NEEMIAS-CAP-1
1 De geschiedenissen van Nehemia, zoon van Hachalja. En het
geschiedde in de maand Chisleu, in het twintigste jaar, als ik te
Susan in het paleis was;
2 Zo kwam Hanani, een van mijn broederen, hij en sommige mannen uit
Juda, en ik vraagde hen naar de Joden, die ontkomen waren (die
overgebleven waren van de gevangenis), en naar Jeruzalem.
3 En zij zeiden tot mij: De overgeblevenen, die van de gevangenis
aldaar in het landschap zijn overgebleven, zijn in grote ellende en in
versmaadheid; en Jeruzalems muur is verscheurd, en haar poorten zijn
met vuur verbrand.
4 En het geschiedde, als ik deze woorden hoorde, zo zat ik neder, en
weende, en bedreef rouw, enige dagen; en ik was vastende en biddende
voor het aangezicht van den God des hemels.
5 En ik zeide: Och, HEERE, God des hemels, Gij, grote en vreselijke
God! Die het verbond en de goedertierenheid houdt dien, die Hem
liefhebben, en Zijn geboden houden.
6 Laat toch Uw oor opmerkende, en Uw ogen open zijn, om te horen naar
het gebed Uws knechts, dat ik heden voor Uw aangezicht bid, dag en
nacht, voor de kinderen Israels, Uw knechten; en ik doe belijdenis
over de zonden der kinderen Israels, die wij tegen U gezondigd hebben;
ook ik en mijns vaders huis, wij hebben gezondigd.
7 Wij hebben het ganselijk tegen U verdorven; en wij hebben niet
gehouden de geboden, noch de inzettingen, noch de rechten, die Gij Uw
knecht Mozes geboden hebt.
8 Gedenk toch des woords, dat Gij Uw knecht Mozes geboden hebt,
zeggende: Gijlieden zult overtreden, Ik zal u onder de volken
verstrooien.
9 En gij zult u tot Mij bekeren, en Mijn geboden houden, en die doen;
al waren uw verdrevenen aan het einde des hemels, Ik zal hen vandaar
verzamelen, en zal ze brengen tot de plaats, die Ik verkoren heb, om
Mijn Naam aldaar te doen wonen.
10 Zij zijn toch Uw knechten en Uw volk, dat Gij verlost hebt door Uw
grote kracht en door Uw sterke hand.
11 Och, HEERE, laat toch Uw oor opmerkende zijn op het gebed Uws
knechts, en op het gebed Uwer knechten, die lust hebben Uw Naam te
vrezen; en doe het toch Uw knecht heden wel gelukken, en geef hem
barmhartigheid voor het aangezicht dezes mans. Ik nu was des konings
schenker.
NEEMIAS-CAP-2
1 Toen geschiedde het in de maand Nisan, in het twintigste jaar van
den koning Arthahsasta, als er wijn voor zijn aangezicht was, dat ik
den wijn opnam, en gaf hem den koning; nu was ik nooit treurig geweest
voor zijn aangezicht.
2 Zo zeide de koning tot mij: Waarom is uw aangezicht treurig, zo gij
toch niet krank zijt? Dit is niet dan treurigheid des harten. Toen
vreesde ik gans zeer.
3 En ik zeide tot de koning: De koning leve in eeuwigheid! Hoe zou
mijn aangezicht niet treurig zijn, daar de stad, de plaats der
begravenissen mijner vaderen, woest is, en haar poorten met vuur
verteerd zijn?
4 En de koning zeide tot mij: Wat verzoekt gij nu? Toen bad ik tot
God van den hemel.
5 En ik zeide tot den koning: Zo het den koning goeddunkt, en zo uw
knecht voor uw aangezicht aangenaam is, dat gij mij zendt naar Juda,
naar de stad der begravenissen mijner vaderen, dat ik ze bouwe.
6 Toen zeide de koning tot mij, daar de koningin nevens hem zat: Hoe
lang zal uw reis wezen, en wanneer zult gij wederkomen? En het
behaagde den koning, dat hij mij zond, als ik hem zekeren tijd gesteld
had.
7 Voorts zeide ik tot den koning: Zo het den koning goeddunkt, dat
men mij brieven geve aan de landvoogden aan gene zijde der rivier, dat
zij mij overgeleiden, totdat ik in Juda zal gekomen zijn;
8 Ook een brief aan Asaf, den bewaarder van den lusthof, denwelken de
koning heeft, dat hij mij hout geve om te zolderen de poorten van het
paleis, dat aan het huis is, en tot de stadsmuur, en tot het huis,
waar ik intrekken zal. En de koning gaf ze mij, naar de goede hand
mijns Gods over mij.
9 Toen kwam ik tot de landvoogden aan gene zijde der rivier, en gaf
hun de brieven des konings. En de koning had oversten des heirs en
ruiteren met mij gezonden.
10 Toen nu Sanballat, de Horoniet, en Tobia, de Ammonietische knecht
dat hoorden, mishaagde het hun met groot mishagen, dat er een mens
gekomen was, om wat goeds te zoeken voor de kinderen Israels.
11 En ik kwam te Jeruzalem, en was daar drie dagen.
12 Daarna maakte ik mij des nachts op, ik en weinig mannen met mij,
en ik gaf geen mens te kennen, wat mijn God in mijn hart gegeven had,
om aan Jeruzalem te doen; en er was geen dier met mij, dan het dier,
waarop ik reed.
13 En ik trok uit bij nacht door de Dalpoort, en voorbij de
Drakenfontein, en naar de Mistpoort, en ik brak aan de muren van
Jeruzalem, dewelke verscheurd waren, en haar poorten met vuur
verteerd.
14 En ik ging voort naar de Fonteinpoort, en naar des konings vijver;
doch daar was geen plaats voor het dier, om onder mij voort te gaan.
15 Toen ging ik op, des nachts, door de beek, en ik brak aan den
muur; en ik keerde weder, en kwam in de Dalpoort; alzo keerde ik
wederom.
16 En de overheden wisten niet, waar ik heengegaan was, en wat ik
deed; want ik had tot nog toe den Joden, en den priesteren, en den
edelen, en overheden, en den anderen, die het werk deden, niets te
kennen gegeven.
17 Toen zeide ik tot hen: Gijlieden ziet de ellende, waarin wij zijn,
dat Jeruzalem woest is, en haar poorten met vuur verbrand zijn; komt,
en laat ons Jeruzalems muur opbouwen; opdat wij niet meer een
versmaadheid zijn.
18 En ik gaf hun te kennen de hand mijns Gods, Die goed over mij
geweest was, als ook de woorden des konings, die hij tot mij gesproken
had. Toen zeiden zij: Laat ons op zijn, dat wij bouwen; en zij
sterkten hun handen ten goede.
19 Als nu Sanballat, de Horoniet, en Tobia, de Ammonietische knecht,
en Gesem, de Arabier, dit hoorden, zo bespotten zij ons, en verachtten
ons; en zij zeiden: Wat is dit voor een ding, dat gijlieden doet? Wilt
gijlieden tegen den koning rebelleren?
20 Toen gaf ik hun tot antwoord, en zeide tot hen: God van den hemel,
Die zal het ons doen gelukken, en wij, Zijn knechten, zullen ons
opmaken en bouwen; maar gijlieden hebt geen deel, noch gerechtigheid,
noch gedachtenis in Jeruzalem.
NEEMIAS-CAP-3
1 En Eljasib, de hogepriester, maakte zich op met zijn broederen, de
priesteren, en zij bouwden de Schaapspoort; zij heiligden ze, en
richtten haar deuren op; ja, zij heiligden ze tot aan den toren Mea,
tot aan den toren Hananeel.
2 En aan zijn hand bouwden de mannen van Jericho; ook bouwde aan zijn
hand Zacchur, de zoon van Imri.
3 De Vispoort nu bouwden de kinderen van Senaa; zij zolderden die, en
richtten haar deuren op, met haar sloten en haar grendelen.
4 En aan hun hand verbeterde Meremoth, de zoon van Uria, den zoon van
Koz; en aan hun hand verbeterde Mesullam, de zoon van Berechja, den
zoon van Mesezabeel; en aan hun hand verbeterde Zadok, zoon van Baena.
5 Voorts aan hun hand verbeterden de Thekoieten; maar hun
voortreffelijken brachten hun hals niet tot den dienst huns Heeren.
6 En de Oude poort verbeterden Jojada, de zoon van Paseah, en
Mesullam, de zoon van Besodja; deze zolderden zij, en richtten haar
deuren op, met haar sloten en haar grendelen.
7 En aan hun hand verbeterden Melatja, de Gibeoniet, en Jadon, de
Meronothiet, de mannen van Gibeon en van Mizpa; tot aan den stoel des
landvoogds aan deze zijde der rivier.
8 Aan zijn hand verbeterde Uzziel, de zoon van Harhoja, een der
goudsmeden, en aan zijn hand verbeterde Hananja, de zoon van een der
apothekers; en zij lieten Jeruzalem tot aan den breden muur.
9 En aan hun hand verbeterde Refaja, de zoon van Hur, overste des
halven deels van Jeruzalem.
10 Voorts aan hun hand verbeterde Jedaja, de zoon van Herumaf, en
tegenover zijn huis; en aan zijn hand verbeterde Hattus, de zoon van
Hasabneja.
11 De andere mate verbeterden Malchia, de zoon van Harim, en Hassub,
de zoon van Pahath-Moab; daartoe den Bakoventoren.
12 En aan zijn hand verbeterde Sallum, de zoon van Lohes, overste van
het andere halve deel van Jeruzalem, hij en zijn dochteren.
13 De Dalpoort verbeterden Hanun, en de inwoners van Zanoah; zij
bouwden die, en richtten haar deuren op, met haar sloten en haar
grendelen; daartoe duizend ellen aan den muur, tot aan de Mistpoort.
14 De Mistpoort nu verbeterde Malchia, de zoon van Rechab, overste
van het deel Beth-Cherem; hij bouwde ze, en richtte haar deuren op,
met haar sloten en haar grendelen.
15 En de Fonteinpoort verbeterde Sallum, de zoon van Kol-Hoze,
overste van het deel van Mizpa; hij bouwde ze, en overdekte ze, en
richtte haar deuren op, met haar sloten en haar grendelen; daartoe den
muur des vijvers Schelah bij des konings hof, en tot aan de trappen,
die afgaan van Davids stad.
16 Na hem verbeterde Nehemia, de zoon van Azbuk, overste van het
halve deel van Beth-Zur, tot tegenover Davids graven, en tot aan den
gemaakten vijver, en tot aan het huis der helden.
17 Na hem verbeterden de Levieten, Rehum, de zoon van Bani; aan zijn
hand verbeterde Hasabja, de overste van het halve deel van Kehila, in
zijn deel.
18 Na hem verbeterden hun broederen, Bavai, de zoon van Henadad, de
overste van het andere halve deel van Kehila.
19 Aan zijn hand verbeterde Ezer, de zoon van Jesua, de overste van
Mizpa, een ander maat; tegenover den opgang naar het wapenhuis, aan
den hoek.
20 Na hem verbeterde zeer vuriglijk Baruch, de zoon van Zabbai, een
andere maat; van den hoek tot aan de deur van het huis van Eljasib,
den hogepriester.
21 Na hem verbeterde Meremoth, de zoon van Uria, den zoon van Koz,
een ander maat; van de huisdeur van Eljasib af, tot aan het einde van
Eljasibs huis.
22 En na hem verbeterden de priesteren, wonende in de vlakke velden.
23 Daarna verbeterden Benjamin, en Hassub, tegenover hun huis; na hem
verbeterde Azaria, de zoon van Maaseja, den zoon van Hananja, bij zijn
huis.
24 Na hem verbeterde Binnui, de zoon van Henadad, een ander maat; van
het huis van Azarja tot aan den hoek en tot aan het punt;
25 Palal, de zoon van Uzai, tegen den hoek, en den hogen toren over,
die van des konings huis uitsteekt, die bij den voorhof der gevangenis
is; na hem Pedaja, de zoon van Paros;
26 De Nethinim nu, die in Ofel woonden, tot tegenover de Waterpoort
aan het oosten, en den uitstekenden toren.
27 Daarna verbeterden de Thekoieten een ander maat; tegenover den
groten uitstekenden toren, en tot aan den muur van Ofel.
28 Van boven de Paardenpoort verbeterden de priesteren, een iegelijk
tegenover zijn huis.
29 Daarna verbeterde Zadok, de zoon van Immer, tegenover zijn huis.
En na hem verbeterde Semaja, de zoon van Sechanja, de bewaarder van de
Oostpoort.
30 Na hem verbeterden Hananja, de zoon van Selemja, en Hanun, de zoon
van Zalaf, de zesde, een andere maat. Na hem verbeterde Mesullam, de
zoon van Berechja, tegenover zijn kamer.
31 Na hem verbeterde Malchia, de zoon eens goudsmids, tot aan het
huis der Nethinim en der kruideniers, tegenover de poort van Mifkad,
en tot de opperzaal van het punt.
32 En tussen de opperzaal van het punt tot de Schaapspoort toe,
verbeterden de goudsmeden en de kruideniers.
NEEMIAS-CAP-4
1 Maar het geschiedde, als Sanballat gehoord had, dat wij den muur
bouwden, zo ontstak hij, en werd zeer toornig; en hij bespotte de
Joden.
2 En sprak in de tegenwoordigheid zijner broederen en van het heir
van Samaria, en zeide: Wat doen deze amechtige Joden? Zal men hen
laten geworden? Zullen zij offeren? Zullen zij het in een dag
voleinden? Zullen zij de steentjes uit de stofhopen levend maken, daar
zij verbrand zijn?
3 En Tobia, den Ammoniet, was bij hem, en zeide: Al is het, dat zij
bouwen, zo er een vos opkwame, hij zou hun stenen muur wel
verscheuren.
4 Hoor, o onze God! dat wij zeer veracht zijn, en keer hun
versmaadheid weder op hun hoofd, en geef hen over tot een roof in een
land der gevangenis.
5 En dek hun ongerechtigheid niet toe; en hun zonde worde niet
uitgedelgd van voor Uw aangezicht, want zij hebben U getergd, staande
tegenover de bouwlieden.
6 Doch wij bouwden den muur, zodat de ganse muur samengevoegd werd
tot zijn helft toe; want het hart des volks was om te werken.
7 En het geschiedde, als Sanballat, en Tobia, en de Arabieren, en de
Ammonieten, en de Asdodieten hoorden, dat de verbetering aan de muren
van Jeruzalem toenam, dat de scheuren begonnen gestopt te worden, zo
ontstaken zij zeer;
8 En zij maakten allen te zamen een verbintenis, dat zij zouden komen
om tegen Jeruzalem te strijden, en een verbijstering daarin te maken.
9 Maar wij baden tot onzen God, en zetten wacht tegen hen, dag en
nacht, hunnenthalve.
10 Toen zeide Juda: De kracht der dragers is vervallen, en des stofs
is veel, zodat wij aan den muur niet zullen kunnen bouwen.
11 Nu hadden onze vijanden gezegd: Zij zullen het niet weten, noch
zien, totdat wij in het midden van hen komen, en slaan hen dood; alzo
zullen wij het werk doen ophouden.
12 En het geschiedde, als de Joden, die bij hen woonden, kwamen, dat
zij het ons wel tienmaal zeiden, uit al de plaatsen, door dewelke gij
tot ons wederkeert.
13 Daarom zette ik in de benedenste plaatsen achter den muur, en op
de hoogten, en ik zette het volk naar de geslachten, met hun zwaarden,
hun spiesen en hun bogen.
14 En ik zag toe, en maakte mij op, en zeide tot de edelen, en tot de
overheden, en tot het overige des volks: Vreest niet voor hun
aangezicht; denkt aan dien groten en vreselijken HEERE, en strijdt
voor uw broederen, uw zonen en uw dochteren, uw vrouwen en uw huizen.
15 Daarna geschiedde het, als onze vijanden hoorden, dat het ons
bekend was geworden, en God hun raad te niet gemaakt had, zo keerden
wij allen weder tot den muur, een iegelijk tot zijn werk.
16 En het geschiedde van dien dag af, dat de helft mijner jongens
doende waren aan het werk, en de helft van hen hielden de spiesen, en
de schilden, en de bogen, en de pantsiers; en de oversten waren achter
het ganse huis van Juda.
17 Die aan den muur bouwden, en die den last droegen, en die
oplaadden, waren een ieder met zijn ene hand doende aan het werk, en
de andere hield het geweer.
18 En de bouwers hadden een iegelijk zijn zwaard aan zijn lenden
gegord, en bouwden; maar die met de bazuin blies, was bij mij.
19 En ik zeide tot de edelen, en tot de overheden, en tot het overige
des volks: Het werk is groot en wijd; en wij zijn op den muur
afgezonderd, de een ver van den ander;
20 Ter plaatse, waar gij het geluid der bazuin zult horen, daarheen
zult gij u tot ons verzamelen; onze God zal voor ons strijden.
21 Alzo waren wij doende aan het werk; en de helft van hen hielden de
spiesen, van het opgaan des dageraads tot het voortkomen der sterren
toe.
22 Ook zeide ik te dier tijd tot het volk: Een iegelijk vernachte met
zijn jongen binnen Jeruzalem, opdat zij ons des nachts ter wacht zijn,
en des daags aan het werk.
23 Voorts noch ik, noch mijn broederen, noch mijn jongelingen, noch
de mannen van de wacht, die achter mij waren, wij trokken onze
klederen niet uit; een iegelijk had zijn geweer en water.
NEEMIAS-CAP-5
1 Maar het geroep des volks en hunner vrouwen was groot, tegen hun
broederen, de Joden.
2 Want er waren, die zeiden: Onze zonen, en onze dochteren, wij zijn
velen; daarom hebben wij koren opgenomen, opdat wij eten en leven.
3 Ook waren er, die zeiden: Wij verpanden onze akkers, en onze
wijngaarden, en onze huizen, opdat wij in dezen honger koren mogen
opnemen.
4 Desgelijks waren er, die zeiden: Wij hebben geld ontleend tot des
konings cijns, op onze akkers en onze wijngaarden.
5 Nu is toch ons vlees als het vlees onzer broederen, onze kinderen
zijn als hun kinderen; en ziet, wij onderwerpen onze zonen en onze
dochteren tot dienstknechten; ja, er zijn enige van onze dochteren
onderworpen, dat zij in de macht onzer handen niet zijn; en anderen
hebben onze akkers en onze wijngaarden.
6 Toen ik nu hun geroep en deze woorden hoorde, ontstak ik zeer.
7 En mijn hart beraadslaagde in mij; daarna twistte ik met de edelen,
en met de overheden, en zeide tot hen: Gijlieden vordert een last, een
iegelijk van zijn broeder. Voorts belegde ik een grote vergadering
tegen hen.
8 En ik zeide tot hen: Wij hebben onze broederen, de Joden, die aan
de heidenen verkocht waren, naar ons vermogen wedergekocht; en zoudt
gijlieden ook uw broederen verkopen, of zouden zij aan ons verkocht
worden? Toen zwegen zij, en vonden geen antwoord.
9 Voorts zeide ik: De zaak is niet goed, die gijlieden doet; zoudt
gij niet wandelen in de vreze onzes Gods, om de versmading der
heidenen, onze vijanden?
10 Ik, mijn broederen, en mijn jongens, vorderen wij ook geld en
koren van hen? Laat ons toch dezen last nalaten.
11 Geeft hun toch als heden weder hun akkers, hun wijngaarden, hun
olijfgaarden en hun huizen; en het honderdste deel van het geld, en
van het koren, den most en de olie, die gij hun hebt afgevorderd.
12 Toen zeiden zij: Wij zullen het wedergeven, en van hen niets
zoeken; wij zullen alzo doen, als gij zegt. En ik riep de priesteren,
en deed hen zweren, dat zij doen zouden naar dit woord.
13 Ook schudde ik mijn boezem uit, en zeide: Alzo schudde God uit
allen man, die dit woord niet zal bevestigen, uit zijn huis en uit
zijn arbeid, en hij zij alzo uitgeschud en ledig. En de ganse gemeente
zeide: Amen! En zij prezen de HEERE. En het volk deed naar dit woord.
14 Ook van dien dag af, dat hij mij bevolen heeft hun landvoogd te
zijn in het land Juda, van het twintigste jaar af, tot het twee en
dertigste jaar van den koning Arthahsasta, zijnde twaalf jaren, heb
ik, met mijn broederen, het des landvoogds niet gegeten.
15 En de vorige landvoogden, die voor mij geweest zijn, hebben het
volk bezwaard, en van hen genomen aan brood en wijn, daarna veertig
zilveren sikkelen; ook heersten hun jongens over het volk; maar ik heb
alzo niet gedaan, om der vreze Gods wil.
16 Daartoe heb ik ook aan het werk dezes muurs verbeterd, en wij
hebben geen land gekocht; en al mijn jongens zijn aldaar verzameld
geweest tot het werk.
17 Ook zijn van de Joden en van de overheden honderd en vijftig man,
en die van de heidenen, die rondom ons zijn, tot ons kwamen, aan mijn
tafel geweest.
18 En wat voor een dag bereid werd, was een os en zes uitgelezen
schapen; ook werden mij vogelen bereid, en binnen tien dagen van allen
wijn zeer veel; nog heb ik bij dezen het brood des landvoogds niet
gezocht, omdat de dienstbaarheid zwaar was over dit volk.
19 Gedenk mijner, mijn God, ten goede, alles, wat ik aan dit volk
gedaan heb.
NEEMIAS-CAP-6
1 Voorts is het geschied, als van Sanballat, en Tobia, en van Gesem,
den Arabier, en van onze andere vijanden gehoord was, dat ik den muur
gebouwd had, en dat geen scheur daarin was overgelaten; ook had ik tot
dezen tijd toe de deuren niet opgezet in de poorten;
2 Zo zond Sanballat, en Gesem, tot mij, om te zeggen: Kom en laat ons
te zamen vergaderen in de dorpen, in het dal Ono. Maar zij dachten mij
kwaad te doen.
3 En ik zond boden tot hen, om te zeggen: Ik doe een groot werk,
zodat ik niet zal kunnen afkomen; waarom zou dit werk ophouden,
terwijl ik het zou nalaten, en tot ulieden afkomen?
4 Zij zonden nu wel viermaal tot mij, op dezelfde wijze. En ik
antwoordde hun op dezelfde wijze.
5 Toen zond Sanballat tot mij op dezelfde wijze, ten vijfden male,
zijn jongen, met een open brief in zijn hand.
6 Daarin was geschreven: Het is onder de volken gehoord, en Gasmu
zegt: Gij en de Joden denkt te rebelleren, daarom bouwt gij den muur,
en gij zult hun ten koning zijn; naar dat deze zaken zijn.
7 Dat gij ook profeten hebt besteld, om van u te Jeruzalem uit te
roepen, zeggende: Hij is koning in Juda. Nu zal het van den koning
gehoord worden, naar dat deze zaken zijn; kom dan nu, en laat ons te
zamen raadslaan.
8 Doch ik zond tot hem, om te zeggen: Er is van al zulke zaken, als
gij zegt, niets geschied; maar gij versiert ze uit uw hart.
9 Want zij allen zochten ons vreesachtig te maken, zeggende: Hun
handen zullen van het werk aflaten, dat het niet zal gedaan worden; nu
dan, sterk mijn handen!
10 Als ik nu kwam in het huis van Semaja, den zoon van Delaja, den
zoon van Mehetabeel (hij nu was besloten), zo zeide hij: Laat ons
samenkomen in het huis Gods, in het midden des tempels, en laat ons de
deuren des tempels toesluiten; want zij zullen komen om u te doden,
ja, bij nacht zullen zij komen, om u te doden.
11 Maar ik zeide: Zou een man, als ik, vlieden? En wie is er, zijnde
als ik, die in den tempel zou gaan, dat hij levend bleve? Ik zal er
niet ingaan.
12 Want ik merkte, en ziet, God had hem niet gezonden; maar hij sprak
deze profetie tegen mij, omdat Tobia en Sanballat hem gehuurd hadden.
13 Daarom was hij gehuurd, opdat ik zou vrezen, en alzo doen, en
zondigen; opdat zij iets zouden hebben tot een kwaden naam, opdat zij
mij zouden honen.
14 Gedenk, mijn God, aan Tobia en aan Sanballat, naar deze zijn
werken; en ook aan de profetes Noadja, en aan de andere profeten, die
mij gezocht hebben vreesachtig te maken.
15 De muur nu werd volbracht, op den vijf en twintigsten van Elul, in
twee en vijftig dagen.
16 En het geschiedde, als al onze vijanden dit hoorden, zo vreesden
al de heidenen, die rondom ons waren, en zij vervielen zeer in hun
ogen; want zij merkten, dat dit werk van onzen God gedaan was.
17 Ook schreven in die dagen edelen van Juda vele brieven, die naar
Tobia gingen; en die van Tobia kwamen tot hen.
18 Want velen in Juda hadden hem gezworen, omdat hij was een
schoonzoon van Sechanja, den zoon van Arah; en zijn zoon Johanan had
genomen de dochter van Mesullam, den zoon van Berechja.
19 Ook verhaalden zij zijn goeddadigheden voor mijn aangezicht, en
mijn woorden brachten zij uit tot hem. Tobia dan zond brieven, om mij
vreesachtig te maken.
NEEMIAS-CAP-7
1 Voorts geschiedde het, als de muur gebouwd was, dat ik de deuren
oprichtte, en de poortiers, en de zangers, en de Levieten werden
besteld.
2 En ik gaf bevel aan mijn broeder Hanani, en aan Hananja, den
overste van den burg te Jeruzalem, want hij was als een man van
getrouwheid, en godvrezende boven velen.
3 En ik zeide tot hen: Laat de poorten van Jeruzalem niet geopend
worden, totdat de zon heet wordt, en terwijl zij daarbij staan, laat
hen de deuren sluiten, betast gij ze dan; en dat men wachten zette,
inwoners van Jeruzalem, een iegelijk op zijn wacht, en een iegelijk
tegenover zijn huis.
4 De stad nu was wijd van ruimte en groot; doch des volks was weinig
daarbinnen; en de huizen waren niet gebouwd.
5 Zo gaf mijn God in mijn hart, dat ik de edelen, en de overheden, en
het volk verzamelde, om de geslachten te rekenen; en ik vond het
geslachtsregister dergenen, die in het eerst waren opgetogen, en vond
daarin geschreven aldus:
6 Dit zijn de kinderen van dat landschap, die optogen uit de
gevangenis der weggevoerden, die Nebukadnezar, koning van Babel,
weggevoerd had, en die wedergekeerd zijn naar Jeruzalem en naar Juda,
een iegelijk tot zijn stad;
7 Dewelke kwamen met Zerubbabel, Jesua, Nehemia, Azaria, Raamja,
Nahamani, Mordechai, Bilsan, Mispereth, Bigvai, Nehim en Baena. Dit is
het getal der mannen van het volk van Israel.
8 De kinderen van Parhos waren twee duizend, honderd twee en
zeventig;
9 De kinderen van Sefatja, driehonderd twee en zeventig;
10 De kinderen van Arach, zeshonderd twee en vijftig;
11 De kinderen van Pahath-Moab, van de kinderen van Jesua en Joab,
twee duizend, achthonderd en achttien;
12 De kinderen van Elam, duizend, tweehonderd vier en vijftig;
13 De kinderen van Zatthu, achthonderd vijf en veertig;
14 De kinderen van Zakkai, zevenhonderd en zestig;
15 De kinderen van Binnui, zeshonderd acht en veertig;
16 De kinderen van Bebai, zeshonderd acht en twintig;
17 De kinderen van Azgad, twee duizend, driehonderd twee en twintig;
18 De kinderen van Adonikam, zeshonderd zeven en zestig;
19 De kinderen van Bigvai, twee duizend, zeven en zestig;
20 De kinderen van Adin, zeshonderd vijf en vijftig;
21 De kinderen van Ater, van Hizkia, acht en negentig;
22 De kinderen van Hassum, driehonderd acht en twintig;
23 De kinderen van Bezai, driehonderd vier en twintig;
24 De kinderen van Harif, honderd en twaalf;
25 De kinderen van Gibeon, vijf en negentig;
26 De mannen van Bethlehem en Netofa, honderd acht en tachtig;
27 De mannen van Anathoth, honderd acht en twintig;
28 De mannen van Beth-Azmaveth, twee en veertig;
29 De mannen van Kirjath-Jearim, Cefira en Beeroth, zevenhonderd drie
en veertig;
30 De mannen van Rama en Gaba, zeshonderd en twintig;
31 De mannen van Michmas, honderd twee en twintig;
32 De mannen van Beth-El en Ai, honderd drie en twintig;
33 De mannen van het andere Nebo, twee en vijftig;
34 De kinderen des anderen Elams, duizend, tweehonderd vier en
vijftig;
35 De kinderen van Harim, driehonderd en twintig;
36 De kinderen van Jericho, driehonderd vijf en veertig;
37 De kinderen van Lod, Hadid en Ono, zevenhonderd een en twintig;
38 De kinderen van Senaa, drie duizend, negenhonderd en dertig;
39 De priesters: de kinderen van Jedaja, van het huis van Jesua,
negenhonderd drie en zeventig;
40 De kinderen van Immer, duizend twee en vijftig;
41 De kinderen van Pashur, duizend, tweehonderd zeven en veertig;
42 De kinderen van Harim, duizend en zeventien;
43 De Levieten: de kinderen van Jesua, van Kadmiel, van de kinderen
van Hodeva, vier en zeventig;
44 De zangers: de kinderen van Asaf, honderd acht en veertig;
45 De poortiers: de kinderen van Sallum, de kinderen van Ater, de
kinderen van Talmon, de kinderen van Akkub, de kinderen van Hatita, de
kinderen van Sobai, honderd acht en dertig;
46 De Nethinim: de kinderen van Ziha, de kinderen van Hasufa, de
kinderen van Tabbaoth;
47 De kinderen van Keros, de kinderen van Sia, de kinderen van Padon;
48 De kinderen van Lebana, de kinderen van Hagaba, de kinderen van
Salmai;
49 De kinderen van Hanan, de kinderen van Giddel, de kinderen van
Gahar;
50 De kinderen van Reaja, de kinderen van Rezin, de kinderen van
Nekoda;
51 De kinderen van Gazzam, de kinderen van Uzza, de kinderen van
Paseah;
52 De kinderen van Bezai, de kinderen van Meunim, de kinderen van
Nefussim;
53 De kinderen van Bakbuk, de kinderen van Hakufa, de kinderen van
Harhur;
54 De kinderen van Bazlith, de kinderen van Mehida, de kinderen van
Harsa;
55 De kinderen van Barkos, de kinderen van Sisera, de kinderen van
Thamah;
56 De kinderen van Neziah, de kinderen van Hatifa;
57 De kinderen der knechten van Salomo; de kinderen van Sotai, de
kinderen van Sofereth, de kinderen van Perida;
58 De kinderen van Jaela, de kinderen van Darkon, de kinderen van
Giddel;
59 De kinderen van Sefatja, de kinderen van Hattil, de kinderen van
Pochereth van Zebaim, de kinderen van Amon;
60 Al de Nethinim, en de kinderen der knechten van Salomo, waren
driehonderd twee en negentig.
61 Ook togen dezen op van Thel-melah, Thel-harsa, Cherub, Addon en
Immer; maar zij konden hunner vaderen huis, en hun zaad niet tonen, of
zij uit Israel waren;
62 De kinderen van Delaja, de kinderen van Tobia, de kinderen van
Nekoda, zeshonderd twee en veertig.
63 En van de priesteren, de kinderen van Habaja, de kinderen van Koz,
de kinderen van Barzillai, die een vrouw van de dochteren van
Barzillai, den Gileadiet, genomen had, en naar hun naam genoemd was.
64 Dezen zochten hun geschrift, willende hun geslacht rekenen, maar
het werd niet gevonden; daarom werden zij als onreinen van het
priesterdom geweerd.
65 En Hattirsatha zeide tot hen, dat zij van de heiligste dingen niet
zouden eten, totdat er een priester stond met urim en thummim.
66 Deze ganse gemeente te zamen was twee en veertig duizend,
driehonderd en zestig;
67 Behalve hun knechten en hun maagden, die waren zeven duizend,
driehonderd zeven en dertig; en zij hadden tweehonderd vijf en veertig
zangers en zangeressen.
68 Hun paarden, zevenhonderd zes en dertig; hun muildieren,
tweehonderd vijf en veertig;
69 Kemelen, vierhonderd vijf en dertig; ezelen, zes duizend,
zevenhonderd en twintig.
70 Een deel nu van de hoofden der vaderen gaven tot het werk.
Hattirsatha gaf tot den schat, aan goud, duizend drachmen, vijftig
sprengbekkens, vijfhonderd en dertig priesterrokken.
71 En anderen van de hoofden der vaderen gaven tot den schat des
werks, aan goud, twintig duizend drachmen, en aan zilver, twee duizend
en tweehonderd ponden.
72 En wat de overigen des volks gaven, was aan goud, twintig duizend
drachmen, en aan zilver, twee duizend mijnen, en zeven en zestig
priesterrokken.
73 En de priesters, en de Levieten, en de poortiers, en de zangers,
en sommigen van het volk, en de Nethinim, en gans Israel, woonden in
hun steden.
NEEMIAS-CAP-8
1 Als nu de zevende maand aankwam, en de kinderen Israels in hun
steden waren,
2 Zo verzamelde zich al het volk als een enig man op de straat voor
de Waterpoort; en zij zeiden tot Ezra, den schriftgeleerde, dat hij
het boek der wet van Mozes zou halen, die de HEERE Israel geboden had.
3 En Ezra, de priester, bracht de wet voor de gemeente, beiden mannen
en vrouwen, en allen, die verstandig waren om te horen, op den eersten
dag der zevende maand.
4 En hij las daarin voor de straat, die voor de Waterpoort is, van
het morgen licht aan tot op den middag, voor de mannen en vrouwen, en
de verstandigen; en de oren des gansen volks waren naar het wetboek.
5 En Ezra, de schriftgeleerde, stond op een hogen houten stoel, dien
zij tot die zaak gemaakt hadden, en nevens hem stond Mattithja, en
Sema, en Anaja, en Uria, en Hilkia, en Maaseja, aan zijn rechterhand;
en aan zijn linkerhand Pedaja, en Misael, en Malchia, en Hasum, en
Hasbaddana, Zacharja en Mesullam.
6 En Ezra opende het boek voor de ogen des gansen volks, want hij was
boven al het volk; en als hij het opende, stond al het volk.
7 En Ezra loofde den HEERE, den groten God; en al het volk
antwoordde: Amen, amen! met opheffing hunner handen, en neigden zich,
en aanbaden den HEERE, met de aangezichten ter aarde.
8 Jesua nu, en Bani, en Serebja, Jamin, Akkub, Sabbethai, Hodia,
Maaseja, Kelita, Azaria, Jozabad, Hanan, Pelaja, en de Levieten
onderwezen het volk in de wet. En het volk stond op zijn standplaats.
9 En zij lazen in het boek, in de wet Gods, duidelijk; en den zin
verklarende, zo maakten zij, dat men het verstond in het lezen.
10 En Nehemia (dezelve is Hattirsatha) en Ezra, de priester, de
schriftgeleerde, en de Levieten, die het volk onderwezen, zeiden tot
al het volk: Deze dag is den HEERE, uw God, heilig; bedrijft dan geen
rouw, en weent niet; want al het volk weende, als zij de woorden der
wet hoorden.
11 Voorts zeide hij tot hen: Gaat, eet het vette, en drinkt het
zoete, en zendt delen dengenen, voor welken niets bereid is, want deze
dag is onzen Heere heilig; zo bedroeft u niet, want de blijdschap des
HEEREN, die is uw sterkte.
12 En de Levieten stilden al het volk, zeggende: Zwijgt, want deze
dag is heilig, daarom bedroeft u niet.
13 Toen ging al het volk henen om te eten, en om te drinken, en om
delen te zenden, en om grote blijdschap te maken; want zij hadden de
woorden verstaan, die men hun had bekend gemaakt.
14 En des anderen daags verzamelden zich de hoofden der vaderen van
het ganse volk, de priesters en de Levieten, tot Ezra, den
schriftgeleerde, en dat, om verstand te bekomen in de woorden der wet.
15 En zij vonden in de wet geschreven, dat de HEERE door de hand van
Mozes geboden had, dat de kinderen Israels in loofhutten zouden wonen,
op het feest in de zevende maand;
16 En dat zij het zouden luidbaar maken, en een stem laten doorgaan
door al hun steden, en te Jeruzalem, zeggende: Gaat uit op het
gebergte, en haalt takken van olijfbomen, en takken van andere
olieachtige bomen, en takken van mirtebomen, en takken van palmbomen,
en takken van andere dichte bomen, om loofhutten te maken, als er
geschreven is.
17 Alzo ging het volk uit en haalden ze, en maakten zich loofhutten,
een iegelijk op zijn dak, en in hun voorhoven, en in de voorhoven van
Gods huis, en op de straat der Waterpoort, en op de straat van
Efraimspoort.
18 En de ganse gemeente dergenen, die uit de gevangenis waren
wedergekomen, maakten loofhutten, en woonden in die loofhutten; want
de kinderen Israels hadden alzo niet gedaan sinds de dagen van Jesua,
den zoon van Nun, tot op dezen dag toe; en er was zeer grote
blijdschap. [ (Nehemiah 8:19) En men las in het wetboek Gods dag bij
dag, van den eersten dag tot den laatsten dag. En zij hielden het
feest zeven dagen, en op den achtsten dag den verbodsdag, naar het
recht. ]
NEEMIAS-CAP-9
1 Voorts op den vier en twintigsten dag dezer maand verzamelden zich
de kinderen Israels met vasten en met zakken, en aarde was op hen.
2 En het zaad Israels scheidde zich af van alle vreemden. En zij
stonden, en deden belijdenis van hun zonden en hunner vaderen
ongerechtigheden.
3 Want als zij opgestaan waren op hun standplaats, zo lazen zij in
het wetboek des HEEREN, huns Gods, een vierendeel van den dag; en op
een ander vierendeel deden zij belijdenis, en aanbaden den HEERE, hun
God.
4 Jesua nu, en Bani, Kadmiel, Sebanja, Bunni, Serebja, Bani en
Chenani, stonden op het hoge gestoelte der Levieten, en riepen met
luider stem tot den HEERE, hun God;
5 En de Levieten, Jesua, en Kadmiel, Bani, Hasabneja; Serebja, Hodia,
Sebanja, Petahja, zeiden: Staat op, looft den HEERE, uw God, van
eeuwigheid tot in eeuwigheid; en men love den Naam Uwer heerlijkheid,
die verhoogd is boven allen lof en prijs!
6 Gij zijt die HEERE alleen, Gij hebt gemaakt den hemel, den hemel
der hemelen, en al hun heir, de aarde en al wat daarop is, de zeeen en
al wat daarin is, en Gij maakt die allen levend; en het heir der
hemelen aanbidt U.
7 Gij zijt die HEERE, de God, Die Abram hebt verkoren, en hem uit Ur
der Chaldeen uitgevoerd; en Gij hebt zijn naam gesteld Abraham.
8 En Gij hebt zijn hart getrouw gevonden voor Uw aangezicht, en hebt
een verbond met hem gemaakt, dat Gij zoudt geven het land der
Kanaanieten, der Hethieten, der Amorieten, en der Ferezieten, en der
Jebusieten, en der Girgasieten, dat Gij het zijn zade zoudt geven; en
Gij hebt Uw woorden bevestigd, omdat Gij rechtvaardig zijt.
9 En Gij hebt aangezien onzer vaderen ellende in Egypte, en Gij hebt
hun geroep gehoord aan de Schelfzee;
10 En Gij hebt tekenen en wonderen gedaan aan Farao, en aan al zijn
knechten, en aan al het volk zijns lands; want Gij wist, dat zij
trotselijk tegen hen handelden; en Gij hebt U een Naam gemaakt, als
het is te dezen dage.
11 En Gij hebt de zee voor hun aangezicht gekliefd, dat zij in het
midden der zee op het droge zijn doorgegaan; en hun vervolgers hebt
Gij in de diepten geworpen, als een steen in sterke wateren.
12 En Gij hebt ze des daags geleid met een wolkkolom, en des nachts
met een vuurkolom, om hen te lichten op den weg, waarin zij zouden
wandelen.
13 En Gij zijt neergedaald op den berg Sinai, en hebt met hen
gesproken uit den hemel; en Gij hebt hun gegeven rechtmatige rechten,
en getrouwe wetten, goede inzettingen en geboden.
14 En Gij hebt Uw heiligen sabbat bekend gemaakt; en Gij hebt hun
geboden, en inzettingen en een wet bevolen, door de hand van Uw knecht
Mozes.
15 En Gij hebt hun brood uit den hemel gegeven voor hun honger, en
hun water uit de steenrots voortgebracht voor hun dorst; en Gij hebt
tot hen gezegd, dat zij zouden ingaan om te erven het land, waarover
Gij Uw hand ophieft, dat Gij het hun zoudt geven.
16 Maar zij en onze vaders hebben trotselijk gehandeld, en zij hebben
hun nek verhard, en niet gehoord naar Uw geboden;
17 En zij hebben geweigerd te horen, en niet gedacht aan Uw wonderen,
die Gij bij hen gedaan hadt, en hebben hun nek verhard, en in hun
wederspannigheid een hoofd gesteld, om weder te keren tot hun
dienstbaarheid. Doch Gij, een God van vergevingen, genadig en
barmhartig, lankmoedig, en groot van weldadigheid, hebt hen evenwel
niet verlaten.
18 Zelfs, als zij zich een gegoten kalf gemaakt hadden, en gezegd:
Dit is uw God, Die u uit Egypte heeft opgevoerd; en grote lasteren
gedaan hadden;
19 Hebt Gij hen nochtans door Uw grote barmhartigheid niet verlaten
in de woestijn; de wolkkolom week niet van hen des daags, om hen op
den weg te leiden, noch de vuurkolom des nachts, om hen te lichten, en
dat, op den weg, waarin zij zouden wandelen.
20 En Gij hebt Uw goeden Geest gegeven om hen te onderwijzen; en Uw
Manna hebt Gij niet geweerd van hun mond, en water hebt Gij hun
gegeven voor hun dorst.
21 Alzo hebt Gij hen veertig jaren onderhouden in de woestijn; zij
hebben geen gebrek gehad; hun klederen zijn niet veroud, en hun voeten
niet gezwollen.
22 Voorts hebt Gij hun koninkrijken en volken gegeven, en hebt hen
verdeeld in hoeken. Alzo hebben zij erfelijk bezeten het land van
Sihon, te weten, het land des konings van Hesbon, en het land van Og,
koning van Basan.
23 Gij hebt ook hun kinderen vermenigvuldigd, als de sterren des
hemels; en Gij hebt hen gebracht in het land, waarvan Gij tot hun
vaderen hadt gezegd, dat zij zouden ingaan om het erfelijk te
bezitten.
24 Alzo zijn de kinderen daarin gekomen, en hebben dat land erfelijk
ingenomen; en Gij hebt de inwoners des lands, de Kanaanieten, voor hun
aangezicht ten ondergebracht, en hebt hen in hun hand gegeven,
mitsgaders hun koningen en de volken des lands, om daarmede te doen
naar hun welgevallen.
25 En zij hebben vaste steden en een vet land ingenomen, en erfelijk
bezeten, huizen, vol van alle goed, uitgehouwen bornputten,
wijngaarden, olijfgaarden en bomen van spijze, in menigte; en zij
hebben gegeten, en zijn zat en vet geworden, en hebben in wellust
geleefd, door Uw grote goedigheid.
26 Maar zij zijn wederspannig geworden, en hebben tegen U
gerebelleerd, en Uw wet achter hun rug geworpen, en Uw profeten gedood
die tegen hen betuigden, om hen te doen wederkeren tot U; alzo hebben
zij grote lasteren gedaan.
27 Daarom hebt Gij hen gegeven in de hand hunner benauwers, die hen
benauwd hebben; maar als zij in den tijd hunner benauwdheid tot U
riepen, hebt Gij van den hemel gehoord, en hun naar Uw grote
barmhartigheden verlossers gegeven, die hen uit de hand hunner
benauwers verlosten.
28 Maar als zij rust hadden, keerden zij weder om kwaad te doen voor
Uw aangezicht; zo verliet Gij hen in de hand hunner vijanden, dat zij
over hen heersten; als zij zich dan bekeerden, en U aanriepen, zo hebt
Gij hen van den hemel gehoord, en hebt hen naar Uw barmhartigheden tot
vele tijden uitgerukt.
29 En Gij hebt tegen hen betuigd, om hen te doen wederkeren tot Uw
wet; maar zij hebben trotselijk gehandeld, en niet gehoord naar Uw
geboden, en tegen Uw rechten, tegen dezelve hebben zij gezondigd, door
dewelke een mens, die ze doet, leven zal; en zij hebben hun schouder
teruggetogen, en hun nek verhard, en niet gehoord.
30 Doch Gij vertoogt het vele jaren over hen, en betuigdet tegen hen
door Uw Geest, door den dient Uwer profeten, maar zij neigden het oor
niet; daarom hebt Gij hen gegeven in de hand van de volken der landen.
31 Doch door Uw grote barmhartigheden hebt Gij hen niet vernield,
noch hen verlaten; want Gij zijt een genadig en barmhartig God.
32 Nu dan, o onze God, Gij grote, Gij machtige, en Gij vreselijke
God, Die het verbond en de weldadigheid houdt; laat voor Uw aangezicht
niet gering zijn al de moeite, die ons getroffen heeft, onze koningen,
onze vorsten, en onze priesteren; en onze profeten, en onze vaderen,
en Uw ganse volk, van de dagen der koningen van Assur af tot op dezen
dag.
33 Doch Gij zijt rechtvaardig, in alles, wat ons overkomen is; want
Gij hebt trouwelijk gehandeld, maar wij hebben goddelooslijk
gehandeld.
34 En onze koningen, onze vorsten, onze priesters en onze vaders
hebben Uw wet niet gedaan; en zij hebben niet geluisterd naar Uw
geboden, en naar Uw getuigenissen, die Gij tegen hen betuigdet.
35 Want zij hebben U niet gediend in hun koninkrijk, en in Uw
menigvuldig goed, dat Gij hun gaaft, en in dat wijde en dat vette
land, dat Gij voor hun aangezicht gegeven hadt; en zij hebben zich
niet bekeerd van hun boze werken.
36 Zie, wij zijn heden knechten; ja, het land, dat Gij onzen vaderen
gegeven hebt, om de vrucht daarvan, en het goede daarvan te eten, zie,
daarin zijn wij knechten.
37 En het vermenigvuldigt zijn inkomste voor den koningen, die Gij
over ons gesteld hebt, om onzer zonden wil; en zij heersen over onze
lichamen en over onze beesten, naar hun welgevallen; alzo zijn wij in
grote benauwdheid.
38 En in dit alles maken wij een vast verbond en schrijven het; en
onze vorsten, onze Levieten en onze priesteren zullen het verzegelen.
NEEMIAS-CAP-10
1 Tot de verzegelingen nu waren: Nehemia Hattirsatha, zoon van
Hachalja, en Zidkia,
2 Seraja, Azarja, Jeremia,
3 Pashur, Amarja, Malchia,
4 Hattus, Sebanja, Malluch,
5 Harim, Meremoth, Obadja,
6 Daniel, Ginnethon, Baruch,
7 Mesullam, Abia, Mijamin,
8 Maazia, Bilgai, Semaja. Dit waren de priesters.
9 En de Levieten, namelijk: Jesua, zoon van Azanja, Binnui; van de
zonen van Henadad, Kadmiel;
10 En hun broederen: Sebanja, Hodia, Kelita, Pelaja, Hanan,
11 Micha, Rehob, Hasabja,
12 Zakkur, Serebja, Sebanja,
13 Hodia, Bani, Beninu;
14 De hoofden des volks: Parhos, Pahath-Moab, Elam, Zatthu, Bani,
15 Bunni, Azgad, Bebai,
16 Adonia, Bigvai, Adin,
17 Ater, Hizkia, Azzur,
18 Hodia, Hasum, Bezai,
19 Harif, Anathoth, Nebai,
20 Magpias, Mesullam, Hezir,
21 Mesezabeel, Zadok, Jaddua,
22 Pelatja, Hanan, Anaja,
23 Hosea, Hananja, Hassub,
24 Hallohes, Pilha, Sobek,
25 Rehum, Hasabna, Maaseja,
26 En Ahia, Hanan, Anan,
27 Malluch, Harim, Baana.
28 En het overige des volks, de priesteren, de Levieten, de
poortiers, de zangers, de Nethinim, en al wie zich van de volken der
landen had afgescheiden tot Gods wet, hun vrouwen, hun zonen en hun
dochteren, al wie wetenschap en verstand had;
29 Die hielden zich aan hun broederen, hun voortreffelijken, en
kwamen in den vloek en in den eed, dat zij zouden wandelen in de wet
Gods, die gegeven is door de hand van den knecht Gods, Mozes; en dat
zij zouden houden, en dat zij zouden doen al de geboden des HEEREN,
onzes Heeren, en Zijn rechten en Zijn inzettingen;
30 En dat wij onze dochteren niet zouden geven aan de volken des
lands, noch hun dochteren nemen voor onze zonen.
31 Ook als de volken des lands waren en alle koren op den sabbatdag
ten verkoop brengen, dat wij op den sabbat, of op een anderen heiligen
dag van hen niet zouden nemen; en dat wij het zevende jaar zouden vrij
laten, mitsgaders allerhande bezwaarnis.
32 Voorts zetten wij ons geboden op, ons opleggende een derde deel
van een sikkel in het jaar, tot den dienst van het huis onzes Gods;
33 Tot het brood der toerichting, en het gedurig spijsoffer, en tot
het gedurig brandoffer, der sabbatten, der nieuwe maanden, tot de
gezette hoogtijden, en tot de heilige dingen, en tot de zondofferen,
om verzoening te doen over Israel; en tot alle werk van het huis onzes
Gods.
34 Ook wierpen wij de loten, onder de priesters, de Levieten en het
volk, over het offer van het hout, dat men brengen zou ten huize onzes
Gods, naar het huis onzer vaderen, op bestemde tijden, jaar op jaar,
om te branden op het altaar des HEEREN, onzes Gods, gelijk het in de
wet geschreven is;
35 Dat wij ook de eerstelingen onzes lands en de eerstelingen van
alle vrucht van al het geboomte, jaar op jaar, zouden brengen ten
huize des HEEREN;
36 En de eerstgeborenen onzer zonen en onzer beesten, gelijk het in
de wet geschreven is; en dat wij de eerstgeborenen onzer runderen en
onzer schapen zouden brengen ten huize onzes Gods, tot de priesteren,
die in het huis onzes Gods dienen.
37 En dat wij de eerstelingen onzes deegs, en onze hefofferen, en de
vrucht aller bomen, most en olie, zouden brengen tot de priesteren, in
de kameren van het huis onzes Gods, en de tienden onzes lands tot de
Levieten; en dat dezelfde Levieten de tienden zouden hebben in alle
steden onzer landbouwerij;
38 En dat er een priester, een zoon van Aaron, bij de Levieten zou
zijn, als de Levieten de tienden ontvangen; en dat de Levieten de
tienden zouden opbrengen ten huize onzes Gods, in de kameren van het
schathuis.
39 Want de kinderen Israels en de kinderen van Levi moeten hefoffer
van koren, most en olie in die kameren brengen, omdat aldaar de vaten
des heiligdoms zijn, en de priesteren, die dienen, en de poortiers, en
de zangers; dat wij alzo het huis onzes Gods niet zouden verlaten.
NEEMIAS-CAP-11
1 Voorts woonden de oversten des volks te Jeruzalem; maar het overige
des volks wierpen loten, om uit tien een uit te brengen, die in de
heilige stad Jeruzalem zou wonen, en negen delen in de andere steden.
2 En het volk zegende al de mannen, die vrijwilliglijk aanboden te
Jeruzalem te wonen.
3 En dit zijn de hoofden van het landschap, die te Jeruzalem woonden;
(maar in de steden van Juda woonden, een iegelijk op zijn bezitting,
in hun steden, Israel, de priesters, en de Levieten, en de Nethinim,
en de kinderen der knechten van Salomo).
4 Te Jeruzalem dan woonden sommigen van de kinderen van Juda, en van
de kinderen van Benjamin. Van de kinderen van Juda: Athaja, de zoon
van Uzzia, den zoon van Zacharja, den zoon van Amarja, den zoon van
Sefatja, den zoon van Mahalaleel, van de kinderen van Perez;
5 En Maaseja, de zoon van Baruch, den zoon van Kol-hose, den zoon van
Hazaja, den zoon van Adaja, den zoon van Jojarib, den zoon van
Zacharja, den zoon van Siloni.
6 Alle kinderen van Perez, die te Jeruzalem woonden, waren
vierhonderd acht en zestig dappere mannen.
7 En dit zijn de kinderen van Benjamin: Sallu, de zoon van Mesullam,
den zoon van Joed, den zoon van Pedaja, den zoon van Kolaja, den zoon
van Maaseja, den zoon van Ithiel, den zoon van Jesaja;
8 En na hem Gabbai, Sallai; negenhonderd acht en twintig.
9 En Joel, de zoon van Zichri, was opziener over hen; en Juda, de
zoon van Senua, was de tweede over de stad.
10 Van de priesteren: Jedaja, de zoon van Jojarib, Jachin;
11 Seraja, de zoon van Hilkia, den zoon van Mesullam, den zoon van
Zadok, den zoon van Merajoth, den zoon van Ahitub, was voorganger van
Gods huis;
12 En hun broederen, die het werk in het huis deden, waren
achthonderd twee en twintig. En Adaja, de zoon van Jeroham, den zoon
van Pelalja, den zoon van Amzi, den zoon van Zacharja, den zoon van
Pashur, den zoon van Malchia;
13 En zijn broederen, hoofden der vaderen, waren tweehonderd twee en
veertig. En Amassai, de zoon van Azareel, den zoon van Achzai, den
zoon van Mesillemoth, den zoon van Immer;
14 En hun broederen, dappere helden, waren honderd acht en twintig;
en opziener over hen was Zabdiel, de zoon van Gedolim.
15 En van de Levieten: Semaja, de zoon van Hassub, den zoon van
Azrikam, den zoon van Hasabja, den zoon van Buni.
16 En Sabbethai, en Jozabad, van de hoofden der Levieten, waren over
het buitenwerk van het huis Gods.
17 En Matthanja, de zoon van Micha, den zoon van Zabdi, den zoon van
Asaf, was het hoofd, die de dankzegging begon in het gebed, en
Bakbukja was de tweede van zijn broederen; en Abda, de zoon van
Sammua, den zoon van Galal, den zoon van Jeduthun.
18 Al de Levieten in de heilige stad waren tweehonderd vier en
tachtig.
19 En de poortiers: Akkub, Talmon, met hun broederen, die wacht
hielden in de poorten, waren honderd twee en zeventig.
20 Het overige nu van Israel, van de priesters en de Levieten, was in
alle steden van Juda, een iegelijk in zijn erfdeel.
21 En de Nethinim woonden in Ofel; en Ziha en Gispa waren over de
Nethinim.
22 En der Levieten opziener te Jeruzalem was Uzzi, de zoon van Bani,
den zoon van Hasabja, den zoon van Matthanja, den zoon van Micha; van
de kinderen van Asaf waren de zangers tegenover het werk van Gods
huis.
23 Want er was een gebod des konings van hen, te weten, een zeker
onderhoud voor de zangers, van elk dagelijks op zijn dag.
24 En Petahja, de zoon van Mesezabeel, van de kinderen van Zerah, den
zoon van Juda, was aan des konings hand, in alle zaken tot het volk.
25 In de dorpen nu op hun akkers woonden sommigen van de kinderen van
Juda, in Kirjath-Arba en haar onderhorige plaatsen, en in Dibon en
haar onderhorige plaatsen, en in Jekabzeel en haar dorpen;
26 En te Jesua, en te Molada, en te Beth-Pelet,
27 En te Hazar-Sual, en in Ber-Seba, en haar onderhorige plaatsen,
28 En te Ziklag, en in Mechona en haar onderhorige plaatsen,
29 En te En-Rimmon, en te Zora, en te Jarmuth,
30 Zanoah, Adullam en haar dorpen, Lachis en haar akkers, Azeka en
haar onderhorige plaatsen; en zij legerden zich van Ber-seba af tot
aan het dal Hinnom.
31 De kinderen van Benjamin nu van Geba woonden in Michmas, en Aja,
en Beth-El, en haar onderhorige plaatsen,
32 Anathoth, Nob, Ananja,
33 Hazor, Rama, Gitthaim,
34 Hadid, Zeboim, Neballat,
35 Lod, en Ono, in het dal der werkmeesters.
36 Van de Levieten nu, woonden sommigen in de verdelingen van Juda,
en van Benjamin.
NEEMIAS-CAP-12
1 Dit nu zijn de priesters en de Levieten, die met Zerubbabel, den
zoon van Sealthiel, en Jesua, optogen: Seraja, Jeremia, Ezra,
2 Amarja, Malluch, Hattus,
3 Sechanja, Rehum, Meremoth,
4 Iddo, Ginnethoi, Abia,
5 Mijamin, Maadja, Bilga,
6 Semaja, en Jojarib, Jedaja,
7 Sallu, Amok, Hilkia, Jedaja; dat waren de hoofden der priesteren,
en hun broederen, in de dagen van Jesua.
8 En de Levieten waren: Jesua, Binnui, Kadmiel, Serebja, Juda,
Matthanja; hij en zijn broederen waren over de dankzeggingen.
9 En Bakbukja, en Unni, hun broederen, waren tegen hen over in de
wachten.
10 Jesua nu gewon Jojakim, en Jojakim gewon Eljasib, en Eljasib gewon
Jojada,
11 En Jojada gewon Jonathan, en Jonathan gewon Jaddua.
12 En in de dagen van Jojakim waren priesters, hoofden der vaderen:
van Seraja was Meraja; van Jeremia, Hananja;
13 Van Ezra, Mesullam; van Amarja, Johanan;
14 Van Melichu, Jonathan; van Sebanja, Jozef;
15 Van Harim, Adna; van Merajoth, Helkai;
16 Van Iddo, Zacharia; van Ginnethon, Mesullam;
17 Van Abia, Zichri; van Minjamin, van Moadja, Piltai;
18 Van Bilga, Sammua; van Semaja, Jonathan;
19 En van Jojarib, Matthenai; van Jedaja, Uzzi;
20 Van Sallai, Kallai; van Amok, Heber;
21 Van Hilkia, Hasabja; van Jedaja, Nethaneel.
22 Van de Levieten werden in de dagen van Eljasib, Jojada, en
Johanan, en Jaddua, de hoofden der vaderen beschreven; mitsgaders de
priesteren, tot het koninkrijk van Darius, den Perziaan.
23 De kinderen van Levi, de hoofden der vaderen, werden beschreven in
het boek der kronieken, tot de dagen van Johanan, den zoon van
Eljasib, toe.
24 De hoofden dan der Levieten waren Hasabja, Serebja, en Jesua, de
zoon van Kadmiel, en hun broederen tegen hen over, om te prijzen en te
danken, naar het gebod van David, den man Gods, wacht tegen wacht.
25 Matthanja en Bakbukja, Obadja, Mesullam, Talmon en Akkub, waren
poortiers, de wacht waarnemende bij de schatkamers der poorten.
26 Dezen waren in de dagen van Jojakim, den zoon van Jesua, den zoon
van Jozadak, en in de dagen van Nehemia, den landvoogd, en van den
priester Ezra, den schriftgeleerde.
27 In de inwijding nu van Jeruzalems muur, zochten zij de Levieten
uit al hun plaatsen, dat zij hen te Jeruzalem brachten, om de
inwijding te doen met vreugde, en met dankzeggingen, en met gezang,
cimbalen, luiten, en met harpen.
28 Alzo werden de kinderen der zangers verzameld, zo uit het vlakke
veld rondom Jeruzalem, als uit de dorpen van de Netofathieten;
29 En uit het huis van Gilgal, en uit de velden van Geba en Asmaveth;
want de zangers hadden zich dorpen gebouwd rondom Jeruzalem.
30 En de priesters en de Levieten reinigden zichzelven; daarna
reinigden zij het volk, en de poorten, en den muur.
31 Toen deed ik de vorsten van Juda opgaan op den muur; en ik stelde
twee grote dankkoren en omgangen, een ter rechterhand op den muur,
naar de Mistpoort toe.
32 En achter hen ging Hosaja, en de helft der vorsten van Juda.
33 En Azarja, Ezra, en Mesullam,
34 Juda, en Benjamin, en Semaja, en Jeremia;
35 En van de priesters kinderen met trompetten: Zecharja, de zoon van
Jonathan, den zoon van Semaja, den zoon van Matthanja, den zoon van
Michaja, den zoon van Zakkur, den zoon van Asaf;
36 En zijn broeders, Semaja, en Azareel, Milalai, Gilalai, Maai,
Nethaneel, en Juda, Hanani, met muziekinstrumenten van David, den man
Gods; en Ezra, de schriftgeleerde, ging voor hun aangezicht heen.
37 Voorts naar de Fonteinpoort, en tegen hen over, gingen zij op bij
de trappen van Davids stad, door den opgang des muurs, boven Davids
huis, tot aan de Waterpoort, tegen het oosten.
38 Het tweede dankkoor nu ging tegenover, en ik achter hetzelve, met
de helft des volks, op den muur, van boven den Bakoventoren, tot aan
den breden muur;
39 En van boven de poort van Efraim, en boven de Oude poort, en boven
de Vispoort, en den toren Hananeel, en den toren Mea, tot aan de
Schaapspoort, en zij bleven staan in de Gevangenpoort.
40 Daarna stonden de beide dankkoren in Gods huis; ook ik en de helft
der overheden met mij.
41 En de priesters, Eljakim, Maaseja, Minjamin, Michaja, Eljoenai,
Zacharja, Hananja, met trompetten;
42 Voorts Maaseja, en Semaja, en Eleazar, en Uzzi, en Johanan, en
Malchia, en Elam, en Ezer; ook lieten zich de zangers horen, met
Jizrahja, den opziener.
43 En zij offerden deszelven daags grote slachtofferen, en waren
vrolijk; want God had hen vrolijk gemaakt met grote vrolijkheid; en
ook waren de vrouwen en de kinderen vrolijk; zodat de vrolijkheid van
Jeruzalem tot van verre gehoord werd.
44 Ook werden ten zelfden dage mannen gesteld over de kameren, tot de
schatten, tot de hefofferen, tot de eerstelingen en tot de tienden, om
daarin uit de akkers der steden te verzamelen de delen der wet, voor
de priesteren en voor de Levieten; want Juda was vrolijk over de
priesteren en over de Levieten, die daar stonden.
45 En de wacht huns Gods waarnamen, en de wacht der reiniging, ook de
zangers, en de poortiers, naar het gebod van David en zijn zoon
Salomo.
46 Want in de dagen van David en Asaf, van ouds, waren er hoofden der
zangers, en des lofgezangs, en der dankzeggingen tot God.
47 Daarom gaf gans Israel, in de dagen van Zerubbabel, en in de dagen
van Nehemia, de delen der zangers en der poortiers, van elk dagelijks
op zijn dag; en zij heiligden voor de Levieten, en de Levieten
heiligden voor de kinderen van Aaron.
NEEMIAS-CAP-13
1 Te dien dage werd er gelezen in het boek van Mozes, voor de oren
des volks; en daarin werd geschreven gevonden, dat de Ammonieten en
Moabieten niet zouden komen in de gemeente Gods, tot in eeuwigheid;
2 Omdat zij den kinderen Israels niet waren tegengekomen met brood en
met water, ja, Bileam tegen hen gehuurd hadden, om hen te vloeken,
hoewel onze God den vloek omkeerde in een zegen.
3 Zo geschiedde het, als zij deze wet hoorden, dat zij alle
vermengeling van Israel afscheidden.
4 Eljasib nu, de priester, die gesteld was over de kamer van het huis
onzes Gods, was voor dezen nabestaande van Tobia geworden.
5 En hij had hem een grote kamer gemaakt, alwaar zij te voren
henenleiden het spijsoffer, den wierook en de vaten, en de tienden van
koren, van most en van olie, die bevolen waren voor de Levieten, en de
zangers, en de poortiers, mitsgaders het hefoffer der priesteren.
6 Doch in dit alles was ik niet te Jeruzalem; want in het twee en
dertigste jaar van Arthahsasta, koning van Babel, kwam ik tot den
koning; maar ten einde van sommige dagen verkreeg ik weder verlof van
den koning.
7 En ik kwam te Jeruzalem, en verstond van het kwaad, dat Eljasib
voor Tobia gedaan had, makende hem een kamer in de voorhoven van Gods
huis.
8 En het mishaagde mij zeer; zo wierp ik al het huisraad van Tobia
buiten, uit de kamer.
9 Voorts gaf ik bevel, en zij reinigden de kameren; en ik bracht daar
weder in de vaten van Gods huis, met het spijsoffer en den wierook.
10 Ook vernam ik, dat der Levieten deel hun niet gegeven was; zodat
de Levieten en de zangers, die het werk deden, gevloden waren, een
iegelijk naar zijn akker.
11 En ik twistte met de overheden, en zeide: Waarom is het huis Gods
verlaten? Doch ik vergaderde hen, en herstelde ze in hun stand.
12 Toen bracht gans Juda de tienden van het koren, en van den most,
en van de olie, in de schatten.
13 En ik stelde tot schatmeesters over de schatten, Selemja, den
priester, en Zadok, den schrijver, en Pedaja, uit de Levieten; en aan
hun hand Hanan, den zoon van Zakkur, den zoon van Matthanja; want zij
werden getrouw geacht, en hun werd opgelegd aan hun broederen uit te
delen.
14 Gedenk mijner, mijn God, in dezen; en delg mijn weldadigheden niet
uit, die ik aan het huis mijns Gods en aan Zijn wachten gedaan heb.
15 In dezelfde dagen zag ik in Juda, die persen traden op den sabbat,
en die garven inbrachten, die zij op ezels laadden; als ook wijn,
druiven en vijgen, en allen last, dien zij te Jeruzalem inbrachten op
den sabbatdag; en ik betuigde tegen hen ten dage, als zij eetwaren
verkochten.
16 Daar waren ook Tyriers binnen, die vis aanbrachten, en alle
koopwaren, die zij op den sabbat verkochten aan de kinderen van Juda
en te Jeruzalem.
17 Zo twistte ik met de edelen van Juda, en zeide tot hen: Wat voor
een boos ding is dit, dat gijlieden doet, en ontheiligt den sabbatdag?
18 Deden niet uw vaders alzo, en onze God bracht al dit kwaad over
ons en over deze stad? En gijlieden maakt de hittige gramschap nog
meer over Israel, ontheiligende den sabbat.
19 Het geschiedde nu, als de poorten van Jeruzalem schaduw gaven,
voor den sabbat, dat ik bevel gaf, en de deuren werden gesloten; en ik
beval, dat zij ze niet zouden opendoen tot na den sabbat; en ik stelde
van mijn jongens aan de poorten, opdat er geen last zou inkomen op den
sabbatdag.
20 Toen vernachtten de kramers, en de verkopers van alle koopwaren,
buiten voor Jeruzalem, eens of tweemaal.
21 Zo betuigde ik tegen hen, en zeide tot hen: Waarom vernacht
gijlieden tegenover den muur? Zo gij het weder doet, zal ik de hand
aan u slaan. Van dien tijd af kwamen zij niet op den sabbat.
22 Voorts zeide ik tot de Levieten, dat zij zich zouden reinigen, en
de poorten komen wachten, om den sabbatdag te heiligen. Gedenk mijner
ook in dezen, mijn God! en verschoon mij naar de veelheid Uwer
goedertierenheid.
23 Ook zag ik in die dagen Joden, die Asdodische, Ammonietische en
Moabietische vrouwen bij zich hadden doen wonen.
24 En hun kinderen spraken half Asdodisch, en zij konden geen Joods
spreken, maar naar de taal eens iegelijken volks.
25 Zo twistte ik met hen, en vloekte hen, en sloeg sommige mannen van
hen, en plukte hun het haar uit; en ik deed hen zweren bij God: Indien
gij uw dochteren hun zonen zult geven, en indien gij van hun dochteren
voor uw zonen of voor u zult nemen!
26 Heeft niet Salomo, de koning van Israel, daarin gezondigd, hoewel
er onder vele heidenen geen koning was, gelijk hij, en hij zijn God
lief was, en God hem ten koning over gans Israel gesteld had? Ook hem
deden de vreemde vrouwen zondigen.
27 Zouden wij dan naar ulieden horen, dat gij al dit grote kwaad
zoudt doen, overtredende tegen onzen God, doende vreemde vrouwen bij u
wonen?
28 Ook was er een van de kinderen van Jojada, den zoon van Eljasib,
den hogepriester, schoonzoon geworden van Sanballat, den Horoniet;
daarom jaagde ik hem van mij weg.
29 Gedenk aan hen, mijn God, omdat zij het priesterdom hebben
verontreinigd, ja, het verbond des priesterdoms en der Levieten.
30 Alzo reinigde ik hen van alle vreemden; en ik bestelde de wachten
der priesteren en der Levieten, elk op zijn werk;
31 Ook tot het offer des houts, op bestemde tijden, en tot de
eerstelingen. Gedenk mijner, mijn God, ten goede.
