
dezelve.
23 De poort nu van het binnenste voorhof was tegenover de poort van
het noorden en van het oosten; en hij mat van poort tot poort honderd
ellen.
24 Daarna voerde hij mij den weg naar het zuiden; en ziet, er was een
poort den weg naar het zuiden; en hij mat derzelver posten, en
derzelver voorhuizen, naar deze maten.
25 En zij had vensteren, ook aan haar voorhuizen, rondom henen,
gelijk deze vensteren; de lengte was vijftig ellen, en de breedte vijf
en twintig ellen.
26 En haar opgangen waren van zeven trappen, en haar voorhuizen waren
voor aan dezelve; en zij had palmbomen, een van deze, en een van gene
zijde aan haar posten.
27 Ook was er een poort in het binnenste voorhof, den weg naar het
zuiden; en hij mat van poort tot poort, den weg naar het zuiden,
honderd ellen.
28 Voorts bracht hij mij door de zuiderpoort tot het binnenvoorhof;
en hij mat de zuiderpoort naar deze maten.
29 En haar kamertjes, en haar posten, en haar voorhuizen waren naar
deze maten; en zij had vensteren, ook in haar voorhuizen, rondom
henen; de lengte was vijftig ellen, en de breedte vijf en twintig
ellen.
30 En er waren voorhuizen rondom henen; de lengte was vijf en twintig
ellen, en de breedte vijf ellen.
31 En haar voorhuizen waren aan het buitenste voorhof, ook waren er
palmbomen aan haar posten, en haar opgangen waren van acht trappen.
32 Daarna bracht hij mij tot het binnenste voorhof, den weg naar het
oosten; en hij mat de poort, naar deze maten;
33 Ook haar kamertjes, en haar posten, en haar voorhuizen naar deze
maten; en zij had vensteren ook aan haar voorhuizen, rondom henen; de
lengte was vijftig ellen, en de breedte vijf en twintig ellen.
34 En haar voorhuizen waren aan het buitenste voorhof; ook waren er
palmbomen aan haar posten, van deze en van gene zijde; en haar
opgangen waren van acht trappen.
35 Daarna bracht hij mij tot de noorderpoort; en hij mat naar deze
maten.
36 Haar kamertjes, haar posten en haar voorhuizen; ook had zij
vensteren rondom henen; de lengte was vijftig ellen, en de breedte
vijf en twintig ellen.
37 En haar posten waren aan het buitenste voorhof; ook waren er
palmbomen aan haar posten, van deze en van gene zijde; en haar
opgangen waren van acht trappen.
38 Haar kameren nu en haar deuren waren bij de posten der poorten;
aldaar wies men het brandoffer.
39 En in het voorhuis der poort waren twee tafelen van deze, en twee
tafelen van gene zijde, om daarop te slachten het brandoffer, en het
zondoffer, en het schuldoffer.
40 Ook waren er aan de zijde van buiten des opgangs, aan de deur der
noorderpoort, twee tafelen; en aan de andere zijde, die aan het
voorhuis der poort was, twee tafelen.
41 Vier tafelen van deze, en vier tafelen van gene zijde, aan de
zijde der poort, acht tafelen, waarop men slachtte.
42 Maar de vier tafelen voor het brandoffer waren van gehouwen
stenen, de lengte een el en een halve, en de breedte een el en een
halve, en de hoogte een el; op dezelve nu legde men het gereedschap
henen, waarmede men het brandoffer en slachtoffer slachtte.
43 De haardstenen nu waren een handbreed dik, ordentelijk geschikt in
het huis rondom henen; en op de tafelen was het offervlees.
44 En van buiten de binnenste poort waren de kameren der zangers, in
het binnenste voorhof, dat aan de zijde van de noorderpoort was; en
het voorste deel derzelve was den weg naar het zuiden; een was er aan
de zijde van de oostpoort, ziende den weg naar het noorden.
45 En hij sprak tot mij: Deze kamer, welker voorste deel den weg naar
het zuiden is, is voor de priesteren, die de wacht des huizes
waarnemen.
46 Maar de kamer, welker voorste deel den weg naar het noorden is, is
voor de priesteren, die de wacht des altaars waarnemen; dat zijn de
kinderen van Zadok, die uit de kinderen van Levi tot den HEERE
naderen, om Hem te dienen.
47 En hij mat het voorhof: de lengte honderd ellen, en de breedte
honderd ellen, vierkant; en het altaar was voor aan het huis.
48 Toen bracht hij mij tot het voorhuis des huizes, en hij mat elken
post van het voorhuis, vijf ellen van deze, en vijf ellen van gene
zijde; en de breedte der poort, drie ellen van deze, en drie ellen van
gene zijde.
49 De lengte van het voorhuis twintig ellen, en de breedte elf ellen;
en het was met trappen, bij dewelke men daarin opging; ook waren er
pilaren aan de posten, een van deze, en een van gene zijde.
EZEQUIEL-CAP-41
1 Voorts bracht hij mij tot den tempel; en hij mat de posten, zes
ellen de breedte van deze, en zes ellen de breedte van gene zijde, de
breedte der tent.
2 En de breedte der deur, tien ellen, en de zijden der deur, vijf
ellen van deze, en vijf ellen van gene zijde; ook mat hij de lengte
daarvan, veertig ellen, en de breedte twintig ellen.
3 Daarna ging hij in naar binnen, en mat den post der deur, twee
ellen; en de deur zes ellen, en de breedte der deur zeven ellen.
4 Ook mat hij de lengte daarvan, twintig ellen, en de breedte twintig
ellen voor aan den tempel; en hij zeide tot mij: Dit is de heiligheid
der heiligheden.
5 En hij mat den wand des huizes zes ellen; en de breedte van elke
zijkamer, vier ellen, rondom het huis henen rondom.
6 De zijkameren nu waren zijkamer boven zijkamer, drie, en dat dertig
malen, en zij kwamen in den wand, die aan het huis was, tot die
zijkamers rondom henen, opdat zij vastgehouden mochten worden; want
zij werden niet vastgehouden in den wand des huizes.
7 En het was voor de zijkameren opwaarts naar boven al wijder, en gaf
zich rondom; want het huis was omsingeld opwaarts naar boven, rondom
het huis henen; daarom was de breedte des huizes naar boven; en alzo
ging het onderste op naar het bovenste door het middelste.
8 En ik zag de hoogte des huizes rondom henen. De fondamenten der
zijkameren waren van een vol riet, zes ellen, de el tot den oksel toe
genomen.
9 De breedte van den wand, die tot de zijkameren was naar buiten, was
vijf ellen; en dat ledig gelaten was, was de plaats der zijkameren,
die aan het huis waren.
10 En tussen de kameren was een breedte van twintig ellen, rondom het
huis, rondom henen.
11 De deuren nu van de zijkameren waren naar het ledig gelatene toe,
de ene deur den weg naar het noorden, en de andere deur naar het
zuiden; en de breedte van de ledig gelatene plaats was vijf ellen
rondom henen.
12 Voorts van het gebouw, dat voor aan de afgesneden plaats was in
den hoek des wegs naar het westen, was de breedte zeventig ellen, en
van den wand des gebouws was de breedte vijf ellen rondom henen, en de
lengte daarvan negentig ellen.
13 Voorts mat hij het huis, de lengte honderd ellen; ook de
afgesneden plaats en het gebouw, en de wanden daarvan, de lengte
honderd ellen.
14 En de breedte van het voorste deel des huizes, en der afgesneden
plaats tegen het oosten, honderd ellen.
15 Ook mat hij de lengte des gebouws voor aan de afgesneden plaats
dat achter dezelve was, en derzelver galerijen van deze en van gene
zijde, honderd ellen; met den binnensten tempel, en de voorhuizen des
voorhofs.
16 De dorpelen, en de gesloten vensters en de galerijen rondom die
drie, tegenover den dorpel, waren beschoten met hout rondom henen, en
van de aarde tot aan de vensteren; de vensteren waren bedekt;
17 Tot hetgeen boven de deur was, en tot het binnenste en buitenste
huis toe, en aan den gansen wand rondom henen in het binnenste en
buitenste, al bij maten.
18 En het was gemaakt met cherubs en palmbomen; zodat er een palmboom
was tussen cherub en cherub, en elke cherub had twee aangezichten;
19 Namelijk, eens mensen aangezicht tegen den palmboom van deze, en
eens jongen leeuws aangezicht tegen den palmboom van gene zijde;
gemaakt in het ganse huis rondom henen.
20 Van de aarde af tot boven de deur waren de cherubs en de palmbomen
gemaakt, ook aan den wand des tempels.
21 De posten des tempels waren vierkant; en aangaande het voorste
deel des heiligdoms, de ene gedaante was als de andere gedaante.
22 De hoogte des houten altaars was drie ellen, en zijn lengte twee
ellen, en het had zijn hoeken; en zijn lengte en zijn wanden waren van
hout. En hij sprak tot mij: Dit is de tafel, die voor des HEEREN
aangezicht zal zijn.
23 De tempel nu en het heiligdom hadden beide twee deuren.
24 En er waren twee bladen aan de deuren; te weten twee bladen, die
men omdraaien kon; twee aan de ene deur, en twee bladen aan de andere.
25 En aan dezelve, namelijk aan de deuren des tempels, waren cherubs
en palmbomen gemaakt, gelijk als er aan de wanden gemaakt waren; en
het hout aan het voorste deel van het voorhuis van buiten was dik.
26 En aan de gesloten vensteren waren ook palmbomen van deze en van
gene zijde, aan de zijden van het voorhuis; en aan de zijkameren van
het huis, en aan de dikke planken.
EZEQUIEL-CAP-42
1 Daarna bracht hij mij uit tot het buitenste voorhof; den weg naar
den weg van het noorden; en hij bracht mij tot de kameren, die
tegenover de afgesneden plaats, en die tegenover het gebouw tegen het
noorden waren:
2 Voor aan de lengte van de honderd ellen naar de deur van het
noorden; en de breedte was vijftig ellen.
3 Tegenover de twintig ellen, die het binnenste voorhof had, en
tegenover het plaveisel, dat het buitenste voorhof had, was galerij
tegen galerij, in drie rijen.
4 En voor de kameren was een wandeling van tien ellen de breedte;
naar binnen toe, en een weg van een el; en de deuren van dezelve waren
tegen het noorden.
5 De bovenste kameren nu waren nauwer (omdat de galerijen hoger waren
dan dezelve), dan de onderste en dan de middelste des gebouws.
6 Want zij waren wel van drie rijen, maar hadden geen pilaren gelijk
de pilaren der voorhoven; daarom waren zij benauwder dan de onderste
en dan de middelste van de aarde af.
7 De muur nu, die naar buiten tegenover de kameren was, den weg naar
het buitenste voorhof, voor aan de kameren, de lengte van dien was
vijftig ellen.
8 Want de lengte der kameren, die het buitenste voorhof had, was
vijftig ellen; en ziet, voor aan den tempel waren honderd ellen.
9 Van onder deze kameren nu was de ingang van het oosten, als iemand
tot dezelve ingaat, uit het buitenste voorhof.
10 Aan de breedte van den muur des voorhofs, den weg naar het oosten,
voor aan de afgesneden plaats, en voor aan het gebouw, waren kameren.
11 En de weg voor dezelve henen was als de gedaante der kameren, die
den weg naar het noorden waren, naar derzelver lengte, alzo naar
derzelver breedte; en al haar uitgangen waren ook naar derzelver
wijzen en naar derzelver deuren.
12 En gelijk de deuren der kameren, die den weg naar het zuiden
waren, was er een deur in het hoofd van den weg, den weg voor aan den
rechten muur, den weg naar het oosten, als men daar ingaat.
13 Toen zeide hij tot mij: De kameren van het noorden, en de kameren
van het zuiden, die voor aan de afgesneden plaats zijn, dat zijn
heilige kameren, waarin de priesters, die tot den HEERE naderen, die
allerheiligste dingen zullen eten; aldaar zullen zij de allerheiligste
dingen henenleggen, en het spijsoffer, en het zondoffer, en het
schuldoffer, want de plaats is heilig.
14 Als de priesters ingegaan zullen zijn, zo zullen zij uit het
heiligdom niet weder uitgaan in het buitenste voorhof, maar aldaar hun
klederen henenleggen, in dewelke zij gediend hebben, want die zijn een
heiligheid; en zij zullen andere klederen aantrekken, en naderen tot
hetgeen voor het volk is.
15 Als hij nu de maten van het binnenste huis geeindigd had, zo
bracht hij mij uit, den weg naar de poort, die den weg naar het oosten
zag, en hij mat ze rondom henen.
16 Hij mat de oostzijde met het meetriet; vijfhonderd rieten, met het
meetriet, rondom.
17 Hij mat de noordzijde, vijfhonderd rieten, met het meetriet,
rondom.
18 De zuidzijde mat hij, vijfhonderd rieten, met het meetriet.
19 Hij ging om naar de westzijde, en hij mat vijfhonderd rieten, met
het meetriet.
20 Hij mat het aan de vier zijden; het had een muur rondom henen, de
lengte was vijfhonderd rieten, en de breedte vijfhonderd, om
onderscheid te maken tussen het heilige en onheilige.
EZEQUIEL-CAP-43
1 Toen leidde hij mij tot de poort, de poort, die den weg naar het
oosten zag.
2 En ziet, de heerlijkheid des Gods van Israel kwam van den weg naar
het oosten; en Zijn stem was als het geruis van vele wateren, en de
aarde werd verlicht van Zijn heerlijkheid.
3 En alzo was de gedaante van het gezicht, dat ik zag, gelijk het
gezicht, dat ik gezien had, toen ik kwam, om de stad te verderven; en
het waren gezichten, als het gezicht, dat ik gezien had aan de rivier
Chebar; en ik viel op mijn aangezicht.
4 En de heerlijkheid des HEEREN kwam in het huis, door den weg der
poort, die den weg naar het oosten zag.
5 En de Geest nam mij op, en bracht mij in het binnenste voorhof; en
ziet, de heerlijkheid des HEEREN had het huis vervuld.
6 En ik hoorde Een, Die met mij sprak, uit het huis; en de man was
bij mij staande.
7 En Hij zeide tot mij: Mensenkind! dit is de plaats Mijns troons, en
de plaats der zolen Mijner voeten, alwaar Ik wonen zal in het midden
der kinderen Israels, in eeuwigheid; en die van het huis Israels
zullen Mijn heiligen Naam niet meer verontreinigen, zij noch hun
koningen, met hun hoererij en met de dode lichamen hunner koningen, op
hun hoogten;
8 Als zij hun dorpel stelden aan Mijn dorpel, en hun post nevens Mijn
post, dat er maar een wand tussen Mij en tussen hen was, en
verontreinigden Mijn heiligen Naam met hun gruwelen, die zij deden;
waarom Ik ze verteerd heb in Mijn toorn.
9 Nu zullen zij hun hoererij en de dode lichamen hunner koningen
verre van Mij wegdoen; en Ik zal in het midden van hen wonen in
eeuwigheid.
10 Gij mensenkind; wijs den huize Israels dit huis, opdat zij
schaamrood worden vanwege hun ongerechtigheden, en laat ze het patroon
afmeten.
11 En indien zij schaamrood worden vanwege alles, wat zij gedaan
hebben, zo maak hun bekend den vorm van het huis, en zijn gestaltenis,
en zijn uitgangen, en zijn ingangen, en al zijn vormen, en al zijn
ordinantien, ja, al zijn vormen en al zijn wetten; en schrijf het voor
hun ogen, opdat zij zijn gansen vorm en al zijn ordinantien bewaren,
en dezelve doen.
12 Dit is de wet van het huis: op de hoogte des bergs zal zijn ganse
grens, rondom henen, een heiligheid der heiligheden zijn; ziet, dit is
de wet van het huis.
13 En dit zijn de maten des altaars, naar de ellen, zijnde de el een
el en een handbreed; de boezem van een el, en een el de breedte; en
zijn einde aan zijn rand rondom een span; en dit is de rug des
altaars.
14 Van den boezem nu op de aarde tot aan het onderste afzetsel, twee
ellen; en de breedte een el; en van het kleinste afzetsel tot aan het
grootste afzetsel, vier ellen, en de breedte een el.
15 En de Harel vier ellen; en van den Ariel voorts opwaarts, de vier
hoornen.
16 De Ariel nu, twaalf ellen de lengte, met twaalf ellen breedte,
vierkant aan zijn vier zijden.
17 En het afzetsel veertien ellen de lengte, met veertien ellen
breedte, aan zijn vier zijden, en de rand rondom hetzelve, de helft
ener el; en de boezem daaraan, een el rondom; en zijn trappen ziende
naar het oosten.
18 En Hij zeide tot mij: Mensenkind! zo zegt de Heere HEERE: Dit zijn
de ordinantien des altaars, ten dage als men het zal maken, om
brandoffer daarop te offeren, en om bloed daarop te sprengen.
19 En gij zult aan de Levietische priesteren, dewelke uit het zaad
van Zadok zijn, die tot Mij naderen (spreekt de Heere HEERE), om Mij
te dienen, geven een var, een jong rund, ten zondoffer.
20 En gij zult van deszelfs bloed nemen, en doen het aan zijn vier
hoornen, en aan de vier hoeken der afzetsels, en aan den rand rondom;
alzo zult gij het ontzondigen, en het verzoenen.
21 Daarna zult gij den var des zondoffers nemen; en hij zal hem
verbranden in een bestelde plaats van het huis buiten het heiligdom.
22 En op den tweeden dag zult gij een volkomen geitenbok offeren ten
zondoffer; en zij zullen het altaar ontzondigen, gelijk als zij dat
ontzondigd hebben met den var.
23 Als gij een einde zult gemaakt hebben van het ontzondigen, dan
zult gij een var, een volkomen jong rund, offeren, en een volkomen ram
van de kudde.
24 En gij zult ze offeren voor het aangezicht des HEEREN; en de
priesteren zullen zout daarop werpen, en zullen ze offeren ten
brandoffer den HEERE.
25 Zeven dagen zult gij dagelijks een bok des zondoffers bereiden;
ook zullen zij een var, een jong rund, en een ram van de kudde, beide
volkomen bereiden.
26 Zeven dagen zullen zij het altaar verzoenen, en het reinigen, en
zijn handen vullen.
27 Als zij nu deze dagen zullen voleind hebben, dan zal het op den
achtsten dag en voortaan geschieden, dat de priesters uw brandofferen
en uw dankofferen op het altaar zullen bereiden; en Ik zal een
welgevallen aan ulieden hebben, spreekt de Heere HEERE.
EZEQUIEL-CAP-44
1 Toen deed hij mij wederkeren den weg naar de poort van het
buitenste heiligdom, die naar het oosten zag; en die was toegesloten.
2 En de HEERE zeide tot mij: Deze poort zal toegesloten zijn, zij zal
niet geopend worden, noch iemand door dezelve ingaan, omdat de HEERE,
de God Israels, door dezelve is ingegaan; daarom zal zij toegesloten
zijn.
3 De vorst, de vorst, die zal in dezelve zitten, om brood te eten
voor het aangezicht des HEEREN; door den weg van het voorhuis der
poort zal hij ingaan, en door den weg van hetzelve zal hij uitgaan.
4 Daarna bracht hij mij den weg der noorderpoort, voor aan het huis;
en ik zag, en ziet, de heerlijkheid des HEEREN had het huis des HEEREN
vervuld; toen viel ik op mijn aangezicht.
5 En de HEERE zeide tot mij: Mensenkind! zet er uw hart op, en zie
met uw ogen, en hoor met uw oren alles, wat Ik met u spreken zal, van
alle inzettingen van het huis des HEEREN, en van al zijn wetten; en
zet uw hart op den ingang van het huis, met alle uitgangen des
heiligdoms.
6 En zeg tot die wederspannigen, tot het huis Israels: Zo zegt de
Heere HEERE: Het is te veel voor ulieden, vanwege al uw gruwelen, o
huis Israels.
7 Dewijl gijlieden vreemden hebt ingebracht, onbesnedenen van hart en
onbesnedenen van vlees, om in Mijn heiligdom te zijn, om dat te
ontheiligen, te weten Mijn huis; als gij Mijn brood, het vette en het
bloed offerdet, en zij Mijn verbond verbraken, nevens al uw gruwelen.
8 En gijlieden hebt de wacht van Mijn heilige dingen niet
waargenomen; maar gij hebt uzelven enigen tot wachters Mijner wacht
gesteld in Mijn heiligdom.
9 Alzo zegt de Heere HEERE: Geen vreemde, onbesneden van hart, en
onbesneden van vlees, zal in Mijn heiligdom ingaan, van enigen
vreemde, die in het midden der kinderen Israels is.
10 Maar de Levieten, die verre van Mij geweken zijn, als Israel ging
dolen, die van Mij zijn afgedwaald, hun drekgoden achterna, zullen wel
hun ongerechtigheid dragen;
11 Nochtans zullen zij in Mijn heiligdom bedienaars zijn, in de
ambten aan de poorten van het huis, en zij zullen het huis bedienen;
zij zullen het brandoffer en het slachtoffer voor het volk slachten,
en zullen voor hun aangezicht staan, om hen te dienen;
12 Omdat zij henlieden gediend hebben voor het aangezicht hunner
drekgoden, en den huize Israels tot een aanstoot der ongerechtigheid
geweest zijn, daarom heb Ik Mijn hand tegen hen opgeheven, spreekt de
Heere HEERE, dat zij hun ongerechtigheid zullen dragen.
13 En zij zullen tot Mij niet naderen, om Mij het priesterambt te
bedienen, en om te naderen tot al Mijn heilige dingen, tot de
allerheiligste dingen; maar zullen hun schande dragen, en hun
gruwelen, die zij gedaan hebben.
14 Daarom zal Ik hen stellen tot wachters van de wacht des huizes,
aan al zijn dienst, en aan alles, wat daarin zal gedaan worden.
15 Maar de Levietische priesters, de kinderen van Zadok, die de wacht
Mijns heiligdoms hebben waargenomen, als de kinderen Israels van Mij
afdwaalden, die zullen tot Mij naderen, om Mij te dienen; en zullen
voor Mijn aangezicht staan, om Mij het vette en het bloed te offeren,
spreekt de Heere HEERE;
16 Die zullen in Mijn heiligdom ingaan, en die zullen tot Mijn tafel
naderen, om Mij te dienen, en zij zullen Mijn wacht waarnemen.
17 En het zal geschieden, als zij tot de poorten van het binnenste
voorhof zullen ingaan, dat zij linnen klederen zullen aantrekken; maar
wol zal op hen niet komen, als zij dienen in de poorten van het
binnenste voorhof, en inwaarts.
18 Linnen huiven zullen op hun hoofd zijn, en linnen onderbroeken
zullen op hun lenden zijn; zij zullen zich niet gorden in het zweet.
19 En als zij uitgaan tot het buitenste voorhof, namelijk tot het
buitenste voorhof tot het volk, zullen zij hun klederen, in dewelke
zij gediend hebben, uittrekken, en dezelve henenleggen in de heilige
kameren; en zullen andere klederen aantrekken, opdat zij het volk niet
heiligen met hun klederen.
20 En zij zullen hun hoofd niet glad afscheren, ook de lokken niet
lang laten wassen; behoorlijk zullen zij hun hoofden bescheren.
21 Ook zal geen priester wijn drinken, als zij in het binnenste
voorhof zullen ingaan.
22 Ook zullen zij zich geen weduwe of verstotene tot vrouwen nemen;
maar jonge dochters van het zaad van het huis Israels, of een weduwe,
die een weduwe zal geweest zijn van een priester, zullen zij nemen.
23 En zij zullen Mijn volk onderscheid leren tussen het heilige en
onheilige, en hun bekend maken het onderscheid tussen het onreine en
reine.
24 En over een twistzaak zullen zij staan om te richten; naar Mijn
rechten zullen zij hen richten; en zij zullen Mijn wetten en Mijn
inzettingen op al Mijn gezette hoogtijden houden, en Mijn sabbatten
heiligen.
25 Ook zal geen van hen tot een doden mens ingaan, dat hij onrein
worde; maar om een vader, of om een moeder, of om een zoon, of om een
dochter, om een broeder of om een zuster, die geens mans geweest is,
zullen zij zich mogen verontreinigen.
26 En na zijn reiniging zullen zij hem zeven dagen tellen.
27 En ten dage, als hij in het heilige zal ingaan, in het binnenste
voorhof, om in het heilige te dienen, zal hij zijn zondoffer offeren,
spreekt de Heere HEERE.
28 Dit nu zal hun tot een erfenis zijn: Ik ben hun Erfenis; daarom
zult gij hunlieden geen bezitting geven in Israel; Ik ben hun
Bezitting.
29 Het spijsoffer, en het zondoffer, en het schuldoffer, die zullen
zij eten; ook zal al het verbannene in Israel het hunne zijn.
30 En de eerstelingen van alle eerste vruchten van alles, en alle
hefoffer van alles, van al uw hefofferen, zullen der priesteren zijn;
ook zult gij de eerstelingen van uw deeg den priester geven, om den
zegen op uw huis te doen rusten.
31 Geen aas, noch wat verscheurd is van het gevogelte, of van het
vee, zullen de priesters eten.
EZEQUIEL-CAP-45
1 Als gijlieden nu het land zult doen vallen in erfenis, zo zult gij
een hefoffer den HEERE offeren, tot een heilige plaats, van het land;
de lengte zal zijn de lengte van vijf en twintig duizend meetrieten,
en de breedte tien duizend; dat zal in zijn gehele grenzen rondom
heilig zijn.
2 Hiervan zullen tot het heiligdom zijn vijfhonderd met vijfhonderd,
vierkant rondom; en het zal vijftig ellen hebben tot een buitenruim
rondom.
3 Alzo zult gij meten van deze maat, de lengte van vijf en twintig
duizend, en de breedte van tien duizend; en daarin zal het heiligdom
zijn met het heilige der heiligen.
4 Dat zal een heilige plaats zijn van het land; zij zal zijn voor de
priesteren, die het heiligdom bedienen, die naderen om den HEERE te
dienen; en het zal hun een plaats zijn tot huizen, en een heilige
plaats voor het heiligdom.
5 Voorts zullen de Levieten, die dienaars des huizes, ook de lengte
hebben van vijf en twintig duizend, en de breedte van tien duizend,
hunlieden tot een bezitting, voor twintig kameren.
6 En tot bezitting van de stad zult gij geven de breedte van vijf
duizend en de lengte van vijf en twintig duizend, tegenover het heilig
hefoffer; voor het ganse huis Israels zal het zijn.
7 De vorst nu zal zijn deel hebben van deze en van gene zijde des
heiligen hefoffers en der bezitting der stad, voor aan het heilig
hefoffer, en voor aan de bezitting der stad; van den westerhoek
westwaarts, en van den oosterhoek oostwaarts; en de lengte zal zijn
tegenover een der delen, van de westergrens tot de oostergrens toe.
8 Dit land aangaande, het zal hem tot een bezitting zijn in Israel;
en Mijn vorsten zullen Mijn volk niet meer verdrukken, maar den huize
Israels het land laten, naar hun stammen.
9 Alzo zegt de Heere HEERE: Het is te veel voor u, gij vorsten
Israels! doet geweld en verstoring weg, en doet recht en
gerechtigheid; neemt uw uitstortingen op van Mijn volk, spreekt de
Heere HEERE.
10 Een rechte waag, en een rechte efa, en een rechte bath zult
gijlieden hebben.
11 Een efa en een bath zullen van enerlei mate zijn, dat een bath het
tiende deel van een homer houde; ook een efa het tiende deel van een
homer; de mate daarvan zal zijn naar den homer.
12 En de sikkel zal zijn van twintig gera; twintig sikkelen, vijf en
twintig sikkelen, en vijftien sikkelen, zal ulieden een pond zijn.
13 Dit is het hefoffer, dat gijlieden offeren zult: het zesde deel
van een efa van een homer tarwe; ook zult gij het zesde deel van een
efa geven van een homer gerst.
14 Aangaande de inzetting van olie, van een bath olie; gij zult
offeren het tiende deel van een bath uit een kor, hetwelk is een homer
van tien bath, want tien bath zijn een homer.
15 Voorts een lam uit de kudde, uit de tweehonderd, uit het
waterrijke land van Israel, tot spijsoffer, en tot brandoffer, en tot
dankofferen om verzoening over hen te doen, spreekt de Heere HEERE.
16 Al het volk des lands zal in dit hefoffer zijn, voor den vorst in
Israel.
17 En het zal den vorst opleggen te offeren de brandofferen, en het
spijsoffer, en het drankoffer, op de feesten, en op de nieuwe maanden,
en op de sabbatten, op alle gezette hoogtijden van het huis Israels;
hij zal het zondoffer, en het spijsoffer, en het brandoffer, en de
dankofferen doen, om verzoening te doen voor het huis Israels.
18 Alzo zegt de Heere HEERE: In de eerste maand, op den eersten der
maand, zult gij een volkomen var, een jong rund, nemen; en gij zult
het heiligdom ontzondigen.
19 En de priester zal van het bloed des zondoffers nemen, en doen het
aan de posten des huizes, en aan de vier hoeken van het afzetsel des
altaars, en aan de posten der poorten van het binnenste voorhof.
20 Alzo zult gij ook doen op den zevenden in die maand; vanwege den
afdwalende, en vanwege den slechte; alzo zult gijlieden het huis
verzoenen.
21 In de eerste maand, op den veertienden dag der maand, zal ulieden
het pascha zijn; een feest van zeven dagen, ongezuurde broden zal men
eten.
22 En de vorst zal op denzelven dag voor zichzelven, en voor al het
volk des lands, bereiden een var des zondoffers.
23 En de zeven dagen van het feest zal hij een brandoffer den HEERE
bereiden, van zeven varren en zeven rammen, die volkomen zijn,
dagelijks, de zeven dagen lang, en een zondoffer van een geitenbok,
dagelijks.
24 Ook zal hij een spijsoffer bereiden, een efa tot een var, en een
efa tot een ram; en een hin olie tot een efa.
25 In de zevende maand, op den vijftienden dag der maand zal hij op
het feest desgelijks doen, zeven dagen lang; gelijk het zondoffer,
gelijk het brandoffer, en gelijk het spijsoffer, en gelijk de olie.
EZEQUIEL-CAP-46
1 Alzo zegt de Heere HEERE: De poort van het binnenste voorhof, die
naar het oosten ziet; zal de zes werkdagen gesloten zijn; maar op den
sabbatdag zal zij geopend worden; ook zal zij geopend worden op den
dag van de nieuwe maan.
2 En de vorst zal ingaan door den weg van het voorhuis derzelve poort
van buiten, en zal staan aan den post van de poort; en de priesters
zullen zijn brandofferen en zijn dankofferen bereiden, en hij zal
aanbidden aan den dorpel der poort, en daarna uitgaan; doch de poort
zal niet gesloten worden tot op den avond.
3 Ook zal het volk des lands aanbidden voor de deur derzelve poort,
op de sabbatten en op de nieuwe manen, voor het aangezicht des HEEREN.
4 Het brandoffer nu, dat de vorst den HEERE zal offeren, zal op den
sabbatdag zijn, zes volkomen lammeren, en een volkomen ram.
5 En het spijsoffer, een efa tot den ram, maar tot de lammeren zal
het spijsoffer een gave zijner hand zijn; en olie, een hin tot een
efa.
6 Maar op den dag van de nieuwe maan, een var, een jong rund, van de
volkomene, en zes lammeren, en een ram; volkomen zullen zij zijn.
7 En ten spijsoffer zal hij bereiden een efa tot den var, en een efa
tot den ram; maar tot de lammeren, zoals zijn hand bekomen zal; en een
hin olie tot een efa.
8 En als de vorst ingaat, zal hij door den weg van het voorhuis der
poort ingaan, en door deszelfs weg weder uitgaan.
9 Maar als het volk des lands voor het aangezicht des HEEREN komt, op
de gezette hoogtijden, die door den weg van de noorderpoort ingaat om
te aanbidden, zal door den weg van de zuiderpoort weder uitgaan; en
die door den weg van de zuiderpoort ingaat, zal door den weg van de
noorderpoort weder uitgaan; hij zal niet wederkeren door den weg der
poort, door dewelke hij is ingegaan, maar recht voor zich henen
uitgaan.
10 De vorst nu zal in het midden van hen ingaan, als zij ingaan; en
als zij uitgaan, zullen zij samen uitgaan.
11 Voorts op de feesten, en op de gezette hoogtijden zal het
spijsoffer zijn, een efa tot een var, en een efa tot een ram; maar tot
de lammeren, een gave zijner hand; en olie, een hin tot een efa.
12 En als de vorst een vrijwillig offer zal doen, een brandoffer of
dankofferen tot een vrijwillig offer den HEERE, zo zal men hem de
poort openen, die naar het oosten ziet; en hij zal zijn brandoffer en
zijn dankofferen doen, gelijk als hij zal gedaan hebben op den
sabbatdag; en als hij weder uitgaat, zal men de poort sluiten, nadat
hij uitgegaan zal zijn.
13 Wijders zult gij een volkomen eenjarig lam dagelijks bereiden ten
brandoffer den HEERE; alle morgens zult gij dat bereiden.
14 En gij zult ten spijsoffer daarop doen, alle morgens een zesde
deel van een efa, en olie een derde deel van een hin, om de meelbloem
te bedruipen; tot een spijsoffer den HEERE, tot eeuwige inzettingen,
geduriglijk.
15 Zij zullen dan het lam, en het spijsoffer, en de olie alle morgens
bereiden tot een gedurig brandoffer.
16 Alzo zegt de Heere HEERE: Wanneer de vorst aan iemand van zijn
zonen een geschenk zal geven van zijn erfenis, dat zullen zijn zonen
hebben; het zal hun bezitting zijn in erfenis.
17 Maar wanneer hij van zijn erfenis een geschenk zal geven aan een
van zijn knechten, die zal dat hebben tot het vrijjaar toe; dan zal
het tot den vorst wederkeren; het is immers zijn erfenis, zijn zonen
zullen het hebben.
18 En de vorst zal niets nemen van de erfenis des volks, om hen van
hun bezitting te beroven; van zijn bezitting zal hij zijn zonen erf
nalaten; opdat niet Mijn volk, een iegelijk uit zijn erfenis,
verstrooid worde.
19 Daarna bracht hij mij door den ingang, die aan de zijde der poort
was, tot de heilige kameren, den priesteren toe behorende, die naar
het noorden zagen, en ziet, aldaar was een plaats aan beide zijden,
naar het westen.
20 En hij zeide tot mij: Dit is de plaats, alwaar de priesters het
schuldoffer en het zondoffer zullen koken; en waar zij het spijsoffer
zullen bakken, opdat zij het niet uitbrengen in het buitenste voorhof,
om het volk te heiligen.
21 Toen bracht hij mij in het buitenste voorhof, en voerde mij om in
de vier hoeken des voorhofs; en ziet, in elken hoek des voorhofs was
een ander voorhofje.
22 In de vier hoeken des voorhofs waren voorhofjes met schoorstenen,
van veertig ellen de lengte, en dertig de breedte; dezelve vier
hoekhofjes hadden enerlei maat.
23 En er was rondom in dezelve een ringmuur, rondom deze vier; en er
waren keukens gemaakt beneden aan de ringmuren rondom.
24 En hij zeide tot mij: Dit zijn de keukens, alwaar de dienaars des
huizes het slachtoffer des volks zullen koken.
EZEQUIEL-CAP-47
1 Daarna bracht hij mij weder tot de deur van het huis, en ziet, er
vloten wateren uit, van onder den dorpel des huizes naar het oosten;
want het voorste deel van het huis was in het oosten, en de wateren
daalden af van onderen, uit de rechterzijde des huizes, van het zuiden
des altaars.
2 En hij bracht mij uit door den weg van de noorderpoort, en voerde
mij om door den weg van buiten, tot de buitenpoort, den weg, die naar
het oosten ziet; en ziet, de wateren sprongen uit de rechterzijde.
3 Als nu die man naar het oosten uitging, zo was er een meetsnoer in
zijn hand; en hij mat duizend ellen, en deed mij door de wateren
doorgaan, en de wateren raakten tot aan de enkelen.
4 Toen mat hij nog duizend ellen, en deed mij door de wateren
doorgaan, en de wateren raakten tot aan de knieen; en hij mat nog
duizend, en deed mij doorgaan, en de wateren raakten tot aan de
lenden.
5 Voorts mat hij nog duizend, en het was een beek, waar ik niet kon
doorgaan; want de wateren waren hoge wateren, waar men door zwemmen
moest, een beek, waar men niet kon doorgaan.
6 En hij zeide tot mij: Hebt gij het gezien, mensenkind? Toen voerde
hij mij, en bracht mij weder tot aan den oever der beek.
7 Als ik wederkeerde, ziet, zo was er aan den oever der beek zeer
veel geboomte, van deze en van gene zijde.
8 Toen zeide hij tot mij: Deze wateren vlieten uit naar het voorste
Galilea, en dalen af in het vlakke veld; daarna komen zij in de zee;
in de zee uitgebracht zijnde, zo worden de wateren gezond.
9 Ja, het zal geschieden, dat alle levende ziel, die er wemelt,
overal, waarhenen een der twee beken zal komen, leven zal, en daar zal
zeer veel vis zijn, omdat deze wateren daarhenen zullen gekomen zijn,
en zij zullen gezond worden, en het zal leven, alles, waarhenen deze
beek zal komen.
10 Ook zal het geschieden, dat er vissers aan dezelve zullen staan,
van En-gedi aan tot En-eglaim toe; daar zullen plaatsen zijn tot
uitspreiding der netten; haar vis zal naar zijn aard wezen als de vis
van de grote zee, zeer menigvuldig.
11 Doch haar modderige plaatsen en haar moerassen zullen niet gezond
worden, zij zijn tot zout overgegeven.
12 Aan de beek nu, aan haar oever, zal van deze en van gene zijde
opgaan allerlei spijsgeboomte, welks blad niet zal afvallen, noch de
vrucht daarvan vergaan; in zijn maanden zal het nieuwe vruchten
voortbrengen; want zijn wateren vlieten uit het heiligdom; en zijn
vrucht zal zijn tot spijze, en zijn blad tot heling.
13 Alzo zegt de Heere HEERE: Dit zal de landpale zijn, naar dewelke
gij het land ten erve zult nemen, naar de twaalf stammen Israels:
Jozef twee snoeren.
14 En gij zult dat erven, de een zowel als de ander; over hetwelk Ik
Mijn hand heb opgeheven, dat Ik het uw vaderen zou geven; en ditzelve
land zal ulieden in erfenis vallen.
15 Dit nu zal de landpale des lands zijn: aan den noorderhoek, van de
grote zee af, den weg van Hethlon, waar men komt te Zedad.
16 Hamath, Berotha, Sibraim, dat tussen de landpale van Damaskus en
tussen de landpale van Hamath is; Hazar Hattichon, dat aan de landpale
van Havran is.
17 Alzo zal de landpale van de zee af zijn, Hazar-Enon, de landpale
van Damaskus, en het noorden noordwaarts, en de landpale van Hamath;
en dat zal de noorderhoek zijn.
18 Den oosterhoek nu zult gijlieden meten van tussen Havran, en van
tussen Damaskus, en van tussen Gilead, en van tussen het land Israels
aan den Jordaan, van de landpale af tot de Oostzee toe; en dat zal de
oosterhoek zijn.
19 En den zuiderhoek zuidwaarts van Thamar af, tot aan het twistwater
van Kades, voorts naar de beek henen, tot aan de grote zee; en dat zal
de zuiderhoek zuidwaarts zijn.
20 En den westerhoek, de grote zee, van de landpale af tot daar men
recht tegenover Hamath komt; dat zal de westerhoek zijn.
21 Ditzelve land nu zult gij ulieden uitdelen naar de stammen
Israels.
22 Maar het zal geschieden, dat gij hetzelve zult doen vallen in
erfenis voor ulieden, en voor de vreemdelingen, die in het midden van
u verkeren, die kinderen in het midden van u zullen gewonnen hebben;
en zij zullen ulieden zijn, als een inboorling onder de kinderen
Israels; zij zullen met ulieden in erfenis vallen, in het midden der
stammen Israels.
23 Ook zal het geschieden, in den stam, bij welken de vreemdeling
verkeert, aldaar zult gij hem zijn erfenis geven, spreekt de Heere
HEERE.
EZEQUIEL-CAP-48
1 Dit nu zijn de namen der stammen. Van het einde noordwaarts, aan de
zijde des wegs van Hethlon, waar men komt te Hamath, Hazar-Enon, de
landpale van Damaskus, noordwaarts aan de zijde van Hamath (ook zal
hij den oosterhoek en westerhoek hebben), zal Dan een snoer hebben.
2 En aan de landpale van Dan, van den oosterhoek tot den westerhoek
toe, Aser een.
3 En aan de landpale van Aser, van den oosterhoek af tot den
westerhoek toe, Nafthali een.
4 En aan de landpale van Nafthali, van den oosterhoek tot den
westerhoek toe, Manasse een.
5 En aan de landpale van Manasse, van den oosterhoek tot den
westerhoek toe, Efraim een.
6 En aan de landpale van Efraim, van den oosterhoek tot den
westerhoek toe, Ruben een.
7 En aan de landpale van Ruben, van den oosterhoek tot den westerhoek
toe, Juda een.
8 Aan de landpale nu van Juda, van den oosterhoek tot den westerhoek
toe, zal het hefoffer zijn, dat gijlieden zult offeren, vijf en
twintig duizend meetrieten in breedte, en de lengte, als van een der
andere delen, van den oosterhoek tot den westerhoek toe; en het
heiligdom zal in het midden deszelven zijn.
9 Het hefoffer, dat gijlieden den HEERE zult offeren, zal wezen de
lengte van vijf en twintig duizend, en de breedte van tien duizend.
10 En daarin zal het heilig hefoffer zijn voor de priesteren,
noordwaarts de lengte van vijf en twintig duizend, en westwaarts de
breedte van tien duizend, en oostwaarts, de breedte van tien duizend,
en zuidwaarts de lengte van vijf en twintig duizend; en het heiligdom
des HEEREN zal in het midden deszelven zijn.
11 Het zal zijn voor de priesteren, die geheiligd zijn uit de
kinderen van Zadok, die Mijn wacht hebben waargenomen; die niet
gedwaald hebben, als de kinderen Israels dwaalden; gelijk als de
andere Levieten gedwaald hebben.
12 En het geofferde van het hefoffer des lands zal hunlieden een
heiligheid der heiligheden zijn, aan de landpale der Levieten.
13 Voorts zullen de Levieten tegenover de landpale der priesteren
hebben de lengte van vijf en twintig duizend, en de breedte van tien
duizend; de ganse lengte zal zijn vijf en twintig duizend, en de
breedte tien duizend.
14 En zij zullen daarvan niet verkopen, noch de eerstelingen des
lands verwisselen, noch overdragen; want het is een heiligheid den
HEERE.
15 Maar de vijf duizend, dat is hetgeen overgelaten is in de breedte,
voor aan de vijf en twintig duizend, dat zal onheilig zijn, voor de
stad, tot bewoning en tot voorsteden; en de stad zal in het midden
daarvan zijn.
16 En dit zullen haar maten zijn: de noorderhoek, vier duizend en
vijfhonderd meetrieten; en de zuiderhoek vier duizend en vijfhonderd
en van den oosterhoek vier duizend en vijfhonderd; en de westerhoek
vier duizend en vijfhonderd.
17 De voorsteden nu der stad zullen zijn, noordwaarts tweehonderd en
vijftig, en zuidwaarts tweehonderd en vijftig, en oostwaarts
tweehonderd en vijftig, en westwaarts tweehonderd en vijftig.
18 En het overgelatene in de lengte, tegenover het heilig hefoffer,
zal zijn tien duizend oostwaarts, en tien duizend westwaarts; en het
zal tegenover het heilig hefoffer zijn; en de inkomst daarvan zal
wezen tot onderhoud voor degenen, die de stad dienen.
19 En die de stad dienen, zullen haar dienen uit alle stammen
Israels.
20 Het ganse hefoffer zal zijn van vijf en twintig duizend
meetrieten, met vijf en twintig duizend; vierkant zult gijlieden het
heilig hefoffer offeren, met de bezitting der stad.
21 En het overgelatene zal voor den vorst zijn, van deze en van gene
zijde des heiligen hefoffers, en van de bezitting der stad, voor aan
de vijf en twintig duizend meetrieten des hefoffers, tot aan de
oosterlandpale en westerlandpale, voor aan de vijf en twintig duizend
aan de westerlandpale, tegenover de andere delen, dat zal voor den
vorst zijn; en het heilig hefoffer, en het heiligdom des huizes, zal
in het midden daarvan zijn.
22 Van de bezitting nu der Levieten, en van de bezitting der stad af,
zijnde in het midden van hetgeen des vorsten zal zijn; wat tussen de
landpale van Juda, en tussen de landpale van Benjamin is, zal des
vorsten zijn.
23 Aangaande voorts het overige der stammen; van den oosterhoek tot
den westerhoek toe, Benjamin een snoer.
24 En aan de landpale van Benjamin, van den oosterhoek tot den
westerhoek toe, Simeon een.
25 En aan de landpale van Simeon, van den oosterhoek tot de
westerhoek toe, Issaschar een.
26 En aan de landpale van Issaschar, van den oosterhoek tot aan den
westerhoek toe, Zebulon een.
27 En aan de landpale van Zebulon, van den oosterhoek tot den
westerhoek toe, Gad een.
28 Aan de landpale nu van Gad, aan den zuiderhoek zuidwaarts, daar
zal de landpale zijn van Thamar af, naar het twistwater van Kades,
voorts naar de beek henen, tot aan de grote zee.
29 Dit is het land, dat gijlieden zult doen vallen in erfenis, voor
de stammen Israels, en dit zullen hun delen zijn, spreekt de Heere
HEERE.
30 Voorts zullen dit de uitgangen der stad zijn: van den noorderhoek,
vier duizend en vijfhonderd maten.
31 En de poorten der stad zullen zijn naar de namen der stammen
Israels; drie poorten noordwaarts; een poort van Ruben, een poort van
Juda, een poort van Levi.
32 En aan den oosterhoek, vier duizend en vijfhonderd maten, en drie
poorten: namelijk, een poort van Jozef, een poort van Benjamin, een
poort van Dan.
33 De zuiderhoek ook vier duizend en vijfhonderd maten, en drie
poorten: een poort van Simeon, een poort van Issaschar, een poort van
Zebulon.
34 De westerhoek, vier duizend en vijfhonderd; derzelver poorten
drie: een poort van Gad, een poort van Aser, een poort van Nafthali.
35 Rondom achttien duizend; en de naam der stad zal van dien dag af
zijn: De HEERE Is ALDAAR.
