OBADIAS-CAP-1
1 Het gezicht van Obadja. Alzo zegt de Heere HEERE van Edom: Wij
hebben een gerucht gehoord van den HEERE, en er is een gezant geschikt
onder de heidenen: Staat op, en laat ons opstaan tegen hen ten
strijde.
2 Ziet, Ik heb u klein gemaakt onder de heidenen, gij zijt zeer
veracht.
3 De trotsheid uws harten heeft u bedrogen; hij, die daar woont in de
kloven der steenrotsen, in zijn hoge woning; die in zijn hart zegt:
Wie zou mij ter aarde nederstoten?
4 Al verhieft gij u gelijk de arend, en al steldet gij uw nest tussen
de sterren, zo zal Ik u van daar nederstoten, spreekt de HEERE.
5 Zo er dieven, zo er nachtrovers tot u gekomen waren (hoe zijt gij
uitgeroeid!), zouden zij niet gestolen hebben zoveel hun genoeg ware?
Zo er wijnlezers tot u gekomen waren, zouden zij niet een nalezing
hebben overgelaten?
6 Hoe zijn Ezau's goederen nagespeurd, zijn verborgen schatten
opgezocht!
7 Al uw bondgenoten hebben u tot aan de landpale uitgeleid; uw
vredegenoten hebben u bedrogen, zij hebben u overmocht; die uw brood
eten zullen een gezwel onder u zetten, er is geen verstand in hem.
8 Zal het niet te dien dage zijn, spreekt de HEERE, dat Ik de wijzen
uit Edom, en het verstand uit Ezau's gebergte zal doen vergaan?
9 Ook zullen uw helden, o Theman! versaagd zijn; opdat een ieder uit
Ezau's gebergte door den moord worde uitgeroeid.
10 Om het geweld, begaan aan uw broeder Jakob, zal schaamte u
bedekken; en gij zult uitgeroeid worden in eeuwigheid.
11 Ten dage als gij tegenover stondt, ten dage als de uitlanders zijn
heir gevangen voerden, en de vreemden tot zijn poorten introkken, en
over Jeruzalem het lot wierpen, waart gij ook als een van hen.
12 Toen zoudt gij niet gezien hebben op den dag uws broeders, den dag
zijner vervreemding; noch u verblijd hebben over de kinderen van Juda,
ten dage huns ondergangs; noch uw mond groot gemaakt hebben, ten dage
der benauwdheid;
13 Noch ter poorte Mijns volks ingegaan zijn, ten dage huns verderfs;
noch gezien hebben, ook gij, op zijn kwaad, ten dage zijns verderfs;
noch uw handen uitgestrekt hebben aan zijn heir, ten dage zijns
verderfs;
14 Noch gestaan hebben op de wegscheiding, om zijn ontkomenen uit te
roeien; noch zijn overgeblevenen overgeleverd hebben, ten dage der
benauwdheid.
15 Want de dag des HEEREN is nabij, over al de heidenen; gelijk als
gij gedaan hebt, zal u gedaan worden; uw vergelding zal op uw hoofd
wederkeren.
16 Want gelijk gijlieden gedronken hebt op den berg Mijner
heiligheid, zo zullen al de heidenen geduriglijk drinken; ja, zij
zullen drinken en inzwelgen, en zullen zijn alsof zij er niet geweest
waren.
17 Maar op den berg Sions zal ontkoming zijn, en hij zal een
heiligheid zijn; en die van het huis Jakobs zullen hun erfgoederen
erfelijk bezitten.
18 En Jakobs huis zal een vuur zijn, en Jozefs huis een vlam, en
Ezau's huis tot een stoppel; en zij zullen tegen hen ontbranden, en
zullen ze verteren, zodat Ezau's huis geen overgeblevene zal hebben;
want de HEERE heeft het gesproken.
19 En die van het zuiden zullen Ezau's gebergte, en die van de laagte
zullen de Filistijnen erfelijk bezitten; ja, zij zullen het veld van
Efraim en het veld van Samaria erfelijk bezitten; en Benjamin Gilead.
20 En de gevankelijk weggevoerden van dit heir der kinderen Israels,
hetgeen der Kanaanieten was, tot Zarfath toe; en de gevankelijk
weggevoerden van Jeruzalem, hetgeen in Sefarad is, zij zullen de
steden van het zuiden erfelijk bezitten.
21 En er zullen heilanden op den berg Sions opkomen, om Ezau's
gebergte te richten; en het koninkrijk zal des HEEREN zijn.
